Sprawozdanie ze spotkania nalewkowego z Guruą.

[lylika]

Denerwuję się jutrzejszym dniem i dlatego robotę sobie wynajduję. Właśnie powiesiłam na Picasie wszystkie prezenty, tak chronologicznie i ze szczegółami (szczegółów jeszcze nie znacie). Na razie niedostępne. Kliknę i udostępnię je jutro wychodząc na spotkanie żebyście mogli w spotkaniu uczestniczyć. Chociaż troszeczkę.

[lylika]

Zdjęcia na Picasie. Właśnie wychodzimy.

[goonia]

moja scierka

poszlo bez zdjecia:(

[goonia]

picasaweb.google.com/wnukizawoda/Scierka#

[groha]

Ho ho! Ho ho! - że zawołam tak, jak Okrętka - Ho ho ho!
Niech Gurua cieszy się tym wszystkim, jak dziecko, i niech Jej idzie na zdrowie.
P.S. Nie wiem, czy inne doleciały, ale mój duch już siedzi na lampie w Bramie.
Tej z białym kloszem, dokładnie. I poszczękuje wesolutko czym tam może, nie
wiem, chyba plazmą: bzdryń... bzdryń... Aha, jeśli niechcący kogoś dotknie
zimnym paluszkiem, to absolutnie proszę się nie przejmować. To będzie tylko
znaczyło, że oferma jest i spadł z lampy, po prostu.
A resztą jestestwa, cierpliwie czekamy na zdawanie całej sprawy, liczne i
śliczne, rzecz jasna.

[36krzysiek]

Do Bramy dotarłem przed 22 z nadzieją, że może ktoś jeszcze jest.
Okazało się, że są wszyscy, włącznie z Guruą! Zdębiałem! Czym
prędzej poleciałem się witać, padając na kolanko i całując w dłoń, z
przeprosinami na ustach, że tak późno dotarłem. W odpowiedzi
usłyszałem, że nie ma sprawy, najważniejsze, że jestem. Główne
wydarzenia mnie ominęły niestety, znam jedynie z relacji. Natomiast
o drugiej części imprezy mogę relacjonować dokładnie, zwłaszcza, że
przez cały wieczór grama wyskokowych trunków do ust nie wziąłem z
uwagi na samochód na parkingu. Reszta Towarzystwa w tej materii
poczyniała sobie dowolnie, pod koniec imprezy, około 3 w nocy, barek
świecił pustkami Tańce były, decybele wykańczały Szefową,
kalambury były z wykorzystaniem kredy i tablicy do wypisywania menu,
ogólnie Brama huczała jak ul. Moje wrażenia po spotkaniu są takie,
że Gurua traktuje nas prawie jak rodzinę, a na pewno jak dobrych
przyjaciół, odleciała gdzies daleko bariera dzieląca nas od Bóstwa.
Można usiąść i pogadać o wszystkim. Byle tak dalej!

[lylika]

Moje wrażenia po spotkaniu są takie,
że Gurua traktuje nas prawie jak rodzinę, a na pewno jak dobrych
przyjaciół, odleciała gdzies daleko bariera dzieląca nas od Bóstwa.
Można usiąść i pogadać o wszystkim. Byle tak dalej!
--
Bardzo pięknie to ująłeś.

[36krzysiek]

Szefowo, podaj linka do prezentów, bo nie umiem znajść na pikasie.

[lylika]

Proszę.
picasaweb.google.pl/llylka/081212Prezenty#

[36krzysiek]

Dziemkuję

[lylika]

Sprawozdawczo dodam, że Gurua zwracała się do nas naszymi nickami albowiem wszystkich nas pięknie ometkował Migos, któren metki wytwarza przewyborne.

[lylika]

I jeszcze sprawozdawczo o pierniczeniu. Kiedy Gurua zobaczyła pierniczki Kocia zapytała dość surowo: a to co? Na to Kocio bezceremonialnie: Jak to co? Zagrycha pod nalewki!

[lylika]

Dawajcie wreszcie swoje wersje. Ja stałam po prawicy Guruy, niech też ktoś z lewicy się odezwie. Luda było mrowie a prawie nikt się nie odzywa. Prawie każdy rozmawiał też indywidualnie. Ja pogadałam sobie z Guruą o Grzesiu Tsu, architekcie. Miło mi było usłyszeć, że Gurua Go bardzo ceniła i lubiła i odżałować nie może. Pan T też lubił i cenił Grzesia. Nawet był na maszy, ale ja Go nie widziałam. No cóż, nie znaliśmy się jeszcze i byłam zajęta swoimi myślami.
P.S. Tak mi się przypomniało; Gurua bardzo mocno zaakcentowała, że Alicja wyjechała do Szwajcarii, więc musimy o tym pamiętać.

[asia.sthm]

> a to co? Na to Kocio bezceremonialnie: Jak to co? Zagrycha pod
> nalewki!

A nie mowilam, ze te pierniczki bardziej na bizuterie niz zagryche
wygladaja ? Brawo Kociu!! Nawet sama Gurua nie zgadla.

A tak aproposik: Gurua miala na sobie cud pieknosci wisiorek, ten
prostokatny. Z czego on? Macal ktos?

[lylika]

Dostany od wnuczki. Chyba masa perłowa i dodatki nie wiem jakie. Ale wisiorek, to pryszcz. Pierścionek miała tak cudnej urody, że wymiękłam, a sroka nie jestem, tylko koneserka(w moim mniemaniu .

[asia.sthm]

On mi mignal malutki. Teraz widze, ze jest na czym oko zawiesic i
tez nie srokam. Ja nie wiem czy Gurua ma cos brzydkiego.

Tych cholernych glutow bez skorupek nie biore pod uwage.
O jajkach napisze w prawidlowym watku.

[lylika]

Ja jestem bardzo spokojny człowiek, mnie można na język nadepnąć, ale czekam na sprawozdania:
Wołoducha
Starej.gropy
Meduzy
Anmaniki
Bbbbzyty
Kocia
Migosa
Dzidki
Cytrynki
Eulaliji
Cafeszpulki
Aggie
Papugi
Kasikaz
Mariurzki
Idy
Heniuli

Wszystkich pozostałych, którzy przybyli później, też.
Zawstydziłam wszystkich? Oby!

[ewa9717]

No tak, teraz wleźli pod stół i wstydzą się, pisać im trudniej

[lylika]

I znowu tylko ja jestem winna, Boszszsze przebacz...

[ewa9717]

O matko, zaś se nagrabiłam!!!!!!

[eulalija]

Ja zasprawozdam jutro, dziś wprawdzie nieco odsypiałam do 9.15, ale
potem musiałam ukokosić MLP, bo się Kopciuszek spóźnił o 2,5 godziny
w domowe pielesze, a następnie miałam do dopieszczenia moja Mamunię
na dolnym Mokotowie i pewne obowiązki na Ursynowie. Jutro! Słowo
harcerki.

[mariurzka]

lylika napisała:

> Ja jestem bardzo spokojny człowiek, mnie można na język nadepnąć,
ale czekam na
> sprawozdania:
[...]
> Mariurzki

Lyliko, ja przepraszam, ale moje jutro, dobrze? Od pół godziny
dopiero jestem w domu. Padam po 4 godz. podróży w busie, który brał
chyba udział w konkursie na najlepiej ogrzany bus tysiąclecia.
Weszłam tylko rzucić okiem na wrażenia po spotkaniu i uciekam spać,
jutro trzeba do pracy...
W ramach sprawozdania powiem tylko że nadal trwam w zachwycie

[aggie9]

i ja coś wrzucę, skoro powoli dochodzę do się po nadmiarze wrażeń
weekendowych. chociaż niewiele do dodania zostało....

moja podróż do stolicy już w Poznaniu zaczęła się ciekawie...
dłuższy czas debatowałyśmy z Cytrynką czym mam przyjechać, ze
względu na zaplanowane używanie "stanęło" na pociągu, bo szybciej,
bo punktualniej, bo nie mierzą promili. Jak wsiadłam do tego pociągu
to okazało się, że nie będzie szybciej tylko wolniej... bo
pojedziemy przez Łódź, coś tam się wcześniej na trasie wykoleiło...
potem jak tylko ruszyliśmy jakiś Pan poczuł się źle i zatrzymał
pociąg ręcznym, no i całe procedury.... i karetka... i te tam
inne.... i już chciałam wysiąść pojechać do domu i jednak udać się
autkiem.... no ale koniec końców pociąg ruszył i zawitałam do Wawy
tylko z 40sto minutkowym opóźnieniem (jak to Pan Konduktor nas
ostrzegał, że "pociąg może doznać opóźnienia"), zgrywając się w
czasie perfekcyjnie z siostrą bliźniaczką jednojajową Cytrynka,
odbierającą mnie z dworca

potem nocne sióstr rozmowy i przygotowywanie się do spotkania...
trzeba było wywiesić "perugi"

Atmosfera na spotkaniu powaliła mnie na kolana od samego początku...
tak jak Cytrynka też powinnam chyba w coś zagrać, albo usiąść i
czekać aż w końcu będę bogata w oczach mieniło się od czerwieni i
żółto-zielonych ścierek, ale tylko do momentu wkroczenia naszego
Bóstwa, które to lśni nieodmiennie ogromnym blaskiem... Większość
już spisała wrażenia i nie bardzo jest co dodawać, tylko czytać i
utrwalać...

Z rozdziwaionym paszczydłem oglądałam ceremonię wręczenia
prezentów oraz zachwyty Gurui nad onymi gdzieś tam w trakcie
wpadł do głowy pomysł zrealizowany i opisany przez Szefową. Jaki był
taki był, ale Gurui się spodobał i jest "pretekstem" do kolejnej
świetnej zabawy

Wrażeń innych mrowie a mrowie mi jeszcze po głowie się kłębi i żal,
że nie widziałam czerwonego kłębowiska na barze.....

[lylika]

Zdjęcia Kocia i Cytrynki na Picasie.

[lylika]

Grzesiu, może podlinkujesz Picasę fanom ze wschodu.

[g0p0s]

Pajechło.

[36krzysiek]

Dodam, że Wołoduch przyduszał kolanem pana T. i jest malutki cień
nadzei, że Wydawnictwo, w przypływie szaleństwa i amoku, wyda nasze
opowiadania, jako hołd złożony Bóstwu. Powtarzam, cień nadzei
błąkający się w mojej ulubionej mgle

[ter.eska]

Ja to okresle krotko:BYLO BOOOOOOOOOOOOOOOSKO,GURUA PIĘKNA,KOCHANA,Towarzystwo
wspaniałe,cudowne.Kolejne niezapomniane chwile

[lylika]

Żadne krótko, ma być długo i na temat.

[asia.sthm]

Baron ten z Okładki napisał:

> poleciałem się witać, padając na kolanko i całując w dłoń, z
> przeprosinami na ustach, że tak późno dotarłem. W odpowiedzi
> usłyszałem, że nie ma sprawy, najważniejsze, że jestem.

Nie miales prawa w tym momencie nie zemdlec! Pomimo lipcowego
wyznania ze moglbys byc Blondynem w Jej zyciu, to uodpornic sie na
takie odzywki sie nie da. Zemdlales wiec jak dlugi, rozumiem.

[36krzysiek]

Nie zemdlałem, ponieważ zemdlenie odebrało by mi mozliwość kontaktu
face to face z Bóstwem

[monia.i]

Faktycznie - zemdleć można było trochę później

[monia.i]

Przepraszam za wtręt ale podczytuję z lubością i czasem mi się
ciśnie na usta..

[asia.sthm]

Baron nan sie zbiesil od tych wyrozniajacych komplementow Bostwa.
Zacznie sie bez soli trzezwiacych obywac, nerwy ma juz jak stal
hartowana w hucie.

[ewa9717]

W hucie im. Ostrowskiego w dodatku!

[edyta95]

dorzucę swoje 3 grosze
Przybyłam około 21. Również myślałam, że już po wszystkim, a tu taka
miła niespodzianka. Impreza w pełni rozkwitu. Czem prędzej dopchałam
się do pani Joanny. Rozmowę utrudniało chore gardło Bóstwa, nie
wszystko zatem słyszałam. Rozmowa dotyczyła m.in. zimnego wychowu
cieląt, znaczy Gurua opowiadała anegdoty dotyczące wychowania
dzieciątek, my ze swej strony zapewniałyśmy, że bierzemy przykład i
co najważniejsze to działa . Po drugie primo, Gurua powiedziała, że
traktuje nas jak osoby bliskie Po trzecie primo, ma chęć napisać
książkę, za którą społeczeństwo by Ją wykleło (oprócz mnie, ha ha),
ponieważ ma chęć napisać o matkach Polkach. Po czwarte primo,
propozycja kolejnego spotkania wyszła od Pani Joanny, co więcej
nawet na nie nalegała sugerując zwrot kosztów Po piąte primo
opowiadała o swojej Mamie, a raczej o swoim uwielbieniu dla Niej.
Po szóste primo, mowa była również o tym, że pisze po to, aby ludzi
rozweselić, szczerze się wzruszyła kiedy Wołoduch opowiadał anegdody
rodzine dotyczące zbiorowej histerii podczas czytania tekstu " ta
dama to wasza mać".
więcej grzechów pamiętam dziś, może jutro coś dopiszę
dobranoc się z Państwem

[ter.eska]

mni sie przypomnialy dwa grzeszkipo pierwsze krotka rozmowa z GURUĄ na temat
niezmiernie waznych dla Lublina i okolic obiektów lubelskich powstałych dzięki
NASZEMU BÓSTWU,po drugie moja rozmowa z Panią Małgosią o dwóch psach o imieniu
Karo(jednym moim,drugim GURUY)z drobnym wtrętem GURUY.

[elizka666]

Tereska, jakie to lubelskie obiekty? Bo ja znam jeden, w którym
leżałam swego czasu. A w ogóle to pozdrawim frakcję lubelską, bu
lublin to miasto moich studiów.

Sprawozdanie ze spotkania nalewkowego z Guruą

[eulalija]

No to i ja swoje spostrzeżenia.
Najważniejsze, i nie jest to jak sądzę nadmierna pycha, Gurua nas
lubi. Przez dłuższy czas siedziałam tuż koło Pani Małgosi, więc
byłam w zasięgu głosu Guruy. Po pierwszych kilku minutach, gdy
mówiła bardzo cicho, ze względu na chrypę, którą ze sobą, nie
wiedzieć po co przyniosła słyszałam już wszystko. Gurua chciała z
nami rozmawiać, bardzo ucieszyła się, że to my zadajemy pytania.
Jej opowieść o zdarzeniach z piątku, związanych z kotką, Panią Beatą
i Panem Witkiem, dobitnie świadczy, że niczego wymyślać do swoich
książek nie musi, życie samo przynosi takie rzeczy, że nie
odważyłaby się czegoś takiego wymyślać.
Prezenty bardzo Guruę zaciekawiły. Podzielony i oszlifowany Wielki
Diament wzbudził zachwyt, Kociowe pierniczki lekkie niedowierzanie,
czy aby to się je, bo jednak to dzieło sztuki. Bardzo długo Gurua
oglądała zawartość apteczki, czytała etykiety i deklarowała
korzystanie z miarę potrzeb.
Wracając jeszcze na chwilę do samego początku, owszem, strasznie to
było miłe, co powiedziała wchodząc do Bramy i dostała za to gorące
brawa, ale muszę przyznać, że na jakieś dwie sekundy wszystkich
zgromadzonych zatkało z wrażenia, owacja ruszyła po złapaniu oddechu.
O stroju już pisano, wyglądała świetnie.
Pan Witek nie zasiadł za stołem, robił dokumentację fotograficzną.
Wołoduch powinien się dopisać, długo rozmawiał z Guruą, może zdradzi
jakieś szczegóły dotyczące tematów poruszonych.
Po wyjściu Szanownych Gości impreza nabrała rozpędu. CafeSzpulka
wyglądała na nieco ogłuszoną rozwojem sytuacji. Barman trzymał się
dzielnie. Pozdrawiam przy okazji Barmankę, która niestety musiała
wyjść i nie mogła uczestniczyć w spotkaniu.
Szkło się potłukło, chyba dwa razy, więc pewnie więcej nas tam nie
wpuszczą.
Razem z Heniulą opuściłam urocze towarzystwo kilka minut przed
drugą, co było dalej, nie wiem.

[lylika]

Zdjęcia Dorki na Picasie.

[kocio_pierzaczek]

Przypominam jeszcze o akcji zbierania skorupek od jajek. Moje trzy
już się suszą. Gurua miała zachwycający naszyjnik, Asiu, masz rację,
mam jego zbliżenie - owieszę niebawem. Wkradłszy się w łaski
właścicielki lokalu zostałam nauczona nalewania piwa z kija, czym
zabawiałam się ku uciesze spragnionych. Doliczane im do rachunku
oczywiście było. A na koniec, żałujcie, kogo nie było, były tańce na
barze w wykonaniu trio w czerwieni.

[cytrynka6543]

Troszkę i ode mnie na temat spotkania.
Napisałabym jednym zdaniem: "Miłość obopólna kwitła!",ale nie chcąc
się narażać na reprymendę zdanie to nieco rozbuduję.
Nie spełniły się obawy co do pojemności Bramy,zmieściliśmy się
wszyscy,a nawet więcej nas niż było w planach. Wprawdzie chwilami
trudno było się przepchnąć pomiędzy rozentuzjazmowanymi
uczestnikami,jednakowoż nikt nikomu nie deptał po odciskach i
panował pełen życzliwości Wersal.
W oczekiwaniu na Guruę towarzyszył nam objawiony przed czasem pan
Tadeusz,zresztą czekać długo nie musieliśmy. Gurua po wejściu do
Bramy chyba poczuła się lekko ogłuszona naszym ąturażem,ale szybko
opanowała to ogłuszenie i głosem schrypniętym zadeklarowała miłość
do nas. Nie pozostaliśmy dłużni w zapewnieniach o wzajemności. Co z
tego wynikło wiecie już doskonale,w czerwcu bierzemy ślub!
Lokalizacja uroczystości ustalona,obecność kamer
zagwarantowana,stroje wiadome:Gurua w welonie,a my w garniturach i
pod muchami.
Nie chciałabym powtarzać tego co już zostało napisane,ale konieczny
podkreślenia jest fakt,że Pani Joanna czuje się z nami dobrze i jak
ktoś zauważył nie ma już sztywnej granicy między nami a Bóstwem.
Jest głęboka miłość i bezpośredniość kontaktu i chyba każdy z
uczestników spotkania może to potwierdzić,bo przypuszczam,że nie
było nikogo kto paru słów z Guruą nie zamienił.
Było wspaniale,tak rodzinnie,blisko. Atmosfera cudna,wrażenia
niezapomniane.
Bardzo na imprezie brakowało nam obecności G0p0sa,wspominany był
często i ciepło.
A teraz coś śmiesznego. Z racji mojej bujnej fryzury w kolorze
czarnym nie zostałam rozpoznana w pierwszej chwili przez Dzidkę i
Papugę,a Bzyta nawet próbowała mi się przedstawić! Chyba powinnam
zagrać w totolotka.

[g0p0s]

W inym wątku przegłosowano, że bez metki byłaś do Bydgoszczy

[cytrynka6543]

Nie,ja byłam do Wrocławia,co mi bardzo pasuje. To Aggie była do
Bydgoszczy ))

[bbbzyta]

cytrynka6543 napisała:

nie zostałam rozpoznana w pierwszej chwili przez Dzidkę i
> Papugę,a Bzyta nawet próbowała mi się przedstawić! Chyba powinnam
> zagrać w totolotka.
>
Sama prawda i tylko prawda! Usiłowałam się przedstawic, i to będąc 100% trzeźwą i zdrową na umyśle!

Foto-Edyta.

[lylika]

Zdjęcia Edyty z nalewkowego na Picasie.

[groha]

Wszyscy wyglądacie przeuroczo i wszystko takie zachwycające jest, że klękajcie
narody. Dziękuję bardzo za podzielenie się tym wszystkim. Jeszcze tylko zapytam
z prostej, babskiej ciekawości: a co dalej ze ścierkami? Bo pojawiły się i
wystrzeliły pięknie, jak ta strzelba z początku powieści, więc do wycierania
garów się nie nadają, to zrozumiałe.

[g0p0s]

Może wrócić z paragonami do sklepu i oddać?

[edeka5]

g0p0s napisał:

> Może wrócić z paragonami do sklepu i oddać?

bo się strzępią

[eulalija]

Migos proponował, żeby zrobić z nich wielki hamak dla Guruy

[g0p0s]

A stadko Teres i młodych Wyrobków było jakoś skomentowane, poza
wyrażeniem uczuć?

[lylika]

Tak. Teresa miała ścierkę w jeszcze bardziej wściekłych kolorach.

[edeka5]

groha napisała:

> a co dalej ze ścierkami? Bo pojawiły się i
> wystrzeliły pięknie, jak ta strzelba z początku powieści, więc do
wycierania
> garów się nie nadają, to zrozumiałe.

Dlaczego się nie nadają? Już na miejscu wycierałam nią zalany
stolik

[asia.sthm]

Mozna z nich zrobic makatki nad lozko... i jeszcze te nasze medaliki
doczepic. Kapliczka jak malowana..

[groha]

Na ołtarzyki domowe też sposobne. Z oczu taki nie zejdzie, to pewne.

[bbbzyta]

Uzupełnię jeszcze nt. o czym było: przy mnie Gurua wróciła do tematu wrednej meszki, która ją pokąsała (poniekąd za sprawą p. Tadeusza) w Poznaniu, i to po nogach pod stołem. Gurua przypomniała jeszcze inne szczegóły o meszce zawarte w książce, ponadto skarżyła się, że ta zaraza wpuszcza taki jad, że do tej pory się go jeszcze nie pozbyła (tzn. Gurua), i zrozumiałam, że właśnie to podstępne pokąsanie obwinia o wiele swoich obecnych dolegliwości. Meszka grasuje w maju, zatem pozwalam sobie apelowac niejako w imieniu Guruy, aby się jej strzec! Chociaż do maja mamy jeszcze trochę czasu!

[asia.sthm]

To ten slub bedziemy brac w jakich lochach, czy co.
Mozemy sie opryskac muchozolem, albo skombinuje takie smierdzace
swinstwo z Norlandii, zabronione oficjalnie ale skuteczne. Oni tam w
tej Norlandii sami wszystko produkuja i dobrze na tym wychodza.

[edyta95]

meszka podobno nie lubi zapachu wanilii, a dopóki ja pracuję w
fabryce aromatów, wanilii nam nie zabraknie

[anmanika]

Wyprobowane, ze nie lubi i dlatego jak maj majem, w tym okresie w sklepach
brakuje zapachu waniliowego.

[anmanika]

Udalo mi sie zawiesic na pikasie.
Podaje nawet te nieostre:

picasaweb.google.com/anmanika/Chmielewska131208?authkey=Pnlt6IvpjF0#

[edyta95]

fajne, ale co tak mało, wydawało mi się że ciągle Tajfun z aparatem
biega

[anmanika]

Widocznie zajęta za barem była

[cafeszpulka]

Tajfun był zajęty, najpierw obowiązki poźniej przyjemności.
Chociaż w Jej wypadku na odwrót powinnam napisać

P.S. Kelner zapytał kiedy Ją znów zobaczy bo chciałby się napiwkami podzielić

[woloduch1]

Po przyjezdzie do stolicy zameldowalem sie u szefowej i tam nastapila pierwsza czesc pakowania ksiazki. Po czym wszystkie prezenta zostaly przeniesione na dol, gdzie czekaly na przyjazd transportu, czyli Anety z JKM. Przyjechaly przed czasem, zaladowalismy sie i pojechali. W Bramie znalezlismy sie grubo przed wyznaczonym terminem spotkania, jak rowniez przed czasem przybycia czlonkow TWCh. Towarzystwo zaczelo sie pomalu schodzic i wkrotce przystapilismy do przemeblowania Bramy, czemu ze zgroza w oczach przypatrywali sie obecni tam goscie - taka sympatyczna mloda para. Bylem nawet ciekaw, czy zainteresuja sie co jest grane i zechca zaczekac na jakies wyjasnienie, jednak nie wytrzymali nerwowo i uciekli. Uciekla tez Beatka, ktora jakas przypadlosc zmusila do opuszczenia Bramy. Zastapil ja mlody czlowiek, ktory kiedys w Bramie pracowal. Kiedy stoly juz byly gotowe, wniesiono przyjecie i stoly bez mala zaczely uginac sie pod gorami bobu, serow i owocow. Zas towarzystwo zaczelo nerwowo snuc sie po Bramie, przysiadujac to i owdzie, rozmawiajac w mniejszych lub wiekszych grupkach i starajac sie nie zezrec z nerwow wszystkiego. Jakos sie udalo. Kolejne przybywajace osoby byly witane glosno i serdecznie. Nie obylo sie oczywiscie bez niespodzianek. Na przyklad za Chiny Ludowe nie rozpoznalem Cytrynki i przez kilka minut chodzilem wokol niej jak pies kolo jeza zastanawiajac sie, jak by tu sie przedstawiac. Kocio przyniosl mi sznurek i aczkolwiek nie byl on taki, o jakim mowilismy, to jednak, natezywszy pamiec, udalo nam sie przypomniec, ze w owym okresie, rzadko, bo rzadko, ale zdarzaly sie ksiazki obwiazywane takim sznureczkiem, a wiec wszystko bylo w porzadku i ksiazka zostala zapakowana do konca. Migos przytargal pudelko z identyfikatorami i wszyscy je sobie zaczeli przyczepiac. Powoli tlum rosl, na czerwonych bluzeczkach pojawily sie scierki wywolujac tym szok kolorystyczny. Dorek zadawal szyku w PRAWDZIWYM kasku z lat szescdziesiatych. Podobno zostal wygrzebany z jakiejs stodoly. Wreszcie, pare minut przed szosta zjawil sie pan Tadeusz. Zostalem mu przedstawiony i okazalo sie, ze zna mojego nicka. Szosta minela, piec po szostej minelo, a Guruy ani sladu. Pan Tadeusz chyba sie lekko zdenerwowal, bo zadzwonil zapytac sie, gdzie sie obecnie znajduja. Okazalo sie, ze w odleglosci okolo 15 minut, przy czym pan Tadeusz przekazal wskazowki jak najlepiej pod Brame podjechac. Rzeczywiscie, niemal w oznaczonym czasie przed Brama zatrzymal sie samochod i Gurua przybyla. Oczywiscie nastapilo malenkie zamieszanie, gdy delegacja powitalna ustawiala sie na z gory upatrzonych pozycjach, zas reszta usilowala zajac najdogodniejsze do fotografowania pozycje. Wchodzaca Gurue powitala kanonada fleszow, dopiero po chwili delegacji udalo sie powiedziec kilka slow powitania, na co Gurua powiedziala, ze nas wszystkich kocha. Gromkim, acz niezgranym chorem odpowiedzielismy, ze my Ja takze i i zaczelismy klapac jedna lapka o druga, co dalo calkiem niezly efekt akustyczny. W koncu Gurui udalo sie usiasc i poprosic o cos goracego do picia, albowiem miala chryke i chciala nawodnic struny glosowa. Tym goracym okazala sie woda, bowiem ani na herbate, ani na kawe ochoty nie miala. Z podziwem obserwowalem Ja popijajaca ten ukrop. Na szczescie na zapitke miala kieliszeczek wina oczywiscie czerwonego. Pojawil sie pan Witek po odstawieniu samochodu na parking. Mimo nie w pelni sprawnego gardla Gurua zaczela chetnie opwiadac roznosci. Na pierwszy ogien poszla historia o kotce, czyli o Monice i Beatce. Pan Witek dostal okazje przedstawienia tej historii z drugiej strony. No a potem nastapila "godzina pytan". Lylika juz ja opisala, weic ja pomine, ale dodam tylko, ze Gurua bynajmniej nie odpowiadala monosylabami. Po zakonczeniu zadawania pytan Lylika dala mi znak i wreszcie moglem zadac pytania czekajace juz rok.
Pierwsze - przcowala w warszawskim Enrgoprojekcie od 1954 r, czy znala ludzi z innych oddzialow, konkretnie krakowskiego. Niestety, nie, tak wiec nie znala mojego ojca.
Drugie - Znamy jej podejscie do czosnku, ale czy istnieja potrawy, w ktorych czosnek toleruje, np. baranina lub wiejska kielbasa. Odpowiedz - baraniny nie jada, ale raz jadla wspaniala chyba jagniecine, w ktorej nie wyczula nawet sladu czosnku. Natomiast od kogos dostala sloiczek czosnku w jakis sposob przyrzadzonego (malutki, tzn. czosnek, nie sloiczek), ktory uzywa i wcale Jej sie z czosnkiem nie kojarzy. Sprawa kielbasy nie zostala wyjasniona.
Trzecie - wiedzac, jaki ma sluch - tu Gurua przerwala i zapytala czy aby nie chcemy Jej zmusic do spiewania, bo spiewa fatalnie, ale na przyklad bardzo lubi spiewac koledy, a ulubiona to nawet drugim glosem, za co byla przez bliskich tepiona. Wracajac do pytania, to slucha piosenek, o czym moze swiadczyc Jej niechec do piosenki "Przelec mnie" - tu znowu uslyszelismy dosc ktotka ale gwaltowna tyrade na temat tak idiotycznych tekstow. Wracajac do pytania - to czy wpadlo Jej w ucho piosenki Jacka Kaczmarskiego i czy go lubi. Jak sie okazalo, nazwisko nic Jej nie mowilo, chciala uslyszec jakies fragment ("Niech pan zaspiewa"), ale zanim udalo mi sie rozewrzec paszczeke i cos zaspiwac, zainterweniowal pan Tadeusz, ktory byl starszym (o trzy lata) kolega Kaczmarskiego z Uniwersytetu i zacytowal poczatek jednej z jego piosenek, moze nie najbardziej charakterystycznej, aly tym niemniej doskonalej tekstowo. Pan Tadeusz krociutko omowil tworczosc Kaczmarskieego i jego losy, Gurua sie troche zainteresowala i wtedy pan Tadeusz zaproponowal Jej przyniesieniu 23 plyt Jacka do przesluchania no i wtedy padlo slawetne "Niech sie pan puknie w glowe" i "a skad ja na to wezme czas?". Na tym wyczerpalem chwilowo liste pytan i przystapilismy do realizacji programu.

c.d.n.

Pozdrawiam

Woloduch

Kaczmarski

[romy_sznajder]

Jakie piekne sprawozdanie!
Samo sie czyta.
Przypomnialo mi sie cos off topic.

> Jak sie okazalo, nazwisko nic Jej nie mowilo

Byl kiedys w Gazecie tekst Jaroslawa Kurskiego o Kaczmarskim, a tam dwie perly, z cyklu: Polonia australijska kocha swojego barda.
Pierwszy byl tekst kogos wsrod Polonii arcywaznego, ktory powital artyste tekstem (cyt. z pamieci): -Panie Kaczmarkiewicz, jest pan duma polonii, panskie nazwisko jest u nas powszechnie znane.
Byla tez emfatyczna wypowiedz emigrantki: -Panie Jacu, uwielbiam pana! Jest pan dla mnie pierwszy po Koconiu!

[lylika]

Sprawozdanie co się zowie!

[ter.eska]

Ja nadal jestem w szoku,nie moge uwierzyć w to szczęście,na szczęście żywy dowód
spotkania z BÓSTWEM jest wiersz z piękną dedykacją,który z chwilowego braku
ramki przykleiłam do szyby w regale i jak wstaje i jak kładę się spać mam go
przed sobą.Jeszcze raz GORĄCE DZIĘKI GURUI,Pani Małgosi,Panu Witkowi za
przybycie,no i I.mamie za zabranie mnie i heniuli i dostarczenie do bramy,no i
dzidce za pomoc noclegową.No i wam wszystkim za wspólne cudowne chwile.

[woloduch1]

Nadszedl czas prezentow. Szefowa wreczyla Gurui niewielka koperte z biblioteki w
Noirmont w ktorej byly dwie stare ksiazki. Gurua bardzo ostroznie je otwierala i
achala i ochala. Przeczytala w jednej z nich wskazana Jej cene w rublach i
kopiejkach i wreszcie zapakowala je ponownie. A wtedy Lylika przekazala jej taka
wieeeeeelka poduszeczke do igiel. Gurua juz byla gotowa ja pruc, ale Lylika
wskazala jej ulatwienie w postaci wszytego zamka blyskawicznego. Gurua otworzyla
go i zaczela wyciagac nadzienie. Wyciaga to nadzienie, wyciaga, wyciaga, juz
caly stolik jest zalozony tym nadzieniem, a farszu jak nie bylo, tak nie ma.
Wreszcie wsrod bialego nadzienia blysnelo cos czarnego. Gurua wyciagnela to,
rozwinela i Jej oczom (a takze oczom wszystkich (wstrzymujacych dech) wokol)
pojawil sie Wielki Diament. Bardzo sie on Gurui podobal, ale jakos nie siegnela
dalej. Padla podpowiedz, ze trzeba jeszcze szukac no i po chwili na stole lezaly
juz dwa Wielkie Diamenty. Na zdziwione pytanie "dlaczego dwa" padla odpowiedz,
ze jeden, ale sie nam rozlupal i obie polowki sie oszlifowalo. No a po
upchnieciu nadzienia z powrotem w poduszczke, na stoliku pojawil sie kuferek.
Gurua nieufnie probowala go otworzyc, co Jej sie po chwili udalo. Zamurowalo Ja
na ladnych pare sekund. A potem zaczela (w skupieniu!) wyjmowac jedna nalewka po
drugiej, czytac ich sklady i zastosowania i komentowac. Widac bylo, ze zna sie
na tym! Obiecala tez je uzywac zgodnie z intencjami ofiarodawcow i instrukcjami
uzycia. Przeglad zawartosci trwal co najmniej kilka minut. Wreszcie (wygladalo
na to, ze z zalem) kuferek zostal zapakowany z powrotem i przystapiono do
gnebienia Guruy. To znaczy, Lylika wyciagnela trzy ksiazki i jedno sluchowisko i
poprosila o autografy, wyjasniajac, ze ksiazki pojda na aukcje, a sluchowisko do
siostrzenicy (obie historie znane z innych watkow, wiec ich nie bede powtarzal).
Gurua zapytala co ma wpisac (chodzi o ksiazki) i chyba wygralo "Dla szczesliwego
zdobywcy", ale na wlasne oczy nie widzialem, wiec prosze o sprostowanie. No a
potem niesmialo zaczeto podsuwac Gurui ksiazki obecnych na miejscu z prosba o
autografy. Gurua podpisala wszystkie. Wtedy na scene wkroczyla Tereska i
ofiarowala Gurui swoj wiersz. Gurua przeczytala go bardzo uwaznie i poprosila o
dedykacje. Sama z kolei napisala na drugiej kopii mile slowa od siebie i oddala
ja Teresce (tez juz opisane). Teraz przyszla kolej na mnie. Podszedlem z dwoma
ksiazkami w lapkach. Pierwsza, ta opakowana wreczylem Jej ze slowami mniej
wiecej nastepujacej tresci, ze wiemy, iz poszukuje kilku ksiazek i chyba udalo
sie jedna z nich znalezc i ze specjalnie jest opakowana w ten sposob, jaki przez
40 ponad lat ksiegarnie pakowaly ksiazki. Gurua zdjela sznureczek, rozwinela
ksiazke i zamarla. Wpatrywala sie w okladke ksiazki Ericha Kaestnera "35 maja" i
wreszcie powiedziala z entuzjazmem ze tak, ze tej ksiazki od dawna szuka i za to
mam u niej dedykacje, jaka zechce. No coz, wzialem Ja za slowo i przypomnialem
Jej nagranie z przed dwoch lat "Dla Woloducha z Kanady i Gooni z Kanady, Asi ze
Sztokholmu i Grohy z Kielc" zakonczone zyczzeniem zobaczenia tych mitycznych
postaci na wlasne oczy, czyli spotkaniem, "czego sobie i wam zycze". Pamietala,
wiec poprosilem o autograf "Dla Woloducha z Kanady". Proscie, a bedzie wam dane.
Taki wlasnie wpis znajduje sie w moich Okropnosciach. A tak przy okazji, widac
bylo jakie trudnosci sprawia jej pisanie reczne.
Poniewaz czesc oficjalna sie juz skonczyla, skorzystalem z tego, ze nikt sie
akuratnie nie pchal i przez chwile porozmawialem z Gurua. Zapytalem, miedzy
innymi, czy nie ma ochoty upchnac nas w ktorejs przyszlej ksiazce, ale nie ma.
Widocznie jeszcze Jej nie podpadlismy wystarczajaco . Zapytalem rowniez, czy
moge jej opowiedziec historie mojego pierwszego czytania Wszystkiego Czerwonego
(opowiadalem to juz na forum, wiec powtarzac nie bede). Gurua sie zgodzila i
bardzo Jej sie to opowiadanie podobalo, bo powiedziala, ze takich historii
slucha z prawdziwa przyjemnoscia, ze wlasnie dla takich czytelnikow warto i chce
sie pisac i przypomniala swoja wlasna historie z czytaniem Lesia w domu
rodzinnym. I co z tego, ze znamy te historie? Wazne jest, ze opowiedziala ja
jeszcze raz dla nas. I podejrzewam, ze kazdy reporter, zadajac owe slawetne
pytanie, za ktore wylatuje za drzwi, zna odpowiedz, ale chce ja uslyszec z ust
Guruy. A, przypomnialo mi sie. Na samym poczatku, spotkania, kiedy byla mowa o
Okropnosciach, Gurua powiedziala, ze napisala ten tom, po to, zeby nie
odpowiadac na pytania - zbyt bolesna. I w pewnym momencie z naciskiem
podkreslila, ze Alicja jest w sanatorium w Szwajcarii. Dobra, koniec dygresji. A
moze nie? Bo tez pamietam, ze mowila o trzech rzeczach, ktore przekonaly
spoleczenstwo lat 40 i 50 do ustroju - elektryfikacja, walka z analfabetyzmem i
powszechna opieka lekarska. Jej szwagierki byly zwiazane z medycyna i wiozly ja
na wies, walka z analfabetyzmem - sama radosc no i te kiermasze majowew Dni
Ksiazki! zas elektryfikacje poczula na wlasnej skorze przepisujac obliczenia
slupow. I to Ja przekonalo. A, juz wiem. To bylo wtedy, kiedy pytalem o
znajomosci ludzi z krakowskiego Energoprojektu.
Zjawila sie Lylika i w imieniu TWCh poprosila Gurue o reke blyskajac slicznym
pierscionkiem zareczynowym. Pierscionek zostal zaaprobowany i wlozony na palec,
termin zaklepany na lato i powstal problem uwiecznienia tego wydarzenia czyli
nagrania. Ale przez kogo? Najwyrazniej moja podswiadomosc jest szybsza od
swiadomosci, bo zanim zdazylem pomyslec, wypalilem "Martusia". Wlasnie
"Martusia" a nie "Pani Marta", "Pani Marta Wegiel" czy cokolwiek innego, byle z
szacunkiem. Pani Joanna natychmiast Martusie podchwycila (nie poprawila mnie) i
powiedzial, ze Martusia jest jesli nie najlepszym, to jednym z absolutnie
scislej czolowki najlepszych dokumentalistow w Polsce i pewnie wlasnie dlatego
ja z krakowskiej telewizji wylali. Zaszokowany, spytalem "Wylali???" a Gurua
potwierdzila "Wylali" i opwiedziala historie, z ktorej niewiele mi w pamieci
zostalo. Chyba tylko to, ze oczywiscie zadzialaly jakies tam uklady. No a w tym
czasie pani Malgosia zadzwonila do Martusi i poinformowala ja o najswiezszych
nowosciach. Niestety, czas plynal nieublaganie i wreszcie Gurua (dosc
niechetnie) pozwolila sie od nas oderwac i na pozegnaie ponowila deklaracje
milosci do nas (my, oczywiscie, tez nasza deklaracje milosci do Niej). I tak
zakonczyla sie oficjalna czesc spotkania, Wydawala sie chwilka, momentam, a w
rzeczywistosci trwala trzy i pol godziny (rekordowo dlugie spotkanie). Potem
nastapily rozne inne rzeczy, jak np. tance, urzadzony przez Migosa i nizej
podpisanego festiwal piesni KSP, rozmowa z Cytrynka na temat Hornblowera w
aspekcie mozliwego pobytu Cytrynki na wybrzezu tureckim, zmuszenie mnie do tanca
przez Kocia itd. itp. itd.
Aha, wazna rzecz. Wreszcie znalezlismy czas z panem Tadeuszem na chwile rozmowy.
Tematem poruszanym byl rysujacy sie cien mozliwosci opublikowania ODT. Na razie
krok wstepny - czyli przeslanie tekstow, zeby pan Tadeusz mogl zobaczyc, czy cos
z tego jest w ogole publikowalne. Z autorow jak na razie powiadomilem o tym
Barona i Grohe. No i tak czas plynal, az zrobila sie druga nad ranem i ostatnie
niedopitki opuscily goscinna Brame.
Acha, na samym poczatku, jeszcze przed przybyciem Guruy, pomny dylematu
Anmaniki, zapytalem Tajfuna czy wzoruje sie na Robercie, zas kiedy zapytala o
jakiego Roberta chodzi, zalecilem przeczytanie Autobiografii.
No na tym skoncze, jak mi sie jescze cos przypomni, to dopisze.

Pozdrawiam

Woloduch

[romy_sznajder]

> Pierscionek zostal zaaprobowany

Trwale zaaprobowany?
Czy Wybranka wyszla z pierscionkiem na palcu?
Wybaczcie, ze dopytuje, ale tak mi to zgrzyta, jak rzadko co. To nie stylu
zupelnie Waszym. Jakies to dziewcynkowate, zawlaszczajace, dziwne... dobra,
dosc. Tyle powiem, ze jak pierwszy raz o tym przeczytalam, to az wstalam od
komputera z zazenowania.

[lylika]

romy_sznajder napisała:

> > Pierscionek zostal zaaprobowany
>
> Trwale zaaprobowany?
> Czy Wybranka wyszla z pierscionkiem na palcu?
> Wybaczcie, ze dopytuje, ale tak mi to zgrzyta, jak rzadko co. To nie stylu
> zupelnie Waszym. Jakies to dziewcynkowate, zawlaszczajace, dziwne... dobra,
> dosc. Tyle powiem, ze jak pierwszy raz o tym przeczytalam, to az wstalam od
> komputera z zazenowania.
...
Tak, trwale. Gurua wyszła z nim na palcu. To bardzo piękny pierścionek i ofiarowany ze szczerego serca/szczerych serc. Gurua tak to odczytała i zaręczyła się z nami z ochotą. Nawet wyznaczyła przybliżoną datę ślubu, żeby Jej dzieci mogły uczestniczyć w tej uroczystości.
Gurua, to jest Osoba, która nigdy nie robi czegoś, co Jej nie odpowiada. Spontanicznie odpowiada na zadawane pytania i spontanicznie reaguje na zaistniałe sytuacje. Gdyby Jej to się nie spodobało, posłałaby nas do diabła.
Zupełnie nie rozumiem gdzie tu jest miejsce do zażenowania.
P.S. Co jak co, ale Gurua dziewcynkowata nie jest!

[romy_sznajder]

> P.S. Co jak co, ale Gurua dziewcynkowata nie jest!

I ja tego nie napisalam. Propozycja zareczyn taka mi sie zdala, wylacznie. Ta
akcja z pierscionkiem.

Dziekuje za obszerne wyjasnienie.
Coz, sprobuje to jakos ogarnac..


ps: A co do wczesniejszego:

> Gurua, to jest Osoba, która nigdy nie robi czegoś, co Jej nie odpowiada.

To jest kulturalna osoba i duzo zachowan jest w stanie nie tylko przetrzymac,
ale i skomentowac na poziomie. Pozyczylam Autobiografie, wiec nie zacytuje
doslownie, ale nasuwa mi sie skojarzenia (bardzo na wyrost!! bez urazy) i
pokazywaniem zabawek przez wnuczke. Odpracowala, okazala zainteresowanie, a
potem zaproponowala inna rozrywke.

[ewa9717]

ale nasuwa mi sie skojarzenia (bardzo na wyrost!! bez urazy) i
> pokazywaniem zabawek przez wnuczke. Odpracowala, okazala
zainteresowanie, a
> potem zaproponowala inna rozrywke.
>

Przyznam, że czytanie ze zrozumieniem zazwyczaj nie sprawia mi
trudności, ale tu mam niejakie kłopoty. Mogłabyś nieco jaśniej
napisać, o co ci chodzi, bo nie bardzo cwytam?

[romy_sznajder]

moglabym.

> i
> > pokazywaniem zabawek przez wnuczke.


Z pokazywaniem - mialo byc. skojarzenie z pokazywaniem zabawek. obejrzala je
cierpliwie i nawet pochwalila, bo dziecko bylo przejete.

[papuga_ara]

Cześć Koochani!! Witam po wizytowaniu krzy krakowskich! Zdjęć ze
spotkania jeszcze nie widziałam, ale rzucę się na nie dziś
wieczorem!!!
Do licznych i sążnistych sprawozdań dorzucę to, że ogrrrromnie
przyjemnie jest móc przebywać z Guruą coraz bardziej osobiście. I
jakież to miłe, że po każdym spotkaniu nabiera się jeszcze większego
apetytu na następne..
Jak poprzednio, tak i tym razem byłam wzruszona tym, jak Gurua jest
wzruszona prezentami od nas. Patrzenie na Nią i Jej autetntyczną
radość przy rozpakowywaniu każdziusieńkiego pudełeczka jest
niesamoitą frajdą To jest po prostu fajna babka
Dla mnie niezapomnianym pozostanie, gdy w trakcie chwilowej
konwersacji prawie-indywidualnej(Wołoduch, Gurua i ja), Gurua
powiedziała zdanie: "ech, Wy pewnie myślicie, że ta Chmielewska to
anioł jakiś albo coś, że taka wspaniała, jak jakiś cud", na co ja
gorliwie pospieszyłam z zapewnieniem: "ależ nie, skąd, do głowy by
nam to nie przyszło!" i już gdy zaczęłam się orientować, co mówię,
zobaczyłam te iskierki rozbawienia w jej oczach. No iskierki
pierwsza klasa!
I jeszcze odnośnie filmu. Fajnie wyszedł, jest trochę
materiału "sprzed" i trochę też "po"
Są momenty, w których Guruy nie słychać dobrze, ale są też takie, w
których słychać ok. Cały film trwa kilkadziesiąt minut. Jest
pierwsza opowieść o kocie, rozpoakowywyanie prezentów, jest
Pasowanie - Na - Członka TWCH Papug już to zgrał na dysk i będzie
przegrywał na płytę. Zrobimy tak, że jedną płytę podarujemy Pani
Prezes, a drugą podarujemy również Pani Prezes , z tym że ta
druga będzie na użytek wewnętrzny Towarzystwa - i każdy, kto będzie
chciał obejrzeć lub sobie przegrać, będzie mógł to zrobić z tej
właśnie kopii. Na styczniowe nalewkowe na pewno przyniosę

[lylika]

Wołoduchu, zapomniałeś o cycatej i kalendarzach. Prosimy o rozwinięcie tematu.

[kocio_pierzaczek]

Wołoduchu, cudowniste (cudownie sążniste) sprawozdanie.Tylkon - jaki
sznurek, na rany kota, ja ci przyniosłam?

[lylika]

Papunia przyniosła. Wołoduch permanentnie Was myli.

[woloduch1]

nie tylko, nie tylko... Skleroza nie boli, ale co sie czlowiek nalata...
Otoz, po zdjeciu apteczki ze stolu nadszedl czas na upominki dla gosci Guruy. I
tak pan Tadeusz dostal paczuszke, po rozpakowaniu ktorej popatrzyla na niego
Kalina Jedrusik ze slynnej sceny wannowej w Lekarstwie na milosc. Pan Tadeusz
natychmiast poinformowal nas, ze i on i jego koledzy chodzili do kina poogladac
tylko te scene, wowczas najodwazniejsza w historii polkskiej kinematografii. Po
rozpakowaniu pudeleczka oczom naszym pokazala sie deramiczna cycatka w wannie.
Bardzo sie panu Tadeuszowi podobala i wszystkim ja z duma pokazywal. Nastepnie
Lylika przekazala kalendarze dla pani Malgosi i pana Witka oraz Gururzatka. Nie
jestem pewny czy to wlasnie wtedy czy kiedy indziej rozwiazala sie zagadka
niemoznosci skomunikowania sie z Jerzym. Otoz przebywa w Dolomitach. Kalendarze
bardzo sie podobaly.
Zaraz po kalendarzach Kocio przekazal Gurui tacke swoich pierniczkow, ktore,
oczywiscie, rowniez wywolaly furore.
No i jeszcze jedno. Serwis fotograficzny Lylika umiescila juz dawno, wiec po
zdjecia zapraszam na Picase.

Pozdrawiam

Woloduch

[edyta95]

Dolomity pojawiły się bez prezentów, to Stara Gropa temat wywołała
znacznie później.
Przy pierścionku Gurua lekko się zastanowiła i po chwili
zaaprobowała, imprezę weselną zaproponowała sama nawet u siebie, ale
to trochę z obawą piszę, bo znowu ktoś pojedzie bez uprzedzenia.
A jeśli chodzi o to, że jest damą wysokiej klasy i umie się
zachować, to jak najbardziej się zgadzam. Nie powiem dlaczego,
przykład na spotkaniu był że ho ho, sami się domyślajcie

[lylika]

imprezę weselną zaproponowała sama nawet u siebie, ale
> to trochę z obawą piszę, bo znowu ktoś pojedzie bez uprzedzenia.
...
Ktoś kiedyś pojechał do Guruy bez uprzedzenia? Szkorbuta masz na myśli?

[edyta95]

nie Szkorbuta, Marka

[36krzysiek]

Wrzuciłem już swoje trzy grosze, więcej nie mam, odkładam na
lokatę

[g0p0s]

Ze zdjęć wynika, że Gurua najbardziej ucieszyła się z cycatej