Jak czytacie Chmielewską?

[drzazga1]

Pierwsza książka Joanny Chmielewskiej, którą przeczytałam w wieku lat 13
to "Nawiedzony dom" wypatrzony w biblioteczce ciotecznego brata, w czasie
świąt. Dorwałam i gościnę spędziłam w kącie, nie udzielając sie towarzysko
zupełnie ...
Niestety lektury nie udało mi się skończyć wieczorem, zostałam zapędzona do
łózka, a ponieważ w tym samym pokoju spali rodzice, zapalenie choćby lampki
odpadało stanowczo. Przerwanie lektury również))

Na szczęście za oknem świeciła latarnia, ale jej światło padało pod
niewłaściwym kątem, więc wzięłam małe lusterko i ustawiłam tak, żeby odbita
poświata "oświetlała" kartki )) reka mi ścierpła na amen, ale książkę
skończyłam
Najwięcej wysiłku musiałam włożyć w tłumienie własnych chichotów.....

[soofcia]

Jednym tchem. A potem od razu drugi raz na spokojnie.
Nigdy nie zabraniali mi czytac wieczorami, nawet nocami. Ale apogeum osiagnelam
chyba w 6-8 klasie liceum... Jezdzilam do cioci, ktora miala wowczas komplet
ksiazek Chmielewskiej i czytalam po dwie na dzien...

Pozdrawiam

[jagna_s]

Widze, że się zupelnie nie wyróżniam, najpierw pedem czytam po raz pierwszy po
cichu chichocząc i zaraz po skończeniu powoli delektuje sie lekturą po raz drugi

[altu]

O moj Boszze... od kiedy liceum ma 6-8 klas?

ale fakt, czyta sie szybko i leci jak z nut...
jestem uzależniona od tych ksiązek...

[asikx]

Głośno wyjąc ze śmiechu.... wzbudzając niejakie zainteresowanie osób
postronnych....
Najbardziej mnie wkurza jak ja czytam i rżę w głos, a mój mąż (który czytając
Chmielewską robi to samo) zadaje pytania z czego tak się śmiejesz?
I tak jak jedna z poprzedniczek nową książkę czytam szybko wyjąc i rycząc. I po
skończeniu od razu zaczynam od nowa...
A stare książki.... po raz setny kwiczę ze śmiechu w tych samych momentach.

PS. A pytanie od razu nasunęło mi skojarzenie z pytaniem syna J.Ch "Cim?" Sobą
chyba?

[skarolina]

asikx napisała:
> Najbardziej mnie wkurza jak ja czytam i rżę w głos, a mój mąż (który
czytając
> Chmielewską robi to samo) zadaje pytania z czego tak się śmiejesz?

Mój mąż już wytresowany - jeśli dobiegają go radosne kwiki, wycia i
skowyczenia to tylko dla upewnienia się pyta: "Znów czytasz Chmielewską?"

pozdrawiam,
skarolina

[klarisa]

Wczoraj wieczorem zaczełam ponownie czytać<Wszyscy jesteśmy podejrzani>
i mój syn patrzył się na mnie tochę dziwnie.A ja nie mogłam przestać
chichotałam jak nawiedzona.Musiałam mu przeczytać te urywki i mam nadzieję, że
kiedyś sam weżmie jej książki.

[biuralistka]

U mnie z trudem tłumione chichoty stanowią z lekturą całość Nie mozna tego
rozdzielić. Najgorzej (?), gdy czytam książke w miejscu publicznym, choćby w
czasie jazdy pociągiem i co rusz wybucham śmiechem. Staram sie to stłumić i
duszę się wtedy okropnie)

Ale niestety nie zaraziłam czytaniem Chmielewskiej domowników, chociaż chęć
głośnego odczytywania co lepszych fragmentów jest mi łaskawie wybaczana)

[biuralistka]

A poza tym, jak wszystkie ksiażki, czyli rozmaicie: w łóżku, przy jedzeniu, w
czasie przerwy w pracy, w pociągu, czasem w tramwaju, w wannie i w toalecie

[aniel]

ogolnie nie mam zwyczaju podjadania w ciągu dnia ale przy Chmielewskiej-
koniecznie. no i oczywiscie nie potrafie stlumic chichotow.

ps. w podstawowce mama jednej z moich kolezanek zabronila czytnia jej
Chmielewskiej, bo to nie "literatura piekna", wyobrazacie sobie????

[mjermak]

Zaczelam od "Zwyczajnego zycia", za ktore wylecialam z lekcji historii w LO bo
nie bylam w stanie opanowac chichotow co przy aktualnym temacie "Pierwszy
rozbior Polski" moglo sie wydawc niestosowne (czytalam pod lawka). Potem
czytalam po nocach narazajac sie na awantury bo mama nie mogla mnie dobudzic do
szkoly. "Cale zdanie nieboszczyka" tak mnie wciagnelo ze nie moglam sie oderwac
i czytalam pol nocy wiszac na lozku z glowa w dol, zeby lampke ukryc pod
lozkiem i zaslonic calosc koldra (nie jestem w stanie wytrzymac z glowa pod
koldra na lozku). "Lesia" oprawilam w okladke z podrecznika historii kalsy II
LO i mama nie mogla sie nadziwic co takiego tam sie dzialo, ze tak rze.
Ostatnio czytalam nowsze ksiazki z dzieckiem przy piersi siedzac na bujanym
fotelu o 3 w nocy przy swietle ulicznej latarni i czasami dziecko juz zasnelo i
zdazylo sie obudzic na nastepne karmienie po 3godzinach a ja nie moglam sie
oderwac. Jak male bylo juz wieksze to wrocilam do "wszystkiego czerwonego" i
przy wypowiedziach Pana Muldgaarda cycus malej wyskakiwal z buzi bo tak sie
trzeslam od smiechu.
na marginesie moja mama polonistka tez uwazala to za szmire i tepila jak bylam
w szkole a teraz nie moze zrozumiec, po co ja ciagle wydaje na to pieniadze.

[stara.gropa]

Czyli mozna powiedzieć, że Twoje dziecko wyssało Chmielewską z mlekiem matki.
Rośnie nowa czytelniczka.

[chiara76]

A u nas nastąpiło ponowne przypominanie sobie wielu książek, niektóre muszę
dokupić, bo zostały na starych śmieciach, na razie wczoraj u nas Mąż się
zaśmiewał, siedziałm obok przy kompie, ale u nas na szczęście, jak któreś czyta
Chmielewską, to nikt się nie dopytuje "A z czego się tak śmiejesz?"
A ja sobie teraz przeczytam ponownie "Wszyscy jesteśmy podejrzani", muszę
jeszcze zdobyć "WC", bo moje przepadło...

[allians]

Pamiętam, jak będąc nastolatką czytałam u koleżanki "Lesia". Jej Tata
przychodził raz po raz do pokoju i patrząc na mnie wijącą się w konwulsjach ze
śmiechu na podłodze pytał z troską: "Czy ty się dobrze czujesz?"

[kkeicam]

hmmm... ja w zasadzie pracuje w firmie w ktorej malo jest "normalnych". moge
sobie pozwolic na czytanie tego forum w pracy i na pisanie takoz. ale ostatnio
zauwazam podejrzliwe spojrzenia, kiedy czytajac wydaje z siebie dzwieki podobne
do malych prosiakow z czytaniem samej J.Ch. jest tak samo. Kiedys czytalem
jakas ksiazke na plazy... i w pewnym momencie zauwazylem jak ludzie zza
sasiednich parawanow wygladaja i patrza kogo to zarzynaja na moim kocyku
kk