Amnezja

[Gość: alek]

w weekend mam zamiar obejrzeć ten film:))

[Gość: alex]

"...dziedziczne obciążenie (rodzony ojciec był seryjnym mordercą)..."
hmmm, bardzo to ciekawe...
Ja widziałam chyba inną wersję, w której ojciec był li i jedynie zabójcą
własnej żony (tudzież matki gółwnej bohaterki), co jednak mimo wszystko nie
predysponuje go do miana "seryjnego" :)

koincydencja

[Gość: Jancio]

Kto to wymyslil ??

[Gość: Emma]

jak podaje słownik języka polskiego pwn, koincydencja:
1. książk. «jednoczesne występowanie kilku zjawisk, zdarzeń; zbieżność»
Koincydencja faktów, wypadków.

Tego Filmu Nie Zapomnisz k... , oj nie zapomnisz

[Gość: webn]

Taka Reklama tego schematycznego i słabego thrillera , to dopiero - a jak by
tego było mało - to nasza bohaterka NIE ZAPOMNI swoje historii.
Krytka w Europie i za oceanem oceniła film tak samo: śr. 1.7/5 - bez tajemnicy
czyli brak napięcia , kiepski scenariusz ,widownia tagże niedopisała. Ashley
JUDD lubi takie tematy ( wyuczone gesty i mimika? ) , z tego co wiem to ona
była prokursorkom tego filmu ,spodobał jej się scenariusz S.Thop (debiutatki),
która w swojm krótkometrażowym filmie znalazła miejsce na humor i kryminał.
Zaineresował się tym znany producent od Trillerów (Siedem ,Ścigany) ,który o
dziwo -zauważył w tym temacie kawałki z hitchcocka.Natomiast po Kaufmanie ,
należało się spodziwać czego wiecej ,niż zwykły kryminał ,choć on też lubi
takie
klimaty.
ps. Stanowczo za wcześnie wiemy , kto zabił i zamiast dobrego filmu ,mamy co
najwyżej przeciętny kryminał , czy warto więc wydawać kase na bilet ,gdy takich
historii jest pełno w Telewizjii.

[Gość: uponthehill]

Film bardzo słaby.

kawalki z Hitchcocka

[annuszka]

Gość portalu: webn napisał(a):

> .
> Zaineresował się tym znany producent od Trillerów (Siedem ,Ścigany) ,który o
> dziwo -zauważył w tym temacie kawałki z hitchcocka.

Moze te ptaki na samym poczatku?

pozdr;)

[Gość: Brk]

Oj idę idę... mózg się wyłączy i jakoś to będzie. Kiedy wreszcie poleci "Czas
apokalipsy" Nie mogę się doczekać!

[Gość: bird]

cóż to za błędy jesli chodzio traść filmu, jaki seryjny zabójca z ojca!!!
HALO!!!
nie oczekujcie po nim zbyt wiele, jezeli obejrzeliscie pare podobnych filmow to
znacie rozwiazanie. Co do samej pani Inspektor to WARTO!

Dobroduszny Samuel Jackson

[Gość: piotrus_z_carnegie]

Obstawiam, ze to "dobroduszny" Samuel jest morderca ;)

[Gość: weronika]

bingo!!!!!!!! nudne to było 12 osób na sali, połowa spałą... pierwszy raz w
życiu chciałąm wyjść po pierwszych 15 minutach.. chyba sama wezmę się za
pisanie scenariuszy...

Każde zabójstwo ma inną markę

[Gość: Piotr Grosman]

Scenariusz napisany został przez Sarah Thorp - jak każdy kryminał - na
schemacie szarady. Jednak daje się zauważyć zawiera pewne niedociągnięcia i
nielogiczności. Policja szuka zbrodniarza, musi więc poznać jego środowisko,
jego przeszłość. A jednak szukając zbrodniarza urodziwa inspektor policji
Jessica Shepard odkrywa bezmiar deprawacji i diabelstwa. Sensacyjna łamigłówka
dotyczy jej byłych facetów, których nie może spamiętać. Śledztwo gmatwa się
coraz bardziej. Wkrótce ona sama zaczyna myśleć, że jest zabójcą, którego
szuka. Do ładu z samą sobą pomaga jej dojść policyjny psycholog. Wszystko staje
się koszmarem i w ten koszmar dziewczyna musi się zagłębić.

Jak to pokazać na ekranie? Reżyser jest realistą. Pozostał nim przynajmniej w
tym sensie, że świat policjantów prezentuje się tutaj tak, jak gdyby był
filmowany ukrytą kamerą. Oto szef policji John Mills wygląda jak księgowy.
Zresztą nikt tu nie przypomina Arnolda Schwarzeneggera. Praca w FBI to przede
wszystkim dokładność, rutyna, zwyczajność i codzienność. A przecież w tym samym
świecie, tuż obok, żyje morderca. Czy on także jest zwyczajny i codzienny ?
Jeśli nie -to czy tamten świat patologii powinien być pokazany inaczej?

Pełno tu skrajności: śmierć, przemoc, seks, szaleństwo, nienawiść, groza, krew
i ekskrementy. A jednak tej zbieraninie mocnych barw towarzyszy rozbudzenie
estetycznej świadomości widza. Fabuła przebiega według ustalonych schematów.
Dostrzec można warsztatowe umiejętności twórców, charyzmy aktorów i scenografii
(krajobraz przybrzeżny, nad Zatoką i na Nadbrzeżu Wędkarzy, gdzie w dokach
zadomowiło się stado lwów morskich). O tym filmie można pisać dobrze i źle.
Podoba mi się praca operatora, profesjonalizm większości aktorów i umiejętne
wplątanie prawdziwej gry w wątki sensacyjnej akcji. Nie podoba mi się natomiast
schematyzm charakterów, tandetne rozgrywanie wątków i ogólne wypranie filmu z
romantyzmu. W "Amnezji" wszystko jest wykalkulowane. Sytuacje romansowe i wątki
osobiste nie mają ognia prawdziwej namiętności. Jednak każde zabójstwo ma
markę; pierwszą ofiarę (ciekawa twarz Jima Hechima w migawkach) rozpoznała
tylko Jessika, drugiego trupa (przystojny Joe Duer) w towarzystwie Jessiki
widział Mike Delmarco - policyjny partner głównej bohaterki, komendant (Samuel
L. Jackson) i ktoś jeszcze. Potem odkrywamy inne romanse naszej bohaterki, gdy
jej były kochanek staje się martwy.

Przekonanie o sile możliwości i sile jednostki skazanej na walkę ze złem
zewnętrznym i z własną, często agresywną naturą, jest czymś niezwykłym. Skoro
zatem przedstawiony świat jest groźny, lecz zrozumiały, bohaterom łatwiej
przeciwstawić mu swoją wrażliwość, która nabiera wówczas ludzkiego wymiaru.
Patrzy ostro, dostrzega wiele agresji i zła, lecz jednocześnie wiemy, co w
kinie współczesnym jest raczej rzadkością, że zło nie jest czymś danym raz na
zawsze, zakodowanym w genach, czymś potężnym, czemu nie ma sensu się
przeciwstawić.

Andy Garcia jako policjant Mike Delmarco potrafił stworzyć postać osobnika
kulturalnego, mówiącego zawsze głosem spokojnym i beznamiętnym, ale mówiącego
rzeczy kontrowersyjne. Człowieka spokojnego i powściągliwego, który jednak -
gdy trzeba - umie poruszyć się z piorunującą szybkością. Przeciwniczką jest
Ashley Judd jako Jessica. Widywałem ją już w kinie, ale dopiero tutaj widzę
dojrzałą aktorkę. Stworzyła postać dziewczyny zawsze spiętej, choć z uśmiechem
na twarzy, żyjącej w stanie stałego pogotowia, której piętą Achillesa okazał
się seks z nieznajomymi partnerami i uzależnienie od alkoholu. Jej świat jest
normalny, ale tuż za rogiem może pojawić się coś, co będzie wymagało
natychmiastowej reakcji.

Główny motyw filmu to konfrontacja tych dwojga. Jessica Shepard i Mike Delmarco
są niby partnerami na tropie maniaka, jednak przeciwnikami, i są także sobą
zafascynowani. Obydwoje są silni i odważni. Może nawet mają podobne
doświadczenia życiowe. Tyle tylko, że pchnęły ich w różne strony.

Kluczem jest scena, w której Jessica opowiada swojemu policyjnemu psychologowi
(niepokojący David Strathairn) wspomnienia z dzieciństwa, a raczej skrywa je za
swoim jasnym autentycznym uśmiechem. Zło (czyli bezwzględność świata) okazało
się silniejsze. I właśnie to doświadczenie kazało jej kiedyś wybrać drogę
życiową. Jessica podświadomie dąży do tego, by zło nigdy już nie triumfowało.

Niewykluczone, że Delmarco ma za sobą podobne doświadczenia. Bo dlaczego niby
został zawodowym gliną ? Może zobaczył, jak obojętny świat miażdży bezbronnych
ludzi. Być może, przyjął tę bezlitosną lekcję do wiadomości. I dopiero
spotkanie z Jessicą uświadomiło mu, iż można było wybrać inaczej. Wtedy powstał
ich dziwny związek wrogości i fascynacji.

Twórcą tego dreszczowca o lekkim zabarwieniu erotycznym jest Philip Kaufman,
który wcześniej nakręcił biografię markiza de Sade'a "Zatrute pióro". Jego film
ma w sobie trochę tajemnicy i mrocznej zmysłowości. W sumie jednak jest bardzo
przewidywalny. Choć może w tym filmie nie liczy się rozwiązanie zagadki, lecz
sposób prowadzenia narracji. Ratuje go obecność na ekranie Ashley Judd. Jej
bohaterka Jessica schwyta mordercę, taki jest finał filmu. Później zapewne
wróci na swój tor przeszkód.