Ziemia Obiecana

[Gość: frank]

Właśnie oglądam sobie z zakupionej płytki. Ależ to jest genialny film! Znowu
mnie na łopatki aktorstwo rozkłada. Wszyscy: Olbrychski, Pszoniak, Seweryn,
Jędrusik, zjawiskowy Szalawski jako Bucholtz, Fronczewski, Zapasiewicz,
Łapicki, postaci łódzkich Żydów - znakomici. Tempo, rytm wyznaczany przez
pracujące fabryki, montaż, muzyka, dekoracje... Wiem, Ameryki nie odkrywam,
ale jestem naprawdę pod wrażeniem, zwłaszcza w tej cyfrowej jakości.

[Gość: Marcin]

Też jestem wielkim fanem "Ziemii". I też niedawno go sobie obejrzałem, ale 4-
odcinkowy serial który mam nagrany z TV Polonia. Zgadzam się co do Szalawskiego-
jakoś mało się o nim mówi ale naprawdę pokazał koncert gry. Do wymienionej
przez ciebie galerii od siebie dorzuciłbym jeszcze Igara jako Żyda Grunspana-
tak na marginesie to on podobno miał grać Bucholca.

Tak!

[monikate]

Najlepszy polski film.
Najlepszy film w dorobku Andrzeja Wajdy.

[Gość: lolqa]

I według mnie jeden z najlepszych polskich filmow. a probowaliscie czytac
ksiazke?dla mnie meka - Wajda naprawde odwalil kawal swietnej roboty, robiac z
takiego materialu tak dynamiczny film.

[Gość: Marcin]

Właśnie, ciekawa sprawa-też kiedyś miałem dostać książkę ale jakoś się nie
złożyło. A sam film to faktycznie wręcz modelowy przykład dynamizmu. Kiedyś
Wajda to miał napęd żeby robić fajne rzeczy...
Co do filmu to jeszcze zorientowałem się że popełniłem karygodny błąd-nie
wspomniałem nic o Pieczce jako Muellerze. Dla mnie idealny przykład milionera-
nuworoysza, Pieczka genialnie to oddał w 2 scenach: gdy prezentował (na
bosaka!) swój nowy pałać który zbudował "bo teraz każdy buduje..." oraz w
scenie w teatrze gdy histerycznie się roześmiał jak tancerka się przewróciła.
Dzisiaj takich ludzi portretuje Grabowski ale gdzie mu do klasy Pieczki...
Genialny film.

[monikate]

A rolę Bożeny Dykiel jako córki tegoż Muellera pamiętasz? Też perełka!

[Gość: frank]

W tym filmie nie ma złej roli. Coś musi być na rzeczy w popularnym
stwierdzeniu, że geniusz Wajdy polega(-ał) przede wszystkim na jakimś magicznym
wykrzesywaniu z aktorów ich najlepszych umiejętności. To aktorzy zawsze robią
Wajdzie film!

Idąc w zachwyty dodam jeszcze, że moim zdaniem o roli Pszoniaka to możnaby
spokojnie doktorat napisać. Uciekanie przed psami w Kurowie, jego pośpieszne
rozmowy w knajpie, pomachanie do kamery po wyrolowaniu Grunspana, intonacja i
akcent w każdym dialogu, autentyczny niesamowity temperament eksplodujący przy
załatwianiu interesów, itd. itd. Facet osiągnął w tym filmie Himalaje
aktorstwa.

[Gość: Marcin]

Dykiel doskonała zwłaszcza jak pytała Olbrychskiego po załatwieniu
książek: "Czy to było trudne dla pana"? :)

A o Pszoniaku w tym filmie to faktycznie doktoraty można pisać. Polecam wywiad
z Sewerynem, niestety sprzed kilku lat, jaki zrobiła z nim Wyborcza, jeszcze
chyba w "Magazynie". Mówił tam m.in. o swojej roli Maxa w "Ziemii". Przyznał że
to były jego początki aktorskie i dlatego wypadł tak blado-to jego słowa. Za to
chwalił właśnie Pszoniaka-mówił o nim że tę rolę miał dopracowaną w
najdrobniejszym szczególe i czuł że bierze udział w czymś wielkim. I gdy potem
Seweryn go zobaczył na ekranie nie mógł wyjść z podziwu. Bo on naprawdę w tym
filmie "kradnie" sceny każdemu, wprost wylewa się z ekranu.
Wszyscy chwalą "trzech muszkieterów" ale dla mnie z tej trójki genialnie wypadł
Pszoniak, bardzo dobrze Olbrychski i dobrze Seweryn. Wydaje mi się że różnice w
poziomie były widoczne. Co ciekawe, w ogólnym rozrachunku nie wpłynęło to na
jakość filmu, choć teoretycznie powinno.
Za to te wszystkie role drugoplanowe to perełki. Siłą Wajdy byli nie tylko
aktorzy: on zawsze miał świetne ekipy-od scenografów po operatorów. Mawiał
ponoć na planie: "nie wiem jak to nakręcić..." A wówczas każdy spieszył z
pomocą a Mistrz tylko wybierał najlepsze rozwiązanie :)