Aktorstwo dzieci

[cherryhills]

Witam.
Właściwie nie wiem, czy dobrze tu wątek umieszczam. Zaryzykuję :)
Chodzi mi o to, że kiedyś dzieciaki chyba lepiej radziły sobie z
rolą aktorów. Mam na myśli polskie filmy i seriale dla dzieci i
młodzieży z lat 70 czy 80, np. "Przygody Tolka Banana", "Rodzina
Leśniewskich", "Siedem życzeń", "Podróż za jeden uśmiech" itp.
Lubię je nadal oglądać, jak tylko jest taka możliwośc - może kwestia
wspomnień dziciństwa. Ale ja nie o tym.
Wtedy nie było sztuczności na ekranie, drewnianych lal i wykutych
kwestii. Jakoś to wszystko naturalnie wychodziło, te dzieci śmiały
się, płakały, przekrzykiwały między sobą - tak normalnie, i to co
mówiły słowiami scenariusza na pewno nie brzmiało sztucznie. A
przecież nie były aktorami, często były to dzieci "z łapanki", bo
potrzebne było to filmu.
Teraz to szkoda gadać... Mali Aktorzy, castingi, wywiady i Bóg wie
co jeszcze.
Macie podobne zdanie, czy tylko mi się tak wydaje?

[kubissimo]

zgadzam sie. mysle, ze przyczyn jest kilka
1. duza czesc dzieciakow grajacych w filmach, to dzieci albo kogos z ekipy, albo
ich znajomych. Niezaleznie od tego, czy umieja grac, czy nie, rólka dla nich
zawsze sie znajdzie.
2. dzis jest duzo wiecej mozliwosci zaistnienia dla dziecka (chociazby branza
reklamowa) i automatycznie wiecej rodzicow marzy o wspanialej karierze ich
latorosli. I wlasnie ci rodzice "pracuja" nad tymi dziecmi, a tak naprawde
niszcza ich naturalnosc. Potem mamy takie pretensjonalne ksiezniczki w wieku
siedmiu lat :/
Wszystkim takim rodzicom kazalbym obejrzec film Viscontiego pt. "Bellissima"
3. nie kazdy rezyser umie pracowac z dziecmi. Niezaprzeczalnym mistrzem jest
Andrzej Maleszka, u ktorego wszystkie dzieci graja koncertowo. Do klasyki
przeszly filmy Stanisława Jędryki (Podroz za jeden usmiech, Wakacje z duchami,
Do przerwy 0:1, Stawiam na Tolka Banana).
Natomiast w mlodym pokoleniu jest mizeria. Podobaly mi sie dzieci w "Weiserze
Dawidku" W. Marczewskiego, Wacek Adamczyk z "Pręg" M. Piekorz, czy dzieci
grające u Kędzierzawskiej. Ale to pojedyncze przypadki i szkoda wielka, ze nie
ma nasladowcow Henryka Gołębiewskiego, Agnieszki Krukówny, Wojtka Klaty.

[clio_yaga]

Z dziecięcych aktorów współczesnych uwielbiam Freddiego Highmore. Mam nadzieję, że nie zmanieruje się tak jak inni jego koledzy w tym wieku. Obecnie ma już 16 lat, ale jego dziecięce role są świetne.
Z polskich, cóż... Dziecięcy aktorzy przypominają mi aktorów serialowych - sztucznych, do przesady słodkich i flegmatycznie deklamujących swe role.

[kubissimo]

Freddie jest swietny. ostatnio widzialem Kronike Spiderwick, gdzie wystepowal w
podwojnej roli. Bardzo fajnie zagral :)

niezmiennie mnie zaskakuje (pozytywnie) Jamie Bell, czyli "Billy Elliott".
Owszem, grywa w masowkach, ale ma tez na koncie swietne, ambitne filmy (np. Dear
Wendy, Hallam Foe)

szkoda, ze kariera Haleya Joela Osmenta stanela w miejscu (chlopak przerzucil
sie na dubbing), bo ma na koncie kilka swietnych wystepow i naprawde niezle
rokowal. ehhh

[Gość: jowita771]

Dawniej reżyserzy szukali w szkołach, a dziś szukają rozpytując znajomych albo
wręcz angażują własne dzieci. I w tym cała tajemnica.

[Gość: Ja]

Nie wiem o czym był w/w post, ale ja jestem nastolatką i choć urodziłam się do
aktorstwa to i tak nie zostanę aktorką. Wyjaśnię - chodzi o to, że mieszkam w
Polsce, a wszystkie polskie filmy to "gnój". My nie mamy żadnych fajnych:
-seriali
-filmów
-nawet sitkomów