Książki wzbogacające język.

[Gość: polszczyźnianin]

Jak w temacie: interesują mnie książki, które pomogły Wam wzbogacić i rozwinąć swój język; takie, które były pouczające pod względem językowym bądź które po prostu czytaliście ze względu na estetykę i potoczystość polszczyzny, abstrahując już od kwestii pedagogicznych i rozwojowych ;).

Dodam jeszcze, że szczególnie, choć nie tylko, interesują mnie archaizmy, język używany więc mniej więcej w latach międzywojennych. Jakby ktoś znał ciekawe przykłady…

Ze swojej strony wymienię to, co najszybciej przyszło mi na myśl: Proces Kafki w przepysznym tłumaczeniu Brunona Schulza, Mistrza i Małgorzatę (zwracam uwagę na perfekcyjną interpunkcję i rasowe wtręty narratora), pisma Zygmunta Baumana, a także - co ciekawe - dawne podręczniki matematyczne. Mniam!

Liczę na soczyste odpowiedzi.

[Gość: oldi]

Przekłady Boya: np. "Próby" Montaigne'a, "Gargantua i Pantagruel"

Barwna była też książka "Lukrecja Borgia" autorka Bellonci, polski
przekład.

Stendhal - przekłady "Kronik włoskich", "Czerwone i czarne"

"Imię róży" Umberto Eco.

Z jakiegoś powodu ten klimat średniowieczny. Być może to, co
stare, "z epoki", automatycznie wydaje się wymyślne, baśniowe,
egzotyczne.

Flaubert - "Pani Bovary", "Salammbo". Flaubert był pisarzem, który
potrafił cały dzień pracować nad jedną stroną tekstu.

I Proust, w którym mało treści, ale wymuskany styl. Tam też jest
zresztą taka historyczna atmosfera, liczne odwołania do historii
średniowiecznej i renesansowej. Jednak u Prousta zdarzają się lekko
wulgarne zgrzyty, on jest już jednak pisarzem nowszej epoki.

Eco ? Hm...

[szarak_44]

witam,

a z Eco to bym polemizował. Nie tylko "Imię..", inne książki też
przez to że pełne są wtrętów różnojęzycznych, odniesień i porównań
wymagających specjalistycznej wiedzy zróżnych dziedzin. Niby nie ma
w tym nic złego, ale np. w "Wahadło Foucaulta" nagromadzenie tych
rzeczy powoduje, że ksiązka jest słabo strawna. Wszystko powinno
mieć proporcje właściwe.

---
Kiedy chwytamy za miecze, nazywają nas
Awarami. Gdy lepimy zbyt wprawnie garnki, przezywają nas Wandalami.
Jeśli tylko dosiadamy w bitwie koni, stajemy się dla nich Scytami...
Jesteśmy Słowianie !

[Gość: oldi]

Wiele zależy od tłumacza, a akurat tłumaczenie "Imienia róży"
Szymanowskiego jest uważane za kongenialne.

Książki Stanisława Lema

[tetlian]

Książki Stanisława Lema, np.:

- "Summa Technologiae"
- "Golem XIV"

[Gość: gari]

> Książki Stanisława Lema,

To samo chciałem napisać. Cały Lem, razem z Bajkami robotów i felietonami.

[sonic84]

Thomas Mann (wszystkie dzieła)
Herman Hesse jw
Marcel Proust "W poszukiwaniu straconego czasu" uczta dla miłośników słowa
często przerastającego niosącą w sobie treść-dotarłam do III tomu nastolatką
będąc jeszcze,pózniej już do dzieła nie wróciłam.
Claude Levi-Strauss "Smutek tropików"-podobnie jak w przypadku Prousta.Momentami
przekaz przegrywa ze słowem,niemniej to ostatnie jest w tym przypadku piękne.
Balzac-wiele dzieł,nie pamiętam niestety już tytułów.
Stanisław Lem-większość dzieł

[Gość: ligneus]

KUBUŚ PUCHATEK w tłumaczeniu Ireny Tuwim

[mathias_sammer]

praktycznie wszystkie.
m.s.

[Gość: asica]

a ja Stefana Chwina...

[zettrzy]

listy Jana Sobieskiego do Marysienki
Pamiatki Soplicy, piora Henryka Rzewuskiego
oraz poezja romantyzmu, dowolny autor a jest ich sporo

[bri]

Fajny temat na wątek :) Ja z tego typu przyjemnością czytam np.
Lema. Choć lektura jego książek dostarcza oczywiście także
przyjemności innego typu. Jacek Dukaj też wydaje mi się pod tym
względem niezwykle apetyczny. Właśnie bardzo trafnie to IMHO
skojarzyłeś kulinarnie.

[nothing.at.all]

Lem - Astronauci, Dzienniki gwiazdowe, Wizja lokalna, Solaris i inne.
Lec - Myśli nieuczesna - obowiązkowa lektura.
Eco - Imie róży, Historia piękna, Historia brzydoty.
Flaubert - Pani Bovary
Fallaci - Wywiad z samą sobą. Apokalipsa, Wsciekłość i duma, Siła
rozumu.

[Gość: oldi]

"Styl to człowiek."

[gdytyjeszczenamucheptapta]

Oczywiście Witkacy, zwłaszcza powieści.
Wszystkie przekłady Boya.

[Gość: oldi]

Reymont (Chłopi, Ziemia obiecana, Komediantka), Żeromski, "Lalka"
Prusa - oni też dbali o styl.

[padma]

Ostatnio natrafiłam na dość specyficzną książkę - "Bambusowa
klepsydra" Wiesława Górnickiego. Jest to reportaż z Kambodży z
okresu reżimu Pol Pota. Temat może nie dla każdego, ale za to język
wyjątkowy - potoczysty, oryginalny, bardzo bogaty. Jeśli więc
interesuje Cię niezwykła polszczyzna, polecam!

[szarak_44]

będzie pewnie kontrowersja, ale ja wiele nowego o języku polskim
dowiedziałem się z Masłowskiej ;)

---
Kiedy chwytamy za miecze, nazywają nas
Awarami. Gdy lepimy zbyt wprawnie garnki, przezywają nas Wandalami.
Jeśli tylko dosiadamy w bitwie koni, stajemy się dla nich Scytami...
Jesteśmy Słowianie !

[Gość: jarmika55]

Zawsze K.I. Gałczyński, Boy.
Z prozy ostatnio przeczytanej Antoni Libera i jego " Madame", dla
mnie wytworna polszczyzna. Jacek Dehnel też warty zauważenia.

[mettea]

Yates przepięknie ubiera w słowa rzeczywistość w "Drodze do
szczęścia".
Z polskich pisarzy - Rylski. Nie chce się kończyć książki ze względu
na przyjemność czytania, smakowanie poszczególnych zdań...

[Gość: Tyburcjusz]

Polecam książki historyczne Chłędowskiego:"Rzym - ludzie Odrodzenia", "Rzym -
ludzie baroku", "Siena", "Dwór w Ferrarze" i in. Fantastyczna polszczyzna
przełomu wieków, wspaniałe historie, potoczysty język, piękne opisy i poczucie
humoru.

Jeremi Przybora

[Gość: jarmika55]

i jego wiersze - piosenki .

[kawa_malinowa]

ale "Proces" tak naprawdę tłumaczyła Józefa Szelińska bodajże. A nie
Schulz.

Ad rem, ale nie do końca: przepiękną polszczyzną napisana
jest "Madame" Antoniego Libery.

[Gość: ae]

Czarodziejska góra Manna, ale w wydaniu Czytelnika - nie mam pod ręką, więc nie sprawdzę tłumacza.

Dukaj z pewnością. I Sapkowski z lżejszych rzeczy ;)

Tyle mi na szybko przychodzi do głowy. Generalnie bardzo lubię książki, które wymagają sięgnięcia po słownik ;)

[kawa_malinowa]

też nie mam mojego Manna pod ręką - ale wydaje mi się, że
Wydawnictwo Dolnośląskie też wydało przekład Józefa Kramsztyka.

[maska-rada]

Wydanie w Czytelniku tłumaczył Józef Kramsztyk.

[rydzyk_fizyk]

Trochę z innej beczki - "Ćwiczenia stylistyczne" Raymonda Queneau:

wyborcza.pl/1,75517,3074960.html
Dukaja ktoś już wyżej polecał - jeśli lubisz stylizację to polecam
jego "Inne Pieśni" i "Lód".

[Gość: cassius-clay]

Z cięższej literatury pięknej - niektórzy autorzy latynoamerykańscy, np.
Fuentes, a zwłaszcza Carpentier.
Z beletrystyki lżejszego kalibru - np. Pereza-Reverte książki z serii o
kapitanie Alatriste (genialne tłumaczenie Filipa Łobodzińskiego!)
A jeśli ktoś lubi współczseną filozofię, to ze względów językowych bardzo
polecam Foucaulta.

[Gość: as]

Klub Pickwicka - świetna erudycja(narracja) Dickensa.

poza wzbogacaniem języka

[Gość: czytelnik]

proponuję autorowi aby starał się, by język jaki przejmuje ze swoich lektur był
mniej afektowany - zmniejszenie jego nasycenia barokowymi manieryzmami na pewno
by mu nie zaszkodziło...

Spadaj i martw się o swój?

[Gość: polszczyźnianin]

Spadaj i martw się o swój? Może być tak? Czy też zbyt barokowo? Dziewczyno/chłopaku: ja mam na podorędziu kilka różnych stylów i tak się nimi bawię, bo lubię. Jak Ci się nie podoba, to nie czytaj.

[Gość: asia]

Twoj styl to brak ytylu polszczyznianie?

brak polskich liter,bo pisze zza granicy. uprzedzam atak

[Gość: polszczyźnianin]

Czego Wy właściwie ode mnie chcecie? Założyłem temat, który nawiasem mówiąc część osób uznała za trafiony, byśmy mogli podzielić się ze sobą przykładami ładnej polszczyzny. Temat sformułowałem najlepiej, jak tylko potrafiłem. Jeśli mam kiepski styl - trudno. Zresztą jedyne, co mogę wobec tego zrobić, to obcować ze stylem ładnym, więc tak czy inaczej więcej by pan Czytelnik zrobił pożytku, odnosząc się do tematu, niż czyniąc złośliwości.

Pozdrowienia z Polski.

[Gość: puto]

Gombrowicz i długo, długo nikt.

[chwile]

Znakomite pytanie :-)

- Alchemia słowa Parandowskiego !!!
- powieści Parnickiego
- LEM !!! (Bajki robotów, Cyberiada i cała reszta też)
- sonety Szekspira w tłumaczeniu Hemara
- Kołakowski !!!, Tischner, Barbara Skarga
- Staff !!!
- Norwid !!!
- Prus !!!
- Pawlikowska-Jasnorzewska
- Makuszyński
- Wiech !!!
- Tuwim, Brzechwa
- Boy-Żeleński
- no i klasyczne tłumaczenia wielkich XIX w. i innych ... (nie
jakieś ewentualne nowe dziadostwo)

pozdrawiam wielbiciela języka :-)

[Gość: regza]

Moim zdaniem, najpiękniej napisana po polsku ksiażka to Ogniem i Mieczem. Scena śmierci Longina Podbipięty to więcej niż arcydzieło!

[Gość: Ender]

Uważam, że cykl książek o historii Pawła Jasienicy - piękna polszczyzna,
świetna, potoczysta narracja. Jak piszę magisterkę po czytaniu Jasienicy to od
razu szybciej i lepiej; słowa jakoś same płyną pod klawiaturę.

[Gość: regza]

O tak! Czytac Jasienice to sama przyjemnosc. I ta wiedza!