romas historyczny

[algaria]

Czy romans historyczny napisany przez debiutantkę utrzymany w
konwencji "harlequnoskiej" ma szansę na wydanie?
Pokusiłam się popełnić taki rodzaj "literatury" i nie wiem jak to
może być odebrane.Co prawda miłośniczki takiej prozy po przeczytaniu
mówiły że im się podobała ale boję się że o było przez grzeczność i
obawiam się iż dla ludzi nieczytających amerykańskich autorek
romansów moja "pisanina" wyda się kiczem.
I co tu robić?

[nobullshit]

Imho stawiasz problem na głowie. Ktoś, kto nie czyta "amerykańskich autorek
romansów" po prostu po powieść tego typu nie sięgnie. Osobiście takiego np.
"Domu nad rozlewiskiem" nie tknęłabym długim kijem, a książka jest bestsellerem.
Dyskusja o gustach nie ma sensu.
Ważne są dwie rzeczy:
- czy napisałaś dobrą książkę W RAMACH GATUNKU
- czy sama w nią wierzysz - na tyle, żeby wybrać najbardziej atrakcyjny
fragment, streścić całość, skomponować jakiś tekst o sobie i rozesłać to po
wydawnictwach, które publikują literaturę tego rodzaju.

Jeśli masz ochotę, zamieść jakiś fragment do oceny na tym forum.

[algaria]

Moja "książka" posiada wszystkie cechy romansu historycznego Akcja
rozgrywa się pod koniec XIX w jest w niej miłość, przygoda, erotyzm,
dowcip i trochę dramatyzmu (by nie było tak cukierkowo).Nadałam jej
tytuł "Jak nikogo na świecie".
Bohaterka - Sylvi poznaje i zakochuje się z wzajemnością w
przyjacielu swojego kuzyna Marku Stuardzie spatkobiercy plantacji
Sedr. Kiedy tuż przed datą ślubu Mark poproszony przez swojego ojca
zgadza się zawieźdź rzekomo ważne dokumenty do Atlanty - słuch po
nim ginie. Sylvi postanawia odnaleźdż narzeczonego i wyrusza jego
śladem. Nie wie wówczas, że za nim spełni swoje marzenie by stać się
panią Stuard minie ponad rok. Rok pełen nadziei, łez, walki, ale i
radości.
To tak w skrócie. Postanowiłam wstawić tu epilog

Epilog

Boże Narodzenie obchodzone było w tym roku bardzo hucznie. Przybyło
mnóstwo zaproszonych gości. Przyjechała Justine z Peterem i małą
Francis, W wózeczku leżał syn Paula Roger, a w dwóch kołyskach
bliźnięta Beatrycze: Amelia i Teodor. W posiadłości miały odbyć się
poczwórne chrzciny.
- Moglibyście wreszcie się pobrać – powiedział ze śmiechem Paul –
nie mogę tolerować w swoim domu takiej rozpusty Drugie dziecko w
drodze, a o ślubie cisza.
- Już nie długo nie będziesz musiał tej rozpusty tolerować.
- A co pobieracie się? - Zapytał z nadzieją.
- Nie, kupiliśmy dużą łódź i na wiosnę wypływamy nią w podróż.
- W twoim stanie??! – zawołała ciotka
- Żartowałam, kupiliśmy sąsiednią posiadłość i przeprowadzamy się do
siebie. Ale łódź też kupiliśmy – Sylvi dodała po chwili
- Ale ślub weźmiecie? – Paul dalej drążył temat.
Sylvi popatrzyła na Marka, który trzymał na rękach Maxwella i
uśmiechnęła się
- Mój drogi kuzynie cóż to cię tak interesuje nasz ślub? Mnie się
jakoś nie spieszy. Wiesz dobrze, że boję się, iż znowu mój
narzeczony wyjedzie tuż przed terminem uroczystości tylko na
chwilkę, a minie tyle czasu, że termin wesele dawno przepadnie, a
ja będę jeździć za nim i szukać go przez pół kraju i przypominać mu
że mnie kochał.
- Nie masz czego się bać. Ja już nigdy nie wyjadę bez ciebie –
powiedział Mark i objął ją czule.
- A czy ja mówię o tobie? – i mrugnęła do Paula
Wszedł ksiądz by rozpocząć uroczystość kiedy spojrzał na
przytulającą się parę.
- Nie zacznę chrzcić dzieci dopóki ta para nie stanie przede mną i
nie złoży przysięgi małżeńskiej.
- Ależ proszę księdza tak nie można – protestowała Sylvi – mieliśmy
chrzcić dzieci.
- Najpierw jest ślub, a potem chrzciny – powiedział stanowczo
duszpasterz.
- Nie kłóćmy się z duchownym – powiedział Mark.
- Czy to jest szantaż i podstęp? – spytała Sylvi.
- Nie rób scen kochanie – szepnął jej do ucha.
- Czy ty w tym brałeś udział mój drogi?
- Ależ skąd Nigdy bym nie śmiał – odparł z udawana powagą.
- Ale ja nawet nie jestem twoją narzeczoną – powiedziała stanowczo
Sylvi.
- Czekam – ponaglał ksiądz.
- Już, już jeszcze małą chwileczkę – Paul uspokajał księdza.
- Wiesz, że kocham cię jak nikogo na świecie i proszę byś została
moja żoną Zgadzasz się?
- Mam słabość do ciebie i może rzeczywiście powinniśmy się pobrać?
- Proszę księdza jesteśmy gotowi – powiedział szybko Mark, aby Sylvi
nie zdążyła się rozmyślić, jak robiła to za każdym razem kiedy
prosił ją by za niego wyszła.
- Chcę abyście stanęli tu przede mną.
Mark podał synka Justine wziął Sylvi za rękę i stanął przed księdzem.
- Podajcie sobie prawe dłonie. Zebraliśmy się tu po to by połączyć
węzłem małżeńskim tego oto mężczyznę i tę o to kobietę.
W śród zebranychw salonie gości słychać było słowo:
- Nareszcie.

Mogę na specjalne życzenie wstawić jakąś scene erotyczną ;)

Ups...

[skajstop]

Nie gniewaj się za to, co tu napiszę, ale... zajrzałem z ciekawości i załamałem
się kompletnie.
Przecież nawet ten głupi Word poprawia tak horrendalne orty jak:
- spatkobiercy
- zawieźdź

A takie rzeczy pisze się łącznie:
- Już _nie długo_

Całość bardzo kiepska, ale przede wszystkim pracuj nad językiem. Dużo czytaj,
dużo po sobie poprawiaj, dawaj innym do czytania. Na razie zostaw sceny
erotyczne w spokoju :-)

No i mimo wszystko - powodzenia.

[algaria]

Nie gniewam się - dziękuję za uwagi. Domyślałam się że to całe
moje "pisasrstwo" to tylko psu na budę.
Chciałam tylko powiedzieć że Word nie zawsze znajduje błędy takie
jak "niedługo"
Przy swojej dysleksji (opisanej i potwierdzonej) ja nie widzę błędów
ale pisownię wyrazów "spadkobiercy i zawieźć" zapmiętam już na całe
życie.

[skajstop]

Skoro to dysleksja, na język pomoże redakcja robiona przez inne
osoby - zgadzam się, że Word jest "ślepy" na sporo błędów.

Czy do kitu? Pracuj, a zobaczymy, co będzie. Do pracowitych świat
należy :)

[skajstop]

Romans to romans, pełno takich wychodzi, chociaż zazwyczaj są to tłumaczenia.
Skoro napisałaś, spróbuj wydać. Zatem alleluja i do przodu :)

[ciemnanocka]

Ty się nie zastanawiaj, bo szkoda czasu:)
Ślij do wydawnictw:)

[nobullshit]

Chciałam jeszcze napisać, że Twój romans, zapewne osadzony w historii Polski, ma
tym większe szanse na wzbudzenie zainteresowania wydawców i czytelników, bo -
jak napisał Skaj - tego typu literatura to u nas głównie przekłady.

A tu ups, Sylvi, Mark Stuard, plantacje, Atlanta...
Wyczuwam wielbicielkę "Przeminęło z wiatrem" i uwielbienie podzielam. Ale - czy
jesteś pewna, że masz dostateczną wiedzę, aby umieścić akcję powieści w realiach
nie dość, że historycznych, to jeszcze obcych? Że wiesz, jak się wtedy ubierano,
co jadano, czym jeżdżono, jak wyglądały realia obyczajowe itd. itd? Oprócz
romansu w książce powinno być jeszcze jakieś "mięso" :))

Plus, po zerknięciu na próbkę, cokolwiek nieporadną - może na początek spróbuj
jednak napisać jakiś romans współczesny, powieść, której akcja rozgrywa się w
epoce i w środowisku, które znasz. Wtedy będziesz mogła skupić się na języku,
psychologii, fabule. A sztafaż historyczny zostaw sobie na później, kiedy
opanujesz podstawy i będziesz miała czas i głowę do przeprowadzenia porządnego
researchu na temat epoki i miejsca, o których piszesz.

[adeptka_online]

Jesli masz dyslekcję, to może warto zlecić komuś profesjonalną
korektkę tekstu, zanim wyślesz do wydawcy. Taka osoba obiektywnie
oceni Twój tekst i udzieli cennych porad, co zmienić, dodać, skrócić.

A poza tym czytaj swój tekst na głos, poprawiaj, skracaj dialogi.
Wyślij do wydawnictw najlepszą Twoim zdaniem wersję i nie poddawaj
się.

[algaria]

Serdecznie Wam Dziękuję za wszystki uwagi. Szczerze powiedziawszy
najpierw mnie trochę zdołowały (bo przecież każdy chce usłyszeć że
napisał arcydzieło), ale potem przyszła refleksja, że to wszystko
dla mojego dobra i nikt z was nie jest złośliwy.
Macie rację dam tekst do profesjonalnej korektorki (mojej cioci)
niech ona to zobaczy swoim fachowym okiem.
Co do napisania romansu współczesnego to coś tam sobie klikam w tym
temacie ale o tym jeszcze długo cichosza :)