Dom na Zanzibarze

[Gość: Mala Mi]

Jestem świeżo po lekturze "Domu na Zanzibarze" Doroty Katende. Niebanalna
strona graficzna i ciekawy temat to największy plus tej książki. Poza tym razi
bardzo grafomańskim stylem - wiele razy przerywałam czytanie, zastanawiając
się, na ile prawdziwa jest opowieść, a na ile jest to tylko autokreacja pani
Katende i chęć wypromowania jej biura turystycznego. Nie chcę tutaj bynajmniej
oceniać czyjegoś życia i wyborów, ale książka raczej zniechęciła mnie do
odkrywania Afryki niż zachęciła. Odniosłam wrażenie, ze wszyscy według Autorki
są źli, oszukują, mają nieczyste intencje, a Ona sama jest jedyną uczciwą
osobą. Spodziewałam się, ze książka napełni mnie optymizmem, zanzibarskim
słońcem, a stało się zupełnie inaczej. Ale może to tylko moje odczucia ;-)

nie nie tylko, masakra pod kazdym wzgledem i

[jacek1f]

nabieranie Czytelnika wlasnie.
Juz dawno mialem w reku i nawet nie pomyslalem - przepraszam - ze warto ostrzegac....
Socjologicznie ciekawe zjawisko - taka ksiazka.

aha, pni ma sie dobrze z kolejnym "mezem" i

[jacek1f]

fascynatami z kraju...

[nchyb]

dla mnie jednak jej rzucenie "starego życia" było mniej gwałtowne i
zaskakujące niż w takiej Białej Masajce. Tam to dopiero nie mogłam
zrozumieć rzucenia wszystkiego, byle Masajowi czy Samburu wejść do
łóżka...

[alinka_li]

W ubiegłym roku był o tej pani artykuł w Wysokich Obcasach, komentowany na forum
www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53662,7075834,Zanzibar___spelnione_marzenia.html