"Poczwarka" Terakowskiej

[mamalgosia]

Pytanie do osób, które czytały.
Otóż całą treść opiera się na poszukiwaniu w rodzinach rodziców
tytułowej "poczwarki" osób chorych na Zespół Downa lub posiadających jakiś
inny niedorozwój. Bo ZD jest chorobą genetyczną. Ale przecież , że genetyczna
to nie oznacza, ze trzeba mieć kogoś choprego w rodzinie. O ile wiem, to ta
mutacja chromosomowa ma raczej związek z wiekiem komórek jajowych u kobiety -
czyli neijako nie ma to żadnego związku z ewentualnymi chorobami w rodzinie.
Czy ktoś wie coś więcej?

[agata_to_ja]

W wywiadzie lekarskim ukierunkowanym na wady płodu sa pytania dotyczące
występowania wad genetycznych w rodzinie. Tak więc jakiś związek zapewne jest.
Poza tym, chociaż dość dawno czytałam tę książkę, wydaje mi się, że nie szło
tam o poszukiwania osób chorych w rodzinach obojga rodziców tej dziewczynki,
aby wpaść na trop "winowajcy" tej choroby. Utkwił mi w pamięci raczej wątek
psychicznej bariery ojca, niemożności pogodzenia sie z choroba córki, która to
bariera powstała w dzieciństwie z powodu traumatycznych przeżyć związanych z
choroba brata. Ojciec dziewczynki wyparł z pamięci wiele wydarzeń związanych z
tą rodzinna tragedią i nie był w stanie podchodzic do choroby
córki "normalnie", to znaczy tak, jak podchodziłby człowiek nie obciążony
takimi przeżyciami. Dotarcie do prawdy i odzyskanie wspomnien o bracie
spowodowało, że otworzył się na swoje własne dziecko. Tak to pamietam.

[slotna]

I tak było;) Trudno powiedziec, że "szło w tej ksiażce o poszukiwania", cała
powieść jest bardzo statyczna, psychologiczna.
(Swoja drogą nie podobała mi się wcale)

[agata_to_ja]

Ja tez nie jestem wielbicielka tej książki, według mnie bohaterka książki
(chora dziewczynka) została potraktowana instrumentalnie. Granie na emocjach,
zawsze na najwyższej nucie, pokazanie ZD jako największej tragedii na Ziemi -
to mi się w niej nie podobało. Moi znajomi mają chorą na ten syndrom córeczkę i
chcieli przeczytać tę książkę - pożyczyłam im, a potem miałam wyrzuty sumienia,
że niepotrzebnie. Ich córeczka rozwija się zupełnie inaczej, ZD może i
najczęściej ma, mieć o wiele lżejszą postać. Jak u Celi z ksiązki Sobolewskiej.
Oczywiście autorka miała prawo pokazać to jak chciała, ale zakończenie książki
mnie szczerze mówiąc zdenerwowało.

z tej samej polki

[Gość: Nefi]

Polecam ksiazke "Cela" Sobolewskiej (jesli dobrze pamietam autorke). Ta sama
problematyka.

[goplanka]

z tej samej półki, ale zupełnie inne podejście do tematu! :-) O wiele, wiele
lepsza od "Poczwarki".

[glonik]

Ponieważ odrzucacie fabułę "Poczwarki", do "Celi" podam Wam jeszcze dwa tytuły.
1. Schaefer N.:"Czy ona wie, że żyje?".
2. Gagelman H.:"Kaj znów się śmieje".
PS.
Ale pamiętam z któregoś ze spotkań autorskich z Panią Terakowską, że
mówiła o pomyśle na temat następnej książki. Wspomniała o dziewczynce
leżącej nieruchomo i tylko wystawiającej buzię do słońca. To, wg Pani
Terakowskiej dziać się miało na sąsiadującej działce. Czyli fikcją do
końca to nie jest, raczej literackim przetworzeniem rzeczywistości.

niestety

[Gość: Nefi]

wiecej juz nic nowego nie przeczytamy tej pisarki:(
"Kaj znow sie smieje" jest o chlopcu autystycznym.

[glonik]

Gość portalu: Nefi napisał(a):

> wiecej juz nic nowego nie przeczytamy tej pisarki:(
> "Kaj znow sie smieje" jest o chlopcu autystycznym.

Chciałam dać przykład książek - paradokumentów.

[lemuriza]

Nie da sie porównywac "Poczwarki" do "Celi" dwie zupełnie rózne ksiazki, choćby
z tego względu , ze jedna to niemalże dokument.Mnie "Cela" wcale sie tak nie
podobała szczerze mówiąc ( styl w jakim została napisana).
Za to dość mocno utkiwiła mi w pamięci niewielka ksiązeczka pt. Dziecko.
Naparwdę warta przeczytania.
Poniżej krótka notka o książce:Dziecko Autor: Hayden, Torey L.

Sześcioletnia Sheila nigdy się nie odzywała,nigdy nie płakała, a jej spojrzenie
wyrażało nienawiść.Porzucona przez matkę,maltretowana przez ojca.Po akcie
przemocy wobec innego dziecka zostaje umieszczona w klasie dla dzieci, dla
których nie ma właściwie nadziei.Wszyscy uznali,że Sheila jest stracona,
wszyscy poza jedną nauczycielką, która za zasłoną gniewu dostrzegła w
dziewczynie iskrę geniuszu


Mogę zapewnić, ze książka jest napisana bez łzawego sentymentalizmu, w dodatku
oparta na faktach i napisana przez nauczycielkę, którą miała taką uczennicę.

[mary_ann]

mamalgosia napisała:

> Pytanie do osób, które czytały.
> Otóż całą treść opiera się na poszukiwaniu w rodzinach rodziców
> tytułowej "poczwarki" osób chorych na Zespół Downa lub posiadających jakiś
> inny niedorozwój. Bo ZD jest chorobą genetyczną. Ale przecież , że genetyczna
> to nie oznacza, ze trzeba mieć kogoś choprego w rodzinie. O ile wiem, to ta
> mutacja chromosomowa ma raczej związek z wiekiem komórek jajowych u kobiety -
> czyli neijako nie ma to żadnego związku z ewentualnymi chorobami w rodzinie.
> Czy ktoś wie coś więcej?


No, więc własnie. Z tego, co wiem, nikt nie jest nosicielem ZD, to wynik
jednorazowej mutacji powstałej przy konkretnej operacji "mieszania":-))
materiału genetycznego.Tymczasem wokół poszkiwania "winowajcy" krąży w duzym
stopniu fabuła "Poczwarki". Właśnie dlatego, mimo iz książka ma fragmenty
wzruszające i piekne, uważam ją za w pewnym sensie szkodliwą - tak naprawde
wzmaga u ludzi lęk przed ZD (także dlatego, że prezentuje jego b. ciężką,
nieczęsto występującą postać)

[mamalgosia]

no, ja już jestem wystraszona (bardziej niż przed przeczytaniem tej książki)

[kalamburka_89]

A ja właśnie po przeczytaniu tej książki przestałam mieć jakiekolwiek
wątpliwości, że życie "takich" dzieci ma sens. Wcześniej było we mnie ziarnko
niepewności...

[Gość: dortu]

Najpierw odpowiadam na tytułowe pytanie : otóż rzeczywiście zdecydowana
większość anomalii chromosomowcyh będących przyczyną zespołu Downa - jest to
inaczej zaburzenie chromosomalne zwane trisomią 21 (czyli zamiast - jak ma być
prawidłowo - 2, są 3 jednakowe chromosomy lub ich "główne kawałki") - powstaje
w sposób spontaniczny, tj, wskutek przypadkowej mutacji - i ta postać jest
zależna przede wszystkim od wieku matki (po 40 r.ż. prawdopodobieństwo
urodzenia chorego dziecka wzrasta wielokrotnie). Natomiast istnieją też rzadkie
przypadki, że może powstać u nosicieli pewnej wady genetycznej zwanej
translokacją (polega to na tym, że osoba zdrowa ma do jednego ze swoich
chromosomów "przyczepiony" dodatkowy kawałek chromosomu 21, i w ten sposób
jeśli dziecko dostanie od niej ten "podwójny" chromosom, a od drugiego rodzica
normalny, to razem ma 3 i skutkiem tego może mieć zespół Downa). Tak więc
autorka nie wyssała tej tezy z palca.
Natomaist wydaje mi się, że kilkoro moich przedmówców odczytalo wymowę książki
nieco opacznie. Bo przecież nie jest to dokumentalna historia na temat, czym
jest Z.D., a jedynie portret psychologiczny określonej sytuacji rodzinnej; Adam
i Ewa zareagowali by tak samo zapewne, gdyby ich dziecko urodziło się głuche,
ślepe, albo obarczone jakąkolwiek inną ciężką wadą. Druga rola, jaką moim
zdaniem spełnia "Poczwarka", to uwrażliwienie czytelnika na odmienność sposobu
reagowania i myślenia człowieka cięzko upośledzonego. Bo przecież często wydaje
nam się, że jak ktoś "tak" wygląda, nie umie sam jeść, ślini się i wykrzywia,
to nie myśli, nie rozumie, nie czuje. Ale czy to wiemy na pewno? Polecam inną
książkę poruszającą podobny problem, choć z dorosłą bohaterką w roli
głównej : "Kwietniową czarownicę" Majgull Axelsson.

[lemuriza]

Tak, Kwietniowa czarownica jest świetna. Duzo lepiej napisana niż "Cela"
i "Poczwarka", ale najważniejsze co pozostaje po przeczytaniu tych książke, to
jak napisała dortu uwrażliwienie na inność spowodowaną choroba.

[mary_ann]

Gość portalu: dortu napisał(a):

> Natomaist wydaje mi się, że kilkoro moich przedmówców odczytalo wymowę
książki
> nieco opacznie. Bo przecież nie jest to dokumentalna historia na temat, czym
> jest Z.D., a jedynie portret psychologiczny określonej sytuacji rodzinnej;

To niezupenie tak - oczywiscie mówię tu za siebie. Wydawało mi sie po prostu,
że - mimo iz dobra i mądra qw wymowie - książka spowoduje w pewnym sensie
niepożądany efekt uboczny (spotegowanie strachu przez ZD u osob mających
chorych gdzies w bliższej lub dalszej rodzinie). Wydawało mi się, że autorka
cos pokreciła, ale w swietle tego,co napisałaś, muszę jej zwrócić honor.

[slotna]

A fakt, że nie zrobili badań prenatalnych, choć tacy światli byli, wykształceni
i wogle? A Ewa była przecież po trzydziestce!

[ulalka]

ja w ogole inaczej zrozumialam tytul. dla mnie tytulowa "poczwarka" to byl
sposob w jaki ludzie wokol, postronni, obcy postrzegali małą dziewczynkę z
zespołem downa.

[Gość: huanka]

Wy chyba naprawde nie zrozumieliście tej ksiązki, skro wam sie nie podobala.
Mnie ona pochłonełacałkowicie. Tu nawet nie ma co rozumieć czy odczytywać
intencje autorki, bo wniosek z ksiązki jest prossty: nie da się życia
zaplanować, nie da się zaplanować "idealnego" dziecka w "idealnym czasie"- a
tak robi wielu ludzi w młodym wieku przedkladając karierę nad rodzinę albo po
prostu odkladając ją na dalszy plan. nic więcej.

[mary_ann]

Gość portalu: huanka napisał(a):

> Wy chyba naprawde nie zrozumieliście tej ksiązki, skro wam sie nie podobala.
> Mnie ona pochłonełacałkowicie. Tu nawet nie ma co rozumieć czy odczytywać
> intencje autorki, bo wniosek z ksiązki jest prossty: nie da się życia
> zaplanować, nie da się zaplanować "idealnego" dziecka w "idealnym czasie"- a
> tak robi wielu ludzi w młodym wieku przedkladając karierę nad rodzinę albo po
> prostu odkladając ją na dalszy plan. nic więcej.

O rany, przeciez to oczywiste. Tak oczywkiste, że po prostu nie było o czym
pisac.
Z czego znosisz, że krytykujący "Poczwarkę" niez rozumieli jej - oczywistego
do bólu - przesłania? Bo mają czelnośc mieć jakies uwagi?
Mnie w tej książce podobała sie warstwa "metafizyczna", za słabość natomiast
uważam przerysowanie postaci, ich zbyt jednoznaczny charakter. Daleko posunięty
schematyzm, jednym słowem.

[jakobe.mansztajn]

zdać by się mogło, że Terakowską wyłącznie płeć żeńska czytuje, co przecież
prawdą nie jest, bo i tacy tu są, i dzięki Bogu nie pozostają przy tym
niewidzialni, co pomimo tego, iż w genotypie wpisane mają XXY, w Terakowskiej
również smakują, choć i tu podobnie - bez nadmiernej satysfakcji

łączę pozdrowienia dla tutejszych Forumowiczek