Ksiazki, z ktorych czerpie sie sile.

[cynamoon6]

Znacie takie?
Dla osob, ktore przezyly cos okropnego i musza i chca sie skutecznie
pozbierac.

[staua]

Zwasze polecam "Maga" Fowlesa. Niekoniecznie ksiazka napawajaca optymizmem i
budujaca, ale mnie w trudnej sytuacji pomogla.

[karmilla]

Jak mam problemy na które nie mam wpływu i nie chcę o niczym myśleć, zabieram
się za literaturę lekkąłatwąiprzyjemną (i najczęściej głupią) żeby się oderwać
od tego, co mnie męczy. Nad żadną powaażniejszą książką nie mogę się wówczas
skupić.
Ale ewentualnie polecałabym wszelkiego rodzaju literaturę obozową, ukazującą,
że mimo drastycznych warunków człowiek nie poddał się, i nie tylko przeżył, ale
potrafi(ł) funkcjonować w normalnym świecie. Albo generalnie jakieś książki,
najlepiej biografie, ukazujące, że mimo przeszkód można osiągnąć wiele (z tej
działki nic konkretnego mi nie przychodzi do głowy, bo sama takowych nie
czytuję ;-)
Odradzałabym P.Cohelio (czy jak to się tam pisze), bo wbrew temu co on pisze,
coś takiego jak proste i uniwersalne recepty nie istnieje, więc można się
trochę rozczarować jeśli weźmie się to na poważnie.

[agrafek]

Ojej, jakie straszne rady... Posepny "Mag" i literatura obozowa... brrr (nie
znaczy, że w innej sytuacji niedobre).
Gdy jestem wściekły, czytam "Iliadę", gdy mi kiepsko - coś ładnego, ew. z
podręcznej biblioteczki "na wszelki wypadek" - Ende, Swift, Baricco, Calazzo.
Hm. To tyle.
pozdrawiam.

[staua]

Gdzie, "Mag" posepny? Grecja, piekne miejsce, stary bogacz igra z mlodziencem,
a autor z czytelnikiem... Co w tym posepnego??
Na rozsmieszenie moge tez polecic np. "Trzech panow w lodce..."
albo "Autostopem przez galaktyke" (hm, chociaz to ostatnie moze za posepne).
Tylko ze nie wiem, czy o to chodzilo osobie zakladajacej post.

[agrafek]

Można pewnie to czytać i tak. Ja dochodząc do końca miałem ochotę zamordować
wszystkich bohaterów. Niektórych okrutnie.
pozdrawiam.

[staua]

Ja mialam ochote (po pierwszym czytaniu) zamordowac tylko autora, ze sie tak
zabawia kosztem czytelnika :-)

[Gość: KaAśka]

Ksiązki lekkie, łatwe i przyjemne nie zawsze są głupie.Polecam!!! Nigdy w życiu!
Grocholi.Może i oklepane ale naprawdę czyta się świetnie i dobrze się
kończy.Jedyny problem to taki,że Błękitny w naturze nie występuje, ale zawsze
można pomarzyć.
Wharton też jest dobry, bo potrafi pisać o przyziemnych sprawach jak remont
starej barki czy młynu tak, że dech zapiera i nie można się oderwać od
pasjonującej zagadki: czy on wrszcie kupi te deski na schody czy mu się nie
uda...

:)

[clevera]

Dla mnie takim kompasem w życiu sa 2 książki. Pierwsza to "Biegnąca z wilkami"
Clarissy Pinkoli Estes i druga, której tytuł zachowam dla siebie ;) Dzięki nim
zawsze znajduję dobry dla mnie kierunek. :)

[staua]

Podaj tez te druga. Clevera!!! Czesto mam "doly" i fajnie miec cos nowego w
zanadrzu...Dlaczego to taki sekret?

:)

[clevera]

Staua no podałabym ją , ale jestem pewna na 99%, że nie zajrzysz do niej, wręcz
krzywo popatrzysz na mnie. Przeprowadziłam taki eksperyment wśród znajomych i
mało mnie nie zadziobano ;)
Nic nie tracisz. :)

[staua]

Zaryzykuj, plz... (teraz to juz ciekawosc)

PS

[staua]

Mozesz mi wyslac na priv, bo naprawde nie moge sie powstrzymac od spekulacji
:-))

pst:)

[clevera]

Znam to uczucie, węc napisałam na priv :)

[staua]

Odpisalam, dzieki!!!!

[exilvia]

a co to za tajemne konszachty?
nieładnie.. tajemnice w towarzystwie! :(

[karmilla]

A, przypomniała mi się ksiązka której nigdy nie czytałam, ale o której moja
mama mówi, że jest bardzo pogodna: Colas Bregnion (przepraszam za pisownię, na
pewno błędna) R. Rolana - to żeby nie było tak ponuro.
A ja, jak już wspomniałam, tanie romansidła czy cos w tym stylu czytuję - ale
to raczej na oderwanie się niż na pociechę.

[Gość: M.]

Balsamy dla duszy - jest tego kilka

colas

[jottka]

breugnon, autorem jest romain rolland - ale to chyba książka 'pokoleniowa', bo
to również ulubiony besteller mojej mamy :)

a poza tym nie znając upodobań koleżanki, trudno jej coś doradzać :( może chce
sie podbudować na dziełach szlachetnych, a może zwyczajnie pośmiać, bo ma
dosyć. w obu wypadkach inne lektury

[pax_tibi]

manifest z "Mai" J.Gaardera i wiersz "przesłanie Pana Cogito" Herberta, poza
tym Sapkowski i jego wiedźmin, bo można zapomnieć o bożym świecie

[staua]

Masz racje, po okropnych przezyciach, o ktorych nie mozna przestac myslec,
dobrze jest czytac ksiazki wciagajace, a intelektualnie nie musza byc
najbardziej ambitne. Przypomnialo mi sie, ze w ten sposob (odrywanie od
rzeczywistosci) polknelam calego Dumasa syna podczas jednych nieciekawych
wakacji, kiedy czesto odwiedzalam biblioteke dzielnicowa...

aż dziw..

[exilvia]

.. że nikt nie wspomniał jeszcze o M. Musierowicz:) trochę jej dużo ostatnio na tym forum. może dlatego:) ja, gdy jestem chora, albo zmęczona wszystkim to sięgam po "Pulpecję" albo "Noelkę - zależnie od pory roku :)

Sapkowskiego też mogę polecić.. dzięki niemu przetrwałam chyba jak na razie najtrudniejszy okres w moim życiu.. i przyswoiłam sobie twierdzenie, że póki życia, póty nadziei, nie trzeba się załamywać ani załamywać rąk, tylko iść do przodu ;) Sapkowski wcale nie jest taki niepoważny, chociaż miejscami bardzo zabawny, a świat w którym rozgrywa się akcja Wiedźmina nie jest też wcale taki cudowny, wręcz przeciwnie, łudząco przypomina ten nasz. za to bohaterowie są ciekawi i nieprzeciętni :))

[lemuriza]

Bezwzględnie "K-pax" G. Brewera, bardziej kojącej i pokrzepiającej ksiazki nei
czytałam.
Wspomniany "Colas Breugnion", też wart przeczytania. Z niezwykła lekkością
napisana książka.

[Gość: itek]

Ksiazka Lancea Armstronga.

[ewa.gs]

na mnie zawsze najlepiej działa Śniadanie u Tiffany'ego (Truman Capote). Sama
nie wiem dlaczego, ale ma taką specyficznną, lekką-ciepłą atmosferę. Mój
egzemplarz zaczytany na amen.

[orvokki]

Polecam Autobiografię Agathy Christie. Wdzięk, lekkość, i odrobina zadumy.
"Trzech panów w łódce" oczywiście.
Mnie osobiście pociesza też "Władca Pierścieni".

[natalicja]

Dla mnie opowiadania Oty Pavla o jego tatusiu i o lowieniu ryb...

[Gość: szpilka]

Staua napisała "na rozsmieszenie", wiec i ja dorzucam Lodge'a iHellera(a jak!!)
Szczególnie ważną była dla mnie "Terapia". Cos wspanialego. Piekielnie
optymistyczne.
Do zapomnienia o "bożym swiecie" pomagają kryminały ( na poziomie), zawiłe
fabuły..np.Walters.

Aaa, i jeszcze jak zawsze aktualne Pismo Święte...ale o tym chyba wspominać nie
trzeba? ;)

Zycie to nie bajka ;)

Erlend Loe

[Gość: józuś]

"naiwny. super" - w sam raz na doła

polecam gorąco i z całego serca. mi pomogło:)

[cynamoon6]

No to doprecyzuje.
Chodzilo mi o ksiazki, z ktorych czerpie sie sile, a nie zapomina o swiecie.
Takie, w ktorych ludzie pokonuje duze przeciwnosci losu i ktore sa wiarygodne
(dzieki za pomysl z ksiazka Armstronga)
Chociaz wlasciwie takie , przy ktorych sie zapomina, tez moga okazac sie
dobre...
W kazdym razei bardzo, bardzo dziekuje za wszytskie propozycje :-)

[smillaaraq]

Gość portalu: józuś napisał(a):

> "naiwny. super" - w sam raz na doła
>
> polecam gorąco i z całego serca. mi pomogło:)

eee... ;-) z tym brakiem entuzjazmu to genialne ;-)))

Mnie pomaga mniej więcej raz w miesiącu ;-P Ale domiejscowo działa.

[wlodekbar]

Mały Książe na pewno nikomu nie zaszkodzi:)

[emka_1]

wlodekbar napisał:

> Mały Książe na pewno nikomu nie zaszkodzi:)

skąd ta pewność?

mnie dołuje :(

Przeminęło z wiatrem...

[Gość: Ida]

bo

[jottka]

nabierasz ochoty do powyrywania tych wszystkich cholernych różyczek i
zaprowadzenia porządku we wszechświecie własnymi siłami :)

[wlodekbar]

Aha... Tego nie doczytalem, stad ten post, ktory przed chwila byl moim udzialem.
Mnie doluje ta ksiazka, ale nade wszystko jest dla mnie budujaca - jako apel:)

[wlodekbar]

Nooo, na pewno w sensie zapewne:)

P.S. Mnie tez doluje, i domniemywam, z tych samych powodow co Ciebie -
przypomina nam, jacy jestesmy, my, takz zwani dorosli ludzie, i jaki jest ten
swiat. Nie zdziwilem sie, gdy kiedys przeczytalem zwierzenie Kapuscinskiego, ze
to ksiazka, ktora wszedzie wozi z soba:)

[Gość: samanta]

Dla mnie to " Pozni kochnakowie " ( czy spoznieni) Williama whartona

Jestem mloda i nie slepa a czesto trudno mi sie pozbierac
Chcialabym miec jakis regularny tryb zycia a czesto nie potrafie
Ta ksiazka dala mi duzo do myslenia bo zaczelam uprawiac gimnastyke i
sluchac ( oraz zachwycac sie Bachem) co przedtem bez tego podtekstu nawet
nie wchodzilo w gre

[wlodekbar]

"Listy do Pani Z." Kazimierza Brandysa. Na przykład zawierają kilkustronicową
anatomię kołtuna. Wiedząc lepiej co zacz, lepiej poruszam sie w rzeczywistości.

[pax_tibi]

o, to ciekawe, chciałabym przeczytać i zapoznać się w ww anatomią, jakie
wydawnictwo to wydało i nie wiesz, czy można to jeszcze gdzieś dostać?
zaciekawiłeś mnie!!!

[noida]

Może "Nie mów noc" Amosa Oza?

[wlodekbar]

Skopiowałem informacje z Allegro.pl; można kupić 'Listy' za jedyne... 5 złotych
(w dodatku wydanie z 1999 roku, zaś były pisane w latach 50.-60. i miały, to,
co wiem, kilka wydań.
Jaka procedura zakupu - informacje są na Allegro.pl właśnie (ja tam jeszcze nic
nie kupowałem, ale łatwo się zorientować).
Tam są dwie opcje: 'Kup teraz' oraz towar (brrr... to słowo w odniesieniu do
książek, nie lubię:) ) do licytacji.
'Listy...' znalazłem w 'Literatura piękna'; po dotarciu do niej - w prawym
górnym rogu wpisałem tytuł, kliknąłem, no i jest ta pozycja.

-----------------
Poniżej jest to, co skopiowałem.



Kazimierz Brandys - Listy do Pani Z. (numer aukcji 24905792) Opis | Jak
licytować? | Weryfikacja aukcji


Dane aukcji
Cena Kup Teraz: 5,00 zł
Do końca aukcji: 2 dni
(wto 18 maj 2004 17:26:47 CEST)
Powiadom znajomego
Dodaj do obserwowanych aukcji
Sprzedający: Waranw (5467)
Zadaj pytanie Sprzedającemu
Pokaż inne aukcje Sprzedającego
Lokalizacja: Poznań
Transport: Nabywca pokrywa koszty transportu
Akceptowane
formy płatności: Płatne z góry (przelew)
Przy odbiorze (za pobraniem)




Opis

Kazimierz Brandys, Listy do Pani Z. Wspomnienia z teraźniejszości, Prószyński i
S-ka, Warszawa 1999.
--------------------------------------------------------------------------------
Stron: 172
Wymiary: 12,2x19,6 cm
Okładka: miękka
Stan: bdb
--------------------------------------------------------------------------------
Sprawy małe i wielkie, powojenna Polska i Polacy, nasze miejsce w Europie,
wyobrażenia, uroszczenia i uwikłanie w tradycję. Uważna obserwacja i aktualne,
mimo upływu lat, spostrzeżenia. Ironia, którą autor posługuje się po
mistrzowsku - czasami stosowniejsza niż chłodny obiektywizm, zawsze lepsza niż
jednostronne zacietrzewienie, zaskakująca i skłaniająca do refleksji.
BELx
--------------------------------------------------------------------------------

[pax_tibi]

dzięki serdeczne, ja już kupowałam na Allegro, więc jakoś dam sobie radę, ale
masz rację, że słowo "licytacja" jakoś nie pasuje w stosunko do książek,
jeszcze raz thanks :)

[wlodekbar]

:)

[wlodekbar]

I jeszcze zerknąłem do internetowego Antykwariatu Literackiego; oto jego
oferta, aż sam się tu dziwię (oczywiście do ceny książki dochodzi cena
przesyłki):


A Brandys Kazimierz Listy do pani Z.
15,00 PIW, Warszawa 1962, wyd. 1, str. 167, Termin wysyłki - do 7 dni
N Brandys Kazimierz Listy do Pani Z.
19,30 Aneks Publishers, London 1993, ISBN 1-897962-00-2
A Brandys Kazimierz Listy do pani Z. Wspomnienia z teraźniejszości 1957-1958
5,00 Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1962, wyd. 4, str. 160, pocket
A Brandys Kazimierz Listy do pani Z. Wspomnienia z teraźniejszości 1957-1961
10,00 Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1973, wyd. 5, str. 300, pocket
A Brandys Kazimierz Listy do pani Z. Wspomnienia z teraźniejszości 1959-1960
5,00 Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1962, wyd. 2, str. 168, pocket
A Brandys Kazimierz Listy do pani Z. Wspomnienia z teraźniejszości 1961
5,00 Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1962, wyd. 1, str. 168, pocket

[noida]

Przypomniała mi się jeszcze jedna- "Kobieta, która wpadała na drzwi". Autor- R.
Doyle.

[Gość: okrent]

A mnie na przykład pomagał zwykle Antoine de Saint-Exupery. I to w zasadzie
każda z jego książek. Dużo w nich o odwadze i braniu odpowiedzialności za
siebie i innych... i o pokonywaniu samotności. Jest taki fragment, już nie
pamiętam w której książce, pt. "Modlitwa samotności", i jest to coś w rodzaju
terapii w pigułce.

Poza tym kiedy jestem chora i wszystko wydaje mi się nie takie jakie być
powinno, czytam "Siedemnastolatka" (autor: Booth Tarkington) - przeczytałam już
co najmniej 5-6 razy. Lekkie, śmieszne, i pogodne.

A ostatnio - wcale nie w ramach terapii - przeczytałam "Pianistę" Szpilmana, i
ta książka zrobiła na mnie niesamowite wrażenie (podobnie zresztą jak wcześniej
film). Niewiarygodne, jak wiele razy autor otarł się o śmierć i przez co musiał
przejść. Nasze codzienne utarczki z losem w porównaniu z takimi wojennymi
tragediami wydają się po lekturze takiej książki po prostu śmieszne.

Kilka razy przeczytałam już "Żonę kuchennego boga" Amy Tan - nie, żebym się
mogła jakoś specjalnie identyfikować z główną bohaterką, ale jest to tak
napisane, że wciąga każdego (mój egzemplarz pożyczyło ode mnie chyba z dziesieć
osób i wszystkie co do jednej zgodnie twierdziły, że przeczytały jednym tchem!)
i ponieważ główną bohaterkę spotykają różne dramatyczne sytuacje, a ona z nich
wychodzi jako wciąż dobry, nie zgorzkniały człowiek, to jest to książka
budująca. Przenosi w inny świat, zagarnia, każe przestać myśleć o własnych
problemach a zająć się bohaterami... i w ten sposób pomaga.

Ooo, przypomniała mi się jeszcze jedna książka... "Tajemniczy ogród"
F.H.Burnett.. a właściwie dwie książki, bo skoro już "Tajemniczy ogród" to
oczywiście też "Mała księżniczka". Bardzo podnoszące na duchu. Naprawdę polecam.

[wlodekbar]

Stefan Garczyński 'O radości', 'Nasza Księgarnia' 1983. Tom tego jakże
popularnego i jakże dobrego autora składa sie z dwóch części - ich tytuły:
Autobiografia radości oraz Różnorodność.

W pierwszej autor opisuje, jak życie biło go i kopało, i to od najmłodszych
lat, gdy był dopiero kilkuletnim chłopcem, aż do wieku 'zupełnie' dorosłego.
Z opracowania emanuje serdeczność, autor ma niebywale bogatą wiedzę oraz
imperatyw przekazywania, dawania; całość nastraja bardzo optymistycznie!
---------------
Nb. po sukcesie ww. książki miał powstać 'Album radości', fotograficzno-
tekstowy (zdjęcia reporterskie, a więc 'prosto z życia wzięte', autentyczne i
wyraziste (pierwszych polskich obiektywów) ukazujące momenty, chwile radości,
dowodzące tego, że życie dostarcza nam mnóstwa takich chwil, plus podpisy
(oczywiście także wstęp interesujący). Współautorem miał być W. Barchacz
(strona fotograficzna). Był to jednak okres 'przedokrągłostołowy', i żadne
wydawnictwo na ten cel 'nie miało papieru', choc każdy wiedział, że książki
Garczyńskiego, od czasu I wydania tomu 'Współzycie łatwe i trudne' 'schodzą'
świetnie, a liczne są wznawiane.
Ale to tak na marginesie:)

W każdym bądź razie książka 'O radości' jest bez wątpienia dobrym lekarstwem na
pozbieranie się po okropnych, traumatycznych przeżyciach różnych. Tym bardziej,
że przez jej karty przewija sie, jak już wspomniałem, serdeczność, miłość do
ludzi:)
A wiadomo przecież, że i samo obcowanie z człowiekiem, który kocha ludzi i
pragnie (wręcz musi) im coś przekazać czy przekazywać, który temu dawaniu
siebie innym poświęca życie jest lekarstwem niebywale skutecznym:)))

[Gość: Cynamoon]

Bardzo serdecznie Wam dziekuje!
Skopiowalam sobie wiekszosc propozycji i bede ich szukac!
Czuje, ze wiele z nich to jest to, o co mi chodzi!
A i z anatomia koltuna taz zapoznam sie nader chetnie ;-)

[Gość: baba]

"Wszystkie stworzenia duze i male " James Herriot
"Wladca Pierscieni"
"Noce i dnie"
seria "Balsamow dla duszy"
Ostatnio odkrylam ksiazke "Muzyka i cierpienie" pewnego austriackiego lekarza,
ktory w bardzo ciekawy sposob opisal zycie 5 kompozytorow ze szczegolnym
uwzglednieniem ich zdrowia.Gdy to czytalam, to mnie zatkalo z wrazenia,
wspolczucia i wzruszenia.
Bardzo serdecznie polecam, niedawno wyszlo 1 wydanie-ksiazka ogromnie
pouczajaca i dodajaca ducha.
Dziekuje za przypomnienie starego, dobrego Breugnona! Musze odnowic
znajomosc :-)
Pozdrawiam

[Gość: Karol]

Jeżeli jest ciepło (tzn. wiosna/lato/jesień), czytam Stachurę: Całą jaskrawość, Siekierezadę albo opowiadania. Najlepiej w plenerze, w jakimś przyjemnym miejscu. Mi pomaga.

[Gość: Lida]

czytam i czytam i czegoś mi brakuję, a tu Twoje piękne propozycje.....
Podpisuję się pod tym całą klawiaturą.... dodałabym jeszcze piosenki..."eh
cudne manowce", więc są jeszcze ludzie myślący jak ja.... Lida

[florrina]

Polecam Harry Poterra :-) a typowa lektura dla duszy to książki Josepha
Murphego, seria Balsam dla duszy, jak też książki Ewy Foley.

Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego :-))

[szarobury]

Hm. Kucharskie? Ale tylko pod warunkiem współdziałania czynów z treścią.

Marquez, Mann i PIlch!

[Gość: belle]

Większość książek, które czytam, nie spełnia tego kryterium, ale są wyjątki:
1) ,,Miłośc w czasach zarazy" Marqueza - mam z tą książką dość silny,
emocjonalny i psychologiczny związek, a przede wszystkim na niej opieram swoje
wyobrazenie o miłości;
2),,Czarodziejska Góra" Manna - genialna, można się w nią magicznie zapaść w
(meta)czasie,a to pomaga np. w rozgardiaszu psychosomatycznym;)
3) ,,POd mocnym aniołem" Pilcha - ksiązka, która daje siłę do życia, nadzieję i
jest po prostu piękna!

[czekolada72]

"Autobiografia" Joanny Chmielewskiej!!!

[Gość: pszemcio]

Hrabal!!!! Koniecznie Hrabal!!!!