choroba psychiczna w literaturze

[lostdog]

czy znacie jakieś książki o ludziach chorych psychicznie? chodzi mi o różne
ujęcia tego tematu w literaturze, sposoby przedstawienia, itd...

[brytyjka]

Pierwsze przychodzą mi na myśl "Szklany klosz" Sylvii Plath o depresji i "Lot
nad kukułczym gniazdem" K. Kessey'a.
jak coś jeszcze wpadnie mi do głowy, dam znać.
pozdrawiam,
bryt

[Gość: itek]

Idiota Dostojewskiego

[braineater]

Inferno - Strindberg
Obłęd - Krzysztoń
Cała twórczość Kathe Koja
Przez ciemne zwierciadło - Dick - acz raczej bywa odczytywane jako powieść o
narkomanii.

Natomiast wzmiankowaną wyżej Sylwię Palth bym odradzał (nie czepiając się
oczywiście gustów przedmówczyni) bo to bełkot i to straszny - w mojej opinii
oczywiście

Pozdrowienia:)

sylvia plath

[Gość: exilvia]

bełkot to może być dla kogoś kto nie rozumie, o czym pisze sylvia. niby zdania proste, niby wszystko zrozumiałe... a jednak! gdzieś tkwi haczyk. trzeba się wczuć w to, co przeżywa bohaterka, jak widać. chociaż, wg mnie, nawet bez tego, to niezła literatura. ale bardziej lubię jej poezję i opowiadania.

[staua]

wlasciwie dosc popularny watek na ten temat byl nie tak dawno:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=9651147&a=9651147

[lostdog]

dzięki :D!

[dafni]

"Przerwana lekcja muzyki"
Jakiś wątek jest też w "Potędze ciemnoty" Tołstoja. Warto sięgnąć do literatury
rosyjskiej, ze względu na specyficzny status ludzi psychicznie chorych i
upośledzonych w tamtej kulturze.

"Aleksander März"

[solfuga]

Heinara Kipphardta [dobra stara czarna seria :-)]
PIW '80

[Gość: illa]

Hamlet(rzekomo Hamlet i Ofelia)
Makbet(Lady Makbet)
Tytus Andronikus(Tytus, ale w zasadzie tam wszyscy byli jacyś szurnięci,poza
tym chłopcem)
Otello(Otello z zazdrości)
Nie-boska komedia(żona Hrabiego Henryka)
Granica(Justyna)
Don Kichot z Manchy(dobre pytanie wariat czy marzyciel)
Lolita(szaleństwo Humberta na jej punkcie, paranoj i obsesja)
Quo Vadis(Neron)
Wielkie nadzieje(panna Havisham)

[Gość: dupek]

droga Pani, chłopiec to pomysł Julie Taymor; innymi słowy: U SZEKSPIRA NIE MAM
CHŁOPCA, to odrobinę zabawne przyznawać się do takiej ignorancji, mniemam że
to "z pomyłką", że to nieostrożność :) pamięta Pani w serialu o Kubusiu
Puchatku, taki zwierzak z ziemi mówił cały czas: "NIE MA MNIE W KSIĄŻCE!";
podobnie jest z tym chłopcem z Tytusa Andronikusa

[pax_tibi]

"Mistrz i Małgorzata" Bułhakowa

[Gość: lisek]

O zaburzeniach okresu dojrzewania w postaci szalonej miłości.
Dla wszystkich, którzy nie pożegnali się ostatecznie z tym okresem życia :-)

[lemuriza]

na pewien sposób "K-pax" G. Brewera'a

[cynamoon6]

Byla taka ksiazka Kristin (?) Wurtzel, Wurtzl, czy jakos tak.
Nie wiem, czy tytul byl Prozac, czy jakis inny...
Kurcze, mam na koncu jezyka i nie moge sobie przypomniec!
Moze ktos wie?
Ona byla niemiecka dziennikarka muzyczna, pisala o sobie w tej ksiazce.
Ciagle miala schizy i depresje, jechala na psychotropach.
Bardzo fajne ksiazka, lata temu ja czytalam ale zostala w mojej pamieci.

[Gość: dortu]

Tak, to "Kraina prozaca" Elizabeth Wurtzel. Pod względem literackim jest
mierna, natomiast jako studium choroby psychicznej lepsza, choć i tak dla mnie
bezkonkurencyjny w tej dziedzinie jest "Obłęd" Krzysztonia, a na drugim
miejscu "Szklany klosz" Sylvii Plath. Ktoś tu się po nim okropnie przejechał,
ale to chyba dlatego, że nie wie, jak czuje się człowiek cierpiący na depresję
(a raczej chyba psychozę maniakalno-depresyjną, co można wywnioskować z lektury
dzienników i listów tej autorki).
Ponadto przychodzi mi na myśl jeszcze :
"Światło moich oczu. Historia życia Nicka Trainy" Danielle Steel, jedyna w
dorobku tej autorki książka nie będąca romansidłem, lecz biografią - jej
własnego syna, cierpiącego na psychozę maniakalno-depresyjną. Nie jest to żadna
literatura, uprzedzam. Raczej pozycja dokumentalna na temat: jak patologiczna,
niestabilna rodzina oraz "bezstresowe wychowanie dzieci" wpływa na rozwój
człowieka predysponowanego do psychozy.
"Przeklinam cię, ciało" Wandy Lachowicz - opowieść dokumentalna o walce z
anoreksją
"Piekło siedemnastolatki" - francuskiej autorki - nie pamiętam nazwiska -
opisująca podobny problem, z tym, że prócz anoreksji była jeszcze depresja i
narkomania
„Na wyspę – Teraz”, „Anioł przy moim stole”, „Wysłannik z lustrzanego miasta” –
Janet Frame - trylogia nowozelandzkiej pisarki, która przez dłuższy czas
leczona była w szpitalu psychiatrycznym z powodu zaburzeń emocjonalnych (gdyby
to było nie tam i nie w tamtym czasie, pewnie wystarczyłby jej dobry
psycholog). Skądinąd książka jest ciekawa nie tyle ze względu na wątek
psychiatryczny, ile na opisany proces stawania się pisarzem, karirery
literackiej rozwijającej się mozolnie od prawie absolutnego zera

[Gość: Cynamoon]

Za skojarzenie, o ktora ksiazke chodzi ;-) Czytalam ja z 10 lat temu.
Pod wplywem watku cos mi switalo, ale nie moglam sobie przypomniec i dreczylo
mnie to ;-)

[ada08]

F.Durrenmatt ''Fizycy''
a.

[katie_cutie]

a może 'ptasiek' whartona? :-)

pozdrawiam,

[pax_tibi]

jeszcze "Życie to nie bajka" Joanne Greenberg, "Weronika postanawia umrzeć"
znienawidzonego na tym forum Coelho, "Dziennik paniczny" Topora, "Sekret
hiszpańskiej pensjonarki" i "Przygoda fryzjera damskiego" Mendozy (to tak
bardziej w wersji komediowej) i częściowo może też "Franky Furbo" Whartona

[Gość: robert]

Zaryzykuję stwierdzenie, że najlepsze książki to takie, w których bohaterowie
to w mniejszym lub większym stopniu świry, psychole, osoby zamknięte w swoim
własnym świecie lub ocierające się o chorobę psychiczną. Przykłady? "Lot nad
kukułczym gniazdem" Keseya; miejsce akcji - zakład psychiatryczny. "Paragraf
22" Hellera; cała baza wojskowa to istny dom wariatów (major major major,
Milo), oprócz Yossariana oczywiście. "Mistrz i Małgorzata" Bułhakowa; gdzie
spotykają się Bezdomny z Mistrzem i gdzie ląduje szczęściarz/pechowiec, któremu
na drodze stanęła świta Wolanda? - w klinice psychiatrycznej. "Ptasiek"
Whartona; obsesja na punkcie ptaków (zbawienna odskocznia od rzeczywistości?)
zaprowadza głównego bohatera do wariatkowa."Idiota" Dostojewskiego; naiwny i
dobrotliwy Myszkin śmieszy, irytuje, doprowadza do furii ludzi, z którymi się
styka. Według mnie wszystkie wymienione tutaj postacie są w pewnym sensie
bardziej normalne i trzeźwo myślące niż otaczające ich zwykłe, szare, nudne bo
przewidywalne w swych reakcjach, osobniki. I może dlatego lubimy sięgać po
książki, w których bohaterowie, mimo niestandardowych zachowań (Don Kichot!),
potrafią czytelnika czegoś nauczyć, rozbawić lub przez moment możemy dzięki nim
zapomnieć o prozie (sic!) życia. Myszkin w "Idiocie" wypowiada taką kwestię:
"Jestem w ich oczach idiotą, a jednak mam rozum, a oni nawet się tego nie
domyślają".

[uhuhu]

Polecam "Zod Wallop" Williama Browninga Spencera; może prosto z mostu, z
okładki znaczy się:

"Harry Gainesborough, były pisarz książek dla dzieci, po stracie córki pragnie
tylko samotności. Okazuje się jednak, że świat, a właściwie kilka światów, nie
chce zostawić go w spokoju. Bohater, któremu pomagają przyjaciele - w
większości pacjenci szpitala psychiatrycznego - musi przeciwstawić się złu".

Wspaniała powieść. Bardzo gorąco polecam.

---------------
Sąd nad krzyżówkami panoramicznymi

[Gość: wiecie kto]

"pamiętnik wariata" Gogola (urojenie wielkościowe)
"zbrodnia i kara" Dostojewski (zespół majaczeniowy)

[Gość: wiecie kto]

ponadto "chimeryczny lokator" topora (obłęd prześladowczy, paranoja ksobna)

[inblanco]

Azyl - Patrick McGrath
Lustra - Małgorzata Saramonowicz
Obłęd - Jerzy Krzysztoń
Szosza - Singer I.B

[Gość: Andrzej]

Kate Koja. Poza tym cala trylogia "Valis" Dicka jest o jego wlasnej psychozie.

[Gość: gabi]

gra w klasy cortazara

[Gość: Annuszka]

"Czarny obelisk" Remarque'a
"Mistrz i Małgorzata"
"Lot nad kukułczym gniazdem"
"Wilk stepowy" Hesse'go
"Na wspak" Huysmans'a(choć może to skrajny dekadentyzm)

[mary_ann]

Wiesz, w jakim sensie cała literatura karmi się stanami na pograniczu
przynajmniej choroby psychicznej (zresztą już zwolennicy antypsychiatrii
zadawali sobie pytanie o granicę między normą i obłędem:-)). Absolutnie
zrównoważeni ludzie rzadko zostaja autorami, a całkiem normalne postacie nie
wzbudziły by niczyjego zainteresowania. Parę przykładów: Barbara z "Nocy i dni"
(depresja? nerwica? choroba afektywna dwubiegunowa?), młody Werter (depresja?),
pani Bovary (depresja menopauzalna?), bohater opoiadań Bułhakowa (stany
psychotyczne związane z uzaleznieniem od morfiny):-)) Długo by tak można...

[tessa13]

Mam jeszcze kilka:

• Annie (mania) w 'Misery' (Stephen King)
• Jack (paranoja, halucynacje) w 'Shining' (Stephen King)
• Nicole (schizofrenia) w 'Czuła jest noc' (F. Scott Fitzgerald)
• Deborah (jeśli dokładnie pamiętam, także schizofrenia) w 'Nie obiecywałam ci
różanego ogrodu' (Hannah Green)
• Tomasz (paranoja i schizofrenia) w 'To wiem na pewno' (Wally Lamb)
• Autobiografia Prof. Kay Redfield Jamison 'Niespokojny umysł' (depresja
maniakalna); także bardzo dobra książka na temat relacji między
zaburzeniami/chorobami psychicznymi a samobójstwem: 'Night Falls Fast:
Understanding Suicide' tej samej autorki.

Pozdrawiam

Tessa

'Pamietnik szalenca' Gogola _n/txt

[narysuj.mi.baranka]