ulubiona postać literacka

[grzeczna_dziewczynka15]

Dla mnie ostatnio to Grażynka z "Piaskowej Góry" i "Chmurdalii" Bator. Ważna jest dla mnie w życiu empatia, i ta kobieta ją właśnie uosabia, a także taką chęć pociechy nieszczęsnym. Przy tym emanuje z niej energia życiowa i żyje obok społecznych przesądów, uprzedzeń, głupiej 'moralności'.

[Gość: brnXB]

Dla mnie Clamence, narrator "Upadku" Camusa. Po latach ma w sobie ten rodzaj życzliwej mizantropii gdzie niechęć do ludzi pozbawiona jest wszelkiej małostkowości czy też megalomanii.

[grzeczna_dziewczynka15]

Holender, nie czytałam:(

No ale mam również sentyment do Yossariana - za ironię i paranoję, która tak naprawdę jest oznaką "zdrowia psychicznego".

[Gość: science fiction]

Lech Wałęsa

[shiva772]

Gość portalu: science fiction napisał(a):

> Lech Wałęsa
-------------------------------------
Literacka miała być. Czyli zmyślona rozumiesz..., fikcyjna.

[grzeczna_dziewczynka15]

No ale postać literacka też jest, nie?:) (przynajmniej Lech Wałęsa jako bohater filmowy) - porównaj Roland Barthes by Roland Barthes, gdzie przedmowa informuje czytelnika, żeby traktować bohatera jak postać literacką.

Potraktowałam to dosłownie

[shiva772]

pl.wikipedia.org/wiki/Posta%C4%87_literacka

[grzeczna_dziewczynka15]

:) Ambitna osobistość, bardzo chce "wygrać" rozmowę;)
Poczytaj o post-strukturalist./post-modernist. krytyce literackiej.

[geisterseher25]

W Leonardzie z "Intrygi małżeńskiej" Eugenidesa zakochałam się

[grzeczna_dziewczynka15]

To była super książka, ale żaden z tych bohaterów nie jest moim ulubionym bohaterem. Bo oni raczej obnażają, że żadna z opcji do nikąd nie prowadzi.

Chciałabyś żyć ze schizofrenikiem?

[grzeczna_dziewczynka15]

Czy może być schizefreniczką:(

[geisterseher25]

W sensie rzeczywistym: nie :)
Ale jako pewien koncept to jest zachwycające. Strasznie mnie uwiódł cały klimat tej książki i może dlatego tak zżyłam się z bohaterami - mimo że nie chciałabym takiego życia jak oni.

[grzeczna_dziewczynka15]

Kurde, ja płakałam nad tą książką, totalnie się rozpadałam, pisałam maile do ludzi mi bliskich, którzy mnie rozumieją. Nie uważasz, że ta książka jest o Tobie? Bo ja myślę, że jest własnie o naszym pokoleniu (ale o tych, co studiują humanistykę) - Właśnie teraz, skoro jesteśmy 30 lat za zachodem, jeśli chodzi o humnę, nasze pokolenie zaczytuję się w Barthesie, studiuje Luce Irrigaray, feminizm właśnie tu dociera, więc jezus, to mnie, to straszne. Ile razy wygłosiłam takie banały jak każda z tych postaci? Ilu moich znajomych ma problemy z banią? (w tym schizofrenia), ile ludzi teraz podróżuje do Indii? eh... ta książka była karykaturą mnie samej (nie mówię, że jestem tym czy innym bohaterem - jestem po części lękliwą Madeleine, która chciałaby a się boi, jestem pogiętym i 'rewolucyjnym' Leonardem, jestem 'uduchowionym' Michaelem (tak się zwał?), choć w INdiach nie byłam.

I dużo moich znajomych widzę w ten sposób;>

[Gość: brnXB]

> W sensie rzeczywistym: nie :)
> Ale jako pewien koncept to jest zachwycające. Strasznie mnie uwiódł cały klimat
> tej książki i może dlatego tak zżyłam się z bohaterami - mimo że nie chciałaby
> m takiego życia jak oni.

Poluję na tę książkę - podobno najlepsza powieść Eugenidesa. "Przekleństwa niewinności" - świetny pomysł i język, ale zabrakło mi tam akcji: za duży nacisk moim zdaniem położony na stylizacje w konwencji reportażu. "Middlesex" - wybitna książka... Strasznie jestem ciekaw tej "Intrygi małżeńskiej".

[grzeczna_dziewczynka15]

Bardzo warto! Porusza.

[qw994]

"Intryga małżeńska" to rewelacyjna książka!

[grzeczna_dziewczynka15]

Zgadzam się, właśnie czytam po raz drugi. I po raz drugi tak samo mnie porusza (i dołuje:(

[qw994]

> Chciałabyś żyć ze schizofrenikiem?

Gwoli ścisłości, Leonard nie cierpiał na schizofrenię, tylko CHAD :)

[grzeczna_dziewczynka15]

:) Ok, whatever;) coś, z czym ciężko sobie poradzić:(

[antychreza]

De Saxe z "Mszy za miasto Arras".

[grzeczna_dziewczynka15]

a napisz coś więcej;) Nie znam.

[monikate]

Na szybko: Dominika Chmura z Piaskowej Góry i Chmurdalii, Scarlett O'Hara, Petroniusz...

[horpyna1978]

Korowiow - za całokształt :-)

[aniita]

Melancholik Janusz Myszyński ze "Sławy i chwały", zagubiona Inguna z "Olafa syna Auduna" Sigrid Undset - i, jakby w opozycji do nich - Emerenc z "Zamkniętych drzwi" Magdy Szabo, chyba najbardziej pełnokrwista postać, o jakiej dane mi było czytać, zresztą mająca pierwowzór w rzeczywistości. Czuła dla zwierząt, szorstka dla ludzi (choć jak już kogoś pokochała, nieba by mu przychyliła, nie słuchając protestów i nie przyjmując wymówek...), daleka od filozoficznych rozważań, najbliższa życia we wszystkich jego przejawach, irytująca, wzruszająca i imponująca zarazem!

[grzeczna_dziewczynka15]

Muszę to Szabo przeczytać! (fajny wątek z insiracjami się robi;>)

[aderydy]

Martin Eden...
nadał cel memu życiu - tak górnolotnie trochę;-)
i ochotę na zmiany rozbudził...
minęło juz prawie 40 lat, ale ciągle pamiętam, choc do powiesci nigdy nie wracałam...pewnie teraz by rozczarowała...naiwnoscią...
moze jednak przeczytam??

[antychreza]

Bardzo trudno opisac tę postać żeby nie wyszła płasko - trzeba [rzeczytać (książeczka jest cieniutka).

[gosiownik]

Mala Mi z Muminkow. Zawsze chcialam byc jak ona :)

[die.die]

Śmierć z Pratchetta.

[solaris_1971]

Emma Bovary i anna Karenina

[zooba]

Emma Bovary i Anna Karenina - dlaczego? Obie mnie irytowały, choć z innych powodów - Anne pamiętam jako rozmemłaną histeryczkę, a panią Bovary jak pusta lalę. Fakt, obie książki czytałam raczej dawno temu, ale zobaczyć je wśród ulubionych bohaterek jest dla mnie zaskoczeniem.

[kazze]

Winnetou, Wokulski, Robert Prewitt, Martin Eden, Grigorij Melechow, Jurij Żywego – za siłę, za szlachetność, za wolę walki i życia, za głębię uczuć itp.

[scoutek]

zawsze i wszędzie Winnetou.....

[jeepwdyzlu]

pies z Trzech Panów w łódce nie licząc psa...

j.

[galene_ra]

Narrator opowiadania Ursuli K. Le Guin pod tytułem "Kierunek drogi":).

[grzeczna_dziewczynka15]

:) Czytając tę książkę śmiałam się na głos. Ale nie wiem, czy teraz by mnie tak śmieszyła, jak w liceum. Bo mam tendencję do znajdowania się w tego typu sytuacjach... podróż ze śmierdzącym serem, ojciec, który "wiesza obrazek", przygotowania do podróży itd.

[angazetka]

Mikael Blomkvist z trylogii Larssona.

[qw994]

Grażynka rzeczywiście jest nietuzinkowa :)
Ja też mam słabość do postaci kobiecych. Jak przeczytałam twój wpis, to bez żadnego zastanowienia od razu przyszły mi do głowy Becky Sharp i Elżbieta Bennet :)

[grzeczna_dziewczynka15]

Hmm;) Becky - taka pragmatyczka, a Elizabeth - taka romantyczka;) - dobra kobieta, (choć intelektualna), która dzięki temu, że się nie puściła, dostała najlepszego męża (w przeciwieństwie do puszczalskiej siostry, którą życie pokarało;>)

Ciekawe postaci, ale zdecydowanie nie ulubione;) A Grażynką mogłabym być - imponuje mi;) (no oprócz sprzątania staremu Niemcowi, bo nienawidzę sprzątania, ale chciałabym się umieć przekonać, bo sprzątanie to może być ciekawe zajęcie na medytację i słuchanie muzyki, w przeciwieństwie o tych innych prac, które może są społecznie doceniane, ale niewiele wnoszą;)

[qw994]

Elżbieta romantyczką? :) Ja bym raczej powiedziała, że to bystra dziewczyna stojąca obiema nogami na ziemi :)

[grzeczna_dziewczynka15]

Uważasz, że wykalkulowała sobie ten ślub?:) Bo ja myślę, że wręcz przeciwnie - zakochała się, miała trochę perypetii, a on zwrócił uwagę nie wyłącznie na jej urodę, ale umysł, przede wszystkim.

To nie romantyzm? Małżeństwo z miłości?

[angazetka]

Przecież sama mówiła, że zakochała się w panu Darcym jakby bardziej, gdy zobaczyła jego posiadłość ;)

[grzeczna_dziewczynka15]

hmm;> Czyli stawiasz na cynizm?:)

[angazetka]

Aż tak to nie ;) Ale na zdrowy rozsądek, który pomógł uczuciu. Pamiętajmy o sytuacji finansowej panien Bennet, niezbyt wesołej. Elisabeth trafił się gościu w jej guście i majętny - więc idealny.

[amused.to.death]

Jack Reacher.
Lubię zdecydowane, silne i prawe postacie, które zawsze wiedzą co jest dobre a co złe.
Taka moja wersja bajek:)

Tyrion Lannister

[shiva772]

Tak ogólnie od dzieciństwa - Gabriela Borejko (w ostatnich częściach stała się jednak pierdołowata), a ostatnio zdecydowanie... Tyrion Lannister.

[grzeczna_dziewczynka15]

Znam go tylko z serialu i też lubię;)

[shiva772]

Jeżeli tylko z serialu znasz Tyriona to masz jakieś 30 % informacji o jego charakterze ;) W przybliżeniu, większym czy mniejszym. Świetnie skonstruowana postać literacka - choć nie wiem czy w realu się tak da - zachować uczciwość, hardość i spokój żyjąc bez rodzinnej miłości w gnieździe żmij? Wątpię.

[eeela]

zachować uczciwość, hardo
> ść i spokój żyjąc bez rodzinnej miłości w gnieździe żmij? Wątpię.

Po pierwsze, chyba jednak niedokładnie czytałaś, bo tej uczciwości to w Tyrionie wcale nie jest wiele i występuje dość przypadkowo. Po drugie, chyba mało się wokół siebie rozglądasz, bo determinizm rodzinny to naprawdę nie wszystko i o dowody na to człowiek sie potyka na co dzień.

Nie zmienia to faktu, że też za Tyrionem szaleję, uwielbiam i chcę za niego wyjść za mąż ;-)

[shiva772]

Nie będę dyskutować - nie przeczytałam do końca (i nie zamierzam) napisanych części - ale do tego momentu na którym zakończyłam był dość nieprzypadkowo uczciwy. W moim odczuciu oczywiście...

[eeela]

Jest ze wszystkich Lannisterów najuczciwszy wobec siebie, ale ludźmi manipuluje tak samo, a może nawet lepiej niż reszta.

[jarka63]

Klaudyna, Mała Mi, Holden Caulfield.

[grzeczna_dziewczynka15]

Klaudyny nie znam. A Holden Caulfield zdecydowanie - za "niedorosłą" dojrzałość.

[qw994]

O, za "Klaudynę" chcę się zabrać niebawem :)

[aniita]

O tak, z Klaudyną warto się zapoznać. Postać z charakterem!
Co ciekawe, ja polubiłam ją dopiero przy którymś czytaniu. Na początku mnie drażniła, jakaś taka zarozumiała mi się zdawała, ale może to dlatego, że sama jestem istotą dość rozmemłaną i niezborną (żeby już dosadniej nie powiedzieć), więc charakterologicznie dużo bliższa od pełnej werwy Klaudyny była mi zalękniona Annie z tomu "Klaudyna odchodzi"...

[ewa9717]

Książę Sailna, ach...

[bez.przebaczenia]

Jack Crabb z powieści "Mały Wielki Człowiek" Thomasa Bergera. Wieczny optymista, nigdy nie poddawał się przeciwnościom losu. Po mistrzowsku opisał (jako narrator) ludzi Dzikiego Zachodu. Zarówno białych jak i Indian. "Połamał" wszelkie wcześniejsze schematy.
Film na podstawie książki niestety nieciekawy.

Młody Werter

[bez.przebaczenia]

Wolał sobie w łeb strzelić, niż ożenić się z Lottą.
Ja bym tak wysokiego poziomu desperacji nie osiągnął.