DO SZAŁU DOPROWADZAJĄ MNIE POPISANE KSIĄŻKI

[Gość: GOSC]

PYTANIE KIERUJE TO OSÓB KORZYSTAJĄCYCH Z PUBLICZNYCH BIBLIOTEK-NIE WYDAJE SIE
WAM, ZE PODKRESLANIE "ISTOTNYCH" FRAGMENTOW LUB O ZGROZO! ZAMIESZCZANIE
WŁASNYCH KOMENTARZY NA KARTACH KSIĄŻEK Z BIBLIOTEKI TO PRZESADA? TO
ROZPRASZA. JAKI JEST CEL? WRACA SIE POTEM DO TYCH SZCZEGÓLNYCH KSIAZEK? SZUKA
SIE POPISANYCH PRZEZ SIEBIE?

[kamkap]

Zgadzam sie! A najgorsi sa ci, co zaznaczaja sobie fragmenty kolorowymi
markerami. ZGROZA!

[dafni]

Do tego jeszcze zaginanie kartek, zamiast stosowanie zakładek. Nie potrafilabym
tak.

[Gość: monika_kot]

Witam! A mnie generalnie sprawcy wpisów nie denerwują, no chyba że chodzi o
takich brutali jak wspominacie co to malują markerami i zaginają strony. Ale
dopiski ołówkiem na marginesach albo zakreślanie fragmentów bardzo lubię.
Kiedys przy jednej lekturze ksiązki popularnonaukowej z biblioteki skorzystałam
z takich notatek, ktoś dopisywał na marginesach inne ksiązki które dotyczą
akurat omawianych problemów i w ten sposób miałam bardzo ciekawą listę książek
do odszukania w interesującym mnie temacie. Pozdrawiam!:)))

[Gość: Alek]

Ja miałem jeszcze lepszą zabawę! Pożyczyłem książkę "Delta Wenus" Anais Nin,
pewnie wiecie co to jest? Zakładam, że tak. I tam przy opisach sytuacji były
śmieszne komentarze typu - wypróbować, nie da się, to nieprawda - a bardzo
często wręcz polemiki, szczególnie zdarzyło się to przy opisie miłości
lesbijskiej. Nie wyciągam z tego żadnych wniosków.
Rzadko spotykam się z popisanymi książkami, to jest przede wszystkim zmora
lektur szkolnych i...przydają się te "didaskalia".

[Gość: jaija]

Jeśli są to podkreślenia ołówkiem, a najważniejsze rzeczy w tekście dzięki temu
są wyodrębnione, to czemu nie. Nie trzeba wtedy wertować całej książki, z
gatunku rozwlekłych i upierdliwie nudnych (lektur naukowych:D), bo podano jak
na tacy. Byle nie było tekstów w stylu: "a wszystko to, bo ciebie kocham"
długopisem, co znalazła ostatnio moja mama w jakimś chyba romansidle:D

[sol_bianca]

Gość portalu: jaija napisał(a):

> Jeśli są to podkreślenia ołówkiem, a najważniejsze rzeczy w tekście dzięki temu
>
> są wyodrębnione, to czemu nie.
Gorzej, że są osoby (powątpiewam w ich inteligencję niestety), które chyba nie
potrafią uczyć się inaczej niż podkreślając CAŁE partie tekstu - jakieś 80%
całości. Nie powiesz mi, że to jest zaznaczanie najważniejszych rzeczy - raczej
wygląda na to, że nie potrafią się zorientować co jest ważne i kreślą wszystko
jak leci.

[q_vw]

Zasada jest prosta, jak książka jest twoja własnościa, to "róbta co chceta", ale jak z biblioteki, to zwykłe chamstwo i buractwo mazac w niej cokolwiek. Mnie zwyczajnie ręce opadaja jak nawet we własnych książkach czy podręcznikach ludzie mażą markerami... dno. Co innego jakieś serio naukowe notatki, jak mnie się jakis fragment nie podoba, bądź mam wątpliwości, to robię notatke na marginesie, ale to książki dla własnego, naukowego użytku, żebym pamiętał, co mnie "ruszyło" w trakcie czytania. Znam sporo ludzi, którzy we własnych egzemplarzach tak czynią. oczywiście książki nie do pożyczania :-))))

[amused.to.death]

> Mnie zwyczajnie ręce opadaja jak nawet we własnych książkach czy
> podręcznikach ludzie mażą markerami... dno.

A mi ręce opadają jak czytam takie komentarze. Skoro 'róbta co chceta, to daruj sobie takie komentarze.
To książki są dla mnie a nie na odwrót. Dlatego ja w swoich książkach piszę, podkreślam na kolorowo, jak coś trzeba to jako notes służy, jak jedna strona potrzebna to i kartkę wyrwę. I nie tylko w książkach naukowych.

Ale w książkach z biblioteki nawet ołówka nie używam:)))

[Gość: Zgaga01]

Taaa... A ja czasem pracuję w bibliotece. To jak mnie to może wkurzac?
Zwłaszcza jak klient zwróci świeżutką, po raz pierwszy wypożyczona książkę, a
już szmatę. I jeszcze ma pretensję kiedy zwróci się mu uwagę, że coś nie tak..

[crazy.berserker]

W piersi biję się, kilka razy zdarzyło mi się popisać ksiązkę z
biblioteki.Przestałam to robić dopiero kiedy wpadła mi w ręce
lektura "ukraszona" komentarzami przez poprzedniego czytelnika. Zgadzam się z
autorem wątku że pisanie po książkach z biblioteki to straszne buractwo ale
myślę że część osób które je uprawia robi to nieświadomie, nie myśli o tym że
popisana książka może kolejnemu czytelnikowi przeszkadzać.

[mijaczek]

A ja maluje ksiazki markerami, ale TYLKO moje wlasne!
Nigdy bym nie napisala nic w ksiazce, ktora nalezy do kogos innego, lub do
biblioteki. Powinno sie takiemu delikwentowi kazac odkupic ksiazke.
Pozdrafiam,
Mia

[Gość: Kryske]

To obrzydliwy zwyczaj, z ktorym nalezy walczyc. Traktuje to jako jeszcze jeden
przejaw dawnego systemu. Niczyje wiec moge zniszczyc

[Gość: Zgaga]

Taa.. Najłatwej zwalić na poprzedni system. Tylko że niszczenie, kradzieże itd
książek bibliotecznych istniało jeszcze przed drugą wojną światową i nie tylko
u nas. Więc tak naprawdę szacunek wynika z kultury osobistej, a nie z
hm... "byłego systemu".

[Gość: Stary_Wraq]

Słuchajcie wszyscy - oto ostatnio (jakieś parę miechów temu) dorrwałem kolejny
przekład Conradowego "Tajfunu", tego jedynego chyba w karierze JC utworu o
zacięciu humorystycznym. Humorystycznym - może, ale wziął mnie "Tajfun" w
obroty do tego stopnia, że byłbym w stanie napisać na jego temat doktorat i to
chyba nie wychodząc od siebie z pokoju. No i wyobraźcie sobie, że przekład był
straszny - do tego stopnia, że napisałem swój, nazywając wreszcie jak należy
oficerów (oficerami, a nie "matami") i mechaników (smoluchy a nie "faceci w
czarnych mundurach"!). Też pisać po książkach nie lubię, ale za to potrafię
przepisać coś na własne kopyto i modłę.

[jagats]

Uważam, że robienie notatek i podkreślanie w książkach z biblioteki po prostu
nie uchodzi. Czytając własne książki nie mam jednak żadnych skrupułów.
Podkreślam, zaznaczam - z regułu ołówkiem - i gdy po roku, dwóch, pięciu wracam
do tej pozycji to mam frajdę przy lekturze własnych zapisków.

[Gość: d0minika]

A ja uwielbiam książki z notatkami i uwagami, refleksjami dopisanymi przez
innych czytelników. Wtedy czuję, że książka żyje i egzystuje, nakazuje
myślenie. Oprocz historii własnej przekazuje też historię ludzi, którzy ją
czytali. Byle nie były to wulgarne napisy, bo to zwykłe chamstwo. Ale uwagi z
głębi siebie, opinie - jak dla mnie bardzo wzbogacają książkę i dodają jej
uroku.

[zosia84]

Zgadzam się.Wybierajac książki w bibliotece, wypożyczam zwylke te najbardziej
sczytane i popisane właśnie. Z takich zapisków można się wiele
dowiedzieć;czasem na mrginesie napotykam na polemiki i dyskusje nie tylko z
autorem, ale i z poprzednimi czytelnikami,którzy zostawili tam już jakiś znak
samych siebie:)Jesli piszę po książkach, a zdarza mi się, to tylko
ołówkiem.Długopisy i markery to przesada.