ocena Paragrafu 22

[Gość: ola]

kiedys sięgnęłam po ta książkę jako nastolatka ale mnie znudziła po kilku
stronach. Teraz jestem o wiele starsza, chyba sięgnę jeszcze raz. Co mozecie
o niej powiedzieć?

[Gość: cwirruss]

wiem,ze wszyscy sie zachwycaja ta ksiazka,ze to swietna komedia itp,ale mnie
akurat niewiele ubawila.jednak absurd mechanizmu wojskowego i wojennego w ogole
daje sie z tego wyluskac:)w skali od 1 do 6 : 3- ;)

[nie_ma_takiego_numeru]

ciekawa narracja, choć nie ułatwia sprawy czytelnikowi.
to nie jest książka wojenna, a absurdy ukazane w książce nie dotyczą tylko
armii.
to nie jest komedia. to przygnębiająca powieść o samotności, walce ze światem i
bawełnie w czekoladzie.

[Gość: cwirruss]

zapomniales wspomniec o kielbasie z krakowa ,ale dobrze prawisz

[scoutek]

zaczyna sie tak:
To byla milosc od pierwszego wejrzenia.......

[scoutek]

a tak na powaznie to jedna z lepszych ksiazek w moim zyciu... dowcip,
spojrzenie z dziwnego kata na ludzi i ta narracja.... dla mnie super....

[Gość: noida]

Mnie się też bardzo podobała, chociaż czytałam ją we wczesnej młodości (czyli
jak miałam jakieś 17 lat), więc nie wiem, jak bym ją odebrała teraz. Moim
zdaniem to jest książka właśnie o absurdzie wojny i chyba w ogóle życia... Ta
absurdalność momentami śmieszy, ale to jest śmiech przez łzy, bo w gruncie
rzeczy to bardzo smutna książka. Przynajmniej moim zdaniem.

A niektóre fragmenty przeszły do mojego codziennego języka np. "Zapomniałem
skręcić" ;-)

[Gość: karolina]

Świetna książka.
Przyznaję, że stosunkowo długo ją męczyłam, ale było warto.

A przy okazji - gorąco polecam kontynuację: "Ostatni rozdział, czyli paragraf
22 bis". Może to tylko dla mnie stanowiło takie arcydzieło, ale książkę tę
dosłownie wchłonęłam, a przez te kilka dni, gdy ją czytałam, chodziłam niczym w
amoku - wszystkim o niej opowiadając. Cudowny dowcip, powieść wciągająca
bardziej niż ruchome piaski :-)) Po lekturze byłam tak urzeczona, że gdyby nie
fakt, że autor nie żyje, pewnie teraz włóczyłabym się za nim błagając o rękę, o!