Pianista

[Gość: itek]

W tiwi zapuszczaja dzis Pianiste na podatawie wspomnien Szpilamana.To dobra
okazja,zeby odswiezyc lekture (wlasnie to czynie :)) lub zapoznac sie z ta
relacja.
Pozdrawiam

[kathy83]

Czytałam, czytałam ... Powinno to być znane tak jak dzienniki Anny Frank.
Niezapomniana lektura, wspaniały film.

[braineater]

Film dla mnie niestrawny, dlategoż po ksiązke nie sięgnąłem. Możecie napisac
coś więcej, bo pewno mam zła opinię o książce, spowodowaną negatywnym odbiorem
filmu?
Pozdrowienia:)

[Gość: kasia]

A dlaczego niestrawny? :)

[makusia_p]

Książkę warto przeczytać,choć jest tworem redaktorskim. Jak wiadomo W.Szpilman
pisarzem nie był, pióro nie było mu tak bliskie jak partytury, i czuje się to w
lekturze. Muzykiem i kompozytorem był niezwykłym dlatego film obejrzę,
wcześniej nie miałam okazji.

[Gość: itek]

Ksiazka Szpilmana to wspomnienie napisane nie przez zawodowego pisarza, ale
pianiste, jest to relacja bardzo osobista, rzeczowa, szczera (jestem b.wrazliwy
na efekciarstwo zwiazane z pisaniem nt. swoich przezyc), napisana z miloscia do
bliskich mu ludzi i bez nienawisci do kogokolwiek. Losy tego czlowieka moga
zainspirowac do glebokich przemyslen nt. tzw. spraw fundamentalnych. Poza tym w
ksiazce sa fragmenty pamietnika kapitana Hosenfelda, czlowieka, ktoremu Szpilman
zawdziecza ocalenie. Dla mnie sa super ciekawe. Polecam :)

[Gość: kasia]

No, ksiązka powstala jeszcze w 46r. i autor byl zapewne ciagle w szoku ...

[braineater]

Merci za zachęty:)
Film niestrawny, bo nie przepadan za filmami z okresloną tezą, nastawionymi na
wzbudzanie uczuć wzniosłych i wydobywanie łez z ócz smutkiem zwilgoconych. A po
za tym, lubie Polańskiego, jestem w stanie zrozumieć, że był to film, który
musiał zrobić dla siebie samego, ale kompletnie nie przystaje mi on do tej
postaci. Ot taki konflikt poznawczy, który nie pozwolił mi odebrac tego filmu w
sposób własciwy - przy czym nie chcę mówić że to chała, tania podróba uczuć
itp - po prostu film nie dla mnie.
A po ksiązke pewno sięgnę.
Pozdrowienia:)

[stella25b]

Czytajac "Pianiste" odnosilam wrazenie ze to jedynie sucha relacja,
naszpikowana faktami bez jakichkolwiek glebszych przemyslen. Z drugiej zas
strony, doskonale rozumiem Szpilmana, w koncu jakie mozna miec przemyslenia
jesli chce sie uratowac dziecko skopane przez SS-mana, ktore wlasnie umiera mu
na rekach.

Jakie ja mam szczescie, ze urodzilam sie juz po tej wojnie....

Ksiazki o wojnie.

[dr.krisk]

Staram sie nie czytac, a filmow - nie ogladac. Potem mam popsuty humor przez
pare dni.... Naprawde. I zaczynam sie zastanawiac, ile warta jest nasza kultura
i cywilizacja.... No i dochodze do tych samych wnioskow, i potem musze sie
napic, a jak sie napije to znowu mysle, i jestem w coraz gorszym nastroju....
To takie dziwne: ogladamy filmy, piszemy wiersze, a za chwile biegamy po lasach
i polach usilujac zrobic mozliwie wielka dziure w innym czlowieku, odzianym w
stroj nieco innego koloru i kroju. Bez sensu to wszystko.

[Gość: Dzikikamien]

och och ach ...
;]

ale masz poetycko i wrazliwo dusze, no no ...


a co do pianisty

film denny- sztampowy, drewniany, nijaki

ksiazka za to napisana 'po francusku' - oschle ale z esprit

Chrzan sie...

[dr.krisk]

Gość portalu: Dzikikamien napisał(a):

> och och ach ...
> ;]
>
> ale masz poetycko i wrazliwo dusze, no no ...
>
Jak w tytule.

[makusia_p]

Gość portalu: Dzikikamien napisał(a):

a co do pianisty
>
> film denny- sztampowy, drewniany, nijaki

Nie zgadzam się, wzrusza i przypomina, że "ludzie ludziom zgotowali taki los",
choć jak można mianować ich ludźmi!!!

A w tle muzyka Chopina...

[Gość: kasia]

"Pamietasz jak lubiłem Platona. Dziś wiem, że kłamał. Bo w rzeczach ziemskich
nie odbija się ideał, ale leży ciężka praca człowieka. To myśmy budowali
piramidy, rwali marmur na świątynie i kamienie na drogi imperialne... Myśmy
byli brudni i umierali naprawdę... Co wie starożytnośc o nas? "

[hrabalek]

.."niestrawny, sztampowy,tania próba uczuć, denny, oschły"
za tępa jestem na takie argumenty, nie przyjmuję,nie rozumiem, nie...

[kubissimo]

eeee, a jaka to narzucona z gory teze znalazles w PIANISCIE?
pytam z czystej ciekawosci

[braineater]

Tezę dośc popularną i znaną w świecie szerokim, że w każdym człowieku tkwi
okruch dobra, że nadzieja zawsze pomaga i że z każdej sytuacji jest jakieś
bezkonfliktowe wyjście - czyli, tezy z którymi nijak moja empiria się
niezgadza. Co, powtarzam, nie oznacza że film jest zły - on po prostu
kompletnie nie pasuje w mój światopogląd:)
Pozdrowienia:)

[kubissimo]

widzisz, przy wiekszosci filmow zgodzilbym sie z Toba
ale wez poprawke, ze to ekranizacja czyjejs biografii. nie wiem czy mozna mowic
o narzuconej tezie :/
poza tym, nie wiem tez czy czy w przypadku Szpilamana mozna mowic o nadziei,
ktora mu pomaga przetrwac. ja to odebralem raczej jako desperacka probe
przezycia oparta glownie na instyktownych zachowaniach
gdyby w gre wchodzily okruchy dobra i nadzieja, to przeciez on powinien
pojechac z reszta rodziny do Majdanka ludzac sie, ze jakos to bedzie (w koncu
jego rodzenstwo dobrowolnie do tego trasportu dolaczyli, wlasnie po to, zeby
byc razem z rodzina)

a tak ogolnie to zgadzam sie, ze film moze nie trafic. Tak sie zlozylo, ze
bylem na nim dwa razy w kinie i za pierwszym razem jakos nieszczegolnie do mnie
trafilo. za to za drugim razem... oj

pzdr

[agmusz]

Zgadzam się z uroczymi panami. Nie mam serca do takich filmów i ksiązek. Za
bardzo sie angażuję. Za słabą psyche mam:)

[Gość: daria13]

Nie przejmujcie się. Braineater ma inną estetykę po prostu. We mnie za to są
ogromne pokłady empatii i film zrobił na mnie wrażenie. O wojnie trudno robi
się filmy, którym nie można by zarzucić zakładania tez. Ja wiem, że film jest
mało polański, ale Romek już nas przyzwyczaił do tego, że robi filmy z różnych
półek. Jak się ma Lokator do Tess albo do Piratów. Nijak. Ale fatem jest, że ja
wolę Polańskiego z Gorzkich godów.
Książki nie czytałam i trochę się boję, bo myślę, że jest jeszcze bardziej
wiarygodna niż film więc przy mojej empatii mogłoby się to źle skończyć.
Ale może kiedyś spóbuję, może warto,żeby więcej ludzi takie przeżycia
kultywowało.
Pozdrawiam:)

[Gość: itek]

Obawiam sie, ze nie masz racji. Nie o estetyke tutaj chodzi, ale o swiatpoglad,
ktory determinuje odbior sztuki. Takie samoograniczenie:)

[Gość: daria13]

Gość portalu: Dzikikamien napisał(a):

> och och ach ...
> ;]
>
> ale masz poetycko i wrazliwo dusze, no no ...
>
Jak w tytule.

Doktorze,chyba pierwszy raz tak obcesowo. I bardzo dobrze!
Bardzo pozdrawiam:)

[Gość: daria13]

Przepraszam, to była trochę prywatna wycieczka. Chodziło mi o to, żeby
pocieszyć trochę ludzi, dla których film Polańskiego był ważny.
Dla mnie był, jakby to nie dość wyraźnie dało się odczuć z mojego ostatniego
posta.
Pozdrawiam

[hrabalek]

no cóż- to nie przejmujmy się, jakich nas Pan Bóg stworzył takich nas ma

[makusia_p]

dobrze godosz Hrabalku :)

[Gość: foxie77]

teraz to juz sama nie wiem czy zobaczyc ten film czy nie?
do tej pory sie opieralam, mimo ze Polanskiego lubie,
ale moze trzeba.
PS.juz dwie ksiazki Hrabala zamowilam

pozdrawiam

[Gość: Zdanka]

hmm...Trudno zrobic film o wojnie bez narzuconej tezy...tym bardziej, że w tym
wypadku to ekranizacja czyjejś biografii...

A tak swoja drogą, wiekszość relacji z getta , w obozów itp jest własnie tak
sucha, jakby to się dziś powiedziało 'oschła'...Zastanawiałam się kiedyś
dlaczego i jedyny wniosek o jakiego doszłam jest taki, że nie mogą być inne-
wszelkie uczucia, łącznie z placzem, skończyły się w którymś miejscu tej 5-
latki `39-45 i na nowo zaczęły póżniej...
Jest tam taka scena, która jakby uwidacznia to, o czym piszę i którą bohater
obserwuje z okna. Hitlerowcy robią nalot na kamienicę w getcie, każą wszystkim
w pokoju wstać i zejśc na doł, a ponieważ jedna osoba siedzi na wózku i nie
może, wyrzucaja ją przez okno, 'żeby zeszła na doł". I jest to kolejna rzecz z
15 innych w tym stylu, które widziało się w tym tygodniu w tym miejscu...moze
po prostu wszystko po pewnym czasie powszednieje? no bo jak tu plakać nad
zabitym dziadkiem, jak widzialo się ileś zabitych dzieci, ileś tam zabitym
kobiet w ciązy itp... itp...
Mnie w tym filmie raczej rażą rzeczy , które są skrutami - napis 19 kwietnia
1943 robi za całe powstanie w getcie, a paru przebiegających raz kolesi za
Powstanie Warszawskie...To jest ta chora maniera robienia hollywodzkiego kina,
w którym , jak ktoś nie zna historii, to za diabła nie zrozumie, co się
dzieje...

[Gość: Foxie77]

wlasnie o ten Hollywood chodzi, ile razy widze temat
wojenny szczegolnie z naszych frontow, to zawsze mam
uczucie zawodu.tak bylo z Lista Schindlera,tutaj
zachwyty bez konca, a ja pamietam filmy europejskie,polskie
pokazujace groze tamtych czasow jakiej niestety nie czulam
w Liscie.
moze to dla niektorych swietokradztwo,

pozdr

Zdan

[hrabalek]

patrzyłam na ten film jako opowieść o historii wojny do pewnego momentu, potem
odbierałam tę opowieść już bardziej jako ukazanie sytuacji osaczonego,
wtedy taka typowo amerykańska maniera ukazywania "suchych faktów" wydała mi się
najbardziej właściwa -na ukazanie tego co działo się z tym człowiekiem.
zamknięty, zaszczuty, patrzący przez okno,żadnych głosów, żadnego kontaktu,
powolne popadanie w otępienie i depresję.
nie ma znaczenia wtedy czy trwa powstanie w getcie, czy warszawskie, byle tylko
ktoś w końcu przyszedł i otworzył drzwi.
jedynym towarzyszem staje się strach, głód i czas, który to właśnie czyni
wszysto suchym , oschłym ,fakty zostają odnotowane w głowie i dalej nic.
Tak jak piszesz" amerykańska maniera" okazała sie moim zdaniem w tym filmie
przydatna.

....o tym czasie mówi szczególnie boleśnie scena , kiedy hitlerowiec strzela do
leżących na ziemi Żydów, dla ostatniego brakuje kuli, przeładowanie
magazynku...oczekiwanie na śmierć i pada strzał, co myśli w takiej chwili
człowiek czekający na tę kulę? ma pustkę w głowie czy milion myśli naraz-
potworna scena.

[Gość: Zdanka]

Chciałabym się z Tobą zgodzić, ale nie moge...Ten film ma w sobie coś z
klimatów "Życie jest piękne", mówiącego w "specyficzny' sposób o obozie
hitlerowskim i to mnie denerwuje...To własnie nazwyam hoolywodzkością...Może za
dużo, jako produkt tego kraju i tej martyrologii, od dzieciństwa, przez szkołę
itp naoglądałam i naczytałam się o wojnie i obozach we wszelkiej mozliwej
konfiguracji - od"Zakazanych piosenek" po "Deborę", od "Kanału"
po "Kornblumenblau"...

I co z tego wynika? Z tym się nie zgadzam:

> zamknięty, zaszczuty, patrzący przez okno,żadnych głosów, żadnego kontaktu,
> powolne popadanie w otępienie i depresję.
> nie ma znaczenia wtedy czy trwa powstanie w getcie, czy warszawskie, byle
tylko
>
> ktoś w końcu przyszedł i otworzył drzwi.


I mnóstwo niescisłości, którze aż rażą w oczy...Pomijam fakt, że mieszka w
mieszkaniu, w którym ściany przypominają tekturą...nie ukrywa się w tym
mieszkaniu, jakby nigdy nic podciąga na full roletę,żeby obserwować , co się
dzieje na ulicy... Od razu widzę identyczną scenę z "Zakazanych piosenek" z
lekko uchylonym oknem i spadajacą doniczką...Nikt nie otwierałby tak ona, jesli
się ukrywa, a oni niejednokrotnie ukrywali się pod podłogą... Ma dbać o ciszę,
bo wydaje go przecież brzęk talerzy wreszcie...A co robi wcześniej? Kiedy buda
niemiecka podjeżdza pod kamienicę, rozwala okna, aby skoczyć, jednocześnie
przesuwając z całym impetem po podłodze stół i krzesła...nie wie, czy
przyjeżdzają po niego--------> i tego nikt nie słyszy, choć słyszy głosy zza
sciany... To moze są pierdoły, ale takie pierdoły rażą...Podobnie jak to, że
Figura gra polską dziwkę , która najprawdopodobniej przyjmuje Niemców i ma oczy
dookoła głowy(podziemia działa), ale nie zwraca kompeletnie uwagi na to, że do
mieszkania obok regularnie przychodzą ludzie i przynosza paczki, wychodzą bez
paczek...Każdy zakapowany Żyd to kasa...Nie wierzę temu filmowi...ale to tylko
moja sprawa ... nie bedę się już czepiać faktu, że nawet przed wojną w Polsce
nie stało w kazdym mieszkaniu pianino, bo to ma budować dramaturgię...

Zdan2

[hrabalek]

no cóż ,każda z nas innaczej spogląda na ten film, może bardziej realistycznie
to się dzieje w Twoim przypadu, a zbyt emocjonalnie w moim.
inne filmy-tak , umiem rozbierać na szczegóły, wyłapywać "fuszerki"-(tfu, co za
obrzydliwe słowo)-ten jest dla mnie jednak przede wszystkim ważny ze względu na
ważną myśl, jaką w sobie niesie, o niezniszczalności człowieka i jego pięknej
duszy artysty,przejęta tym przesłaniem -resztę pomijam.Może rzeczywiście
nas ,znających historię- te skróty myślowe rażą, Amerykanie pewnie nawet ich
nie dostrzegli, ale film ten wniósł wkład w uświadamianie im tego co spotkało
ludzi Tu żyjących i za to Polańskiemu chwała.
(..bo skóra cierpnie myśląc o "polskich obozach zagłady")

[autumna]

> A tak swoja drogą, wiekszość relacji z getta , w obozów itp jest własnie tak
> sucha, jakby to się dziś powiedziało 'oschła'...Zastanawiałam się kiedyś
> dlaczego i jedyny wniosek o jakiego doszłam jest taki, że nie mogą być inne-
> wszelkie uczucia, łącznie z placzem, skończyły się w którymś miejscu tej 5-
> latki `39-45 i na nowo zaczęły póżniej...

Ano właśnie. Pamiętacie ostatnie zdanie z "Pożegnania z Marią?". Albo "Medaliony"? To były własciwie suche relacje, ale... co tu właściwie komentować?

do Hrabalka

[Gość: foxie77]

dzisiaj rozmawialam z moja Mama, ktora wlasnie
teraz obejrzala ten film,
wyrazila sie bardzo pozytywnie,dodala ze byla w tym filmie
wzmianka o Slynnym polskim chirurgu Dr Raszeji{ktory w czasie
okupacji 1941 ocalil ramie mojemu Wujkowi} .
Dr Raszeja zostal zastrzelony w trakcie swej wizyty w Getcie
mial przepustke od Niemcow.
oczywiscie teraz na pewno film ten zobacze.

pozdrawiam

Nieszczerość "Pianisty"

[Gość: think]

W postach dominuje odczucie nieszczerości tego filmu, tak jakby mistrz odrabiał
pańszczyznę.
Gdzie te wspaniałe, głębokie analizy psychologiczne ze "Wstrętu",
czy "Lokatora"?
Wiadomo było, po "Liście Schindlera", gdzie jest klucz do Oscara dla
Polańskiego.
Wyobrażam sobie, że któryś z przyjaciół reżysera powiedział:-No Roman, jak
chcesz Oskara, to musisz musisz zrobić film "żydowski". No i Roman zrobił.
Niestety, nie wyszło.
Pierwsza część filmu, sceny zbiorowe z getta, bardzo sztampowa.
W drugiej części mistrz pokazuje lwi pazur, ale antybohaterska postać artysty-
Szpilmana, jak i gra aktorska Brody'ego nie wywołują głębokich wzruszeń widza.
Gdyby mistrz zrobił taki film u szczytu swej formy w latach 70/80, napewno
dotałby upragnioną figurkę.
....Może zabrakło Bracha.

[baba67]

A mnie sie wydaje, ze o nieszczerosci tu mowy byc nie moze.
Jesli by Polanski wdal sie w te swoje analizy toby dobiero na niego najechano...
A tak to zekranizowal po prostu bardzo powsciagliwie napisane wspomnienia.
Film jest taki jak ksiazka- bardzo oszczedny w wyrazaniu emocji i to jest jego
glowny atut.
Polanski nie mial robic filmu historycznego o obu powstaniach pokazal je z
punktu widzenia ukrywajacego sie czlowieka, a Szpilman ukrywal sie akurat w
miejscu gdzie PW trwalo bardzo krotko.Wystarczy poczytac troche wspomnien
zwyklych ludzi z Powstania, zeby upewnic sie a autentycznosci takiego
wycinkowego spojrzenia.
Wielka szkoda natomiast, ze nie zostal rozbudowany watek codziennosci w getcie,
bardzo dobrze pokazanej we wspomnieniach-bylo tam miejsce na zycie kulturane i
osobe Korczaka, ktorego Szpilman znal osobiscie.jednak to chyba jeden z
nielicznych minusow obok pewnych przeinaczen, ktore nie wiem czemu mialy sluzyc.
pozdrawiam i bardzo polecam lekture pierwowzoru.