Adrian Mole

[hania_76]

Czy ktoś z Was czytał?
Parę dni temu przeczytałam najnowszą część dzienników Adriana Mole'a "Adrian
Mole - Capuccino Years" i słyszałam, że polskie tłumaczenie ma się ukazać
lada chwila w księgarniach. Dziwny ten "nowy" Adrian. Jest trochę dawnego
humoru, ale i więcej smutku. Może dlatego, że capuccino years wcale nie są
zabawne?
Polecam wszystkim, którzy nigdy nie czytali "Sekretnego dziennika" i dalszych
części, a także wszystkim wiernym wielbicielom Adriana M.

[Gość: kubu]

ja po tym kawalku wydrukowanymw OBCASACH wcale nie mam ochoty na czytanie
ewidentnie ciagniete na sile
odgrzewany obiad nie zawsze smakuje :-///

za to polecam ksiazke KROLOWA I JA tej samej autorki
bardzo dobra pozycja na wakacje :-)))

[Gość: Lobelia]

Przeczytałam "cappuccinową" część Adriana Mole, jak i
wszystkie inne. Mnie najbardziej podobały się dwie
pierwsze ("Sekretny dziennik..." i "Bolesne
dojrzewanie..."), kolejne już niespecjalnie. Może
dlatego, że problemy wieku dojrzewania są bardziej
ponadnarodowe niż problemy osób dorosłych i perypetie
dorosłego Adriana są zbyt specyficznie brytyjskie... W
każdym razie przy czytaniu ostatniej części uśmiechnęłam
się może ze dwa razy, za to przez większość książki moje
wrażenia najlepiej oddaje powiedzenie jednej z jej
bohaterek, "żony" ciotki Adriana - "Biedny dupek...".
Znużył mnie ten facet już śmiertelnie. Ponadto zdaje się,
że tę część tłumaczyła inna osoba niż poprzednie, stąd
wyraźna zmiana stylu i brak ciągłości w nazewnictwie. Nie
wypowiadam się, które tłumaczenie lepsze, ale gdyby ktoś
(tak jak ja na przykład) chciał przypomnieć sobie
wszystkie części, to taka zmiana jest nieco denerwująca.

[hania_76]

Gość portalu: Lobelia napisał(a):

> Przeczytałam "cappuccinową" część Adriana Mole, jak i
> wszystkie inne. Mnie najbardziej podobały się dwie
> pierwsze ("Sekretny dziennik..." i "Bolesne
> dojrzewanie..."), kolejne już niespecjalnie. Może
> dlatego, że problemy wieku dojrzewania są bardziej
> ponadnarodowe niż problemy osób dorosłych i perypetie
> dorosłego Adriana są zbyt specyficznie brytyjskie... W
> każdym razie przy czytaniu ostatniej części uśmiechnęłam
> się może ze dwa razy, za to przez większość książki moje
> wrażenia najlepiej oddaje powiedzenie jednej z jej
> bohaterek, "żony" ciotki Adriana - "Biedny dupek...".
> Znużył mnie ten facet już śmiertelnie. Ponadto zdaje się,
> że tę część tłumaczyła inna osoba niż poprzednie, stąd
> wyraźna zmiana stylu i brak ciągłości w nazewnictwie. Nie
> wypowiadam się, które tłumaczenie lepsze, ale gdyby ktoś
> (tak jak ja na przykład) chciał przypomnieć sobie
> wszystkie części, to taka zmiana jest nieco denerwująca.

Ja nie czytałam polskiego tłumaczenia, więc trudno mi się na ten temat
wypowiadać. Poprzednie tłumaczenia pierwszych dwóch części były naprawdę dobre.
Pozdrawiam!

[amelia25]

hania_76 napisała:

> Czy ktoś z Was czytał?

I owszem

> Parę dni temu przeczytałam najnowszą część dzienników Adriana Mole'a "Adrian
> Mole - Capuccino Years" i słyszałam, że polskie tłumaczenie ma się ukazać
> lada chwila w księgarniach. Dziwny ten "nowy" Adrian. Jest trochę dawnego
> humoru, ale i więcej smutku. Może dlatego, że capuccino years wcale nie są
> zabawne?

Chociaż mnie Capuccino rozśmieszyło dużo bardziej niż poprzednia część w sposób
karkołomny opisująca Adriana podczas studiów Pandory, (to jest dopiero
odgrzewane danie z Saisbury'ego), to chyba ten śmiech goryczą podszyty: jak
masz 13 czy 15 lat to możesz marzyć o przyszłości przewidując dla siebie
najbardziej pożądane scenariusze, a potem w miarę lat coraz boleśniejsza
konfrontacja z rzeczywistością. Rozczarowanie jednym słowem. Potem życie szare
jak sos do zrazików i miejsce parkingowe dwa kilometry od domu.

> Polecam wszystkim, którzy nigdy nie czytali "Sekretnego dziennika" i dalszych
> części, a także wszystkim wiernym wielbicielom Adriana M.

Książka mi się podobała, ciekawa jestem czy będzie mi się chciało do niej
wracać tak często jak do Bolesnego Dojrzewania, ktore znam na pamięć prawie.

Pozdrawiam

[Gość: martucha]

Polskie tlumaczenie Adriana Mole'a capuchino years juz
dzis widzialam w ksiegarni w Empiku. Ja mam w wersji
oryginalnej i niedlugo wezme sie za te lekture.

[Gość: b.]

w paźdź. w księgarniach polski adrian:SZALONE ŻYCIE RUDOLFA.podobno b. śmieszne.
ciekaw jestem tych realiów a ponieważ znam autorkę to gwarantuję że ubaw po
pachy!