Wasz ukochany wiersz- wpisujcie :)

[ben-oni]

Zaraz tam UKOCHANY!!!...,,,;;;
Jeden z wielu, które przywróciły mnie poezji po traumie Staffo-Leśmianowskiej w
liceum.

IDYLLA

Chciałabyś, abym Ci zwierzył
w czym to sekret wiosny leży
A ja jestem dla sekretu
takim jak drzewina świerku
Drzewko z paluszków tysiącem
tysiąc scieżek wskazujących
i nie powiem Ci, dziewczyno
czemu rzeki wolno płyną
Lecz w mój głos ściszony włożę
popielne niebo Twych spojrzeń
Wpraw mnie, miła, w obrót prędki
bacząc na listki-igiełki
Wpraw mnie w obrót dookolny
w kierat bawmy się miłosny
Ale o wiosny sekrecie
nic nie mogę Ci powiedzieć

F.G.Lorca

[zlotoslanos]

Z drzew lecą liście szkarłatne, złote
wiatr gna je w dal
Przyszło wspomnienie,budzi tęsknotę
i cichy żal
Za czymś co było jak sny promienne
jak łzy i krew...
Spójrz purpurowe liście jesienne
spadają z drzew.

[Gość: aurelia]

Miłość mi wszystko wyjaśniła,
Miłość wszystko rozwiązała -
dlatego uwielbiam tę Miłość,
gdziekolwiek by przebywała.

A że się stałem równiną dla cichego otwartą przepływu,
w którym nie ma nic z fali huczącej, nie opartej o tęczowe pnie,
ale wiele jest z fali kojącej, która światło w głębinach odkrywa
i tą światłością po liściach nie osrebrzonych tchnie.

Więc w tej ciszy ukryty ja - liść,
oswobodzony od wiatru,
już się nie troskam o żaden z upadających dni,
gdy wiem, że wszystkie upadną.

[chomskybornagain1]

Mam cztery morgi całkiem żyznej ziemi
Na południowym niezbyt stromym stoku;
Wiecznie zielonych mam tam kilka sosen.
Pnączy fasoli – też kilka do roku.
Kiedy jest zimno, śpiewam sobie nieco;
Podczas upałów kąpię się w jeziorze.
Lubię wędrować – tak dla przyjemności.
Powiedzcie sami, kto mi tam co może.

Wang Fanzhi

[Gość: herbert i już]

Tren Fortynbrasa


Teraz kiedy zostaliśmy sami możemy porozmawiać książę jak mężczyznaz
mężczyznąchociaż leżysz na schodach i widzisz tyle co martwa mrówkato znaczy
czarne słońce o złamanych promieniachNigdy nie mogłem myśleć o twoich dłoniach
bez uśmiechui teraz kiedy leżą na kamieniu jak strącone gniazdasą tak samo
bezbronne jak przedtem To jest właśnie koniecRęce leżą osobno Szpada leży
osobno Osobno głowai nogi rycerza w miękkich pantoflachPogrzeb mieć będziesz
żołnierski chociaż nie byłeś żołnierzemjest to jedyny rytuał na jakim trochę
się znamNie będzie gromnic i śpiewu będą lonty i hukkir wleczony po bruku hełmy
podkute buty konie artyleryjskie werbelwerbel wiem nic pięknegoto będą moje
manewry przed objęciem władzytrzeba wziąć miasto za gardło i potrząsnąć nim
trochęTak czy owak musiałeś zginąć Hamlecie nie byłeś do życiawierzyłeś w
kryształowe pojęcia a nie glinę ludzkążyłeś ciągłymi skurczami jak we śnie
łowiłeś chimeryłapczywie gryzłeś powietrze i natychmiast wymiotowałeśnie
umiałeś żadnej ludzkiej rzeczy nawet oddychać nie umiałeśTeraz masz spokój
Hamlecie zrobiłeś co do ciebie należałoi masz spokój Reszta nie jest milczeniem
ale należy do mniewybrałeś część łatwiejszą efektowny sztychlecz czymże jest
śmierć bohaterska wobec wiecznego czuwaniaz zimnym jabłkiem w dłoni na wysokim
krześlez widokiem na mrowisko i tarczę zegaraŻegnaj książę czeka mnie jeszcze
projekt kanalizacjii dekret w sprawie prostytutek i żebrakówmuszę także
obmyślić lepszy system więzieńgdyż jak zauważyłeś słusznie Dania jest
więzieniemOdchodzę do moich spraw Dziś w nocy urodzi sięgwiazda Hamlet Nigdy
się nie spotkamyto co po mnie zostanie nie będzie przedmiotem tragediiAni mam
witać się ani żegnać żyjemy na archipelagacha ta woda te słowa cóż mogą cóż
mogą książę

[sto100]

ten, przy którym dojrzewałam, zatem ważny:
Małgorzata Hillar "My z drugiej połowy XX wieku".
Cieszę się, że jeszcze dla kogoś, kto pisał wyżej.

[rumina]

Mama ma zmartwienie
Danuta Wawiłow


Mama usiadła przy oknie.
Mama ma oczy mokre.

Mama milczy i patrzy w ziemię.
Pewnie ma jakieś zmartwienie...
Zrobiłam dla niej teatrzyk -
a ona wcale nie patrzy.
Przyniosłam w złotku orzecha -
a ona się nie uśmiecha.
Usiądę sobie przy mamie,
obejmę mamę rękami
i tak jej powiem na uszko:
"Mamusiu, moje jabłuszko !
Mamusiu, moje słoneczko !..."
Mama uśmiechnie się do mnie
i powie: "Moja córeczko..."

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Też go uwielbiam, tak jak moją Mamę :-))

[Gość: Iza]

Up

[asiall]

Konstanty Ildefons Gałczyński - Zaczarowana Dorożka
-odwiecznie...gdzieś od 5-6 roku życia.

i jeszcze Skumbrie w Tomacie:)

a na dodatek "Piotr Płaksin" Juliana Tuwima.
Te towarzyszą mi od czasów zerówki lub wcześniej. Tak sprytnie zasadziła je w
mojej pamięci ukochana Ciocia.

[baba67]

Przeznaczenie jest, a czuje to kazdego dnia
czyms wiecej niz przypadkiem, ale jeszcze nie losem
jest powietrzem, ktore czuja jakies skrzydla w locie
zmierzchem w swiadomosci rozy
Rilke

D. Wawiłow - Wędrówka

[kill_yourself]

może i dziecinny, ale pierwszy, który naprawdę pokochałam. byłam w 6 klasie.

Danuta Wawiłow - "Wędrówka"

Pewnego dnia
wyjdę z domu o świcie,
tak cicho,
że nawet się nie zbudzicie.

I pójdę,
i będę wędrować po świecie,
i nigdy mnie nie znajdziecie.
I nie wezmę ze sobą nikogo,
tylko tego małego chłopaka,
co wczoraj na schodach płakał
i bał się wrócić do domu,
a dlaczego
to tego
nie chciał powiedzieć nikomu.

I jeszcze weźmiemy ze sobą
tego czarnego kotka,
co miauczy zmarznięty na progu
i każdy odpycha go nogą,
i nie chce go wpuścić do środka.

I będziemy tak szli i szli
drogami, lasami, polami,
i każdy dzieciak,
i każdy pies
będzie mógł iść razem z nami.

I będziemy tak szli i szli
aż kiedyś,
po latach wielu,
staniemy wreszcie u celu.
I będzie tam ciepła ziemia
i dużo, dużo nieba,
i każdy będzie miał to,
czego najbardziej mu trzeba.

I będzie wspaniale.
Tak!
I niczego nie będzie nam brak!
I tęsknić nie będę wcale!
I tylko czasami, czasami
pomyślę,
że byłoby dobrze,
gdybyście wy
byli z nami...

[Gość: K. Mruczek]

schodził
po schodach
potknął się
upadł
powiedzcie sami:
czyż to nie
dupa?
(W. Majakowski)

Cezary Domarus

[zielka]

DOCIETOK

Znowu podrzucony trup Wittgensteina. Na balkonie.
Wsadzają mu patyki do ucha i myślą,
że zrobię z tego latawiec. Z języka
i tak nici. Każdy rucha jak może.

Może dźwięki. Na przykład Coincidense state of
gravity Laibacha. Albo nauka. Odkryto nową planetę
koło Wełtawy.

Roztropne kombinacje.

No, no, ty sobie nie myśl - powiewa
włos na zwłokach Ludwiga. Nic nie myślę.
Jakże bym śmiał. Emanacja, chmur
dipolowy lichok.

Mój los

[kicia72]

Mój los
jest moim wiernym psem
wiecznie głodny
patrzy na mnie wielkimi oczyma
śpi w moim cieniu
budzi sie w moim krzyku
pali sie jak ogień
kiedy zrzucam kamien z mego serca
przynosi go z powrotem
krok w krok chodzi za mną
i czuwa abym nie oślepł

[Gość: booboo]

Gdybym spotkał Ciebie znowu pierwszy raz
Ale w innym sadzie, innym lesie
Może by inaczej zaszumiał nam las
Wydłużony mgłami na bezkresie...

Może innych kwiatów wśród zieleni bruzd
Jęłyby się dłonie dreszczem czynne
Może by upadły z niedomyślnych ust
Jakieś inne słowa - jakieś inne...

Może by i słońce zniewoliło nas
Do spłynięcia duchem w róż kaskadzie,
Gdybym spotkał Ciebie znowu pierwszy raz,
Ale w innym lesie, innym sadzie.

*(Gdybym spotkał ciebie znowu pierwszy raz)

[Gość: a_a_a]

To jeden z najładniejszych wierszy B.Leśmiana.

[Gość: booboo]

oj tak...
a jak czasem pasuje do sytuacji jakie zdarzają się w życiu......

[Gość: a_a_a]

Bywa...
Ale przeważnie jest too late.

[tetee]

Zgadzam sie ten wiersz jest cudowny!

[Gość: saskia]

Kocham ten wiersz!!! Leśmian to geniusz.Uwielbiam też "W malinowym chruśniaku".

[Gość: aga]

W zatrzęsieniu - Wislawa Szymborska - MOJ NR.1 !!!!!! jest po prostu PIEKNY..

Jestem kim jestem.
Niepojęty przypadek
jak każdy przypadek.

Inni przodkowie
mogli być przecież moimi,
a już z innego gniazda
wyfrunęłabym,
już spod innego pnia
wypełzła w łusce.

W garderobie natury
jest kostiumów sporo.
Kostium pająka, mewy, myszy polnej.
Każdy od razu pasuje jak ulał
i noszony jest posłusznie
aż do zdarcia.

Ja też nie wybierałam,
ale nie narzekam.
Mogłam być kimś
o wiele mniej osobnym.
Kimś z ławicy, mrowiska, brzęczącego roju,
szarpaną wiatrem cząstką krajobrazu.

Kimś dużo mniej szczęśliwym,
hodowanym na futro,
na świąteczny stół,
czymś, co pływa pod szkiełkiem.

Drzewem uwięzłym w ziemi,
do którego zbliża się pożar.

Źdźbłem tratowanym
przez bieg niepojętych wydarzeń.

Typem spod ciemnej gwiazdy,
która dla drugich jaśnieje.

A co, gdybym budziła w ludziach strach,
albo tylko odrazę,
albo tylko litość?

Gdybym się urodziła
nie w tym, co trzeba, plemieniu
i zamykały się przede mną drogi?

Los okazał się dla mnie
jak dotąd łaskawy.

Mogła mi nie być dana
pamięć dobrych chwil.

Mogła mi być odjęta
skłonność do porównań.

Mogłam być sobą - ale bez zdziwienia,
a to by oznaczało,
że kimś całkiem innym.

[Gość: mag]

aga! Nareszcie !! Wiersz Szymborskiej... A ten z
Wielkiej liczby
Cztery miliardy ludzi na tym świecie,
A mnie ciągle wzrusza poszczególność[...]
[...]wyjawia pierwsze z brzegu twarze,
Tymczasem reszta w prześlepienie idzie,
W niepomyślenie...
Ten ostatni jest mottem w mojej książce "Szare madonny", która dzisiaj "wchodzi
na maszyny.aga!Jeśli lubisz Szymborską napisz do mnie na gazetę. pl guzikmaria@

[Gość: Mili5]

Muszę przyznać,że poezja jest formą najmniej przemawiajacą do mnie, jednak ten
wiersz ma dla mnie szczególne znaczenie i jest moim ulubionym.Dostałam go od
pewnej wyjątkowej osoby na początku naszej znajomości


JEŻELI

A jeżeli nic? A jeżeli nie?
Trułem ja sie myślą złudną,
Tobą jasną, Tobą cudną, i zatruty śnię:
A jeżeli nie?
no to ... trudno.
A jeżeli coś?A jeżeli tak?
Rozgołębią mi sie zorze,
Ogniem cały świat zagorze
Jak czerwony mak,
Bo jeżeli tak,
no to... Boże!

Julian Tuwim

Zaczarowana dorożka

[uasiczka]

Zaczarowana dorożka

Natalii - która jest latarnią zaczarowanej dorożki

I
Allegro

Zapytajcie Artura,
daję słowo: nie kłamię,
ale było jak ulał
sześć słów w tym telegramie:
ZACZAROWANA DOROŻKA
ZACZAROWANY DOROŻKARZ
ZACZAROWANY KOŃ.

Cóż, według Ben Alego,
czarnomistrza Krakowa,
"to nie jest nic takiego
dorożkę zaczarować,

dosyć fiakrowi w oczy
błysnąć specjalną broszką
i jużeś zauroczył
dorożkarza z dorożką,

ale koń - nie". Więc dzwonię:
- Serwus, to pan Ben Ali ?
Czy to możliwe z koniem ?
- Nie, pana nabujali.

Zadrżałem. Druga w nocy.
Pocztylion stał jak pika.
I urosły mi włosy
do samego świecznika:
ZACZAROWANA DOROŻKA ?
ZACZAROWANY DOROŻKARZ ?
ZACZAROWANY KOŃ ?

Niedobrze. Serce. Głowa.
W dodatku przez firankę:

srebrne dachy Krakowa
jak "secundum Joannem",
niżej gwiazdy i liście
takie duże i małe.

A może rzeczywiście
zgodziłem, zapomniałem ?

Może chciałem za miasto ?
Człowiek pragnie podróży,
Dryndziarz czekał i zasnął,
sen mu wąsy wydłużył
i go zaczarowali
wiatr i noc, i Ben Ali ?
ZACZAROWANY DOROŻKARZ
ZACZAROWANA DOROŻKA
ZACZAROWANY KOŃ.

II
Allegro sostenuto

Z ulicy Wenecja do Sukiennic
prowadził mnie Artur i Ronard,
a to nie takie proste, gdy jest tyle kamienic
i gdy noc zielono - szalona,
bo trzeba, proszę państwa, przez cały nocny Kraków:

III
Allegretto

Nocne WYPYCHANIE PTAKÓW,
nocne KURSY STENOGRAFII,
nocny TEATR KRÓL SZLARAFII,
nocne GORSETY KOLUMBIA,
nocy TRAMWAJ, nocna TRUMNA,

nocny FRYZJER, nocny RZEŹNIK,
nocny chór męski CZEŚĆ PIEŚNI,

nocne SERY, nocne MLEKO,
nocne TAŃCE WIECZYSTEGO,

nocne DZIŚ PARÓWKI Z CHRZANEM,
nocne TOWARY MIESZANE,

nocna strzałka: PRZY KOŚCIELE!
Nocny szyld: TYBERIUSZ TROTZ,
słowem, nocni przyjaciele,
wieczny wiatr i wieczna noc.

IV
Allegro ma non troppo

Przystanęliśmy pod domem "Pod Murzynami"
(eech, dużo bym dał za ten dom)
i nagle: patrzcie: tak jak było w telegramie:
przed samymi, uważacie, Sukiennicami:
ZACZAROWANA DOROŻKA
ZACZAROWANY DOROŻKARZ
ZACZAROWANY KOŃ.
Z wieży Mariackiej światłem prószy.
A koń, wyobraźcie sobie, miał autentyczne uszy.

V
Allegro cantabile

Grzywa mu się i ogon bielą,
wiatr dmucha w grzywę i w biały welon.

Do ślubu w dryndzie jedzie dziewczyna,
a przy dziewczynie siedzi marynarz.

Marynarz łajdak zdradził dziewczynę,
myślał: Na morze sobie popłynę.
Lecz go wieloryb zjadł na głębinie.

Ona umarła potem z miłości,
z owej tęsknoty i samotności.

Ale że miłość to wielka siła,
miłość po śmierci ich połączyła.

Teraz dorożką zaczarowaną
jedzie pan młody z tą młodą panną
za miasto, gdzie jest stara kaplica,

i tam, jak w ślicznej starej piosence,
wiąże im stułą stęsknione ręce
ksiądz, co podobny jest od księżyca.

Noc szumi. Grucha kochany z kochaną,
ale niestety, co rano

przez barokową bramę
pełną sznerklów i wzorów
wszystko znika na amen
in saecula saeculorum:
ZACZAROWANA DOROŻKA
ZACZAROWANY DOROŻKARZ
ZACZAROWANY KOŃ.

VI
Allegro furioso alla polacca

Ale w knajpie dorożkarskiej,
róg Kpiarskiej i Kominiarskiej,
idzie walc "Zalany Słoń";
ogórki w słojach się kiszą,
wąsy nad kuflami wiszą,
bo w tych kuflach miła woń.
I przemawia mistrz Onoszko:
- Póki dorożka dorożką,
a koń koniem, dyszel dyszlem,
póki woda płynie w Wiśle,
jak tutaj wszyscy jesteście,
zawsze będzie w każdym mieście,
zawsze będzie choćby jedna,
choćby nie wiem, jaka biedna:
ZACZAROWANA DOROŻKA
ZACZAROWANY DOROŻKARZ
ZACZAROWANY KOŃ.

[Gość: klakier]

Przesłanie Pana Cogito

to kolejny mój ulubiony :)

[anulkina]

Kiedy ptaki śpiewają,

To-ty.

Kiedy wiosną wracają,

To-ty.

Jesteś światłem, jesteś cieniem,

Dojrzałością i natchnieniem.

Jesteś łkaniem, ty-uśmiechem,

Jesteś głosem, a ja-echem.

(Włodzimierz Słobodnik)

[Gość: mag]

Ładny... - nie znałam go.

[Gość: ka]

Czas na mnie
czas nagli

co ze soba zabrać
na tamten brzeg
nic

więc to już
wszystko
mamo

tak synku
to już wszystko

a więc to tylko tyle

tylko tyle

więc to jest całe życie

tak całe życie


Tadeusz Różewicz

[keyti77]

A oto mój:
Przytul się do mnie

Jesteśmy tacy delikatni
Aż strach
Oczy z niebem i łąką
Chroni powieka z bibułki
Nóż wchodzi w brzuch
Łatwiej niż w chleb
A krew
Przy nieostrożnym ruchu kierownicy
Wyfruwa jak spłoszony ptak
Nasza płeć
Meduza wyrzucona na brzeg
Tylko przez chwilę wilgotna
Wszystko w nas
Jest bardziej kwestią czasu
Niż w przypadku cegieł
A nawet kruchego szkła
Kamień posiada nad nami
Druzgocącą przewagę
Więc przytul się do mnie

Tylko czułość idzie do nieba

T Jastrun

[Gość: filikander]

Ja bardzo lubię haiku Boscho(1644-1695). A szeczegulnie te dwa:
Rok za rokiem
Ja w masce małpy -
Prawdziwa małpa.

Rozstanie
Chwytając za słomki
Żeby nie upaść.

gffhh

[symeonstylita]

Kropka nad Ypsylonem, ale to z długi żeby przytoczyć.
Jest jeszcze to:
"Tyłek dziewczyny, która przechodzi,
okrągły tyłek rzeźbiony w blasku
to jest planeta biednych astronomów,
którzy z butelka siedzą na piasku

A kiedy w obszar nieba granatowy
spojrzą, to wielka ogarnia ich trwoga
i znowu nisko opuszczają głowy,
bo za wysoka dla nich ta budowa

Widzą jak tyłek chwiejąc sie oddala
Jasna planeta wenus w teleskopie
a zieleń wiosny mruży się jak fala
Nad którą Wenus błyszczy po potopie"
Czesław Miłosz

[ania_klara]

Basho, nie Boscho

[Gość: balladyna]

Dylan Thomas

Ta siła, która przez zielony lont prze kwiaty



Ta siła, która przez zielony lont prze kwiaty,
Prze mój zielony wiek; ta, co rozrywa korzeń,
Jest niszczycielką moją.
I tracę głos, gdy mam mówić skręconej róży,
Że młodość moją gnie ta sama febra mrozu.


Ta siła, która prze wodę na wskroś przez skały,
Tłoczy moją krew; ta, co wysusza rzeki,
Krew moją zmienia w wosk.
I tracę głos, gdy mam powiedzieć moim żyłom,
Jak piły z górskich wód usta, którymi mówię.


Ta ręka, która w wir wprawia wodę w kałuży,
Podnosi lotny kurz; ta, która wiąże wiatr,
Ciągnie mój czarny żagiel.
I tracę głos, gdy mam mówić powieszonemu,
Że z mego ciała kat uczynił swoje wapno.


Przylgnął wargami czas do tryskających źródeł;
Miłość nabrzmiewa, lecz opadająca krew
Uspokoi jej ból.
I tracę głos, gdy mam wiatrowi opowiadać,
Jak wielki zegar gwiazd wybił godzinę nieba.


I tracę głos, gdy mam mówić zmarłej kochance,
Jak pełznie w pościel znów ten sam skręcony robak.

[e.za]

Osiecka "Szara sukienka"

Tkwić
w szarej sukience
i podziwiać jak oddychasz.
Taki to był ten mój program.
Okazało się jednak, że należy
lśnić, błyszczeć, wibrować,
mieć myśli i pomysły,
być kimś,
mieć głowę na karku,
na głowie lok,
nad lokiem aureolę,
nad aureolą ptactwo,
dla ptactwa ziarno,
na ziarno pieniądze,
pieniądze za muzykę,
muzykę za ciebie,
za oddech
i za szarą sukienkę.

[Gość: diana]

J. Liebert

"Uczę się ciebie człowieku"



Uczę się ciebie człowieku
Powoli się uczę, powoli
Od tego uczenia trudnego
Raduje się serce i boli

O świcie nadzieją zakwita,
Pod wieczór niczemu nie wierzy,
Czy wątpi, czy ufa-jednako-
Do ciebie, człowieku należy.

Uczę się ciebie i uczę
I wciąż cię jeszcze nie umiem
Ale twe ranne wesele,
Twą troskę wieczorną rozumiem.

[meszuge13]

jest taki wiersz: Iunus Emre-"ODNALAZLEM DUSZE DUSZ-MOJA NIECH SIE W PROCH
OBROCI-WLASNE JA PRZEMOGLEM W SOBIE I ZASLONE ZDJALEM Z OCZU_W NAJPIEKNIEJSZY
WSZEDLEM OGROD -NIECH ME JA SIE W PROCH OBROCI"jakos tak to szlo...nie pamietam
dokladnie jak sobie przypomne,to zacytuje w czlosci...a moze ktos mnie
wyreczy?...jestem ciekaw czy ktos zna tego poete?pozdr.

[Gość: she]

Moje życie miało imię dziewczęce,
Imię jasne jak konwalie pierwsze,
Rwane w trawie błyszczącej o świcie
Przez lilijne szopenowe ręce.
Tym imieniem, promieniami tkanym,
Lśniące liście leśne szeleściły,
Bzy majowe, zroszone perliście,
Tym imieniem pachniały kochanym...


Julian Tuwim

[rask]

Zawsze mnie rozczula i łeżka za każdym razem sie kręci


Kot w pustym mieszkaniu
Wisława Szymborska

Umrzeć - tego się nie robi kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
Wdrapywać się na ściany.
Ocierać między meblami.
Nic niby tu nie zmienione,
a jednak pozamieniane.
Niby nie przesunięte,
a jednak porozsuwane.
I wieczorami lampa już nie świeci.

Słychać kroki na schodach,
ale to nie te.
Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,
także nie ta, co kładła.

Coś sie tu nie zaczyna
w swojej zwykłej porze.
Coś się tu nie odbywa
jak powinno.
Ktoś tutaj był i był,
a potem nagle zniknął
i uporczywie go nie ma.

Do wszystkich szaf sie zajrzało.
Przez półki przebiegło.
Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.
Nawet złamało zakaz
i rozrzuciło papiery.
Co więcej jest do zrobienia.
Spać i czekać.

Niech no on tylko wróci,
niech no się pokaże.
Już on się dowie,
że tak z kotem nie można.
Będzie się szło w jego stronę
jakby się wcale nie chciało,
pomalutku,
na bardzo obrażonych łapach.
O żadnych skoków pisków na początek.

[lublinianka2]

Widokówka z tego świata
Stanisław Barańczak

Szkoda, że Cię tu nie ma. Zamieszkałem w punkcie,
z którego mam za darmo rozległe widoki:
gdziekolwiek stanąć na wystygłym gruncie
tej przypłaszczonej kropki, zawsze ponad głową
ta sama mroźna próżnia
milczy swą nałogową
odpowiedź. Klimat znośny, chociaż bywa różnie.
Powietrze lepsze pewnie niż gdzie indziej.
Są urozmaicenia: klucz żurawi, cienie
palm i wieżowców, grzmot, bufiasty obłok.
Ale dosyć już o mnie. Powiedz, co u Ciebie
słychać, co można widzieć,
gdy się jest Tobą.
Szkoda, że Cię tu nie ma. Zawarłem się w chwili
dumnej, że się rozrasta w nowotwór epoki;
choć jak ją nazwą, co będą mówili
o niej ci, co przewyższą nas o grubą warstwę
geologiczną, stojąc
na naszym próchnie, łgarstwie,
niezniszczalnym plastiku, doskonaląc swoją
własną mieszankę śmiecia i rozpaczy -
nie wiem. Jak zgniatacz złomu, sekunda ubija
kolejny stopień, rosnący pod stopą.
Ale dosyć już o mnie. Mów, jak Tobie mija
czas - i czy czas coś znaczy,
gdy się jest Tobą.

Szkoda, że Cię tu nie ma. Zagłębiam się w ciele,
w którym zaszyfrowane są tajne wyroki
śmierci lub dożywocia - co niewiele
różni się jedno z drugim w grząskim gruncie rzeczy,
a jednak ta lektura
wciąga mnie, niedorzeczny
kryminał krwi i grozy, powieść-rzeka, która
swój mętny finał poznać mi pozwoli
dopiero, gdy i tak nie będę w stanie unieść
zamkniętych ciepłą dłonią zimnych powiek.
Ale dosyć już o mnie. Mów, jak Ty się czujesz
z moim bólem - jak boli
Ciebie Twój człowiek.

[inspiration_point]

T.Różewicz''List do ludeżerców''
Kochani ludożercy
nie patrzcie wilkiem
na człowieka
który pyta o wolne miejsce
w przedziale kolejowym

zrozumcie
inni ludzie też mają
dwie nogi i siedzenie

Kochani ludożercy
poczekajcie chwilę
nie depczcie słabszych
nie zgrzytajcie zębami
zrozumcie
ludzi jest dużo będzie jeszcze
więcej więc posuńcie się trochę
ustąpcie

Kochani ludożercy
nie wykupujcie wszystkich
świec sznurowadeł i makaronu

Nie mówcie odwróceni tyłem:
ja mnie mój moje
mój żołądek mój włos
mój odcisk moje spodnie
moja żona moje dzieci
moje zdanie

Kochani ludożercy
nie zjadajmy się Dobrze
bo nie zmartwychwstaniemy
Naprawdę

[Gość: jewalle]

Robert Frost:Fire and Ice

Some say the world will end in fire,
Some say in ice.
From what I've tasted of desire
I hold with those who favour fire.
But if it had to perish twice,
I think I know enough of hate
To say that for destruction ice
Is also great
And would suffice.