Gość: Ciekawy
IP: *.czestochowa.sdi.tpnet.pl
03.11.02, 19:12
Arystokracja w powieści ogólnie jest oceniana negatywnie. Jest pozbawiona
jakichkolwiek uczuć patriotycznych. Uważa, że jest stworzona do używania
życia, do zapewniania sobie wszelkich przyjemności. Inni są od tego żeby
pracować i dawać im pieniądze. Wszelkich ludzi pracy arystokraci traktują jak
gorszą rasę. Wyraźnie widać to na przykładzie Izabeli Żydzi są pracowici,
systematyczni i oszczędni. Pieniądze wydają mądrze z myślą o przyszłości.
Niemcy także są podobnie jak żydzi pracowici i systematyczni. Nie trwonią
pieniędzy na próżno. Przedstawicielem jest Mincel, właściciel sklepu, który
bardzo dobrze prosperuje. Świadczy to o jego mądrości i pracowitości. Ci
ludzie są oceniani pozytywnie przez Prusa.
Mieszczaństwo polskie natomiast jest oceniane bardzo źle. Klejn, Lisiecki,
Marczewski zachowują się tak samo jak arystokraci. Wszystkie pieniądze wydają
na zabawy, nie myślą o przyszłości. Swoją pracę traktują nieodpowiedzialnie.
Z taką postawą są zupełnie bezużyteczni dla kraju.
Jedynie Wokulski jest inny. On zajął się handlem i stara się w to wciągnąć
jak najwięcej ludzi, szczególnie Polaków. Robi to z myślą o przyszłości kraju
(praca organiczna). Pomaga także biednym wydobyć się z dołka.
Istnieje także zdeklasowana szlachta polska, która nie może się przystosować
do popowstaniowej rzeczywistości, tym samym nie przyczyniają się do rozwoju
kraju.
Ostatnią klasą jest biedota miejska. Będąc w skrajnej nędzy nie potrafi
wydobyć się na powierzchnie. Musi im ktoś pomóc i oni muszą też chcieć
pracować. Nie wolno pogodzić się ze swoim losem. Wokulski pomógł Mariannie,
Wysockiemu, Węgiełkowi i ci pracują dla dobra swojego i kraju.
Prus skrytykował społeczeństwo polskie. W kraju gdzie większość ludzi to
wyzyskiwacze, próżniacy i ci wyzyskiwanie biedacy nie może być dobrze.