drewniany różaniec i kochana rodzinka

[Gość: tala]

jak to mozliwe ze ta sama autorka napisala tak tragiczny Dreweniany Różaniec
i tak pogodną Rodzinkę? Ostatnio przypomnialam sobie te powiesci, obydwie
fantastycznie wspominalam i nie zawiodlam sie. Moj ulubiony cytat z Kochanej
Rodzinki : "rzucanie sie ku czynnościom niemilym jest cecha natur
niedorozwinietych" (chodzilo o zmywanie). Co wy na to?

[nchyb]

ano możliwe...

A Kochana rodzinka budzi we mnie miłe, sentymentalne wspomnienia. Jedna z moich
ulubiony scen - Judyta obsługuje w barze mlecznym i mając dosyć
długiej kolejki informuje o produktach użytych do wyrobu dań. Kolejka znika...

Na temat Rodzinki rozmawiałyśmy na forum książek dla dzieci, tu się zaczęło:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16375&w=32273883&a=32442420
A co do różańca, niestety, nie zetknęłam się chyba z nieprzygnębiającym opisem
życia w sierocińcach itp...

[Gość: tala]

wesoly opis zycia w sierocincu to kontynuacja Tajemniczego Opiekuna "Kochany
Wrogu"

[nchyb]

Ale sam Tajemniczy opiekun radosny jest tylko po opuszczeniu przez panne Abbot
sierocińca...

[Gość: tala]

zgoda, ale to powiesc humorystyczna, w kochanym wrogu sa tez smutne rzeczy ale
jednak to powiesc raczej pogodna.

sieroco...

[nchyb]

myślę, że niezaleznie od formy, sieroctwo samo w sobie nie jest radosne. Co tam
myślę, wiem i jestem tego pewna.

Co nie zmienia faktu, ze zarówno Drewniany różaniec wart jest przeczytania, jak
i Kochana rodzinka, a także wspomniane przez Ciebie książki Jean Webster. A
także, skoro już przy sieroctwie jesteśmy, wspomnienia z ochronki młodziutkiej
Jane z Dziwnych losów Jane Eyre Bronte oraz Chłopiec z Salskich Stepów. Gdy w
TV pokazywano dokument Dzieci z Leningradzkiego, przypominała mi się książka
Newerlyego, to już było, to ciągle jest, to właśnie to samo, tylko wiele lat
wczesniej. Te osierocone, porzucone, samotne dzieci, ci bezprizorni...

[Gość: tala]

masz racje

drewniany różaniec...

[nchyb]

A tak wracając do Drewnianego różańca. To pewnie w znacznej mierze
wspomnieniowo-autobiograficzna książka Rolleczek. Zwróć uwagę, główna bohaterka
ma na imię Natalia, trafia do sierocińca przyklasztornego w Zakopanem. A sama
Natalia Rolleczek też spędziła kilka lat w sierocińcu prowadzonym przez siostry
felicjanki, własnie w Zakopanem...

[Gość: tala]

Tak, czytalam o tym we fragmencie wywiadu z Pania Rolleczek. Zastanawiam sie
czy jej siostra Łucja miala pierwowzór.