pijacy - pisarze

[Gość: były członek PZPR]

Przed chwilą w TVP Kultura skończył się fulm o Grochowiaku, i tak sobie myślę,
zaraz o Iredyńskim, O Kofcie o innych pijakach. Czy byli jacyś pisarze -
abstynenci?

[ben-oni]

Podobno Wyspiański był abstynentem i dlatego tak dobrze opisał "Wesele", bo był
trzeźwy. Jeśli to prawda, to czapki z głów, stykając się z bohemą i nie pić...
Jazda na krawędzi.

[another_story]

Staś, zachęcany do picia dla "nabrania fantazji", powiedział ponoć coś takiego
(cytuję z pamięci): "Fantazję to ja mam zawsze, a po wódce mnie głowa boli". To
się nazywa trzeźwe podejście do życia.

[wiesio2]

Stasiowi to chyba wcześnie na głowe rzucila się wstydliwa choroba /na którą
pomarł młodo/, więc może mu i nie trzeba było innych atrakcji.

[bdx65]

A Broniewski?
Po śmierci córki Anki pił tyle, że właściwie stał się w krótkim czasie
uzależniony.
I Gałczyński, który po kielichu kazał się wozić "zaczarowaną dorożką" po starym
Krakowie albo kąpał się w wannie w futrze, bo woda wystygła i było mu zimno.
Kocham ich poezję, a co mnie obchodzi, że pili czasem na umór!!!

[wiesio2]

Kochaj zatem pisarze, a ci przez ciebie niekochani - zaczną pić by się tobie
przypodobać,
Ja preferowałbym ostracyzm alkoholików, nie można apoteozować ludzi upadłych.

[makusia_p]

w absyncie gustował choćby Baudelaire

[gatta13]

I Rimbaud z Verlainem.

[bdx65]

wiesio2 napisał:

> Kochaj zatem pisarze, a ci przez ciebie niekochani - zaczną pić by się tobie
> przypodobać,

może, może - już lecą po flaszkę, bo inaczej nie kupię ich wypocin, czy tak?

[Gość: Jaaa]

Ze współczesnych - nie wylewają za kołnierz Stasiuk i Andruchowycz, do czego
przyznają się w wywiadach. Za to - jak piszą!!!
:)

[kawa_malinowa]

ale juz w rozmowie z Beresiem, Stasiuk powiedział, że jak pije to nie pisze. co
najwyzej artykuł do gazety.

[makusia_p]

To do nich dodałabym jeszcze Pilcha, choć może bez apoteozy twórczości

[sto100]

ba, jak w życiu, i o niczym nie świadczy.

[Gość: Jaaa]

Wątek powinien nazywać się raczej "pijący" pisarze, a nie "pijacy".

[Gość: były członek PZPR]

Pijących jest 99 procent, alkoholików malutki margines.

[Gość: Jaaa]

No i ja nie umieszczałabym ich raczej w tym marginesie :)

[Gość: alkoholicy]

W kraju gdzie tylu alkoholików alkoholizm to
wstydliwa nieznana choroba.Grochowiak, Iredyński i wielu innych to
alkoholicy.Świadomośc tego tak na mnie wpływa, że brzydze się twórczością
Grochowiaka, bo wiem,że po pijanemu katował zonę.Alkoholizm to choroba
psychiki, z resztą ciało i dusza to jedno.Teksty Stasiuka czy Pilcha docierają
do mnie w kontekście ich alkoholowych ciemnych stron.Stosunku do sąsiadów
Stasiuka, jego pieprzenia o ludziach których nie zna, czy Pilchowego użalania
się nad sobą.To chory świat chorych ludzi.Ich ucieczka od życia. Alkoholowa
mentalnośc , niedojrzałośc, nieodpowiedzialnośc, mizoginizm.

[makusia_p]

Wieniedikt Jerofiejew i jego słynna "Moskwa-Pietuszki"

[miszi]

Najbardziej pijacym autorem, jakiego znam to Andrzej Sapkowski! Przeciez on
nawet na spotkaniach ze swoimi wielbicielami musi miec piwo na stole! Zeby
trzymac fason...

[Gość: alkoholicy]

Każdy alkoholik źle oddziałowuje na swoje otoczenie.Wielu żerowało na żonach-
np Jesienin, Wysocki, Iredyński- tzn ich pieniądzach, inni na ich psychice.
Żadne ładnie napisane słowo nie jest warte ludzkiego cierpienia.Co
więcej,większośc z nich w swojej twórczości ubliża kobietom na których żeruje.
Z całym spokojem spuściłabym ich wszystkich , to znaczy ich dzieła , w
klozecie.Wolę szczęśliwych , żywych ludzi niż ksiązki pisane ich kosztem.

[Gość: gamoń]

Taj jest prosze pani, wiekszość pisarzy to po prostu kanalie i za takich ich
należy uważać. I unikać ich pisaniny.

[Gość: Randy]

Polecam książkę wydaną przez ISKRY - "Portrety z bufetem w tle" autorstwa
Romana Śliwonika o znajomych i przyjaciołach (m.in. o Grochowiaku). Arcyciekawa
lektura!

[Gość: joaś]

taa.. to samo wydawnictwo wydało ksiązkę Osiatyńskiego "Alkoholizm. Grzech czy
choroba" i jeszcze jedną, zresztą bardzo ciekawą, bo to bardziej beletrystyka -
"Rehab". Szczególnie ta druga robi wrażenie... Nikomu nie życzę takich
doświadczeń, ale to ciekawe czytac co się dzieje z człowiekiem zatopionym po
uszy w alkoholu. Nie oceniam alkoholików, bo nie mam prawa, ale faktem jest, że
pod jego wpływem (alkoholu) powstało wiele ciekawych i - co chyba warte
zaznaczenia - wartościowych książek. oj, ale przez np. dzienniki Mętraka to już
ciężko przetrwać...

[Gość: alkoholicy]

Osiatyński kreuje alkoholików na kowbojów.Tak ich stroi, że nie czuć smrodu
niedotrawionej wódki.
Prawda jest taka, że to żałosne kreatury, z akcentem na kreatury. Żeby się
wznieśli do poziomu normalnego człowieka, trzeba im wiele, wiele lat
rehabilitacji. Książki może i sprawnie piszą, ale chore myślenie nie może wydac
zdrowego tekstu - to niemożliwe, a alkoholicy mają chore myślenie i chore
uczucia.
Ryzykując zdanie egzaltowane : owoce które rodzą są zatrute.

[Gość: gamoń]

A ja tam z przyjemnością przeczytałem Mętraka.

tak mi sie skojarzylo

[kawa_malinowa]

antoni kępiński

"mozna wyroznic kilka stylow picia: neurasteniczny, konatywny, dionizyjski,
heroiczny i samobojczy."

"trzeba pic do dna, by dojsc do dna swej duszy. a ze da tego w rzeczywistosci
nie ma, wiec im glebiej sie schodzi, tym wieksza ciemnosc sie widzi i
zapanowuje ochota skonczenia ze sobą, w czym tez alkohol pomaga, przynosząc
zamiast smierci utratę świadomosci."

legenda - Himilsbach

[brunx]

starszy przyjaciel opowiadal mi, jak ongis
w Kazimierzu Dolnym szli do Rynku
w jakis jesienny zjazd literacki
z Himilsbachem i dopijali z gwinta koncowke,
Jan H. zlopnal kolejke zadzierajac glowe
i zamiast oddac butelaszke zastygl
z podniesiona glowa zapatrzony,
koles go w koncu traca i pyta:
Jasiu, co jest?
a Jasio chrypi szeptem:
patrz, klon, w d... je...

[Gość: moren]

ha,ha,ha... dzieki