Jurgen Thorwald

[Gość: Aga]

Jaką książkę tego autora warto przeczytać? Co polecacie?

[Gość: Nu!]

nienawidzę "medycyny", ale "Godzina detektywów" i "Stulecie detektywów" czytałem po kilka razy z wypiekami na twarzy. To było bardzo dawno temu, ale książki te chyba sa po prostu świetne. Ich tematem przewodnim jest pokazanie, jak postęp kryminalistyki, medycyny kryminalnej i w ogóle medycyny był wymuszany przez przeróżne niesamowite przestępstwa (najczęściej makabryczne zbrodnie). Są tam opisane przebiegi przeróżnych procesów sądowych, które zostały roztrzygnięte dzięki dokonaniu jakiegoś odkrycie związanego z medycyną, i najczęściej było to odkrycie, które rewolucjonizowało wiedzę związaną z jakimś medycznym aspektem kryminalistyki.

Pamiętam, jakie wrażenie na mnie wywarła historia rozwiązania zagadki utopienia w wannie pewnej pani...

A było to tak:

Doszło to utonięcia pewnej pani w wannie... Policja była pewna, z jakichś tam powodów, że nie utonęła sama, ale pomógł jej w tym mąż - utopił ją w kapieli po prostu.
Ale był pewien szkopuł - otóż z doświadczenia policji wynikało, że jest pewnikiem niemożnośc utopienia w wannie kogokolwiek bez pozostawienia bardzo wyraźnych śladów walki o życie ofiary w postaci na przykład siniaków. Tymczasem w tym przypadku nie było żadnych śladów, a kobieta została jednak utopiona. Oczywiscie o fakcie niemożności utopienia bez śladu wiedzieli adwokaci oskarzonego i podejrzanego, dlatego przed lekarzami sądowymi stanęło zadanie obalenia tezy uchodzacej za niezbitą, w celu skazania mordercy....

Sprowadzono wannę i (ten szczegół mnie też szczególnie zafrapował) pływaczkę lub pływaczki(ponieważ obawiano się, aby kogoś rzeczywiście podczas eksperymentów nie utopić),po czym przystąpiono do prób "utopienia". No i okazało się, że rzeczywiście - nie da się utopić kogoś bez żadnego śladu walki.
Tymczasem komisarz XXX (nie pamietam oczywiście nazwiska), obserwując całkowicie nieudane próby morderstwa doznał olśnienia!!! Podszedł z cichapęk do wanny i......................

hahahaha nie powiem co było dalej, bo jeszcze komuś przyjdzie do głowy utopić swoja drugą połowę :)))))

[Gość: Aga]

A ja sobie wypożyczyłam "Stulecie chirurgów". Trochę się obawiam krwawych
opisów :-). Ale może nie będzie tak źle :-)

Pozdrawiam

[mantha]

Gość portalu: Nu! napisał(a):

> nienawidzę "medycyny", ale "Godzina detektywów" i "Stulecie detektywów"
czytałe
> m po kilka razy z wypiekami na twarzy. To było bardzo dawno temu, ale
książki t
> e chyba sa po prostu świetne. Ich tematem przewodnim jest pokazanie, jak
postęp
> kryminalistyki, medycyny kryminalnej i w ogóle medycyny był wymuszany przez
pr
> zeróżne niesamowite przestępstwa (najczęściej makabryczne zbrodnie). Są tam
opi
> sane przebiegi przeróżnych procesów sądowych, które zostały roztrzygnięte
dzięk
> i dokonaniu jakiegoś odkrycie związanego z medycyną, i najczęściej było to
odkr
> ycie, które rewolucjonizowało wiedzę związaną z jakimś medycznym aspektem
krym
> inalistyki.
>
> Pamiętam, jakie wrażenie na mnie wywarła historia rozwiązania zagadki
utopienia
> w wannie pewnej pani...
>
> A było to tak:
>
> Doszło to utonięcia pewnej pani w wannie... Policja była pewna, z jakichś
tam p
> owodów, że nie utonęła sama, ale pomógł jej w tym mąż - utopił ją w kapieli
po
> prostu.
> Ale był pewien szkopuł - otóż z doświadczenia policji wynikało, że jest
pewniki
> em niemożnośc utopienia w wannie kogokolwiek bez pozostawienia bardzo
wyraźnych
> śladów walki o życie ofiary w postaci na przykład siniaków. Tymczasem w tym
pr
> zypadku nie było żadnych śladów, a kobieta została jednak utopiona.
Oczywiscie
> o fakcie niemożności utopienia bez śladu wiedzieli adwokaci oskarzonego i
podej
> rzanego, dlatego przed lekarzami sądowymi stanęło zadanie obalenia tezy
uchodza
> cej za niezbitą, w celu skazania mordercy....
>
> Sprowadzono wannę i (ten szczegół mnie też szczególnie zafrapował) pływaczkę
lu
> b pływaczki(ponieważ obawiano się, aby kogoś rzeczywiście podczas
eksperymentów
> nie utopić),po czym przystąpiono do prób "utopienia". No i okazało się, że
rze
> czywiście - nie da się utopić kogoś bez żadnego śladu walki.
> Tymczasem komisarz XXX (nie pamietam oczywiście nazwiska), obserwując
całkowici
> e nieudane próby morderstwa doznał olśnienia!!! Podszedł z cichapęk do wanny
i.
> .....................
>
> hahahaha nie powiem co było dalej, bo jeszcze komuś przyjdzie do głowy
utopić s
> woja drugą połowę :)))))



Nu!
natychmiast napisz co bylo dalej.....................
umieram z ciekawosci.....

[Gość: Nu!]

Wysłałem zakończenie historyjku na Twój adres majlowy gazety.

Prawde mówiąc mam cały czas obawę, czy jakiś psychol nie skorzysta z takich "porad".

Pozdrowienia
Nu!

[mantha]

"stulecie chirurgow" i "triumf chirirgow" - ksiazki niesamowite