Kulinarne inspiracje literackie

[formaprzetrwalnikowa]

własnie jem, pierwszy raz w zyciu, persimmony kupione pod wpływem Nr9Dream
Mitchella. Pamiętam, jak w szczenięcych latach oberwałam od macierzy za
eksperymenty kulinarne zainspirowane słynną Cukiernią pod Pierożkiem z
wisniami. Była także mate, spróbowana z powodu - a, jakze!- pijacych ją
litrami bohaterów Cortazara (niestety, nie trafiłam nigdzie na przepis
przygotowania, więc.. zaparzyłam i zepsułam smak).I magdalenka - jak u
Prousta, moczona w herbacie.
A wy, jakich potraw/napojów/owoców/warzyw spróbowaliscie pod wpływem
przeczytanych ksiazek?

[staua]

Mate, tak samo jak Ty, z powodu "Gry w klasy". Nadal ja pije i lubie.
Calvados - "Luk Triumfalny" Remarque'a - wielkie rozczarowanie, nie znosze koniaku, prawde mowiac,
nie wiem, czego oczekiwalam.

Persimmony (po francusku kaki) sa niezle, prawda? Tylko bardzo slodkie. Znam dwa rodzaje, jeden
smakuje mi bardziej niz drugi.

[formaprzetrwalnikowa]

persimmony, prawde mówiac mnie rozczarowały - takie jakies nijakie- w kazdym
razie te któe kupiłam: ani słodkie, ani kwasne.
a wiec to 'kaki' - a! wiedziałam, ze skads znam ten kształt (tylko wtedy były
jeszcze niedojrzałe).
Calvados nie probowalam - ale pamietam,z e zakodowałam to jako rodzaj 'cidera'

[Gość: margota]

dokładnie, bo produkowany jest z jabłek. Nie nazwałabym go koniakiem. I
rzeczywiście ta sama chęć po przeczytaniu "Łuku".

[staua]

Calvados jest definiowany jako koniak z jablek ;-) Powaznie. No, dobrze - brandy. Destylowany cider.
Ale w zadnym wypadku nie cider!
www.beerliquors.com/liquors/calvados.htm
Jest duzo mocniejszy niz cider i pije sie go nie jak wino.

[j_mat]

staua napisała:

> Calvados jest definiowany jako koniak z jablek ;-) Powaznie. No, dobrze -
brand
> y. Destylowany cider.
> Ale w zadnym wypadku nie cider!
> www.beerliquors.com/liquors/calvados.htm
> Jest duzo mocniejszy niz cider i pije sie go nie jak wino.

Słusznie. Podobnie jak niemiecki kirsch z wiśni, czy brazylijska cachaça -
destylowana z trzciny cukrowej (nie mylić z rumem), będąca m.in. podstawą
koktajlu o nazwie caipirinha. A wracając do calvadosu, to - również inspirowany
Remerque'em - spróbowałem po raz pierwszy w latach 70. rodzimego produktu o
nazwie "Złota Jesień" z (błędnym, jak się okazuje) podtytułem "wódka typu
calvados". Z Cortazara też pamiętam bardzo dobrze yerba mate, z której to nazwy
używany był głównie pierwszy człon (Może masz odrobinę yerby?). Yerby
spróbowałem dopiero kilka lat temu, kiedy pojawiła się na naszym rynku, ale -
niestety - bez należytego oprzyrządowania, może dlatego bez spodziewanego
efektu smakowego.
Jeśli chodzi o inne, mające literackie (może w tym przypadku to lekkie
nadużycie) konotacje potrawy - ostatnio przyjrzałem się bliżej tekstowi słynnej
ongiś dzięki Brendzie Lee piosenki "Jambalaya", ze zdumieniem odkrywając głębię
zawartego w niej kulinarnego bogactwa. Począwszy od tytułowej kreolskiej
potrawy, będącej jarzynowo-mięsno-rybno-krewetkową mieszanką na bazie ryżu
pochodzącą z karaibskiego wybrzeża USA (Luizjana), poprzez "crawfish pie"
(paszteciki z farszem z raków lub krabów), aż po "fillet gumbo", potrawie o
składzie podobnym do jambalaya, ale przyrządzanej w postaci bogatego garnka, a
nazwę swą (gumbo) zawdzięczającej przyprawie będącej odmianą hibiskusa...

[staua]

Ja probowalam Calvadosu we Francji i i tak mi nie smakowal - w Prowansji co prawda, nie w Normandii,
moze to blad...
Yerba Mate dopiero sprobowalam w zeszlym roku, w Brazylii, z odpowiednim oprzyrzadowaniem i
przywiozlam sobie zapasik :-)
I bardzo lubie suszona kielbase, od dziecka uwielbiajac piosenke z "Dzieci z Bullerbyn": "Kawalek
kielbasy dobrze obsuszonej" - spiewalam ja sobie na wlasna melodie...

[mayen]

Persimmony/kaki jadłam we Francji podane tak - schłodzony plaster kaki, na to
lakka smietana (taka jak do tortilli)albo niekwaśny jogurt naturalny i na to
kropka konfitur - pyszne, nie czuje się, że kaki jest właściwie nijakie.
Co do calvadosu, też mi się kłania Remarque. Miałam w domu butelczynę, znaczy
rodzice mieli :). Wiedziałam już jak smakuje (doceniłam go dopiero teraz a ŁUk
i inne jego książki czytywałam 10 lat temu w liceum), ale moja koleżanka nie :).
Akurat obie byłyśmy swieżo po lekturze i nudziła mi , ża ach calvados, jak ona
chętnie napiłaby się calvadosu :). No to jej nalałam ukradkiem kielonka :)
Powiedziała mi później, że było to największe rozczarowanie życiowe :), tak
wykrzywionej miny nie miała nigdy :)
Nie wiem, co sobie wyobrażałyśmy, ale ostatnio nabyłam trunek, który pewnie
bardziej by nam przypasował - Manzanitę o smaku jabłkowym - słodkie i lekkie :)

[Gość: noboru]

Mate tak, ale jak dla mnie za ostra jazda. Ja wyszukuję w książkach przepisy -
kiedys kopalnią odkryc była dla mnie Jeżycjada (ciasto ze śliwkami!!!), teraz
chociażby wyśmienity kurczak z "Pantery w piwnicy" (a jak opisane jego
przygotowywanie, mniam) i mnóstwo receptur komisarza Carvalha u Montalbana...

[Gość: stellita black]

Ryby: Rybka – Rybak – 20 luty - 20 marzec- jaja po chinsku.
Szlachetne zdrowie, bez jaja się nie obywa, nie tylko kurze, często przepiórcze
uzywa, a jako chinski afrodyzjak zalecone bywaja żółtka lecz od bialek
oddzielone. Ubijamy te zoltka z miodem i w naczyniu umieszczonym we wrzatku,
powoli, dolewając po trosze wisniaku z początku; sprawdzajac nasycenie wonnym
aromatem czas zagotowac krotko te miksture zatem, trzymac polplynna całość pod
mocnym przykryciem, gdy ostygnie, smakowac; Chińczykom ta mikstura daje nowe
zycie! -

[ydorius]

tak, mate jak najbardziej i oczywiście pod wpływem Cortazara, ale w warszawskich
samych fusach nie mogę doprosić się 'mocnej mate'. Raz piłem taką, że mi serce
kołkiem stanęło w poprzek i miałem wizje: objawił mi się sens istnienia oraz
wyjaśnienie kręgu w stonhedge, niestety nic nie pamiętam ;-) i do tej pory
próbuję powtórzyć to doświadczenie.
Prócz tego mityczny absynt zapoczątkowany - wybacz Brain - przez 'komu bije
dzwon', gdyż zafascynowało mnie cóż to za napój walony był szklanicami przez
Roberta Jordana..?

Jadalnych i nietrujących rzeczy niestety nie pamiętam, prócz jakiś sezonowych
fascynacji :-)

m,
.y.

[eeela]

Po pierwsze absynt jedzie anyzkiem i piolunem potwornie i jest przez to nie do
picia. Po drugie absynt produkowany dzisiaj nie ma juz niegdysiejszych
wlasciwosci halucynogennych, ktore czynily go tak slawnym. Zatem nie polecam
inspirowac sie w tym kierunku :-)))

[ydorius]

hehe.
dlatego też ino kiep pija absynt w czechach robiony, który nie ma nic wspólnego
z zieloną wróżką. Polski absynt produkowany przez wytwórnię wódek 'Koneser' ma
tak śladowe ilości tujonu, że człowiek prędzej zdenaturuje sobie całe białko w
organizmie nim będzie miał jakąś wizję.
Prawdziwy smakosz sam robi absynt, nie dodając doń anyżku (tfu) i patrząc tak na
oko, że coś mało tego piołunu i dodając go dwa razy więcej. Prawdziwy smakosz
następnie dosładza ów absynt dwa razy mniej niż w przepisie, bo nie chce
przecież, by wyszedł mu ulepek. Wreszcie prawdziwy smakosz próbuje swojego
absyntu, a następnie testuje go na znajomych. Upewniwszy się, iż u znajomych
absynt również wywołuje niepokojące bóle serca i że z trudem mogą w ogóle
przełknąć tę kwintesencję gorzkości, prawdziwy smakosz wylewa trujący absynt do
kibla ;-)
Oto, co robi prawdziwy smakosz! :-P

m,
.y.

P.S. Prawdziwy smakosz miał również kilka innych genialnych pomysłów, wśród
których prym wiedzie wykorzystanie dwóch Cameli Mild jako surogatu herbaty.

[eeela]

Hyhy, piekne, smakoszu :-)
Ja pilam absynt raz, na poludniu Francji. Saczac przez cukier, bo tak mi
powiedziano, ze nalezy robic. Przez cukier czy nie, swinstwo to okropne ;-)

ad p.s. Ze co prosze???

[ydorius]

ad. ps:
O, to długa historia - rzekł ydorius, sadowiąc się wygodnie, opierając swój
wydatny brzuch piwosza o stół i podkręcając wąsa. Zająwszy strategiczną pozycję
i przyciągnąwszy uwagę słuchaczy chrząknął i rozpoczął:

Zdarzyło się pewnego razu, że złożony ciężką chorobą zwaną snobizmem, pijałem
mate w ilościach hurtowych. Na tyle hurtowych, że udało mi się postawić na nogi
gospodarkę Argentyny, która do czasów mojego pijania mate była nawet nie w
zapaści, lecz wręcz w śmierci klinicznej. Pijałem mate rano, w południe,
wieczór, a nawet przez sen, wykorzystując ukra... zdobytą cudem kroplówkę. Tak
właśnie było. Cera ma nabrała ciekawego popielatozielonego koloru i zacząłem
słyszeć kolory. Ale ja nie o tym.
Otóż zaparzając kiedyś mate na zakładzie pracy (a konkretnie w kuchni) zderzyłem
się z opinią, która wychynęła z ust jakiś najwyraźniej mi nieprzyjaznych, że
jakby trochę tytoniem jedzie. Znaczy, że pachnie, mate najukochańsza, tytoniem
właśnie. Przyzwyczajony do tego, że różne dziwne rzeczy pachną tytoniem (i nie
mam na myśli ubrań na przykład, rankiem po wyjściu z klubokawiarni, lecz wino na
przykład) postanowiłem zeryfikować hipotezę, która niestety ulągła mi się pod
czaszką: skoro pachnie jak tytoń, to może tytoń smakuje jak mate?
Ponieważ od nałogu tytoniowego Pan mnie ustrzegł, wydębiłem od brata dwa Camele
Mild. Potem było już z górki. Rozkruszyłem, wsypałem do kubka, zaparzyłem pod
przykryciem i wystudziłem. Dla kurażu wychyliłem kilka kieliszków wódki i
łyknąłem duszkiem kubek naparu.
Nie muszę dodawać, że następne godziny prawdziwy smakosz spędził nasłuchując
odgłosów dobiegających z otchłani muszli klozetowej? :-)

m,
.y.

P.S. Nie była to próba samobójcza. Nazwałbym to raczej nieposkromioną chęcią
poznania z jednoczesnym upośledzeniem instynktu samozachowawczego :-)

[eeela]

Piekna opowiesc. Ja rowniez cierpie na czesto trudno poskramialna chec poznania,
ale tym razem uwierze ci chyba na slowo :-)

[Gość: heh]

prawdziwemu smakoszowi polecam suszoną różę w fifce jako substytut dwóch cameli
;) wrażenia nie do opisania ;)

[ydorius]

jeśli zdarzy się prawdziwemu smakoszowi, że znów mu palma odbije, to z całą
pewnością niejedną różę spali :-)
Albo tulipana.
Albo gerberę.
Jest tak wiele możliwości trafienia do annałów nagród Darwina ;-)

m,
.y.

[olszaa]

:) już lepsza ( smaczniejsza i skuteczniejsza) piołunówka :)

[Gość: Ewa]

Pigwóweczka własnej ROBOTY, po lekturze Pilipiuka. Od dwóch lat param się jej
produkcją i błogosławię autora ;-)))

[grater]

Ewa-proszę, bardzo proszę o przepis na tę pigwóweczkę-mam je na działce, ale
nie bardzo wiem jak ją wykorzystać.Bardzo, bardzo dziękuję-mam nadzieję,że
skorzystam.Pozdrawiam.

[aniol74]

Ja rowniez po Luku triumfalnym spijalam calvados, ach co to byly za wakacje!

[Gość: Ewa]

Rzuć maila - prześlę recepturę w wolnej chwili.

[beatanu]

formaprzetrwalnikowa napisała:

> A wy, jakich potraw/napojów/owoców/warzyw spróbowaliscie pod wpływem
> przeczytanych ksiazek?

To było tak dawno temu, że nie jestem pewna źródła inspiracji... Ale po głowie
kołata mi się "I ty zostaniesz Indianinem" Wiktora Woroszylskiego, książka
czytana ponad trzydzieści lat temu (A może to było "Gdzie jest Cyryl"? A może
jeszcze coś zupełnie innego?)

W każdym razie tam pojawiły się surowe płatki owsiane z surowym mlekiem
(podobno na angielską modłę). Surowe mleko pijałam pasjami (do dziś robi mi się
mdławo na samą myśl o paskudnych kożuchach) ale z surowymi płatkami owsianymi
smakowało... tak sobie. (Uwaga: Wtedy, na początku lat siedemdziesiątych, nie
istaniały jeszcze w Polsce płatki kukurydziane, musli i takie tam inne, teraz
oczywiste:)

Później dłuuuugo nic. I dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych, pod wpływm
uroczo brytyjskich powieści kryminalnych Amerykanki Elisabeth George, zaczęłam
doceniać smaki i smaczki whisky...

Innych grzechów nie pamiętam :)

[jottka]

beatanu napisała:

> To było tak dawno temu, że nie jestem pewna źródła inspiracji... Ale po głowie
> kołata mi się "I ty zostaniesz Indianinem" Wiktora Woroszylskiego, książka
> czytana ponad trzydzieści lat temu (A może to było "Gdzie jest Cyryl"? A może
> jeszcze coś zupełnie innego?)


to jest na pewno z 'i ty zostaniesz indianinem':) ale ja to zapamiętałam jako
wcielenie cudzoziemskiego kretynizmu, bo nie znosze tego białego w żadnej postaci

a poza tym dlaczego pani george i tylko whisky? oni tam różne rzeczy popijają i
zajadają, a np. na rozgrzewkę to brandy - albo herbatę z cukrem i mlekiem, błe

[beatanu]

jottka napisała:
> to jest na pewno z 'i ty zostaniesz indianinem':)

Ha! Dzięki za potwierdzenie przypuszczeń mętnie z dzieciństwa zapamiętanych.

> a poza tym dlaczego pani george i tylko whisky?

Bo herbatę z mlekiem piję od... odkąd pamiętam (ale bez cukru!) A brandy jakoś
mi nie podchodzi, chociaż nie jestem pewna, czy tego napitku też nie
spróbowałam pod wpływem opowieści o dzielnej parze Lynley-Havers :)

[jottka]

nieno, whisky to ewentualnie lynley, havers woli piwo:) a st.james na
uspokojenie wlewa w deborah brandy

za to helen nie umie gotować, a w 'missing joseph' (jest po szwedzku na
allegro:) lynley, przerażony wizją śniadania wg helen, wykazuje sie i robi
jajecznice z anchois i czarnymi oliwkami

[beatanu]

jottka napisała:
> za to helen nie umie gotować, a w 'missing joseph' (jest po szwedzku na
> allegro:) lynley, przerażony wizją śniadania wg helen, wykazuje sie i robi
> jajecznice z anchois i czarnymi oliwkami

Łojezusieńku, Ty tak wszystkie książki dokładnie pamiętasz? "Missing Joseph"
czytałam chyba dziesięć lat temu, pamiętam w bardzo zamglonych zarysach, i
wiem, że to jedna z lepszych z całej serii. Ale takie szczególiki?
Zaimponowałaś mi okrutnie Jottko!

[staua]

To bylo na pewno "I ty zostaniesz Indianinem" (tej drugiej ksiazki nie znam): PORYCZ! W ogole ksiazka
genialna, gry hazardowe "Rozbojnik" i "Maly Rozbojniczek" oraz tata ukladajacy zawodowo krzyzowki...

[Gość: czekolada]

Musierowicz i Chmielewska - obie wydały osobne tomiki z przepisami
wystepujacymi w innych swoich ksiazkach- i z tychze kucharskich ksiazek wiele
wyprodukowałam , oj wiele :)
oczywiscie tez wszystkie przepisy z Cukierni pod Pierożkiem..., a jakis czas
temu , no, ladnych pare lat temu - tvp nadawala program dla dzieci z przepisami
na podstawie literatury - były i z ani z Zielonego Wzgorza i z mitów - tez
produkowalam potrawy

[agnieszka_azj]

Ten program był na podstawie innej książki pani Musierowicz "Całuski pani
Darling" z przepisami inspirowanymi literaturą.
Te przepisy są tutaj:
serwisy.gazeta.pl/edukacja/0,51819.html

[martajotka]

no tak, Musierowicz i Compton z "cukiernia pod Pierożkiem", poźniej też
Siesicka (przez dziurkę od klucza"), Moze nie bylo impresji ale na pewno
glodnialam czytajac Klub Pickwicka,
POtem "literatura kulinarna" czyli Kuchnia pełna cudów i Kuchnia pełna
niespodzianek...
no i próby blin na podstawie literatury rosyjskiej...

[eeela]

Dziecieciem bedac zaczytalam na amen "Wesole przygody Robin Hooda" Howarda
Pyle'a. Tam weseli rozbojnicy bez przerwy racza sie chlebem, kregiem sera i
piwem w tak radosny i entuzjastyczny sposob, ze prosty ten posilek urastal w
mojej wyobrazni do uczty bogow, niezaleznie od tego, ze - bedac jeszcze
nieswiadoma historii kulinarnej Wysp Brytyjskich - zawsze wyobrazalam sobie w
tym miejscu bialy twarog :-)

[Gość: Zshire]

Jak mowa o inspiracjach literackich Wyspami Brytyjskimi to do dzis pamietam
jedzony w parku moj pierwszy Cheshire (dla niezorientowanych taki angielski
kruszacy sie, twardy bialawy ser) zagryzany jablkiem. Czulem sie jak hobbit
wedrujacy przez Shire

[icegirl]

"Smażone zielone pomidory" - z tyłu było kilka przepisów. Kilka z nich
wypróbowałam. Przepisu na tytułową potrawę jeszcze nie... Ale się przymierzam :)

[mamarcela]

A "Przepiórki na płatkach rózy" - jedna wielka synestezja!

[ben-oni]

Pod wpływem Latynosów (Roa Bastos, Cortazar, Borges) piję już stale yerba mate.
No i nie gardzę Pastisem odziedziczonym po Francuzach z St.Germain.

[mamarcela]

kulinarny eksperyment dziesięcioletniej mamarceli pod wpływem
lektury "Opowieści Szidikura" (basnie tybetańskie) - herbata z masłem i solą.
Masło co prawda nie było z jaka, ale i tak eksperyment można zaliczyć do mocno
nieudanych.
P;-)

[agnimi]

ja smażyłam pomidory, wprawdzie nie na podstawie ksiązki a filmu.
a wdzieciństwie próbowałam surowych ogórków z miodem - nie pamiętam jaka to
ksiązka, ale niezłe takie ogóreczki

[Gość: Ewa]

W kwestii ogórków z miodem - nie była to czasem książka Zofii Krauzowej "Rzeki
mojego życia"? W jednym z pierwszych rozdziałów autorka opisuje dom rodzinny
jeszcze w Kijowie, gdy służąca przynosiła świeżutki, pachnący, chrupiący chleb
wojskowy (przehandlowany nie pamiętam już za co) i opisywała kto z czym to
jadł. O ile mnie pamięć nie myli, tam właśnie wypłynęły między innymi świeże
ogóreczki z miodem. Przyznam, jeszcze z tym nie eksperymentowałam....

:-) gdzies w środku jest przepis na pigwówkę:

[jacek1f]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=777&w=28489587&a=33670083

[Gość: Ewa]

kuchnia.o2.pl/przepisy/obiekt_int.php?id_p=4326
Ja robię m.in. wg tego przepisu. Jest boska w smaku ;-))).

[Gość: konishiko]

Ogorki z miodem pojawily sie tez w jakiejss ksiazce dla mlodziezy, ktora cztalam
w latach 80-tych. Nazywalo sie to bodajze "Glowa na tranzystorach" i czyjsc
wujek je pasjami jadal. Sprobowalam, ale bez wujka nie bylo to samo...

Poza tym jestem dosc oporna w wyprobowywaniu ksiazkowych przepisow, od lat
tylko, pod wplywem "Diuny" Herberta, pijam kawe z cynamonem, czasem z imbirem,
kardamonem i w ogole z czym popadnie. Zaczelam na dlugo, zanim te wynalazki
dotarly do naszych kawiarni, budzac zdziwienie rodziny ;)

[Gość: MJ]

bylo o ogorkach na pewno w "ucho od sledzia"

[Gość: karo]

Panny z Wilka serwowały też ogórki z miodem u Iwaszkiewicza.

Do yerby nieodłączne Gauloise'y, szmuglowane w czasach, kiedy nie było ich
jeszcze na poskim rynku, zza granicy, do tego bez filtra, dobry Boże!
Absynt przez dziurawą łyżeczkę, z Baudelaire'a, Verlaine'a, Rimbauda.
Nieudane eksperymenty ze "Złotą jesienią", żeby wreszcie spróbować calvadosu,
cydr przy okazji też, chociaż nie pamiętam, z jakiej to książki?
A tequila i mescal spod wulkanu, anyone?

[beatanu]

mamarcela napisała:
> kulinarny eksperyment dziesięcioletniej mamarceli pod wpływem
> lektury "Opowieści Szidikura" (basnie tybetańskie) - herbata z masłem i solą.

Ojej, ja też dzieckiem będąc czytałam te baśnie i dokładnie pamiętam herbatę z
solą (choć nie miałam odwagi eksperymentować), łzy wyciskająca opowieść o
miłości niespełnionej i o tym jak drzewa rosnące przy grobach kochanków
splatały się gałązkami po obu brzegach rzeki ale skąd ta sól w herbacie
herbacie???
No ale masła za nic sobie nie przypominam. Masz te baśnie w domu Mamarcelo,
coby sprawdzić?

Beata sentymentalna...

[mamarcela]

Niestety nie mam, Beato, ale z tego, co wiem, ma je nasza droga koleżanka A.
Natomiast koleżanka N. ma Marcina spod Dzikiej Jabłoni - pamiętasz?
P:-)

[beatanu]

mamarcela napisała:

> Niestety nie mam, Beato, ale z tego, co wiem, ma je nasza droga koleżanka A.
> Natomiast koleżanka N. ma Marcina spod Dzikiej Jabłoni - pamiętasz?
> P:-)

To zwrócę się do koleżanki A.
A marcina nie kojarzę zupełnie, a już na pewno nie spod dzikiej jabłoni :(

[mamarcela]

A masło z mlaka jaka w herbacie to po prostu przysmak tybetański. Parę dni
temu czytałam w jakims Zwierciadle sprzed roku, że oni tak do dzis piją.
Przynajmniej na wsiach.
P:-)

[olszaa]

ja nie pod wpływem literatury ale po znajomości z kumplem z Mongolii. Grunt by
herbata zielona była soli tak akurat, a w wersji lżejszej może być mleko :)

[morgen_stern]

Hmmm, lektura tego wątku wywołała we mnie przyjemne wspomnienia...
Była taka książka dla młodzieży, polska, o takim przyjemnym domku, a właściwie
mieszkaniu, gdzie babcia gotowała różne pyszności i karmiła nimi między innymi
wygłodniałych studentów :-)) Pamiętam, że to były proste rzeczy, coś jak placki
ziemniaczane i pasty na kanapki, ale głodna byłam zawsze okrutnie przy tej
książce. Bardzo sympatyczna książeczka.
Ktoś kojarzy?
Nie pamiętam ani tytułu, ani autora...

[Gość: mimblunia]

To byla książka Siesickiej "Przez dziurkę od klucza" Po prostu pyszna
ksiązka :-)

[morgen_stern]

Dziękuję Ci bardzo! :-)

Prawdopodobnie "Przez dziurkę od klucza"...

[Gość: Gabi]

... i również u mnie wywoływała burczenie w brzuchu ;-)

[Gość: ula]

a ja z tej książki wykorzystałam przepis na naleśniki, z dodaną odrobinką oelju
(do ciasta) i posmarowaniem patelni skóką od słoninki

[Gość: alicja25]

wino z gruszką "uwięzioną" w butelce pod wpływem mojej ulubionej książki
Wiliama Whartona "Spóźnieni kochankowie" mmmmmmmm delicje, długo się naszukałam
ale było warto...

[Gość: aniam]

nerka smażona na maśle po "Ulissesie" Jamesa Joysa

[olszaa]

:) ja tez sie naszukałam :)

A kto szuka znajdzie :)

Szparagów pod wpływem "Miłości w czasach zarazy"

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Marqueza.

[ydorius]

a wąchałaś potem mocz? :-)

m,
.y.

[b_a_l_b_i_n_k_a]

No może nie aż z takim namaszczeniem jak bohater :-))

[Gość: Szynszyl]

Po "Czarodziejskiej górze" T. Manna- ochota mnie brała na portera-ach ten
ciemny
napój o właściwościach leczniczych... Do tego "Maria Mancini" oczywiście.
Nerka "nadpalona" jest chyba też niezła.

Sprobujcie salate z bratkami.

[Gość: joanna]

Cudowne i kolorowe! Ksiazke pamietam, nie mysle jednak zeby byla tlumaczona na
polski.

No i opium w rosole, proszę państwa

[mamarcela]

u mnie w każdy czwartek. Tylko trzeba uważać, zeby nie przedawkować.
:-)

[agnieszka_azj]

Kiedy czytałam "Czekoladę" J. Harris, to oczywiście chodziła za mną czekolada w
dowolnej postaci.
Pod wpływem książek Astrid Lindgren zaczęłam piec pierniczki na choinkę razem z
dziećmi.
"Pod słońcem Toskanii" F. Mayes i "Dziennik toskański" Tessy Capponi Borawskiej
wywoływały imperatyw gotowania czegokolwiek z kuchni włoskiej - z braku innych
możliwości mogło byś to spaghetii z sosem ze słoika ;-)))

Z "Cukierni pod pierożkiem" zrobiłam kiedyć chrupki czekoladowe i oczywiście
eksperymentowałam z surowymi płatkami owsianymi pod wpływem "I Ty zostaniesz
indianiem". Wyjątkowe paskudztwo ;-)))

[stara_raszpla]

Michał Choromański,
którego bohater mawia, że "kuchnia to muzyka kameralna, jakieś struny... może
flet i fortepian, ale żadne bębny lub trąbki!
w książce ( ale której? może "Różowe krowy i szare skandalie"? )

- kawa parzona z odrobiną gałki muszkatołowej - genialne...

i musaka - już czytając się obśliniłam,

no i pory duszone w masełku! w masełku! - to ważne!

mniam...

[Gość: charyzmatek]

No tym temacikiem to wiekszosc forumkow i kulinarnych i pseudo-literacko-
intelektualnych sie od lat karmi. Beeeee puszcze pawia, zeby sie nie struc
strawa to bowiem watpliwa i przeterminowana.

room

[Gość: miroN]

ja po lekturze Vernona Sullivana (wcielenia kryminalnego Borisa Viana) zacząłem
pijać rum z sokiem pomarańczowym - of kors Bacardi ciemne z jasnym pomieszane
i do tego właśnie sok pomarańczowy i lód;
wczoraj skończyłem czytać Sen numer 9 i też mam ochotę na kaki;

[Gość: zazzu]

kiedy czytalam "rajski ogrod" hemingwaya, caly czas mialam ochote zjesc to co
bohaterowie ksiazki - jajka na miekko, ryby, alkohole.. wylacznie pod wplywem
hemingwaya probowalam roznych rzeczy: piwo touborg (nie daj sie tumanic piwu
touborga), absynt...
jak wiadomo, hemingway w swej mlodosci przesiadywal u gertrudy stein i
konsumowal produkty sporzadzone przez alicje toklas. miedzy innymi lubil
podobno naleweczke z czarnych porzeczek i malin... zdobylam przepis (proporcje
podawane w uncjach itd) i wykonalam - w zyciu nie pilam czegos pyszniejszego.

[Gość: adamik]

a czy możesz podać przepis na tą naleweczkę - przyznam aż mi slinka pociekła bo
uwielbiam wszelkie potrawy z czarnymi porzeczkami :))

[Gość: stellitta black]

Wodnik – Wodniczka 21 styczeń – 19 luty - sledzik w groszku
Wodniczkom aura sprzyja, humor nie na raty, gdy dodaja do jaj owoce morza albo
chociaż marynaty. Z marynat śledzik bywa przystawki wynikiem, owijamy nim jajko
bez łupinki, jak szalikiem, układamy je w sosie z dodatkiem musztardy lub
majonezu, śledzik nie może być twardy! Można ozdobic groszkiem zielonym,
selerem, można pietruszke uzyc i posypac serem. Przystawka, poprzedzając
pierwsze danie musi smak zaostrzac, lekkoscia i kolorem kusic. Do przystawki,
kto lubi a miewa na stole, uzyc moze bezwonne, biale alkohole.-

[olszaa]

poidziel się przepisem (nawet w uncjach :) )

[Gość: wodniczka]

A czy kos czytuje tu przygody komisarza Montalbano i sosy z sardeli
przyrzadzane przez Adelinę? Smażone małe rybki?

A Donna Leon i zona Brunettiego? Wszelkie te melanzane i gicze, dziwne zielsko
i słodycze z włoskich cukierni a spaghetti alle vongole, jedzone z teściem...

Zoe Valdes i opisy kuchni z Kuby....

[Gość: madzia]

Na pewno mnostwo tego bylo, bo i jedzenie i ksiazki sa moimi pasjami, ale
najbardziej pamietam Calvados sprobowany pod wplywem "Luku triumfalnego
Remarque'a. Pozdrawaiam wszystkich

[i.nes]

Calvados z "Łuku", a jakże! :)
Czytając "Pod słońcem Toskanii" F. Mayes natknęłam się na taki szybki przepis,
gdzieś między dialogami, na smażone zielone pomidory. Próbowałam czytać dalej,
ale tak zawładnęły moją wyobraźnią, że musiałam iść do kuchni :) Zielonych nie
miałam, ale z czerwonych też wyszły super :)))

[olszaa]

pierwszy był calvados, potem likier z gruszka w butelce po "spóźnionych
kochankach", potrawy z ksiązek kucharskich: musirerowicz + chmielewska + jane
austin + mickiewicz :) no i przepiórki w płatkach róży ;)

[maitri]

Ja obecnie inspiruje sie glownie alkoholowo:po przeczytaniu autobiografii S.de
Beauvoir i kilku ksiazek Anais Nin wstapila we mnie diabelska ochota aby
sprobowac koktailu Gin Fizz-pamietam swoj pierwszy w jakiejs malej knajpce w
Tuluzie,w czasie wymiany z francuskim liceum.Pare lat temu opowiadanie
Topora "4roze dla Lucienne"zrobily na mnie takie wrazenie,ze bez wahania
wysuplalam horrendalna jak na studencka kieszen sume i zakupilam bourbona "Four
Roses",ktory notabene okazal sie dla mnie i dla wiekszosci
wspolbiesiadnikow "niepijalny".Fascynacje zywieniowe przejawialam za to w
mlodosci i tak:kotlety baranie i chleb z pasztetem po ksiazkach
E.Nesbith,cukierki slazowe i suszona kielbasa po "Dzieciach z Bullerbyn",plum
pudding z "Ani z Zielonego Wzgorza" i bliny z wisniami wyczytane w jakiejs
rosyjskiej czy ukrainskiej basni.Pamietam jak znudzona moim narzekaniem mama
sciagnela skads przepis i wyprodukowala ten slynny pudding.

Calvados

[francesca12]

Nie wiem, czy już było, czy nie, ale ja polecam
Calvados, który pili Ravic i Joanna w "Łuku triumfalnym" Remarque'a.

[olszaa]

ja miałam wrażenie że od colvadosu większość zaczynała :)