i ja...

[idea_listka]

on gra
wymuszone przez czas ludzi sytuacje
pozwolą ukryć słabość
do samego siebie
choć pod ścianą płaczącego
też go widziały

on gra
wiedza o nich sprowadza osłabia zabija
by oczyścić
choć to silniejsze
nie skorzysta z pomocy suflera

[idea_listka]

to moje.....w lutym napisane.... bez względu na komentarze dla mnie niezwykle
ważne...
Pozdrawiam ;)))))

[gornhard]

I po co to wyjaśnienie? Przeciez widać? :P

Nie ocenię, bo się zupełnie na poezji nie znam. Na mój gust, zbyt przystrojone,
istna choineczka.

[aninna]

Witaj Idealistko!

Ja także się na poezji nie znam (cokolwiek "znanie się na poezji może oznaczać),
więc jeśli cię bardzo zirytuje moja ocena, to możesz ją pominąć z czystym
sumieniem.
Coś mi się w tym wierszu podoba, sama nie wiem co, jest w jakiś sposób szczery.
I tylko dlatego postaram się napisać, co mi się nie podoba, bo zwykle nie lubię
"majstrować" przy cudzych wierszach. Wiem jak osobista jest ta wypowiedź.

Zgodzę się z panem G., że trochę tam za dużo jest... czego?...słów??? nie wiem
jak to nazwać... posłużę się przykładem:

zaczynasz wiersz tak bardzo surowo, dwa słowa, rzeczownik+czasownik, tak jakbyś
już na wstępie zapowiadała oszczędność środków wyrazu, lingwistyczyny minimalizm.
ale już w następnym wersie nie trzymasz się tej stylistyki. Czy tak na prawdę
dla istoty tego wersu ważne jest przez co "wymuszone są te sytuacje"? może i tym
razem wystarczyłyby dwa słowa "wymuszone sytuacje"
ale wtedy kolejny wers już nie pasuje...

Wydaje mi się, że siłą poezji jest wielość treści zawartej w tak niewielu
słowach. Na tym chyba polega jej kunszt. Zatem musisz wszystko jak
najprecyzyjniej wyrazić. To zadanie iście zegarmistrzoskie.

Ale ja się na poezji nie znam...

Pozdrawiam!