Harry Potter vs. Narnia?

[Gość: kmk]

Kilkanascie lat temu, bedac w wieku obecnych fanow "HP" zachwycilem sie polskim
wydaniem 3 pierwszych czesci "Kronik Narni" ("Chronicles of Narnia"). Potem
kilka razy czytalem calosc, juz w oryginale (zreszta polecam jako cwiczenie, bo
nie jest to trudny angielski). "Harrego..." nie znam, ale czytajac wiele
artykulow na ten temat mam lekkie wrazenie deja vu. Z owych artykulow odnosze
wrazenie, ze "Kroniki..." byly raczej lepsze

[Gość: Kasia]

Czytalam i "Kroniki" oraz "Harry'ego", i nie wydaje mi sie, zeby byly podobne pod wzgledem merytorycznym.
Jedynymi cechami wspolnymi moze byc tylko obecnosc fantastycznych stworzen - ale przeciez takowe istoty
wystepuja w wielu nie majacych ze soba nic wspolnego opowiesciac; poza tym odnosze wrazenie, ze C.S.Lewis
w swoich "Kronikach" zawarl swoje moralne przemyslenia nad natura istnienia, ubrawszy je w forme pieknej
bajki-przypowiesci, ktora powinna latwo trafic do odbiorcow.
Ksiazki pani Rowling nie budza we mnie takiej checi do refleksji, jaka wzbudza lektura Lewisa, ale to nie znaczy,
ze nie warto poczytac - lektura jest zabawna, wprowadza w nastroj, jaki sie da odczuc czytajac dobre ksiazki
dla dzieci w "starym" stylu - jak np. o Pozyczalskich. Czytelnik jest zafascynowany wartkim nurtem akcji i z
zapartym tchem sledzi akcje, starajac sie odgadnac, jakie bedzie zakonczenie, a potem pyta, czemu ksiazka nie
jest dluzsza.
Moim zdaniem H.P. zasluguje na uwage, od dosyc dawna w literaturze dzieciecej nie pjawilo sie nic rownie
oryginalnego, a co wiecej - chetnie czytanego przez mlodych czytelnikow. Bo - niestety - z wlasnych
obserwacji wnioskuje, ze sztuka, jaka jest czytanie, nie jest juz taka popularna wsrod mlodszej generacji, jak
byla kiedys.

[Gość: Pat]

Czytałam cały cykl "Opowieści z Narni" (nie kronik), zarówno w zamierzchłym
dzieciństwie, jak i teraz (tyle, że teraz w oryginale) + Harry'ego Pottera (tylko
w oryginale). I też zauważam pewne podobieństwo, choć Narnia zajmuje w moim sercu
zdecydowanie poczytniejsze miejsce. Podobieństwo polega na przenikaniu się świata
magicznego ze zwykłym (czego nie było na przykład u Tolkiena), ale znacznie
więcej jest różnic. Przede wszystkim w "Harrym" akcja jest bardzo szybka (co
wcale nie musi być wadą, zważywszy na docelową grupę wiekową), a w "Narni"
wszystko musiało dziać się w swoim tempie - wędrówka nie była tylko
przeniesieniem się z miejsca w miejsce, ale podczas drogi zazwyczaj coś się
ważnego działo w psychice wędrującego/ych bohatera/ów, miał czas, żeby coś
przemyśleć, zmienić swój stosunek do innych bohaterów, do świata... Poza
tym "Narnia" według mnie bardziej oddziałuje na wyobraźnię. Pamiętam, jak
wchodziłam do każdej szafy w domu (swoim i u dziadków), żeby sprawdzić, czy nie
ma w niej przejścia do Narni. Pamiętam, jak zrobiłam sobie 2 obrączki (zieloną i
żółtą) i zawsze nosiłam je przy sobie, bo "nigdy nie wiadomo - może będę musiała
przenieść się pilnie do Narni". Cały czas je mam (tyle, że już ich nie noszę przy
sobie). Obraz "stworzenia świata" i "końca świata" był dla mnie bardziej
sugestywny niż ten serwowany przez Biblię. Zaczęłam pisać książki dziejące się w
Narni (powstało wiele tomów, z których każdy kończył się na jakimś 3-4 rozdziale,
bo później brakło mi zapału), a później inne, już na inne tematy.
"Harry Potter" tak na mnie nie działa. Może to kwestia zmian, które zaszły we
mnie samej - jestem starsza o te kilkanaście (już prawie dwadzieścia)lat, niż gdy
pierwszy raz przeczytałam "Opowieści z Narni". "Harry" jest w porządku, ale mam
mu dużo rzeczy do zarzucenia z psychologicznego punktu widzenia (zwłaszcza IV
tomowi). Dobrze, że w ogóle jest, bo przynajmniej zachęca młodych ludzi do
czytania i motywuje ich do pochłaniania stopniowo coraz grubszych książek
(polskie wydanie IV tomu ma prawie 800 stron). Dobrze by było, gdyby przeszło im
to w nawyk, więc skoro jakaś książka może się do tego przyczynić - chwała jej za
to! Co mnie razi, to komercyjny wymiar całej sprawy. Jeśli masz bogatych
rodziców - możesz stać się "szczęśliwym posiadaczem": kalendarza z H.P., 3-
wymiarowego mogelu Hogwartu (szkoły magii), 3-wymiarowej wersji I tomu, miotły
Nimbus 2000, gry komputerowej z H.P. (4 różne wersje!) itp. Kiedy byłam
dzieckiem, nie brakowało mi gadżetów z Narnii - sama je sobie robiłam i
porównywałyśmy z przyjaciółką, jak co której wyszło. To było chyba bardziej
rozwijające. Ale taka komercyjność nie tyczy się tylko "H.P.", bo teraz po prostu
na wszystkim można (i trzeba) zrobić pieniądze...
Tak czy siak - radzę przeczytać "H.P.", przynajmniej jeden tom (najlepiej w
oryginale - dodatkowy zysk), bo stał się istotną częścią naszej kultury, a poza
tym łatwiej Ci będzie samemu się ustosunkować do całego tego zjawiska.

Pozdrawiam - Pat

[Gość: kmk]

Przede wszystkim dziekuje za uwagi (i przepraszam za pomylke w polskim tytule)!
Nie mam teraz innego wyboru, jak tylko wyrobic sobie wlasne zdanie... Ale
poczekam az skoncze przynajmniej jedna z obecnie czytanych ksiazek.

Piszac o podobienstwach, mialem na mysli wlasnie takie motywy, jak
koegzystencja dwoch swiatow (realnego i "magicznego"), mozliwosc przechodzenia
pomiedzy nimi ograniczona tylko do "wybranych", bramy do owego "innego" swiata
umieszczone w pozornie zwyczajnych miejscach (w "HP" to jest chyba dworzec
kolejowy, czy sie myle?) itp. Ale wyglada, ze przy dokladniejszej analizie
roznic jest wiecej niz owych zbieznosci.

Jedna ciekawostka: obydwie uwazacie ze, "Opowiesci z Narni" sa bardziej
refleksyjne, czy tez, ze maja bogatsza warstwe psychologiczna. Kasia wspomina
tez, ze Lewis mial cos wiecej do przekazania niz tylko ciekawa historie (swoja
droga, "Space Trilogy" tegoz autora, to dopiero wyklad filozoficzny, co zreszta
wcale nie umniejsza faktu, ze akcja jest wciagajaca). To oczywiscie racja, ale
gdy czytalem to majac lat 14-15 naprawde nie zastanawialem sie nad dojrzewaniem
bohaterow, nie analizowalem ich wedrowek pod katem zmian podejsciu do zycia! Po
prostu to bylo bardzo ciekawe: byly przygody, niebezpieczenstwa i zagadki,
nigdy nie bylo wiadomo co ich spotka w nastepnym rozdziale! Chodzi mi o to, ze
kierowalo mna dokladnie to samo, co dzisiaj dzieci podaja jako argument
za "HP": akcja byla wciagajaca, to sie czytalo jednym tchem (wieczorem musialem
miec zgaszone swiatlo o 10-tej, wiec przekupywalem mlodsza siostre, z ktora
dzielilem pokoj, zeby nie naskarzyla i z latarka kontynuowalem lekture pod
koldra)! Dlatego podawanie jako roznicy tempa akcji troche mnie zaskoczylo, ale
moze tak jest rzeczywiscie... Z drugiej strony jedyna alternatywa i
odniesieniem byla inna literatura, teraz byc moze inaczej bym to odbieral.

Pat wspomniala jeszcze o stronie marketingowej przedsiewziecia pt. "Harry
Potter". To mi nasunelo pewna mysl: ta cala "komercja" wokol kolejnych tomow i
ich bohatera, choc niewatpliwie napedza sprzedaz, to jednak powoduje, ze czyta
to wiele osob, ktore inaczej by po tego typu literature nie siegnely. I konczy
sie krytycznymi analizami punktujacymi niespojnosci w wykreowanym swiecie,
albo "anty-wychowawcze" tresci obecne w ksiazce. Kto wie, moze gdyby Narnie
przepuscic przez podobna "obrobke skrawaniem" tez znalazlyby sie jakies
niedociagniecia (choc sam, czytajac to wielokrotnie, niczego nie wylapalem, ale
tez nie po to czytalem)?

No nic, jeszcze raz dzieki za analizy! Na marginesie, sam "Ostatnia bitwe"
czytalem tylko raz, jej zakonczenie jest, jak dla mnie, zbyt "slodkie" z
jednej, a zbyt smutne z drugiej strony. "Ksiaze Kaspian", czy "Lew, czarownica
i stara szafa"

[mikolaj7]

Taa, zgadzam sie z powyzszymi postami, czytalem trzy
pierwsze tomy 'Opowiesci z Narnii' (w czwartym nie bylo juz
nikogo z pierwszego, co mnie zniechecilo...) i cala serie HP.
Ksiazki Lewisa sa bardziej 'psychologiczne', w porownaniu z
HP nie maja takiej wartkiej akcji, nie ma w nich az takiego
duzego znaczenia, jak w ksiazkach Rowling, magia, tu
jedynie 'przesyca' swiat Narnii, ale nie jest stosowana na
kazdym kroku jak w HP. No i poza tym oba cykle
przedstawiaja zupelnie inne swiaty, przeciez swiat Narnii
ma malo wspolnego z Hogwartem, ulica Pokatna itp. No i
konczac, chyba trudno porownac te dwie ksiazki, bo niby
prezentuja ten sam gatunek, ale napisane byly w zupelnie
innych epokach, klada nacisk na inne watki, no i chyba
kazdy darzy wiekszym sentymentem ten cykl, ktory
przeczytal jako pierwszy i to w odniesieniu do niego
analizuje ten drugi.

[Gość: Pat]

1. Z tego, co wiem cała seria była w pewien sposób osobistą reakcją Lewisa na
wojnę (pierwszy tom powstał jakoś w drugiej połowie lat 40', tak mi się wydaje).
W Wielkiej Brytanii w czasie wojny była taka akcja, że dzieci z Londynu zabierano
od rodziców i wywożono na "bezpieczniejszą" wieś. I tak przecież było z
bohaterami "Lwa, czarownicy...". Może dlatego kładziony jest nacisk na coś
innego. Taka książka była widocznie potrzebna nie tylko Lewisowi, ale i takim
dzieciom, które spędziły wojnę (w sumie dość traumatyczne przeżycie) z dala od
rodziców. W ten sposób przynajmniej miały okazję zidentyfikować się z bohaterami
i przeżyc podróż do innego świata, mniej lękotwórczego niż otaczające ich realia.
Harry Potter też nie miał szczęśliwego życia z Dursley'ami, ale wojna jest czymś
bardziej globalnym...
2. Po przeczytaniu całego cyklu jesteśmy świadkami powstania jakiegoś świata,
jego historii (w którą mają spory wkład bohaterowie, których znamy) i jego
unicestwienia. W "H.P." ten świat już istnieje, istniał chyba od zawsze i jakoś
nie zapowiada się, żeby coś mu groziło...
3. Narnia (z jednym wyjątkiem) nie 'wchodzi' do realnego świata, a w "H.P. "świat
magiczny miesza się ze światem realnym. Tyle, że mugole nie mogą o tym wiedzieć,
więc po prostu trzeba się ukrywać, 'montować' nieistniejące perony (swoją drogą
ciekawe, czy gdyby jakiś mugol wiedział jak się tam dostać - byłoby to możliwe,
czy jest jakies 'pole', które broni wstępu...) itp...
4. A! Jeszcze coś: dzieci z Narni nie miały żadnej 'mocy' i musiały radzić sobie
własnym sprytem, odwagą itp., a Harry P. ma takie możliwości (chociaż co prawda
nie wolno mu z nich korzystać poza Hogwartem).
Na razie to wszystkie różnice/podobieństwa, jakie przyszły mi jeszcze do głowy...

Pozdrawiam!

[Gość: Kasia]

Kilka dodatkowych przemyslen:

- Wplyw wojny na "Kroniki" jest niezaprzeczalny - to okropne slowo, ktore zabilo swiat, z ktorego do Narnii
przedostala sie czarownica, znajduje odpowiednik w naszym swiecie - bombe jadrowa. Idea okropnego slowa,
ktore mialo moc usmiercic wszystkich ludzi z tego swiata, jest po prostu reakcja na ogromna rane, jaka wyrzadzil
ludzkosci fakt, ze mimo postepu cywilizacyjnego - technicznego, nie jestesmy w stanie pozwolic naszej swiadomosci
osiagnac rownie wysokiego poziomu oraz wkluczyc bardzo pierwotnej zdolnosci do agresjii z naszego
postepowania.

- To, co mnie w H.P. uderza bardzo mocno, to fakt, ze wujostwo Dursleyowie- rodzina uwazana za bardzo dobra-
moga tak sie znecac nad swoim wychowankiem (przetrzymywanie chlopca w komorce, psychiczne dreczenie itd).
Moze autorka chce zaznaczyc, jak waznym problemem naszych czasow jest przemoc w rodzinie; ze mimo calej
gamy organizacji broniacych praw dziecka, czlowieka i jakich tam jeszcze - dziecko jest wlasciwie bezbronne i nie
moze przerwac swojej zaleznosci od dreczycieli, dopoki nie osiagnie niezaleznosci - w swiecie mugoli trzeba skonczyc
osiemnascie lat, lub uciec z domu; w przypadku H.P. nalezy wykazac sie specjalnymi zdolnosciami.

- Narnia jest rajem, ktory nalezy nosic w sobie, do ktorego mozna sie skryc i czerpac z niego pocieszenie. (Marek
Aureliusz by mnie chyba teraz pochwalil)

- Hogwart jest fantastyczny, ale nie ma w nim takiej tajemniczosci i mistycyzmu, jaki kryje sie w kazdym zakatku
Narnii.
Przepowiednia o powrocie Voldemorta i walce odrodzonego zlego czarodzieja z dobrymi magami nie kryje w sobie
takiego romantyzmu, jak podroz do Ker Paravel i rejs "Wedrowcem" na krance swiata - to ma w sobie cos ze
spelniania sie proroctwa na naszych oczach, z szukania i odnajdowania swietego Graala - ale nie w sensie Monty
Pythona :)

Chwilowo nic wiecej nie przychodzi mi do glowy. Jak przyjdzie, nie omieszkam dopisac :)

Pozdrawiam.

[Gość: Gosia]

Mogę powiedzieć, że absolutnie nie powinno się nigdy kierować artykułami z
prasy, bo one kłamią!!!!!!!!!!! Praktycznie do każdej rzeczy na ziemi możnaby
się doczepić, nawet do Chopina czy Papierza. Wiadomość na przyszłość: proszę
nie sugerować się prasą.

[Gość: Ginny]

Narnie czytałam dośc dawno i mnie nie zachwyciła, ale...Mam pewną uwagę. Dzieci
z Narni, chociaż akcja trwała dość długo, były wciąż takie same- nie dorastały.
A w Harrym Potterze- z powieści na powieść widać ich rozwój- psychiczny i
fizyczny. To wg mnie duży plus dla HP.

[Gość: Pat]

Gość portalu: Ginny napisał(a):

> Narnie czytałam dośc dawno i mnie nie zachwyciła, ale...Mam pewną uwagę. Dzieci
> z Narni, chociaż akcja trwała dość długo, były wciąż takie same- nie dorastały.

Dzieci w "Narni" nie były takie same! Co więcej - to nie były te same dzieci -
bohaterowie się zmieniali, chociażby dlatego, że do Narni można się dostać tylko
do określonego wieku, więc jak któreś z dzieci było już za stare, to nie mogło
się tam znaleźć. A pierwsza czwórka dzieci spędziła w Narni parędziesiąt lat i
postarzała się o te parędziesiąt lat!

[Gość: Ginny]

Jakos tego nie zauwazyłam, tzn nie pamietam, żeby stawały sie doroślejsze
psychicznie. Ale...Moze sie mylę( choc nie jest to tylko moja opinia- tylko
któregos recenzenta także).

[Gość: Kasia]

Gość portalu: Ginny napisał(a):

> Jakos tego nie zauwazyłam, tzn nie pamietam, żeby stawały sie doroślejsze
> psychicznie. Ale...Moze sie mylę( choc nie jest to tylko moja opinia- tylko
> któregos recenzenta także).

Doroslosc wcale nie jest taka znowuz dobra, dorosli nie wierza, ze to co niemozliwe moze zaistniec.
Cnota jest dzieciectwo. Bohaterowie "Kronik" wcale nie stali w miejscu - jesli chodzi o rozswoj psychiczny - dorastali
nie zapominajac jednak, ze tylko zachowujac dziecieca radosc i niewinnosc moga osiagnac jakis stopien
doskonalosci czy szlachetnosci.

[Gość: Pat]

Gość portalu: Kasia napisał(a):

> Gość portalu: Ginny napisał(a):
>
> > Jakos tego nie zauwazyłam, tzn nie pamietam, żeby stawały sie doroślejsze
> > psychicznie. Ale...Moze sie mylę( choc nie jest to tylko moja opinia- tylk
> o
> > któregos recenzenta także).
>
> Doroslosc wcale nie jest taka znowuz dobra, dorosli nie wierza, ze to co niemoz
> liwe moze zaistniec.
> Cnota jest dzieciectwo. Bohaterowie "Kronik" wcale nie stali w miejscu - jesli
> chodzi o rozswoj psychiczny - dorastali
> nie zapominajac jednak, ze tylko zachowujac dziecieca radosc i niewinnosc moga
> osiagnac jakis stopien
> doskonalosci czy szlachetnosci.

Właśnie, właśnie!

[Gość: Kasia]

Dzieki za poparcie, Pat :)))

[Gość: Pat]

Myslę, że Ginny jest tak negatywnie (i niesprawiedliwie!) nastawiona
do "Narni", bo jak sama pisze, czytała ją bardzo dawno, więc może po prostu nie
pamiętać istotnych rzeczy (np. odnośnie rozwoju psychicznego
bohaterów). "Harry'ego" (z oczywistych powodów) niedawno, więc ma go
bardziej 'na świeżo' w pamięci.
Ale rozumując w ten sposób koncentrowalibyśmy się jedynie na aktualnych
wiadomościach, zaniedbując rzeczy, które miały miejsce dawno temu, twierdząc na
przykład, że fakt, iż Leper jest wicemarszałkiem jest o niebo istotniejszy od
Holokaustu (przepraszam, że tak z grubej rury, ale akurat taki przykład mi
przyszedł do głowy).

Pozdrawiam (zwłaszcza wielbicieli Narni) ;)

[Gość: Ginny]

Gość portalu: Pat napisał(a):

> Myslę, że Ginny jest tak negatywnie (i niesprawiedliwie!)
nastawiona
Negatywnie? Po prostu wolę Harry'ego, ten swiat bardziej do mnie przemawia niz
Narnia...
> do "Narni", bo jak sama pisze, czytała ją bardzo dawno, więc może po prostu nie
>
> pamiętać istotnych rzeczy (np. odnośnie rozwoju psychicznego
> bohaterów). "Harry'ego" (z oczywistych powodów) niedawno, więc ma go
> bardziej 'na świeżo' w pamięci.
> Ale rozumując w ten sposób koncentrowalibyśmy się jedynie na aktualnych
> wiadomościach, zaniedbując rzeczy, które miały miejsce dawno temu, twierdząc na
>
> przykład, że fakt, iż Leper jest wicemarszałkiem jest o niebo istotniejszy od
> Holokaustu (przepraszam, że tak z grubej rury, ale akurat taki przykład mi
> przyszedł do głowy).
No faktycznie z grubej rury. Historia jest moja pasją i nie posunełabym sie do
takich porównań! Ale gdyby Narnia mnie wciągneła, niewątpliwie wracałabym do niej
częściej...
>
> Pozdrawiam (zwłaszcza wielbicieli Narni) ;)
A ja pozdrawiam- po prostu... Nie masz jak dyskusja w miłym gronie...

Przepraszam, Ginny

[Gość: Pat]

Sorry za taki atak, ale miałam wtedy straaasznie zły dzień. Dopiero teraz na
spokojnie przeczytałam swój post i jest mi głupio, że to Tobie się oberwało, a
nie prawdziwej przyczynie mojego złego nastroju. Mam nadzieję, że przyjmiesz
przeprosiny, bo mam straszne wyrzuty...

Pozdrawiam - każdego: i tych, co wolą Narnię i tych, co Harrego!

[Gość: Ginny]

Przeprosiny przyjęte. Przecież tak czy siak obracamy sie w tym samym magicznym
świecie książek...

[Gość: kmk]

Gość portalu: Pat napisał(a):

> Myslę, że Ginny jest tak negatywnie (i niesprawiedliwie!) nastawiona
> [...]

Och, bardzo prosze, przekonujmy sie, ale nie oceniajmy! To ze nasza trojka
(pozwalam sobie zaliczyc sie do tak milego grona jak Kasia i Pat) dzieli
zamilowanie do Narni, nie oznacza, ze mamy monopol na racje. Wiec zapomnijmy
to 'niesprawiedliwie', bo "o gustach sie nie dyskutuje".

Wspomniane 'paredziesiat' lat mozna bez trudu zapomniec, bo w calym cyklu o zyciu
bohaterow w tym okresie jest moze kilka zdan (koncowka "Lwa, czarownicy...",
gdzie ow czas sie zaczyna i "Kon i jego chlopiec", gdzie znow przelotnie
spotykamy bohaterow)

[mikolaj7]

Gość portalu: kmk napisał(a):

> Gość portalu: Pat napisał(a):
>
> > Myslę, że Ginny jest tak negatywnie (i niesprawiedliwie!) nastawiona
> > [...]
>
> Och, bardzo prosze, przekonujmy sie, ale nie oceniajmy! To ze nasza trojka
> (pozwalam sobie zaliczyc sie do tak milego grona jak Kasia i Pat) dzieli
> zamilowanie do Narni, nie oznacza, ze mamy monopol na racje. Wiec zapomnijmy
> to 'niesprawiedliwie', bo "o gustach sie nie dyskutuje".
>
> Wspomniane 'paredziesiat' lat mozna bez trudu zapomniec, bo w calym cyklu o zyc
> iu
> bohaterow w tym okresie jest moze kilka zdan (koncowka "Lwa, czarownicy...",
> gdzie ow czas sie zaczyna i "Kon i jego chlopiec", gdzie znow przelotnie
> spotykamy bohaterow)

[Gość: Kasia]

mikolaj7 napisał(a):


> Wlasnie to, ze bohaterowie wciaz sie zmieniali zniechecilo
> mnie do przeczytania czwartego i dalszych tomow Narnii. A
> co do 'monopolu na racje' to mozna zerknac do postu
> niejakiego thomasa "Harry Potter - zenada". O co chodzi z
> tym Digorym? W Harrym tez byl taki...


Jesli chodzi Ci o Cedrika Digoriego, ktory wystepuje w H.P. - to zupelnie inna historia :)
W koncu "nie jednemu psu Burek na imie"... :)


Jesli chodzi o gusta, to kazdy ma prawo do swego zdania, to, ze dla co poniektorych ksiazki o Narnii sa czyms
niesamowicie wspanialym, wcale nie znaczy, ze musza sie nimi wszyscy zachwycac .

Pozdrawiam wszystkich goraco :)

[Gość: Kita]

Lewis artysta wielkim byl.Pojawia sie u niego i metafizyka, i filozofia, nie
tylko magia. U Rowling jest sama akcja.Plus magia. To jest bardzo dobre do
czytania, ale o wiele gorsze do myslenia.Lubie HP, polknelam w kilka dni
wszystkie tomy - a do Narni wracam wiele razy i wciaz znajduje cos nowego. W HP
nic nowego nie znajdziesz za drugim czytaniem. jest to samo i ani deka
więcej.Znam maniakow, ktorzy HP czytaja po 15 razy - ale nic z tego nie wynika,
poza opanowaniem na pamiec nazwisk, sytucji, zwrotow akcji itp.Przy drugim,
trzecim czytaniu Narni znajdziesz mase nowych rzeczy i mnostwo nowych
interpretacji.Po prostu - Narnia to wielka literatura, a HP to fajna ksiazka
dla masowego czytelnika.Ktora nie stawia zadnego oporu umyslowego.Narnia stawia
taki opor, kaze myslec, a nie kazdy to lubi, zwlaszcza gdy ma lat kilkanascie.

[Gość: Pat]

Gość portalu: Kita napisał(a):

> Lubie HP, polknelam w kilka dni
> wszystkie tomy - a do Narni wracam wiele razy i wciaz znajduje cos nowego. W HP
> nic nowego nie znajdziesz za drugim czytaniem. jest to samo i ani deka
> więcej.Znam maniakow, ktorzy HP czytaja po 15 razy - ale nic z tego nie wynika,
> poza opanowaniem na pamiec nazwisk, sytucji, zwrotow akcji itp.Przy drugim,
> trzecim czytaniu Narni znajdziesz mase nowych rzeczy i mnostwo nowych
> interpretacji.Po prostu - Narnia to wielka literatura, a HP to fajna ksiazka
> dla masowego czytelnika.Ktora nie stawia zadnego oporu umyslowego.Narnia stawia
> taki opor, kaze myslec, a nie kazdy to lubi, zwlaszcza gdy ma lat kilkanascie.

Dokładnie! Ja też nad każdym tomem HP spędziłam góra 2 godziny, ale nie czuję
potrzeby przeczytania tego jeszcze raz. Nawet przed ukazaniem się IV tomu nie
musiałam sobie 'przypominać' wcześniejszych...
Natomiast Narnię czytuję w miarę regularnie raz na 1-2 lata i za każdym razem
odkrywam tam coś nowego, coś co akurat pasuje do mojej sytuacji życiowej, do
moich aktualnych problemów itp. W HP chyba bym tego nie znalazła. A może po
prostu jestem już na to 'za stara'...


Pozdrawiam ;)

P.S. Ginny - dziękuję za wyrozumiałość!