Małgorzata Gutowska-Adamczyk

[ruda.aga]

Jestem pod wrażeniem twórczości pani Małgorzaty. Ostatnio konałam ze śmiechu w trakcie lektury Serenady. Co za niesamowicie utalentowana pisarka. Dziwne, że do tej pory nic o niej nie słyszałem. Chyba żaden polski pisarz nie dorównuje jej dowcipem. Nie chcę nikogo obrażać, ale uważem, że pani Gutowska-Adamczyk jest lepsza od samej Chmielewskiej. Polecam wszystkim Serenadę. Przednia zabawa.

[wacek.marek]

a czytałaś Niebieskie Nitki? Tam też są świetne dialogi.

[miecz.krzyzacki]

Ja bym polemizował. Moim zdaniem najlepsze poczucie humoru ma Dariusz Rekosz. Nie czytałem Serenady, może kiedyś. Nie wierzę, żeby ta książka była śmieszniejsza od Szyfru Jana Matejki. Dariusz Rekosz przywrócił mi wiarę w talent polskich pisarzy.

[zona_mi]

O, nowy nick? Jaki ładny...

Następny to będzie bialy.plaszcz? ;P

> Moim zdaniem najlepsze poczucie humoru ma Dariusz Rekosz.
> Dariusz Rekosz przywrócił mi wiarę w talent polskich pisarzy.

ROTFL.

[miecz.krzyzacki]

Nie rozumiem... Co sugerujesz?.. Nikt nie może pochwalić na tym forum Dariusza Rekosza, bo zaraz rodzą się insynuacje. Nie jestem autorem Szyfru Jana Matejki i Futryny. Nie mam takiego talentu. Z tym trzeba się urodzić. Ale mnie stać na to, żeby publicznie docenić czyjąś klasę i talent. Jestem wolny od zazdrości.
Niech się pan nie zraża, panie Dariuszu. Ma pan za sobą tysiące czytelników i wielbicieli!!!

[Gość: ziutek]

>Ma pan za sobą tysiące czytelników i wielbicieli!!!<

Ja bym od razu rzucił miliony.Lepiej brzmi.

[zona_mi]

> Nikt nie może pochwalić na tym forum Dariusza Rekosza, bo zaraz
rodzą się insynuacje.

Nie, nie tylko na tym ;)

> Z tym trzeba się urodzić.

O, tak :)

> Niech się pan nie zraża, panie Dariuszu. Ma pan za sobą tysiące
czytelników i wielbicieli!!!

W każdym razie dwóch na pewno - siebie i wydawcę tych niezwykłych
dzieł :)))

[kuchenkowa]

Zapoznałam się z fragmentami Szyfru Jana Matejki reklamowanego tu dość
niezdarnie. Niestety, natłok dowcipów z okolic poniżej pasa poraził mnie i
zniesmaczył, choć też napełnił pewną nostalgią - dowcipy analno-genitalne
praktykowaliśmy z upodobaniem w czasach podstawówki. Potem nam przeszło.

Więc przypuszczalnie wierni czytelnicy tego zbiorku żarcików rekrutują się ze
sfer nastoletnich.
Ale autor wygląda sporo dojrzalej. No cóż, wieczny chłopiec.

[pomocnik.freuda]

"Niestety, natłok dowcipów z okolic poniżej pasa poraził mnie i
zniesmaczył, choć też napełnił pewną nostalgią - dowcipy analno-genitalne
praktykowaliśmy z upodobaniem w czasach podstawówki".

Moze w tym przypadku genitalia i czesci analne posluzyly za brawurowa metafore?
Metafore, ktora niewlasciwie odczytalas i pochopnie zadowolilas sie doslowna
interpretacja tekstu? Nie wiem, pytam tylko:P

Brawura metafory

[kuchenkowa]

Faktycznie, nie odczytałam tam wielu metafor, poza tymi, które są dośc czytelne
w sferach nastoletnich, jak np. ptak czy kiełbasa (co to może oznaczać, drogi
czytelniku?)
Ale oto fragment, może ktoś bardziej wyrobiony odnajdzie tu drugie dno?

"Panie! - warknęła zezowata kasjerka. - Na gó.. mi to?
- A gdzie pani ma gó..?
- Co?! - wstała z siedzenia.
- No, gdzie to gó.., skoro mam położyć na nie jokera?
Wiktoria z Ryśkiem spojrzeli na siebie i oboje złapali się za usta. Znaczy,
każdy za swoje. Ziutek pokiwał głową ze zrozumieniem.
- Ma facet rację - przyznał. - Powiedziała pani "na gó.. mi to". Więc jeżeli
słowem "to" określimy jokera, bo przecież on jest podmiotem państwa rozważań, to
trzeba wskazać przedmiot, na który "to" chciałaby pani położyć.

[kuchenkowa]

I skąd wziąłeś, drogi Dariuszu, tego Freuda?

[pomocnik.freuda]

Najpierw pisalas o analno-genitalnych aspektach ksiazki, a teraz, nagle i przebiegle, zaprezentowalas tekst o go... Czyzbys probowala skakac z watku na watek, zeby obiektywnym czytelnikom zaklocic proces tworczej analizy? I - pytanie chyba podstawowe - niby odkad go.. budzi tyle emocji w literaturze? Nawet wielcy nie bali sie tykac tego tematu. Na przyklad Remarque.

[Gość: Lebiega]

pomocnik.freuda napisał:

> Najpierw pisalas o analno-genitalnych aspektach ksiazki, a teraz,
> nagle i przebiegle, zaprezentowalas tekst o go...

Trudno piszac o tej ksiazce, nie pisac o go...
Chyba, zeby sie ograniczyc do czcionki i papieru.

> Czyzbys probowala skakac z watku na watek, zeby obiektywnym
> czytelnikom zaklocic proces tworczej analizy?

Wlasnie dzieki "naglej i przebieglej" prezentacji tekstu obiektywny czytelnik
moze sobie tworczo analizowac. Obawiam sie jednak, ze- jesli ma byc obiektywny-
tworcze analizy beda dotykac raczej autota tego czegos, niz tego czego w stanie
czystym.

> I - pytanie chyba podstawowe - niby odkad go.. budzi tyle emocji w >
literaturze? Nawet wielcy nie bali sie tykac tego tematu. Na
> przyklad Remarque.

Co innego tykac sie tematu gowna w literaturze, a co innego tykac sie gowna w
literaturze.

Autor "kodu" ma z Remarquem wspolna chyba tylko pierwsza sylabe nazwiska.

[pomocnik.freuda]

Szkoda, ze zanizylismy poziom dyskusji. W kulturalnej atmosferze mozna dojsc do bardziej konstruktywnych wnioskow, mozna sie rozwijac intelektualnie, odkrywac nowe talenty. A tak rodza sie tylko uprzedzenia i niechec, a to utrudnia ocene dziela. Szyfr moze wywolywac rozne uczucia, ale trzeba obiektywnie przyznac, ze Dariusz Rekosz to jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci w polskiej literaturze.

[kuchenkowa]

Poziom dyskusji taki, jak poziom omawianego dzieła. Literaturą nazwać je trudno,
jeśli, to raczej produkt książkowy, niezredagowany zresztą. Mam wrażenie, że po
tym, jak autor wydalił go z siebie z dużą łatwością, nikt go już przed
publikacją nie przeczytał.

Nie budziłby on (produkt) żadnych kontrowersji, bo też i niewiele osób by go
czytało, gdyby autor tak ofiarnie nie promował go w wątkach forumowych
niezwiązanych z ww. omawianym produktem.

Poza tym, drogi Dariuszu, czekam na nowego nicka. Tu - muszę przyznać -
wykazujesz się niejaką pomysłowością.

[kuchenkowa]

pomocnik.freuda napisał:

> Najpierw pisalas o analno-genitalnych aspektach ksiazki, a teraz, nagle i przeb
> iegle, zaprezentowalas tekst o go... Czyzbys probowala skakac z watku na watek,
> zeby obiektywnym czytelnikom zaklocic proces tworczej analizy?

Jeśli zgubiłeś słownik wyrazów obcych, to spieszę wyjaśnić, że zaprezentowany
fragment ma ścisły związek ze sferami analnymi (nie będę pogłębiać niesmacznych
tłumaczeń, słowniki masz również w internecie). A zatem nie skaczę, lecz trzymam
się ściśle tematu.

[pomocnik.freuda]

Powolujac sie na autorytet dr hab. Janusza S. Bienia i dr hab Tadeusza Cegielskiego, ktorzy recenzowali Slownik wyrazow obcych, przytaczam z tegoz zrodla definicje "analny": odbytniczy, odbytowy, odbytnicowy.
Tak wiec slowo gowno nie miesci sie w ramach tejze definicji, jest ono wylacznie skojarzeniem. Ale na podobny sposob mozna kojarzyc drzewo z sowa (moze sowa na nim usiadzie). Dlatego zarzucilem ci niechlujnosc w dyskusji merytorycznej. Cytat z ksiazki p.Rekosza jest w pewnym sensie manipulacja. Kazda ksiazke mozna w ten sposob osmieszyc. W Ulissesie jest fragment, w ktorym bohater uprawia onanie. Ale, na litosc boska, czy to oznacza, ze Ulisses jest literackim przysmakiem wylacznie dla koniobijcow i innych swintuchow? Dajmy Rekoszowi to samo prawo co Joyce'owi w operowaniu roznymi srodkami literackimi. I nie osadzajmy wczesnego Rekosza zbyt surowo. Jestem pewien, ze kilka lat przyniesie nam wiele wzruszen litrackich. Chcialbym przypomniec szanownym czytelnikom, ze Dariusz Rekosz zostal niedawno laureatem prestizowego konkurusu w Gdansku. Nieustannie udziela wywiadow dla radia, prasy i telewizji. Tak wiec moze owo powodzenie sciaga na p. Dariusza niechec i wrogosc?
I na koniec wazna uwaga. Pan Rekosz promuje swoje ksiazki w Empiku w stroju krzyzaka i z odpowiednim mieczem, czym przybliza mlodym czytelnikom niuanse historyczne. Czyniac tak, pan Dariusz pomoga zabliznic rany w trudnych stosunkach polsko-niemieckich. Jest wiec z tej perspektywy ambasadorem polskiej kultury. I chocby z tego powodu jestesmy winni mu jesli nie zachwyt, to przynajmniej szacunek.

[nomina]

Strój oryginalny, przyciąga uwagę, ale rozpatrywałabym go w kategoriach
promocyjnych, a nie kulturowych. Czy jeśli nucę teraz Wysockiego, to naprawiam
stosunki polsko-rosyjskie?
Drogi Autorze, naprawdę dobrze Ci życzę, nie przesadzaj jednak, bo osiągniesz
efekt odwrotny od zamierzonego. I zupełnie poważnie mówię, żebyś zażyczył sobie
porządnej korekty w następnej części SJM. Replika puszcza tekst na żywioł, ze
szkodą dla swoich pisarzy.

[pomocnik.freuda]

Ten cynizm mnie troche przytlacza. To, ze pisze pozytywnie o moim ulubionym autorze, wcale nie oznacza, ze jestem autorem Szyfru. Nie, jestem tylko wiernym czytelnikiem pana Dariusza. Nucenie Wysockiego to rzeczywiscie niewinna czynnosc, nie majaca wplywu na losy swiata. Ale przeciez to wlasnie male kroki prowadza w kierunku wielkich zmian.
Przykro mi, Nomino, ze wytykasz publicznie drobne wpadki pana Rekosza. Nieswiadomie uderzasz w morale jego czytelnikow, a przeciez chyba nie o to Ci chodzilo. Jak trafnie zauwazylas, drobne bledy to wina wydawnictwa. Wiadomo - kiedy pisarz tworzy, kiedy zanurza sie w niewidzalnym dla zwyklych ludzi swiecie, to wowczas balansuje na granicy transcendcji i rzeczywistosci. Czy w poscigu za odkryczywmi myslami i wizjami warto zatrzymywac sie nad przyziemnymi bledami stylistycznymi? Czy warto ryzykowac utrate kilkusekundowego natchnienia? Od wylapywania bledow jest redakcja.

[lucyolejniczak]

Pomocniku.freuda, na litość, a cóż to za bełkot nam serwujesz? Pozwolę sobie powtórzyć za Gombrowiczem: "Im mądrzej, tym głupiej"...Zgubiłam się w zawiłościach twoich wynurzeń już po dwóch pierwszych zdaniach.
Dlaczego nie założysz osobnego wątku dla p.Rekosza? Jako miłośnik jego twórczości powinieneś tak zrobić, a nie nadużywać gościnności innego autora i wygłaszać hymny pochwalne na cześć kogoś zupełnie innego.
Chyba twojemu ulubionemu autorowi należy się osobny wątek, nie sądzisz? Nie wpadłeś na taki pomysł. Żałujesz mu osobnego wątku? Taki z ciebie wielbiciel?

[pomocnik.freuda]

Przepraszam za belkot. Na swoje usprawiedliwienie podam, ze jestem troche stremowany piszac o panu Dariuszu. Spoczywa na mnie duza odpowiedzialnosc, nie chcialbym zawiesc mojego ulubionego autora. Poza tym nie oceniaj mnie zbyt surowo, Lucyolejniczak, bo to ty jestes pisarka, a ja tylko amatorem slowa pisanego. Wiec wiadomo, ze moje zdania nie beda tak plynne i tresciwe jak zawodowca. A poza tym moze jakos tak niezrecznie forumuje mysli, bo przezywam okres fascynacji. Odkad przeczytalem Szyfr, czuje sie lepszym czlowiekiem. Po raz pierwszy w zyciu polubilem czytanie ksiazek, a to jest juz duza wartosc.
Przepraszam, ze rozpisalem sie w tym watku. Ale spodobal mi sie pomysl porownania wybitnych osobowosci literackich (p. Malgorzaty i p. Dariusza) pod katem poczucia humoru. Wedlug mnie zwyciezca tej rywalizacji moze smialo predentowac do miana najzabawniejszego polskiego autora. Mysle, ze w sposob cywilizowany, nieuragajacy zasadom dobrych manier, mozemy poprowadzic dyskusje na ten temat.
PS. Lucyolejniczyk, gratuluje, bardzo mi sie spodobala Twoja ksiazka.

[lucyolejniczak]

Nie robimy tu żadnych porównań, popatrz na TYTUŁ WĄTKU.
Jeszcze raz proponuję, żebyś założył specjalny wątek swojemu ulubionemu pisarzowi.Tam też będzie można kulturalnie dyskutować na temat twórczości p.Rekosza. W czym problem? Przecież to wcale nie jest trudne, a bardziej eleganckie w stosunku do obu autorów. Nie sądzisz?
PS Nie lubię pochlebstw.Bez urazy.

[pomocnik.freuda]

Nie robimy tu zadnych porownan? Wypowiadasz to takim tonem, jakbys mogla rozkazywac. Moze i mozesz... Ale niech o konkursie zadecyduja tez inni. Moze komus spodoba sie moj pomysl. A jesli pomysl jest chybiony, to sprawa umrze smiercia naturalna. Bez zadnych scen i pouczan. To ma byc zwykla zabawa literacka. Moze dotyczyc takze innych autorow. Ciebie tez.
Na podstawie Twojej ksiazki uwazalem Cie za wielka dame, ktora mogla byc ozdoba salonow. Dlatego jestem zawiedziony, ze publicznie wzgardzilas moim uznaniem (nie pochlebstwem)jako czytelnika. No ale skoro traktujesz mnie jako trzeciorzednego czytelnika, ktorego mozna w ten sposob zbyc... Twoje prawo. Szkoda, ze najbardziej agresywna postawe przyjmuja w tym watku osoby, od ktorych powinno sie wymagac wiecej tolerancji i ciepla. Od konkurencyjnych pisarek i pisarzy. A przeciez to artysci powinni ustanawiac normy spoleczne i dawac dobry przyklad. Bycie pisarzem to nie tylko zbieranie kasy i rozdawanie autografow. To takze obowiazki wobec spoleczenstwa. Nie bojcie sie o slawe - slawy starczy dla kazdego.

[lucyolejniczak]

No cóż, jest w Tobie jakaś sztuczność, która aż bije po oczach i dlatego trudno mi uwierzyć w Twoje szczere intencje. Stąd też moja reakcja na Twoje "uznanie", które mi zazgrzytało.
Nie jest ważne jakimi słowami piszesz, ale co piszesz.
Dlaczego z uporem godnym lepszej sprawy nie chcesz założyć osobnego wątku? Tam można dyskutować i ogłaszać konkursy do woli.
Dlaczego korzystasz z czyjegoś wątku?
To nie jest pouczanie, tylko zwykłe pytanie, na które ciągle nie odpowiadasz.

[Gość: Lebiega]

pomocnik.freuda napisał:

> Przepraszam za belkot.

Niby jest skrucha. Ale, przegladnawszy dalsza czesc watku, wciaz nie widze checi
poprawy.

> Ale spodobal mi sie pomysl porownania wybitnych osobowosci
> literackich (p. Malgorzaty i p. Dariusza) pod katem poczucia
> humoru. Wedlug mnie zwyciezca tej rywalizacji moze smialo
> predentowac do miana najzabawniejszego polskiego autora.

Biarac pod uwage dzialalnosc promocyjno- forumowa pana Dariusza (dawniejsza i
obecna), wedle mojej oceny, moze on smialo pretendowac do miana
najsmieszniejszego polskiego autora. Patrzac pod katem smiesznosci jest on
osobowoscia, w rzeczy samej, wybitna.

[pomocnik.freuda]

> Przepraszam za belkot.
Niby jest skrucha. Ale, przegladnawszy dalsza czesc watku, wciaz nie widze checi poprawy.

Chryste Panie, Krolowo Dziewic... ales ty niecierpliwy. Checi sa, ale brak jeszcze wprawy. Czlowiek uczy sie cale zycie klarownego wyrazania mysli. To dlugi, ale przynoszacy satysfakcje proces. Nie chcialbym jednak, zeby moja nieudolnosc rzucala jakis cien na tworczosc Dariusza Rekosza. Nie ocenia sie przeciez Sapkowskiego na podstawie jego pierwszego lepszego wielbiciela.

[nomina]

Ależ ja nie wytykam wpadek autora, lecz wydawcy. Tak, od poprawiania błędów jest
korekta, od wygładzania tekstu - redakcja, ale jednej i drugiej zabrakło. A
powtarzam: szkoda.
Żadna myśl pisarza nie będzie odkrywcza, jeśli zostanie napisana fatalnym
językiem. Szukając analogii - cóż pacjentowi po chirurgu, mającym nowatorskie
sposoby małoinwazyjnego usuwania chorych narządów, jeśli nie potrafi on tych
narządów odróżnić i zlokalizować, a cięcie robi ze stołem włącznie?
Morale - ej, nie przesadzaj, znowu ten patos, patos, patos. A na mnie
pseudoerystyczne sztuczki nie robią wrażenia.

[pomocnik.freuda]

"Morale - ej, nie przesadzaj, znowu ten patos, patos, patos. A na mnie pseudoerystyczne sztuczki nie robią wrażenia".

To nie fair. Jestescie zawodowcami. Dla was zlapanie kogos za slowko to zaden problem. Moze rzeczywiscie zle dobralem slowo. Ale zeby tak od razu - pseudoartystyczne sztuczki? Cos mi sie wydaje, ze zyjecie w hermetycznym swiecie artystow. No i jak potem czytacie wypociny zwyklych Kowalskich, to sie tylko denerwujecie, ze poziom nie taki. A przeciez czytelnik nie musi byc pisarzem. Prawda?

Mieczu krzyzacki!

[lucyna7a77]

Jeśli chcesz pisać o panu Dariuszu Rekoszu, proszę założyć nowy wątek. Ten jest poświęcony twórczości pani Gutowskiej-Adamczyk. Jest to zresztą moja ulubiona autorka. Gorąco polecam!

[braineater]

Nie chciałbym się czepiać, bo objawy schizofrenii zawsze się dobrze ogląda, ale na tym forum naprawdę widać nr IP...

P:)

[lucyna7a77]

Dziękuję Ci Braineater za męską rękę. Gdyby mój ex był taki zdecydowany, to byśmy do dziś byli razem (przepraszam za prywatne pytane, ale... jesteś żonaty?).
Mała techniczna uwaga: zdaje się, że mylisz schizofrenię z rozszczepieniem osobowości :P

[agnieszka_azj]

"Niebieskie nitki" - sympatyczne, "110 ulic" i "220 linii" - też
dobre książki dla młodzieży
poczytajmi.blox.pl/2008/05/110-ulic-220-linii.html
ale "Serenada" solidnie mnie rozczarowała :-( Słodkie idiotki nigdy
nie budziły mojej sympatii.

[kuchenkowa]

Nie wiem, czy dobrze zrozumiałam, ale czy ta Serenada też jest książką dla
młodzieży?

[agnieszka_azj]

kuchenkowa napisała:

> Nie wiem, czy dobrze zrozumiałam, ale czy ta Serenada też jest
książką dla
> młodzieży?


Nie.
"Serenada" jest książką dla dorosłych - ale o mentalności
nastolatków ;-)))

[kuchenkowa]

Dzięki. Mentalność nastolatków, mówisz? Słodkie idiotki?

Ja chcę książki o twardych i mądrych babach!

[mma_ramotswe]

Dowcipem????
Owsze: ciekawe ujęcie rzeczywistości, ciepło, ciekawe (choć jednak
nie oryginalne) wątki... ale dowcip?

znikam

[pomocnik.freuda]

Wynosze sie juz z tego watku, nie chce dluzej wystawiac waszej cierpliwosci na probe. Na koniec zdradze, ze moze jeszcze w tym tygodniu bede mial na prawym ramieniu tatulaz z wizerunkiem Dariusza Rekosza i Pameli Anderson. Jesli ktos sie zgodzi na zrobienie sobie tatulazu z podobizna p. Rekosza, wysle mu bezplatnie ksiazke pt. Szyfr Jana Matejki.

[pingzing]

Tatułaż to ja sobie mogę zrobić. Tatuażu nie, nawet za darmową paczkę.

[kuchenkowa]

A ja mam bardzo piękny mamuaż (jako kobieta nie chciałam decydować się na
tatuaż), z panem REkoszem od przodu, od tyłu (tu bez miecza) i widok z góry, na
tę genialną głowę.

Ale książki nie chcę. Błagam, nie!!!! Nie wytrzymam większej porcji tej lektury,
choć autora porównuje się tu z Ulisessem.

Ulisessa już mam, dziękuję.
Na plecach wymamuuję sobie Joyce'a może.

[Gość: lenka24]

Ja czytalam i Niebieskie Nitki i Serenade. Czytalam takze 110 ulic i 220 linii.
Przyznam, ze Serenade jest moja ukochana i zgadzam sie ksiazek zadnej autorki
nie czytam z taka przyjemnoscia jak ksiazek Pani Gutowskiej Adamczyk:)Zastanawia
mnie dlaczego tak swietna autorka jest tak slabo promowana....przeciez to
literacki skarb:)