"Trzepot skrzydeł" K. Grochola

[f.l.y]

ma się ukazać 12 czerwca...

słuchałam wypowiedzi autorki w programie 'dzień dobry tvn' - lubię
tę pisarkę i książkę kupię, a Wy?

[troppo_bella]

Ja nie.

[troppo_bella]

Ja nie. Za szybko mi się wysłało. Zapoznałam się z jednym z bestsellerów tej
pisarki jako z faktem popkulturowym i jakoś nie pałam chęcią poznania następnych
powieści.

[woi.mi]

Wszystkie są takie same, nieciekawe, nieżyciowe , kiepskie poczucie humoru.

[nchyb]

o rety i ty te wszystkie beznadziejne książki przeczytałaś? Że też
chciało ci się tak katować. Masochistka, czy cóś?

jak mie ze 2 ksiażki jakiegoś pisarza męczą, to już o 3 i 6-tą nie
sięgam...
Może cię zmusili do przeczytania tych wszystkich nieżyciowych bez
poczucia humoru książek? Wspólczuję...


A wracając do tematu głównego - nie kupię, ale jak bedzie w
bibliotece - pozyczę i przeczytam. Jak wszystkie poprzednie. Które
arcydziełami godnymi Nobla moim zdaniem nie były, ale chwilę
rozrywki lekiej, prstej i jednak przyjemnej potrafiły zapewnić...

[f.l.y]

no więc jestem po lekturze :)

przeczytałam jednym tchem z przerwą na herbatę :)

parę pierwszych stron trochę mnie fizycznie zmęczyło, krótkie
zdania, wyróżnienia kursywą - tempo, podobnie czytało mi się
Przegryźć dżdżownicę...

za chwilę jednak już czytało się łatwiej, a książka zadziałała na
mnie emocjonalnie - denerwowałam się przedstawioną w książce
sytuacją, ciśnienie mi skakało aby pod koniec pobeczeć się
totalnie :))

czy to arcydzieło, czy nie - nie mnie osądzać...
wiem jedno - fikcja czy nie, taką sytuację ma w swoim życiu wiele
kobiet i autorka nam przypomniała, że tak w życiu jest..

mnie się książka podoba, bo sprawnie napisana..
i chyba jednak po coś...

[dorota_elzbieta]

I ja dorzucę swoje trzy słowa. Powiem tak, nie kupuje, nie czytuje i gustuje w
innej literaturze.Ale, ale nie czytuje z braku czasu zawsze odkładam "na później"...
Ale co trzeba docenić czy też dostrzec:
a)Grochola zagospodarowała pewną niszę rynkową
b) nakręcili film na podstawie nie lektury i zagospodarowała kolejną niszę
c)Polacy i Polki ją czytają (a jaki to jest poziom,,,no cóż, ale czy zawsze
trzeba czytać literaturę wysoką..?);
d)humor rzecz gustu, mnie czasami się podoba (a skoro film tego nie popsuł)
e)nie podoba mi się Grocholi podejście do sytuacji kobiet- tylko z mężczyzną
zaznaje szczęścia...ale cóż taki nurt literacki...
f) KObieta robi to co lubi,,,jakkolwiek by tego nie doceniać...

[onion68]

Co prawda, to prawda. Podpisuję się pod wszystkimi sześcioma punktami :-)

[Gość: woi.mi]

:) Jedną przeczytałam. O drugiej usłyszałam, że to kontynuacja .Wystarczy.

[katee1]

Jak rozuemiecie zakonczenie ksiązki ?

[ileczka76]

ja kupiłam dzisiaj i od razu pochłonęłam jednym tchem!
dla mnie świetna, bardzo poruszająca, zryczałam się okrutnie;)))
naprawdę polecam.

[ileczka76]

a, do dziewczyn, które pisały, że nie to poczucie humoru itp. - to nie jest
ksiązka "lekka", śmieszna ani zabawna!!! wręcz przeciwnie..
tym bardziej radzę po nią sięgnąc.
czytałam też poprzednią ksiązkę Grocholi -"Osobowośc cmy" i też polecam, również
wstrząsająca i bardzo wciągająca.

[kerry_weaver]

Po przeczytaniu wywiadu z Grocholą w dzisiejszych Wysokich Obcasach
stwierdziłam że chyba kupię. Mam przesyt lekką-i-zabawną literaturą
babską gdzie głównym problemem jest znaleźć/odzyskać faceta ale
wygląda na to że ta książka jest zupełnie inna.

[onion68]

Nawet najpoważniejszy temat można potraktować a la Danielle Steel, a po lekturze
wywiadu mam obawy, że tutaj ta sytuacja może zachodzić. Przeczytam, jeżeli
będzie w bibliotece lub ktoś pożyczy. Może.
Wywiad mnie raczej nie zachęcił do autorki i jej książek. Rozbawiło mnie
rozróżnienie, jakie pani Grochola poczyniła między popularnością a sławą. Cóż,
dla mnie ta różnica jest tak subtelna, że niedostrzegalna ;-) Może występować
jedynie różny zasięg popularności/sławy - ilościowy i, że tak powiem, jakościowy.

[kerry_weaver]

> Nawet najpoważniejszy temat można potraktować a la Danielle Steel,
a po lekturz
> e
> wywiadu mam obawy, że tutaj ta sytuacja może zachodzić.

Jeśli poważny temat przemocy będzie potraktowany w przyswajalnej
lekkiej formie ale w sposób zmuszający do zastanowienia - to jestem
bardzo za.

Rozbawiło mnie
> rozróżnienie, jakie pani Grochola poczyniła między popularnością a
sławą.

Dla mnie akurat to spostrzeżenie jest bardzo trafne i mogę się pod
nim podpisać.

Klimaty Pollyanny w jej wywiadach mnie zawsze odrzucają natomiast
uwagi nt. sławy i feminizmu bardzo do mnie trafiły.

[mohinder]

> Po przeczytaniu wywiadu z Grocholą w dzisiejszych Wysokich Obcasach
> stwierdziłam że chyba kupię.

wywiad: wyborcza.pl/1,81388,5309620,Pollyanna_Sienkiewicz_krzepi.html

Ja, po przeczytaniu już wiem, że na pewno nie.
Wywiad jest przerażający - wszystkim miłośnikom
autorki (bo raczej nie pisarki) polecam.

[troppo_bella]

Ja też odniosłam smutne wrażenie, że Grochola chce coś powiedzieć, ale plącze
się w sprzecznych zeznaniach. Jej dawne wywiady miały w sobie energię i dowcip,
były dużo ciekawsze niż ta jej jedna książka, którą czytałam, natomiast tej
sobotniej rozmowie brak i dowcipu, i logiki, ot garść niezbornych mądrostek i to
wypowiadana śmiertelnie poważnie. Może to wina dziennikarza, który łapał ją za
słowa, z czego się już nie potrafiła wyplątać.

[ibelin26]

Czytałam "osobowość ćmy" - książka nudna, słodka, przewidywalna

Wstrząsający to był "Książe Przypływów"

[wypass]

Wczoraj w empiku wzięłam książkę do ręki, jak większość nowości.
Zdziwiłam się, że druk taki duży, luźny, ogromne marginesy z
czterech boków... kilkadziesiąt? sto? stron rozdmuchanych na 170?
Wydawcy chodziło o przejrzystość tekstu? Ktoś to potrafi wyjaśnić?

[Gość: niezalogowana]

A ja przeczytałam " Trzepot..." i jestem pod wielkim wrażeniem.
Temat słuszny, to prawda, ale najbardziej spodobała mi się
powściągliwość z jaką książka jest napisana. Nigdy nie podobały mi
się krótkie, jak przy zadyszce, zdania, nie czułam jakby melodii
tekstów Grocholi. Tutaj jest inaczej, jest świetnie, dobitnie, słowa
są precyzyjne. Książka ta pozostanie w moich myślach na bardzo
długo.

[ls48]

Właśnie przeczytalam i bardzo mi sie podobala.czyta sie dobrze a pod
koniec ksiażki z wypiekami na twarzy. Bardzo aktualny temat dla
niestety wielu kobiet.

Kiecka

[perli]

nie kupi, bo nie lubi. 85 jeno ajkju ma i nie rozumi co pisze Panie ta.
Kiecka

[beatanu]

Nie kupiłam, dostałam w prezencie, przeczytałam wczoraj wieczorem,
wiedziałam, że nie jest to lektura do śmiechu, ale nie
przypuszczałam, że autorka przeczytanej przeze mnie przed
laty "Nigdy w życiu" tak bardzo mnie tym razem poruszy...

Prosto, prawie beznamiętnie o tym jak wejść i wyjść z upodlenia, w
przekonaniu, że to miłość. Jeżeli ta książka pomoże wydostać się z
takiego stanu uzależnienia choć jednej kobiecie, to spełni swoją
rolę z nawiązką. Polecam!

[mansuba]

Kupiłam. Przeczytałam w samolocie podczas trzygodzinnej podróży. Wryło mnie w
fotel. Książka może nie jest arcydziełem, ale porusza do głębi. Ciężki temat
opisany lekką ręką.

[chiara76]

przeczytałam i uważam, że jest dobra.
Fakt, dla kogoś, komu się zdaje, że Grocholę stać na jedynie lżejsze książki
(czytałam jej trylogie o Judycie i tak, umiem się przyznać, że mi się podobała,
przynajmniej miło spędziłam czas czytając), nie zechce się sprawdzić, co to jest.
A tymczasem to zupełnie inna książka. Tematyki się spodziwałam, bo trochę
wcześniej się nasłuchałam, za to nie spodziewałam się formy. Bałam się zbytniej
przesady i może epatowania okrucieństwem, a tu okazało się,że w formie listu do
Kogoś Ważnego napisana spowiedź życia.
I tylko zastanawiam się, czy to trochę nie jest tak, jak z tymi reklamami
społecznymi typu "jedź wolniej", "nie skacz do nieznanego zbiornika wodnego"
itd...czyli, do kogo to ma trafić, skoro wiemy dobrze, że ofiary przemocy
domowej nie pochodzą tylko z rodzin patologicznych a często wręcz przeciwnie.
Nie wiem, być może ta książka i tak staram się ją odbierać, ma za zadanie
wesprzeć te kobiety, które tkwią w tego typu związkach i dać im przysłowiowe
skrzydła właśnie do wyrwania się z bagna. I może faktycznie tak to działa.
A na końcu faktycznie, aż się zryczałam.
Mnie się podobało, o ile można tak powiedzieć o książce, która dotyka niełatwego
tematu.

[Gość: abi]

Ja też czytałam 2 czy 3 wcześniejsze książki Grocholi, ale ta mnie bardzo
zaskoczyła. Powstrzymywałam się od płaczu w czasie czytania, ale emocji narosło
we mnie tyle, że zaraz po skończeniu książki padłam mojemu kochanemu mężowi w
ramiona i wtedy już nie wytrzymałam. Wiele się słyszy o przemocy w rodzinie, ale
ta powieść otwiera nam trochę oczy na to, jak całą sytuację widzi ofiara, jak to
sobie wszystko tłumaczy, jak wciąż szuka winy w sobie... Zaskoczyło mnie też to,
do kogo skierowana jest narracja bohaterki, co okazuje się dopiero na końcu tej
pięknej książki. Polecam gorąco

[Gość: oregano1]

Bardziej niż jej książki,b.lubię p.Grocholę,czy faktycznie
opowiadała lekkie życie,to jkest pytanie dla każdej osoby czytającej
jej utwory,mnie się b,podoba jako kobieta,nie wiem ,czy
reprezentuje ,faktycznie taki styl życia o jakim opowiada,ale jest
bez wątpienia barwną postacią,tym bardziej jestem ciekawa jej nowej
książki,ale przeczytam ja dopiero 26/27/07(nocka przy wnusi),pa
p.Grocholi ,życzę słonca codziennie i ciekawych zdarzń,które ,byłyby
kanwa do nowej historii.

[natalijasz]

przeczytam choćby po to, żeby mieć porównanie z wcześniejszymi jej książkami. a
z tego co czytam na forum, to ta jest zupełnie inna. bardzo nie lubię
sformułowania "zupełnie inna", bo niby co to ma znaczyć, ale i tak przeczytam.
lubię jak mnie ludzie zaskakują zmianą klimatu i tematyki w swoich książkach.

[mamalgosia]

Znalazłam na półce u mojej mamy. A że miałąm czas, to przeczytałam.
Moim zdaniem warta uwagi (choć Grocholę omijam szerokim łukiem)

[oczarowana_ulegloscia]

Kupiłam tą książkę, chociaż inne książki Grocholi pożyczałam, aby przeczytać, tą
jednak chciałam mieć na półce. Kupiłam i myślałam, że "wystarczy" mi na dłużej -
wystarczyła na godzinę. Pochłonęłam ją jednym tchem. Książka prawdziwa, do bólu
prawdziwa.

[Gość: niezapominajka300]

Ludzie
odkad to ksiazke ocenia sie po wielkosci druku przejzystosci kartek czy czionce???
Ksiazka to tresc zawartosc a nie batonik w kolorowym papierku
Kiedy siegnelam po ta ksiazke z poczatku czytalam ja raczej bez smaku lecz w
miare zaglebiania sie zaczelam rozumiec co autorka ma do przekazania
A ma naprawde wiele
Takie ofiary kobiety zyja wsrod nas
Byc moze jest to nawet nasza kolezanka z pracy z ktora mijamy sie przy dzbanku z
kawą
Powiem tak:
Ksiazka wyrywała moje emocje z wnęrza jak bebechy a kazdą pięsc opisana w
ksiazce kazdy ból fizyczny czułam na sobie
Po przeczytaniu jej wyszłam tak samo poturbowana jak bohaterka
ale to czasem jest potrzebne
to jak przestroga
zeby nigdy nie byc biernym wobec siebie