E. L. Doctorow

[a.adas]

Tak mnie naszło by napisać kilka słów o tym pisarzu. Jego twórczość znam
raczej wybiórczo, najbardziej do gustu przypadło zdecydowanie "Ragtime",
intrygujący fresk Nowego Jorku (poprzedniego) przełomu stuleci. No właśnie,
Nowy Jork, sporo (zdecydowana większość?) jego książek traktuje o tym mieście.

Często był ekranizowany, ale akurat żaden z tych filmów nie zrobił furory, a
"Ragtime" Formana uchodzi za porażkę. Cechą charakterystyczną stylu
Amerykanina jest wplatanie prawdziwych postaci w fikcyjne fabuły, z reguły
gdzieś na marginesie co prawda, ale są. W jakimś sensie to kronikarz
amerykańskiego snu, przewrotny, brutalny, okrutny... Nie jest to proza
intelektualna (z czym akurat Nowy Jork się kojarzy), nie zamyka się w getcie
klasy średniej (i jej obsesji), ale za wyjątkiem "Ragtime" zawsze mam
wrażenie, ze czegoś jej brakuje.

Solidny pisarz czy coś więcej?

[donatta]

Dla mnie więcej, myślę, że Doctorow bawi się formą, jak na postmodernistę przystało. "Ragtime" jest taki poszarpany, bo ma naśladować muzykę; "Witajcie w ciężich czasach" zostało napisane w konwencji westernu, "Rezerwuar" to kryminał, "Jezioro nurów" wykazuje tendencje poetyckie i tak dalej. Postmodernistów trzeba czytać z przymrużeniem oka, rzadko kiedy ich powieści można nazwać "solidnymi". Mnie bawiło odcyfrowywanie stylu, szukanie elementów charakterystycznych, pewnych łączników z danym gatunkiem muzycznym, filmowym czy literackim.

Dawno nie czytałam jego książek, muszę przekopać biblioteczkę i się z nimi przeprosić :-)

[braineater]

Znam Ragtime i Witajcie w ciężkich czasach, ale też jakby mi czegoś w gościu
brak - jak na stylistę za mało w nim stylu i umiejętności zabawy tymże, jak na
opowiadacza ma dość sztampowe historie i nie bardzo wie, co z nimi zrobić, żeby
czytelnika wkręcić. Ragtime to jeszcze pamiętam, że mnie męczył taki mocno
niespiesznym, nużącym klimatem, ale czytałem to z 15 lat temu pewnie, więc może
teraz bym to inaczej odbierał. Stoi na półce, jak nie będę miał co robić to zajrzę.

[Gość: sutkacy]

chyba trzeba by uderzyć w "Miasto boże", tam najlepiej widać
postmodern pattern w tworzeniu narracji, w traktowaniu współczesnego
świata jako multidyskursu....
RaGTIME miał fajne zdanka...

[Gość: adas]

może i najlepiej
ale rezultatem jest bełkot (no dobra, przesadzam) mieszający kilka ważnych spraw
w iluzji literackiej "zabawy", książka ciężkostrawna i nie wnosząca nic nowego
do podejmowanych tematów. Chwilami można się zastanawiać czy nie mamy do
czynienia z "kompleksem Bellowa". Gra planami narracji rzeczywiście w miarę
ciekawa od strony technicznej (oszukał mnie na pierwszych 20 stronach), ale
niewiele wnosząca do fabuły.