kto kocha Niziurskiego?

[Gość: ela]

Bo ja kocham!!czasem sięgam po Jego książki i myślę,że zaczarował mnie na całe
życie!!!Panie Edmundzie dzięki Elzbieta

[Gość: Mat]

To idol mojego dzieciństwa - choć te dwadzieścia lat temu był dla mnie tylko
nazwą - dobrą marką, gwarancją wspaniałych przeżyć - a latem kiedy zobaczyłem
go jak szedł ulicą na moim osiedlu to dopiero zobaczyłem że to nazwisko na
ulubionych książkach z dzieciństwa jest sympatycznym wąsatym dziadkiem - aż
chciałem podejść i podziękować - ale coś mnie powstrzymywało - ja wielki chłop
z brodą zamieniam się w Mateuszka sprzed lat. A teraz żałuje ...

[Gość: Tomi]

Zeby nie bylo ze tylko dwie osoby go kochaly (i kochaja) za jego ksiazki to ja
tez sie dolaczam, to byly czasy !!!!

Tomi

[tgaw]

Wiem! Niziurska!
ale czy aby napewno?
Co wygrałem??

[Gość: Ginny]

A mnie Niziurski nie kręcił. Wolałam Bahdaja. Dlaczego- nie wiem.

[tgaw]

Niziurski, Bahdaj, Wernic, Verne, Szklarski, Nienacki, Lindgren, London, May...

[Gość: Grazia]

Hmm..kocham?Może za dużo powiedziane ;)
Wolę książki Musierowicz-z polskich pisarzy,a z zagranicznych Grishama i
Sheldona.Ale bardzo podobają mi się jego książki,kilka z nich przeczytałam...

[tgaw]

No i wyszło: kto nie kocha
Dramatyczny jest niski poziom rozumienia tekstu pisanego

[Gość: wojciech]

A zatem pora wrócić do meritum. Ja kocham.
Przy okazji mam gorącą prośbę do innych miłośników. W połowie lat
osiemdziesiątych w czasopiśmie "Płomyk" była drukowana powieśc pana Edmunda pod
tytułem "Gorączka w VIII A". Była to kontynuacja przygód Tomka Żabnego. Oprócz
niego, Suplicjusza, Wyrzka i Złośliwego Miecia, występowały w niej postacie
takie jak Cwajnos, Tyndzio Dubelt czy Agnita Dwojak.
Czy ktoś z Was wie,czy ta powieść została później wydana w formie książkowej?
Jeśli tak to pod jakim tytułem?
Będę wdzięczny za każdą, najdrobniejszą informację.
Dziękuję i pozdrawiam wszystkich gorąco.

[Gość: Flak]

To było cos: Żaba pozbieraj sie albo cos w tym stylu, ale na pewno był żaba w
tylule.
Widziałem to niedawno w hipermarketach.
Ech żeby tak w Wielkiej Grze była tematyka: Edmunt Nizurski- losy jego
bohaterów ksiązkowych.
Człowiek wygrałby trochę grosza....
Naprzód Wspaniali do dzis stoi na moim telewizorze obok Księgi Strachów
Nienackiego....

[Gość: Alcest]

To "Żaba, pozbieraj się!".

[qbin2013]

"Żaba pozbieraj się" był mocno zmienioną (i wg mnie dużo gorszą) wersją "Gorączki w 7a". Jedyna oryginalna wersja dostępna jest w archiwalnych wydaniach Płomyka.

[Gość: Dylemat]

Osobiście zbierałem w tamtym czasie te Płomyki z powieścią "Gorączka w VII a". Były to numery od 14 z 1982 roku do 12 z 1983 roku. Nie sądźcie, że pamiętam to po 34 latach, sprawdziłem, wszystkie te numery leżą u mnie do dziś, czasem biorę je do ręki z sentymentem...a powieść ta już nigdy nigdzie się nie ukazała. Chyba że się mylę:)

[tt-tka]

Gość portalu: Dylemat napisał(a):

> Osobiście zbierałem w tamtym czasie te Płomyki z powieścią "Gorączka w VII a".
> Były to numery od 14 z 1982 roku do 12 z 1983 roku. Nie sądźcie, że pamiętam to
> po 34 latach, sprawdziłem, wszystkie te numery leżą u mnie do dziś, czasem bio
> rę je do ręki z sentymentem...a powieść ta już nigdy nigdzie się nie ukazała. C
> hyba że się mylę:)

A mozesz z grubsza strescic ? byc moze w wydaniu ksiazkowym byla pod innym tytulem.

[tt-tka]

tt-tka napisała:

> Gość portalu: Dylemat napisał(a):
>
> > Osobiście zbierałem w tamtym czasie te Płomyki z powieścią "Gorączka w VI
> I a".
> > Były to numery od 14 z 1982 roku do 12 z 1983 roku. Nie sądźcie, że pamię
> tam to
> > po 34 latach, sprawdziłem, wszystkie te numery leżą u mnie do dziś, czas
> em bio
> > rę je do ręki z sentymentem...a powieść ta już nigdy nigdzie się nie ukaz
> ała. C
> > hyba że się mylę:)
>
> A mozesz z grubsza strescic ? byc moze w wydaniu ksiazkowym byla pod innym tytu
> lem.


Pardon, przegapilam post, ktory wyjasnia, co to bylo - ksiazkowe wydanie mam, plomykowej wersji nie czytalam :(

[polaris32]

Ogromna prośba.
Możesz zeskanować to opowiadanie?
Jestem gotów dać nawet na dobre piwo.
Jeśli tak odpowiedz na tutaj to podrzucę maila

[Gość: miki]

Przygody Marka Piegusa to było to !!!

[fibin]

Ech, łza się w oko kręci! To se na vrati! Syna namówiłem i też mu sie podoba,
choć on ma swojego Sapka i Tolkiena...Pzdr:)

Niziurski,Nienacki,Szklarski,Verne...

[Gość: dar]

Ach,łza się w oku zakręciła...Pięknie wrócić do wspomnień z dzieciństwa...

[fibin]

Widzę, że czytaliśmy to samo:) Dodałbym jeszcze Bahdaja, Sienkiewicza, Lema i
sporą grupę zagranicznych autorów s-f. Pzdr:)

[Gość: Alcest]

Ja też go "kocham". ;-) Uważam, że - obok Chmielewskiej - to najlepszy polski
pisarz popularny (nie cofając się do samego Sienkiewicza ;-) ). "Sposób na
Alcybiadesa", "Awantura w Niekłaju", "Niewiarygodne przygody Marka
Piegusa", "Naprzód Wspaniali" i reszta trylogii odrzywolskiej; a także zgrabne
kawałki dla dorosłych (tych niestety wszystkich nie czytałem): "Salon
wytrzeźwień", "Eminencje i bałłabancje". W ostatnich latach nieco stracił
formę, pisząc za dużo i trochę chyba za bardzo dla podreperowania finansów (jak
właśnie Chmielewska), albo nawet wydając wcześniejsze książki, najwyżej lekko
zmienione, pod nowymi tytułami. Ale jeszcze "Niezwykłe przypadki Bubla i
spółki" (mam je pod nowym tytułem "Tajemniczy nieznajomy z zoo") były super!
Cała twórczość pana N. jest dla mnie kultowa (chyba tego modnego przymiotnika
nie uniknę), ale w mojej opinii numerem 1 pozostaje mniej znana jego
powieść: "Siódme wtajemniczenie". Jest naprawdę cool; swego czasu nosiłem się
nawet z zamiarem napisania pochwalnego kawałka na jej temat; jak sam Niziurski,
pół żartem, pół serio (nawet śledząc tropy z Kafki! ;-) ) - ale cóż, wieczny
brak czasu...
Pzdr

[Gość: mazurek]

Zapomnieliscie zupelnie o "Ksiedze Urwisow", ktora byla czystej formy
"produkcyjniakiem" dla nieletnich pociech (bardzo sympatycznie napisanym, ale
zawsze).
Niczego tam nie brakuje: wies, pragnacy spoldzielni dobrzy spolecznicy (Sadej,
Gondera), kulak Osuch, podstepny dywersant Wcislo-Lemke, proba zatopîenia
kopalni, pozytywny oficer UB, etc. No coz, takie to byly czasy. W owych latach
nasze czolowe "autorytety moralne" (dzisiejsi czolowi udeccy "swieci") tez
goraco popieraly "wielkie idee Stalina" i afiszowaly sie z goraca miloscia do
PZPR.
Wole juz osiscie Niziurskiego.

[Gość: mazurek]

Mialo byc: wole juz osobiscie Niziurskiego.

[Gość: f/x]

Mazurek, ale ty tu piszesz a tam ci przepadają audycje fajne w radiu maryja!!!
Szkoda twojego czasu tutaj, ach i nie zapomnij o krzaklewskim, fajny facet
jest..

[Gość: mazurek]

A co to jest Radio Maryja, synku? Moze mnie oswiecisz, bo ja w Paryzu go nie
lapie. A co polecasz abym sie mogl ukulturalnic? Codzienna lekture GW, czy
Trybune Ludu?

[Gość: Alcest]

Ja też od UW (co do UD, uprzejmie informuję, że nie istnieje - są widać
dzielnice Paryża, gdzie gazety docierają z kilkuletnim opóźnieniem) wolę
Niziurskiego, co nie przeszkadza mi użalić się nad kolejnym smutnym przypadkiem
prawicowego radykała, który nawet do literatury młodzieżowej musi mieszać swoje
kompleksy i frustracje. Sporo tu takich, którzy nie mogą napisać postu nawet na
forum sportowe czy o książkach, żeby nie wspomnieć o PRL czy stalinizmie -
przeradza się to już w jakąś obsesję. Ciekawostką jest przy tym, że ludzie
wtrącający tu do wszystkiego politykę pochodzą jedynie ze skrajnej prawicy; jakoś
wszyscy usytuowani na lewo od niech (nawet ich odbicia - lewicowi radykałowie)
zdołali sobie przyswoić, że miejsce na to jest w działach: "Kraj", "Świat"
czy "Informacje dnia". Koledze mazurkowi również polecam studia nad cudowną
złożonością struktury tego forum, której widać - zajęty rytualnym przywoływaniem
cieni Luny Brystygierowej - nie zdołał jeszcze do końca ogarnąć. Wtedy powinien
znaleźć właściwe miejsce dla swojej idee fixe i wszyscy unikniemy dzięki temu
kolizji między różnymi gustami politycznymi w miejscu, gdzie decydować winien
jedynie gust literacki.

A o "Księdze Urwisów" nie wspomniałem, bo po prostu nie jest aż tak dobra jak te
książki Niziurskiego, w stosunku do których to uczyniłem. Natomiast i tak
pozostaje ciekawą pozycją w swoim rodzaju, niezależnie od swojego archaicznego
przesłania, tak jak takowymi pozostały mimo zestarzenia się ich warstwy
ideologicznej chwalące kolonializm "Kim" i "W pustyni i w puszczy", czy cykl C.S.
Lewisa o Narni, gdzie przedkładanie republiki nad monarchię stanowiło kolejny
dowód degrengolady moralnej jednej z postaci, słusznie zresztą za to przez autora
ukaranej.

[Gość: mazurek]

Zacny Alcescie,
Dzieki, ze chociaz Ty nie radzisz mi zajac sie czyms bardziej interesujacym,
chociazby sluchaniem Radia Maria, jak to uczynil Twoj poprzednik.
Nawiazanie do postawy czolowych "swietych" udeckich (brzmi to nieco lepiej niz
"uwowskich") mialo na celu rozgrzeszenie Niziurskiego, ktory nawet w swoim
(sympatycznie napisanym) porodukcyjniaku zachowuje umiar w swym "uwielbieni"
dla wielkich idei Stalina, umiar ktorego nie zachowywali wspomniani panowie.
Poniewaz "Ksiega urwisow" zostala napisana "na spoleczne zamowienie" chcialem
umiescic ja we wlasciwym kontekscie. Podchodzac pod szescdziesiatke naleze do
pokolenia, ktore jeszcze dobrze tamte czasy pamieta, w przeciwienstwie do
mlodszej generacji, majacej na owa epoke spojrzenie, ktore nazwalbym
"ksiezycowym" i uwazajacej wszelkiego typu retrospekcje za niepotrzebne
babranie sie w przeszlosci. Tyle z "polityki".
Daleki jestem od przywolywania cieni ubeckiej nimfomanki Luny Brystygierowej, a
polityka nie jest ma idée fixe ani zawodowo, ani ekstraprofesjonalnie (jestem
inzynierem).

Z tym kolonializmem to sprawa nieco bardziej skomplikowana.
Apologia kolonializmu u Rudyarda Kiplinga, jaka mozna znalezc w "Kimie" jest
rzecza zrozumiala w kontekscie jego "angielskosci" i lat, ktore spedzil w
Indiach jako dziennikarz. Przeczytalem ogromna wiekszosc jego ksiazek,
osobiscie polecam Ci jego ksiazke (byc moze juz to czytales) "Stalky i spolka"
(Kipling jest w niej Beetle'm) napisana na bazie jego szkolnych wspomnien.
Wracajac do kolonializmu; z racji zawodu poznalem bezposrednio bardzo wiele
bylych kolonii.
Niektore z nich (Singapur, Malezja) daja sobie bardzo dobrze rade, inne zas,
glownie byle kolonie w Afryce, sa w sytuacji tragicznej pomimo tego i rzadza
nimi tubylcy. Wlasciwie poza korupcja glodem i aids niewiele tam mozna
znalezc. Czy mozna ganic Sienkiewicza za akcenty prokolonialistyczne? De
gustibus. Poznalem wszystkie kraje, ktore tworza scenerie perypetii Stasia i
Nel. Pracowalem w paru z nich (m. in. W Egipcie). Czy dzisiejsi mieszkancy zyja
lepiej niz ich skolonizowani przodkowie? To sprawa do dyskusji. Mozna szermowac
politycznie poprawnym pojeciem antykolonializmu, ale warto zobaczyc jakiej
ewolucji downaly kraje, ktore "wyzwolily sie z pet". Dochodzi do tego system
trybalny panujacy jeszcze do tej pory w wielu krajach Afryki, ktory powoduje,ze
pojecie demokracji dla tych ludzi jest abstrakcja. Ale tu juz wkraczamy w
dziedzine rozwazan pozaliterackich.
Konczac, male wyjasnienie: rzadko zagladam na to forum (czesciej juz na forum
WPROST), a jeszcze rzadziej tu pisze; po prostu zainteresowal mnie temat
dotyczacy pisarza, ktory zawsze byl dla mnie postacia sympatyczna. Czy jestem
ultraprawicowym radykalem? To juz kwestia punktu odniesienia, czyli perspektywy
z jakiej sie to ocenia.
Bez urazy. M

[Gość: f/x]

Gość portalu: mazurek napisał(a):


> Konczac, male wyjasnienie: rzadko zagladam na to forum (czesciej juz na forum
> WPROST), a jeszcze rzadziej tu pisze;

Czy jestem
> ultraprawicowym radykalem? To juz kwestia punktu odniesienia, czyli perspektywy
>
> z jakiej sie to ocenia.

A WPROST przyznało jakąś nagrodę Millerowi!
I co ty teraz biedaku zrobisz???
Moze jednak Radio Ma-ryja...

[Gość: mazurek]

f/x,
Napisalem, ze zagladam na forum WPROST, a nie ze jestem milosnikiem tego pisma.
WPROST poza swietnym Sawka niewiele juz ma do zaofiarowania (idem GW). W Polsce
jest coraz mniej czasopism dajacych sie czytac.
Co ty tak nieszczesniku wracasz uparcie do tego Radia Maryja? Masz jakies
zapiekle, seksualne kompleksy zwiazane z ta nazwa?

[Gość: f/x]

brak mi juz slów....

[Gość: czorny]

wiesz co ? tacy jak ty to nawet dyskusję o wiośnie sp.....lą polityką !!!!
wieńczysławie nieszczegulny

[Gość: mazurek]

Gość portalu: czorny napisał(a):

> wiesz co ? tacy jak ty to nawet dyskusję o wiośnie sp.....lą polityką !!!!
> wieńczysławie nieszczegulny


Ten sliczny neologizm "nieszczegUlny" gleboko zapadl mi w serce...

[Gość: Alcest]

Niezmiernie mnie cieszy deklaracja kolegi Mazurka o jego nieopętaniu polityką,
choć dopiero dalsza wymiana zdań ukaże, w jakim stopniu odpowiada to prawdzie -
podobnie będzie z kwestią Jego radykalizmu. ;-)
Co do retrospekcji; nie wypowiadam się przeciw nim jako takim, choć też trzeba w
uciekaniu się do nich znać umiar (mimo znaczącej różnicy wieku między nami, sądzę
że i Kolega podpisałby się po zdaniem "Bardziej [od przeszłości] interesuje mnie
przyszłość, bo zamierzam spędzić w niej resztę życia")- natomiast uważam, co jest
dość zrozumiałe, że miejsce na retrospekcje polityczne jest na innym forum.
Jeśli chodzi o usprawiedliwianie Kiplinga wszelkiego rodzaju okolicznościami
jego życia, to równie dobrze można to czynić w stosunku do Niziurskiego z
okresu "Księgi urwisów". A nawet lepiej; Kiplinga nikt nie zmuszał do opiewania
kolonialzmu, bo w jego czasie i miejscu można było czynić inaczej (vide Conrad),
natomiast w epoce zaawansowanego stalinizmu niemożliwe było ukazanie się
jakiejkolwiek powieści współczesnej bez, choćby nieznacznych, koncesji
ideologicznych. I takowe właśnie (nieznaczne) poczynił Nizurski, bo głęboko
niesłuszne jest zdanie Kolegi, że "Księga urwisów" była produkcyjniakiem
pisanym "na społeczne zamówienie". To po prostu ciekawa powieść, przełamująca
panujące wówczas konwencje podobnej literatury (podobnie jak, co niedawno
przypomniano, "Fizia Pończoszanka" w Szwecji), która po nieznacznym retuszu
mogłaby stanowić ważną pozycję ówczesnej literatury francuskiej, niemieckiej, czy
wreszcie polskiej - gdyby polska powojenna historia potoczyła się inaczej.
Ukazała się jednak w stalinowskiej Polsce i dlatego wydżwięk, jaki jej nadano,
był jeszcze omal że najłagodniejszy z możliwych.W każdym razie o Niziurskim,
widząc ewolucję jego twórczości w miarę łagodzenia ograniczeń cenzuralnych, można
z pewnością powiedzieć, że nie był komunistą (co dla mnie osobiście nie ma
znaczenia dla oceny jego twórczości, rozumiem jednak, że dla Kolegi ma) -
natomiast o Kiplingu da się powiedzieć, że był przez całe życie - jak to ujął
Conrad - imperialnym szowinistą (co również nie ma dla mnie w tym kontekście
znaczenia i wyciągam to tylko jako przykład, jeśli już mamy mówić o poglądach
twórców literatury dla młodzieży). BTW; "Stalky'ego" oczywiście czytałem, choć
ostatni raz już dawno temu - świetna pozycja!
Ponownie pozwolę się nie zgodzić (tylko już skrótowo, bo muszę wychodzić z pracy)
z kwestią usprawiedliwiania w jakikolwiek sposób kolonializmu. Plantatorzy z
Południa również swego czasu usprawiedliwiali niewolnictwo tym, że przecież
niewolnikom często było nie gorzej niż robotnikom przemysłowym z Północy. Warunki
materialne nie mają tu jednak nic do rzeczy; panuje dość powszechny konsensus, że
uzyskanie wolności przez kraj czy jednostkę jest wartością nadrzędną -
niezależnie od tego, co później z tą wolnością kraj czy jednostka zrobi. I
niezależnie od tego, czy dawne kolonie radzą sobie obecnie lepiej, czy gorzej -
trudno oprzeć się wrażeniu, że en masse radziłyby sobie lepiej, gdyby ich rowzój
historyczny i tworzenie z plemion nowoczesnych narodów nie został zahamowany w
okresie dominacji obcych mocarstw - analogicznie jak w Polsce podobna, choć
słabsza dominacja ZSRR, źle przysłużyła się istnieniu społeczeństwa
obywatelskiego i nowoczesnej klasy politycznej.

Pzdr

[Gość: mazurek]

Drogi Alcescie,
Ja tez wychodze wlasnie z pracy, a jutro z samego rana lece do Ameryki
Poludniowej, gdzie spedze caly tydzien w rozjazdach i prawdopodobnie nie znajde
wolnego czasu na internet.
Nie we wszystkim sie zgadzamy, ale gdyby wszyscy reprezentowali dokladnie ten
sam punkt widzenia to zycie byloby nudne.
Odpisze Ci obszerniej, ale bedziesz musial najprawdopodobniej poczekac do mego
powrotu.
Pozdr.M

[Gość: Ewka*]

Swego czasu czytałam go na okrągło obok Bahdaja i Ożogowskiej (Tajemnica
zielonej pieczęci); najbardziej lubiłam czytać "Siódme wtajemniczenie" - chyba
dobrze pamiętam tytuł?; już dawno do nich nie zaglądałam, ale czuję, ze wkrótce
to zrobię; będą doskonałym lekarstwem na szarą codzienność.

[Gość: Ewka*]

Ale chyba wolałam jednak Bahdaja i jego "Wakacje z duchami"...

[Gość: Ewka*]

No Alicja! Piszesz czy nie?

[Gość: ala]

,,Siódme wtajemniczenie" ! Zdecydowanie ,,Siódme wtajemniczenie"! Nie pamiętam
już dokładnie imion bohaterów ( Innocenty Ankoholik?) i ich przygód(wybaczcie
wszyscy, którzy pamiętacie), ale pamietam moją nimi fascynację ! I nie zapomnę
nigdy tamtych fajowych chwil spędzonych z książkami Niziurskiego!

[Gość: E]

no co ty nie powiesz? a "Awantury kosmiczne" pamietasz?

7 wtajemniczenie !

[Gość: Nu!]

7 wtajemniczenie to nie jest taka zwykła ksiązka dla młodzieży. Moim zdaniem
jest lepiej napisana niż "Wahadło" Eco. To prawdziwa ksiązka o pozbawianiu
złudzeń - demitologizacji. I to przesłanie; że realność to "punkciarstwo".
Radze przeczytać ponownie. NIC nie straciła na swojej atrakcji, mimo tylu lat.
I dobra rada wujka "dobra rada": koniecznie wydanie z rysunkami Czeczota.
Nawiasem mówiąc jest tam i o narkotykach i broni biologicznej........... i
astronautyce. Opisy transów są kapitalne.
To literacki rarytas.

[Gość: Flak]

Wcale nie gorsza jest ADELO ZROZUM MNIE.
Tu tym razem główny bohater pozbawiony jest złudzeń co do miłości.

[Gość: Alcest]

Gość portalu: Nu! napisał(a):

> 7 wtajemniczenie to nie jest taka zwykła ksiązka dla młodzieży. Moim zdaniem
> jest lepiej napisana niż "Wahadło" Eco. To prawdziwa ksiązka o pozbawianiu
> złudzeń - demitologizacji. I to przesłanie; że realność to "punkciarstwo".
> Radze przeczytać ponownie. NIC nie straciła na swojej atrakcji, mimo tylu lat.
> I dobra rada wujka "dobra rada": koniecznie wydanie z rysunkami Czeczota.
> Nawiasem mówiąc jest tam i o narkotykach i broni biologicznej........... i
> astronautyce. Opisy transów są kapitalne.
> To literacki rarytas.

Trudno mi się nie cieszyć, widząc jak mój wybór się potwierdza; a spodziewałem
się, że więcej fanów będą miały bardziej znane pozycje, jak "Sposób na
Alcybiadesa". Co do narkotyków, przypominam sobie tylko narkotyczną książkę ;-) -
"Niezwykłe przygody Anatola stukniętego na początku" - ale rzeczywiście wachlarz
poruszanych tematów jest imponujący, włącznie z cechującym późnego Niziurskiego
zamiłowaniem do "realizmu kosmiczno - magicznego" ;-). A jakie kapitalne teksty(z
pamięci, więc nie dosłownie); a propos wielkiej polityki: "To po co mamy tę broń,
skoro nie możemy jej stosować? Nie rozumiesz, gdybyśmy nie mieli tej broni, nie
moglibyśmy zawrzeć z Blokerami układu o jej niestosowaniu". "Wszystko, co jest
poza Związkiem, jest nieważne i raczej niedobre! Nie może być dobre, skoro nie
pomaga Związkowi".Albo zadania matematyczne (oczywiscie znów przytaczam w
przybliżeniu)- testy na niestrawność ułamkową w których 100 uczniów internatu
dostało do zjedzenia 500 kg kaszy i po jakim czasie ja zjedzą, skor po zjedzeniu
40% kaszy 2/3 uczniów uległo niestrawności; albo ile czasu zajmie wykopanie grobu
przez 2 i 1/4 grabarza - 1/4, bo 1 z grabarzy uległ opilstwu i stracił 3/4
zdolnosci do pracy? :-) I ta tchnąca gorzką prawdą życiową wizja, zgodnie z którą
wybór w życiu ograniczony jest tylko do zdobywania twierdzy Mambo albo twierdzy
Persil; a w końcu tak czy owak każdy - chce tego czy nie - musi otrzymać swoje 7.
wtajemniczenie...
A propos przytoczonego tu, trzeciego i najsmutniejszego tomu trylogii
odrzywolskiej; "Adelo, zrozum mnie!". Warto zauważyć, jak często w twórczości
Mistrza powraca temat młodocianej femme fatale; czyżby jakieś własne
doświadczenia ;-) ? Najczęściej ma ona przy tym na imie Giga (nietypowy skrót od
Jadwigi), jak w "Niewiarygodnych przygodach Cymeona Maksymalnego", "Nieziemskich
przypadkach Bubla i spółki", czy nawet "Eminencjach i bałłabancjach". Warto, żeby
zajął się tym jakiś krytyk literacki; tak samo jak analogicznymi poodbieństwami
między głównymi bohaterami, czy to będzie Tomek Żabny, Cykorz czy Tomek Okist;
mały, chudy, z pomysłami, dobry z fizyki...

Pzdr

8 wtajemniczenie ?

[Gość: Nu]

"Niziurski" to po prostu cała masa watków, tematów i motywów przeinteresujacych. Ale ma ta zalete jeszcze, ze własciwie nie potrzebuje krytyki lit., zeby zajmowac w duszach czytelników własciwa range. Z tym ze oczywiście jego oficjalny status "pisarza dla młodziezy" jest nieadekwatny. To scisła czołówka polskiej literatury po prostu.
A tak nawiasem mówiac, jestem własnie po kilkudniowe sesji blogowej, polegajacej na zapoznawaniu sie z zawartoscia serwera www.blog.pl i jestem, delikatnie mówiac wstrzasnięty. 11000 blogów! Ruch jak na autostradzie. I większoś to produkcja młodziezy 15/20 lat. Ale wstrzasniety lekko jestem tez ich zawartoscia. Dlaczego o tym pisze? Bo tam rzeczywiscie zakwita jakis swiat dziwny, co prawda wirtualny, ale i prawdziwy do bulu zarazem. Bardzo serio Pomieszanie kompletne życia z literatura....
"za moich czasów" te to było bardziej rozdzielone.... To jest byc moze miejsce wtajemniczen.
Jak ktoś nie zna, to polecam otchłan ta: www.blog.pl
i np. dzienniczek współczesnej hiphopowej(chyba inteligentnej) nastki z Krakowa na poczatek: ata.blog.pl/
albo dla kontrastu tajemniczej poetki / poety z Australii: cyberia.blog.pl/

[Gość: szcz]

Żujesz czy łuskasz?
Te książki są nieśmiertelne!

[Gość: jurgas]

Czterdzieche mam już na karku, ale Jego książek nie mogę zapomnieć.
Nawet teraz wracam do nich, by odpocząć od szarej codzienności.
Wyobraźcie sobie, że Niziurskiego czytają moi synowie (14 i 18 lat)
z takim samym zainteresowaniem, jak ja kiedyś. Nikt z Was nie wspomniał
o "Klubie Włóczykijów". Przeczytałem to ostatnio i zalewałem się ze śmiechu.
Nizurski rulez!!!

[Gość: Alcybiades]

Do stu kosmonautów bosych... ja też bym się zapisał do fanklubu :)

[sto100]

No jak nie kochać!