5 pomysłów na raz

[pan_darecki]

Zastanawiam się, jak w Waszych Szanownych Głowach rodzą się pomysły na
książki. Interesuje mnie jak i gdzie się rodzą i czy rodzą się jak
przysłowiowe zaplanowane dzieci czy też są wynikiem chwilowego nastroju. Czy
jest to – planowanie rodziny, czy szybki numerek. I rzecz najistotniejsza –
jak wybrać, z powiedzmy 5 pomysłów, które kołaczą się w głowie czasami prawie
zlewając się w schizofreniczną jedną całość by w końcu zamienić się w pomysł
na książkę jak to autor nie potrafił napisać jednej książki co chwila
wymyślając nowe fabuły nie mogąc opanować jednego „kontinuum”.
Czy ktoś podzieli się swoimi rozterkami w tym temacie? Czy ktoś ma tak jak ja
to cholerne rozdwojenie a raczej rozszczepięćdziesięciorzenie jaźni?

[ojuciasan]

Pierwszy mglisty zarys jako pomysł na książkę - spontaniczny. Potem szczegółowy
plan - już na zimno (najtrudniejszy etap). A wszystko jeszcze zależy od
zapotrzebowania mojego wydawcy ;-)

[nobullshit]

Nie jestem pisarką, ale mam kumpla - scenarzystę filmowego, który zasięga moich
"porad". I też cierpi na schizofrenię tego rodzaju, czy też raczej narzucają mu
ją producenci. Zdarza mi się więc czytać po pięć nowel filmowych / treatmentów
/ drabinek według tego samego pomysłu.
Imho trzeba notować, odłożyć, zaczekać, wrócić do tekstów. Potem daje się
wyeliminować dwie wersje z pięciu. Rozwijamy, trzy pozostałe, znów odkładamy,
itd. I na każdym etapie warto z kimś pogadać.

[ariz]

Pomysły zjawiają się nieproszone w najróżniejszych okolicznościach przyrody. Większość z nich nie zasługuje na uwagę, ale trafiają się między nimi takie, które zostają na dłużej. Intuicyjnie czujemy, że ten bądź inny stanie się podłożem przyszłej książki, wybieramy go więc i próbujemy "obudować". Podkreślam, że chyba odgrywa tu doniosłą rolę właśnie intuicja, jakieś wewnętrzne przekonanie, co do słuszności wyboru. Mam wrażenie, że nie da się go w pełni zracjonalizować. Na pytanie, dlaczego napisałeś książkę o tym, a nie o czymś innym, trudno odpowiedzieć jednoznacznie. Ot, bo to lubię, bo chcę coś powiedzieć, bo nie lubię pewnych zjawisk społecznych, bo lubię pewne zjawiska społeczne, bo od lat o tym marzyłem, bo myślę, że ludziska to kupią, bo nie umiem pisać o niczym innym itd.
Wydaje mi się, że należy podążać za tym wewnętrznym podszeptem i tyle.
Po tym, jak stworzę zarys fabuły, staram się koncentrować tylko na tym jednym, zrastam się z bohaterami i ich światem. Nie umiałbym pisać kilku powieści jednocześnie. Pewnie żadna z nich nie byłaby zadowalająca.

[skajstop]

Ja miewam sto pomysłów na godzinę :)
A jak sobie z tym radzę? Notuję je, zostawiam do przetrawienia. Większość pada
na różnych etapach obróbki - czasem już po napisaniu x stron tekstu mówię sobie:
"Skaj, do dupy to jest i tyle". A czasem rodzi się z tego dobry tekst. Nie ma
reguły.

Piszę kilka rzeczy naraz - ale nigdy w tym samym gatunku literackim (piszę różne
rzeczy, więc trójpolówka nie sprawia mi problemu). No i kiedy jakiś tekst
dojrzewa do fazy, gdy jest go dużo - tak z połowa tekstu - wszystkie inne
odstawiam na bok, koncentruję się już tylko na nim.

Plan? Kiedy wymyślam tekst, to robię sobie notatki. Potem staram się zrobić
zgrubny podział na rozdziały czy punkty najbardziej istotne dla tekstu. W
rezultacie powstaje plan - może nie bardzo sztywny, w typie, że wiem, jak będzie
wyglądał bohater w rozdziale siedemnastym, w scenie trzeciej, ale jednak jest to
dosyć ścisły plan w sensie zarówno fabularnym, jak i - zwłaszcza - przelania
moich intencji na papier. A że zarazem zostawiam sobie dużo wolnej przestrzeni
dla inwencji i dopuszczam zmiany, to wcale się nie nudzę podczas pisania :)

Plan bardzo pomaga. Szybciej się pisze, tekst jest bardziej klarowny - i w
przypadku, gdy fabuła jest ważna, unika się raczej ześlizgnięcia w mielizny.

[pan_darecki]

Ja niestety nie wiem czy mój tekst jest do dupy. Wydaje mi się, że wszystko jest
do dupy, ale bardzie mnie interesuje jak to jest i co to oznacza, że piszesz 3
rzeczy w różnych gatunkach literackich (nie bardzo rozumiem jak jeden autor może
pisać w różnych gatunkach literackich).
Trójpolówka jak piszesz to rzecz normalna u Ciebie ale jak do cholery pokonujesz
te wszystkie przeszkody? Nie wiem (a bardzo bym chciał wiedzieć co piszesz a
raczej poznać tytuły twoich książek) i nie wyobrażam sobie jednoczesnego pisania
powiedzmy "Imienia róży" "Wachadła Faucaulta" i "Boudolino".
pozdrawiam i dziekuje za rzeczową odpowiedź.

[skajstop]

Może jestem wybrykiem natury? :) W każdym razie zaryzykuję twierdzenie, że można
pisać różne rzeczy, tj. uprawiać różne gatunki literackie równocześnie, patrz
choćby Dehnel (poezja i proza), wobec którego moja proza w trzech co prawda, ale
złączonych jednym Duchem klimatach to mały pikuś :)

A serio, niektórzy tak mają, że ciągnie ich w różne strony. Ja sobie jakoś z tym
radzę, bo piszę metodycznie, rozumiem potrzebę nie tylko Ducha, ale i Warsztatu.
Wierz lub nie, większą połową sukcesu w pisaniu jest zarządzanie :)

Tytułów swoich książek nie podam, niestety :)

[ojuciasan]

skajstop napisał:
>
> A serio, niektórzy tak mają, że ciągnie ich w różne strony. Ja sobie jakoś z ty
> m
> radzę, bo piszę metodycznie, rozumiem potrzebę nie tylko Ducha, ale i Warsztatu
> .
> Wierz lub nie, większą połową sukcesu w pisaniu jest zarządzanie :)
>

Ja się zgadzam zdecydowanie ze Skajem, szczególnie co do tego zarządzania i
metodyczności ;-) A także z tym, że można - a zazwyczaj nawet trzeba - ciągnąć
parę srok za ogon, też tak robię, bo książka książką, ale na bieżąco piszę
jednocześnie krótsze formy, z powodu bieżących zobowiązań, a także dla chleba
(czyli dla mamony, nie oszukujmy się ;-), często bardzo różne - artykuły,
opowiadania (też z różnych bajek) itd. I wszystko trzeba jakoś pogodzić, jeśli z
tego się żyje. Cóż w tym takiego niezrozumiałego? Takie życie, nie ma lekko...

[enever]

pomysłów można mieć i 10 na raz, ale warto robić jakąś selekcję.
jeśli stwierdzisz, że masz 5 pomysłów, które nie tylko teoretycznie
są ciekawe, ale też Cię pociągają (jeśli cię nie pociągają, nie
dociągniesz historii do końca), możesz spróbować poszukać pomysłu nr
6, który może pozwoliłby połączyć najlepsze rzeczy z poprzednich
pięciu pomysłów.

najważniejsze, by pomysł nie był tylko wydumany, ale taki, który
Ciebie samego - w jakikolwiek sposób - porusza. czytelnik musi czuć,
że to jest autentyczne.

[skajstop]

A nie, tu się pozwolę nie zgodzić - sklejki i kanibalizacje są najczęściej
fatalnym błędem. Nie zawsze, bywa, że wszystko pasuje do siebie, ale reguła jest
taka, że dostajesz groch z kapustą, a czytelnik się zastanawia, po co tyle
wątków czy postaci wrzuconych w jeden tekst.

[enever]

ech, ja nie powiedziałem, że to ma być groch z kapustą :) czasem z
wielu różnorodnych składników można przyrządzić pyszną potrawę :)
ale oczywiście - nie wystarczy mieć dużo składników, trzeba jeszcze
umieć gotować i mieć wyczucie.