Refleksja nad "refleksją"

[avide]

Czytając watek
forum.gazeta.pl/forum/w,15128,102146994,102146994,Refleksja.html
tak mi przyszła do głowy taka refleksja...
Ciekawe jak by postąpili ci wszyscy reglamentujący seks partnerzy w związkach gdyby po np. 5-tym kolejnym razie odtrącenia powiedzieć im zupełnie spokojnie i rzeczowo że ponieważ TY nie chcesz, idę się zaspokoić na miasto.

Wiecie tak rozmowa w stylu "Kochanie, wiem że nie potrzebujesz seksu, nie będę Cię do niego zmuszać. Nie mniej tak się składa że ja go potrzebuję jak chleba, wody czy powietrza. W związku z tym jeśli Ty nie chcesz, myślę o tym by znaleźć sobie kochanka/kę. Ponieważ chcę być uczciwy/a wobec Ciebie informuję Cię o tym. Dalej jesteśmy parą ale na te potrzeby i sposoby ich zaspokajania zwalniamy się z wyłączności."

Zastanawialiście się jaka była by reakcja na takie postawienie sprawy ?
Żadnych znaków dymnych, żalów, kłótni i awantur. Zwyczajne spokojne wyartykułowanie potrzeb. Jeśli partner nie zareaguje jego sprawa.
Ok. zgoda, trochę form szantażu, ale czyż reglamentowanie seksu też nie jest formą szantażu ?
Wszak skoro nie chcesz się bzykać możesz chociaż zrobić partnerowi "dobrze" rozładowując napięcie seksualne np. ręcznie, lub oralnie. Takie szybkie "ciach mach" bo akurat nie jest się w formie. A jak się nie chce zaspokoić partnera i ma się go gdzieś, jest to dla mnie egoizm najczystszej postaci a w związku z tym my też powinniśmy być egoistami.

Czy Ci z Was co najbardziej narzekają na BRAK SEKSU kiedykolwiek postawili tak uczciwie sprawę ?
pzdr.
Avi

[zakletawmarmur]

Nie mam nic przeciwko, wtedy jesteśmy szczerzy. Partner wie na czym
stoi i sam może podjąć decyzje co z tym wszystkim dalej zrobić.
Musimy jednak liczyć się z tym, że w odpowiedzi usłyszymy:

"Dobrze kochanie, to ja też szukam nowego kochanka, który będzie
mnie tak podniecał, że wcale nie będzie mi się chciało z łóżka
wychodzić. Skoro ty nie potrafisz zrobić czegoś co mnie do tego
stanu doprowadzi to powinnam dać szanse komuś innemu:-)"

A jak się nie chce zaspokoić partnera i ma
> się go gdzieś, jest to dla mnie egoizm najczystszej postaci a w
związku z tym m
> y też powinniśmy być egoistami.

A zmuszanie partnera do seksu, gdy nie ma ochoty nie jest egoizmem w
czystej postaci? IMO jest..

[zygfryda512]

zakletawmarmur napisała:

> Nie mam nic przeciwko, wtedy jesteśmy szczerzy. Partner wie na czym
> stoi i sam może podjąć decyzje co z tym wszystkim dalej zrobić.
> Musimy jednak liczyć się z tym, że w odpowiedzi usłyszymy:
>
> "Dobrze kochanie, to ja też szukam nowego kochanka, który będzie
> mnie tak podniecał, że wcale nie będzie mi się chciało z łóżka
> wychodzić. Skoro ty nie potrafisz zrobić czegoś co mnie do tego
> stanu doprowadzi to powinnam dać szanse komuś innemu:-)"

Właśnie, bo zawsze może się okazać, że to wina tego co prosi.

>
> A jak się nie chce zaspokoić partnera i ma
> > się go gdzieś, jest to dla mnie egoizm najczystszej postaci a w
> związku z tym m
> > y też powinniśmy być egoistami.
>
> A zmuszanie partnera do seksu, gdy nie ma ochoty nie jest egoizmem w
> czystej postaci? IMO jest..


ANO jest, tylko że nikt nie przewidzi momentu kiedy seksu zabraknie, a będzie
tak bardzo potrzebny, że weźmie się cokolwiek, nawet poprzez własny egoizm.

[glamourous]

Bede moze skrajnie niepoprawna politycznie w tym co teraz powiem, ale ja
ostatnio rowniez doszlam do wniosku, ze ludzie silni, ceniacy sie i znajacy
swoja wartosc tak naprawde nie musza zebrac o seks i kolekcjonowac "po lapach"
dawanych im przez partnera. Bo albo potrafia sobie tak urobic partnera w
malzenskiej sypialni, ze seksu im nie brakuje pomimo ze ich polowka nie za
bardzo sie do niego pali, albo rzeczywiscie odchodza i szukaja mniej
frustrujacego ukladu. Nie zapominajmy bowiem o tym, ze ludzie traktuja nas tak,
jak im na to pozwalamy. I w gruncie rzeczy prawda jest taka, ze osoby
dlugotrwale tkwiacy w zwiazkach POMIMO braku/niedoboru seksu i ewidentnego
olewania ich potrzeb przez partnera tak naprawde godza sie na taka sytuacje, bo
z jakichs powodow sa od tego konkretnego partnera/zwiazku uzaleznieni.

Innymi slowy, partner reglamentujacy seks i majacy (nazwijmy rzecz po imieniu) w
dupie potrzeby swojej drugiej polowki jest w gruncie rzeczy w zwiazku strona
silniejsza, w pewien sposob dyktujaca warunki i doskonale wyczuwajaca, ze MOZE
sobie na taka reglamentacje wzgledem malzonka bezkarnie i bez wiekszych
konsekwencji pozwolic.

W mysl powyzszego dopisze teraz ewentualna riposte do dictum jakie zapodal
powyzej Avide ("nie dajesz mi, to pojde posilic sie na miescie") Otoz taki
rozdajacy karty partner moglby powiedziec "dobra, to skoro zapowiadasz ze
bedziesz mnie zdradzal(a), to moze rozstanmy sie juz w tej chwili, bo ja nie mam
zamiaru obnosic poroza. Pakuj walizke".
Szach i mat ;-) Bo ciekawe, co wtedy na to powiedzialaby strona grozaca zdrada,
ktora przeciez wcale nie jest gotowa na jakiekolwiek drastyczne ciecia i ktorej
bynajmniej nie o rozwod chodzi...;-P

[zakletawmarmur]

> ostatnio rowniez doszlam do wniosku, ze ludzie silni, ceniacy sie
i znajacy
> swoja wartosc tak naprawde nie musza zebrac o seks i
kolekcjonowac "po lapach"
> dawanych im przez partnera. Bo albo potrafia sobie tak urobic
partnera w
> malzenskiej sypialni, ze seksu im nie brakuje pomimo ze ich
polowka nie za
> bardzo sie do niego pali,

Ja nie wierzę, że (to się tu chyba tak nazywało) "metoda Avida" może
na dłuższą metę pomóc.

Pisałam o tym dokładnie tu:
forum.gazeta.pl/forum/w,15128,93594350,95380879,Re_czy_mam_szanse_na_dobrego_loda_.html

"Wydaje mi się, że Twoja taktyka w sensie "jak nie zrobisz mi tego i
tego to znajdę sobie taką, która mi to zrobi" nie ma szans zdziałać
cudów w przypadku Twojej żony... To tak jak powiesz
niejadkowi "jeśli nie zjesz obiadu, nie będzie dzisiaj bajki".
Niejadek zje, ale jeszcze bardziej będzie się do jedzenia
zniechęcał, szczególnie gdy będzie widział wiecznie niezadowoloną
minę matki i przeżywał co godzinne próby nakarmienia go."

Żeby mieć udane życie seksualne potrzebna jest przede wszystkim
akceptacja seksualności partnera. Nie oznacza to, że musimy godzić
sie na wszystko ale powinniśmy akceptować różnice. Jeśli nie
jesteśmy w stanie togo zrobić to nie widzę szans na poprawę.
Postawa "mi się należy, tobie nie" oznacza, że nie akceptujemy
seksualności partnera, uważamy ją za gorszą... Partner nie będzie
mógł się w takich warunkach rozwijać i traktować seks jako
przyjemności, tylko obowiązek, mający na celu zadowolenie partnera.
Obowiązki wypełnia sie kiedy trzeba, kiedy ktoś nas zmobilizuje a
nie dlatego, że ma sie ochotę. Druga strona wiec ciągle będzie
pełnić funkcję "nadzorcy", który dopilnowuje czy partner spełnia
jego potrzeby. Chyba nie o to chodzi w seksie, prawda?

Zgadzam się tu z Mujer. Nie każdy reglamentujący traktuje seks jako
narzędzie manipulacji. Myśle nawet, że to zdecydowana rzadkość. No i
nie wierzę, że nie ma na to wpływu też podejście drugiej strony. Nie
byłoby prostytutek, gdyby nie było ich klientów:-) Tak samo w
małżeństwie nie byłoby szantażowania seksem, gdyby partner szanował
możliwości partnerki i wolał poczekać aż jej sie zachce, zamiast
oczekiwać, żeby się do tego zmuszała.

Szach i mat ;-) Bo ciekawe, co wtedy na to powiedzialaby strona
grozaca zdrada
> ,
> ktora przeciez wcale nie jest gotowa na jakiekolwiek drastyczne
ciecia i ktorej
> bynajmniej nie o rozwod chodzi...;-P

W moim związku wiele razy zdarzyło mi się partnera postawić przed
decyzją "akceptuj albo rzuć". Zawsze jednak byłam w stanie ponieść
tego konsekwencje. "Puste straszenie" może skończyć się tym, że
pokażemy partnerowi jacy jesteśmy żałośni...
Niestety...

[glamourous]

No wlasnie, puste straszenie nie dziala, bo straszacy tak naprawde nie chce
rozstania i "straszony" doskonale wyczuwa taki pic na wode. Zeby bylo
wiarygodnie, u straszacego musi sie naprawde pojawic gotowosc do poniesienia
konsekwencji zycia bez tego konkretnego partnera. Wtedy jest jakas szansa, ze
ten wyczuje determinacje i wreszcie ruszy tylek do zmian.

Dlatego wlasnie pisze, ze taktyka Avide dziala pod warunkiem, ze strona
straszaca jest strona silniejsza w zwiazku, bardziej dynamiczna i rozdajaca
karty. A partner reglamentujacy nie uzywa seksu do manipulacji i szczerze zalezy
mu na tej relacji - zas jego brak entuzjazmu jest wynikiem naturalnie slabszego
libido czy nizszego parcia na erotyke. Tak jak ma to miejsce w tym watku :
forum.gazeta.pl/forum/w,15128,102649171,102649171,Filmy_dla_doroslych.html
Kobiecie zalezy tu na mezu, na zwiazku, jest wyraznie strona slabsza, wiec sie
STARA, choc wyraznie nie lezy to w jej naturze. I dlaczego w tym przypadku
taktyka Avide (czyli emocjonalnego szantazu) jest skuteczna? Tu nie chodzi o
okrucienstwo straszacego, czy o syndrom niejadka, tylko o to, ze automotywacja
jest sila potrafiaca zdzialac naprawde wiele, kiedy komus naprawde ZALEZY.

Inna jest sytuacja, kiedy maz/zona czuje, ze partner nie ma w sobie sily, zeby
ewentualnie spelnic pogrozki. Bo kocha za bardzo, bo jest za bardzo oddana/y, bo
tylko gdera a nie robi nic, zeby sie wylamac, a jednoczesnie wymaga czestego
goracego seksu. Tak jak tu :
forum.gazeta.pl/forum/w,15128,83973090,,o_daremnosci_kwarantanny.html?s=0
Dziala wtedy schemat "pantofla". A to bardzo czesty przypadek meskich uzalan
pojawiajacych sie na tym forum. I w takim przypadku metoda Avide nie zadziala -
zona doskonale wie, ze nie ma sensu sie starac, bo maz i tak zaangazowany, i tak
bedzie wiernie trwal u jej boku, i tak sie przeciez nie wychyli. Po co wiec sie
stawac na glowie i na sile sie przeprogramowywac?

To tak jak w negocjacjach, podstawa skutecznosci wywierania presji na druga
strone jest sila i wiarygodnosc.

[zakletawmarmur]

Zauważ, że mąż tej kobiety z wątku, który zalinkowałaś nie wydaje
się zaspokojony:-) Avide tym bardziej:-) To się wyczuwa kiedy druga
strona się poświęca. To nie to samo co bzykać się z kimś czekającym
na kolejne stosunki i eksperymenty łóżkowe. Myśle, że jednak
większość ludzi taki seks nie może satysfakcjonować... Ja już wolę
bzykać się rzadziej i mieć w łóżku mniej urozmaiceń. Myślę, że
większość ludzi nie ma takich sadystycznych natur, żeby nakręcać się
na seks, który jest krzywdą dla drugiej strony...

> Dziala wtedy schemat "pantofla". A to bardzo czesty przypadek
meskich uzalan
> pojawiajacych sie na tym forum. I w takim przypadku metoda Avide
nie zadziala -
> zona doskonale wie, ze nie ma sensu sie starac, bo maz i tak
zaangazowany, i ta
> k
> bedzie wiernie trwal u jej boku, i tak sie przeciez nie wychyli.
Po co wiec sie
> stawac na glowie i na sile sie przeprogramowywac?

Nie wierze, że ta metoda może być skuteczna nawet wtedy, gdy partner
może odejść:-) Tak jak w tamtym linku z poprzedniego posta. Wtedy
zmusza się partnera do walki o "trwanie związku" a nie o seks. Seks
staje się obowiązkiem, żeby zatrzymać przy sobie partnera. Robi się
wiec to co tamten chce ale nie czerpie się z tego satysfakcji.
Partner wcale nie będzie zadowolony bo wolałby mieć "żonę z własnymi
potrzebami" a nie "żonę, która realizuje jego potrzeby". To spora
różnica. Dalej więc będzie marudził i chodził niezadowolony... Tak
jak Avide czy mąż tej pani z sąsiedniego wątku. IMO problem obu
stron jest wręcz przeciwny niż sugerujesz. To te kobiety (sorry
Avide) powinny być bardziej asertywne i w konkretny sposób umieć się
mężom postawić.

Tak bywa, ale łatwo taką konstrukcję zawalić

[paolo74]

Czasami słabsza strona dostaje wsparcie z zewnątrz, różnie może być przypadek, trafienie na słabszą stronę innego związku, nawet bez szukania okazji. Nagle urobiony partner (partnerka), mówi cześć, nie chcę nic od ciebie, rób co chcesz i nie interesuj się moimi sprawami. No i wtedy "silna" strona musi być naprawdę silna, znieść masę upokorzeń. Związek jeśli się nie rozsypie nigdy nie będzie taki jak wcześniej. Role odwracają się o 180 stopni. Więc lepiej gdy w związku siły partnerów ograniczają się do decydowania o miejscu spędzania wakacji.

Refleksja nad 'reglamentacją' ;)

[mujer_bonita]

avide napisał:
> Ciekawe jak by postąpili ci wszyscy reglamentujący seks partnerzy w związkach g
> dyby po np. 5-tym kolejnym razie odtrącenia powiedzieć im zupełnie spokojnie i
> rzeczowo że ponieważ TY nie chcesz, idę się zaspokoić na miasto.

Czy seks można 'reglamentować'? Zapewne tak. Seks był, jest i będzie świetnym środkiem manipulacji. Czy jednak każdy brak seksu w związku jest reglamentacją?

Reglamentować możemy imo jedynie to, co mamy. Do tego świadomie i w jakimś konkretnym celu. Czy osoba o niskim libido może 'wydzielać' coś czego sama tak naprawdę nie posiada? Czy broni dostępu do czegoś co ma? Stare porzekadło mówi 'z pustego i Salomon nie naleje' - jest w tym sporo życiowej mądrości.



PS.

> Wszak skoro nie chcesz się bzykać możesz chociaż zrobić partnerowi "dobrze" roz
> ładowując napięcie seksualne np. ręcznie, lub oralnie. Takie szybkie "ciach mach" bo akurat nie jest się w formie

Zastanowiłeś się może jak dla strony 'obsługującej' wygląda owo 'ciach mach'??

[krolikbaks]

Odpowiem, ponieważ do niedawna stałam po drugiej stronie barykady, więc może
moje spostrzeżenia będą dla Was pomocne. Mój partner był wysokolibidowcem,
celowo piszę w czasie przeszłym, bo albo nim już nie jest, albo ma drugie życie
do którego mi się nie przyznaje. Na mnie sytuacja, w której dowiedziałam się o
"zagrożeniu" podziałała jak przysłowiowa płachta na byka. Obecnie to ja
poszukuję sytuacji intymnych, a ze strony partnera mam praktycznie brak reakcji,
lub reakcja jest znikoma i rzadka. W rezultacie we mnie narasta frustracja, a
mój partner nie widzi problemu. Jest owszem jakiś pozytyw z zaistniałej
sytuacji, a mianowicie dowiedziałam się co we mnie szwankowało(okazało się, że
zdrowie) i dzięki właściwej diagnozie wróciłam do "żywych".Pozdrawiam.

[zyg_zyg_zyg]

> Czy Ci z Was co najbardziej narzekają na BRAK SEKSU kiedykolwiek
> postawili tak uczciwie sprawę ?

Ja juz na szczęście wcale nie narzekam (no, prawie wcale... :-)).
Ale wtedy, kiedy narzekałam, kiedy bardzo mi brakowało seksu, to nie
mogłam w ten sposób postawić sprawy. I wcale nie chodziło o
uczciwość. Chodziło o to, że byłam zainteresowana nie seksem w
ogóle, tylko seksem z tym konkretnym mężczyzną. Po jedym z wielu
rozstań z nim - i przed jednym z wielu powrotów - spróbowałam z kimś
innym. W trakcie było całkiem przyjemnie, ale po czułam sie
wstrętnie. Na tyle wstrętnie, żeby nie chcieć już "stołować się na
mieście". W moim przypadku jedynym rozwiązaniem - piekielnie trudnym
i poprzedzonym wieloma nieskutecznymi próbami - było rozstanie.

[zakletawmarmur]

No właśnie, muszę przyznać, że odkąd jestem w tym związku zdarzyło
mi się przeżyć pare flirtów, zdarzyło mi się fantazjować o innych
ale jeszcze nie spotkałam faceta, z którym naprawdę mogłabym iść do
łóżka:-) Nawet gdybym miała wolną rękę to pewnie nie bzyknęłabym się
do tej pory z innym. Nigdy więc nie postawiłam partnera przed takim
wyborem. Myśle, że jednak gdyby to była kwestia rozstania to byłby w
stanie zaakceptować moją niewierność, pod warunkiem, że nie
rzucałaby się w oczy. Póki co nie mam potrzeby, żeby ryzykować:-)

[herbatka.jasminowa]

zaklętawmarmur napisała:

"Myśle, że jednak gdyby to była kwestia rozstania to byłby w
stanie zaakceptować moją niewierność, pod warunkiem, że nie
rzucałaby się w oczy. Póki co nie mam potrzeby, żeby ryzykować:-)"

czyli jakby miał do wyboru twoje odejście lub twoje zdradzanie- wybrałby zdradzanie? świadomie wybrałby "rogi"?

a swoja drogą ty sama też masz o nim "ciekawe" zdanie...

[zakletawmarmur]

> a swoja drogą ty sama też masz o nim "ciekawe" zdanie...

Dlaczego "ciekawe"?

--
Cała rozpiętość natury! Od Kreatora do kreatury.

[zakletawmarmur]

> czyli jakby miał do wyboru twoje odejście lub twoje zdradzanie-
wybrałby zdradz
> anie? świadomie wybrałby "rogi"?

Tylko czy kiedy jest szczerość to można to nazwać zdradą? Mój facet
jest dość honorowy więc łatwo zdrady by mi nie wybaczył. Jeśli
jednak była by to kwestia przedstawienia sprawy wprost, bez
oczekiwań to wydaje mi się, że przynajmniej spróbowałby. Jest to
facet, który jest w stanie wiele w tych sprawach zaakceptować nie z
powodu "poświęcenia" ale jego światopogląd jest dość nieprzeciętny.
Nigdy nie zaakceptował by gdybym w próbowała go poniżać lub
oszukiwała.
Co dalej by z tego wynikło nie mam pojęcia. Mój facet nie jest typem
zazdrośnika, nie jest też typem faceta, który w kobiecie
widzi "swoje terytorium". Może jednak ta sytuacja by go przerosła.
Tego wiedzieć nie mogę.

[kapitandragan]

Zgadzam sie z glamouros. Ludzie silni sami kończą, słabi czekaja na
koniec. I to jest uniwersalna prawda. Uczciwe postawienie sprawy
wzgledem partnera - niezbędne, ale czy skuteczne? Nie wiem. Zależy.
Jeżeli partner jest zaangażowany w związek to trzeba baaardzo uważać
na jego uczucia, ale jest nadzieja, że to nim wstrząsnie i cos sie
zmieni. Ale jeżeli ktoś jerst z nami dla zaspokojenia własnych
egoistycznych potrzeb (np materialnych) straszenie kochanką/
kochankiem nic nie da. Dostarczy jedynie pretekstu do rozwodu i
domagania sie świadczeń alimentacyjnych. Jedyne co zaboli takiego
partnera to groźba odejścia , rozstania. Wtedy straci to na czymu
najbardziej zależy. I przez pewien czas może sie poświęcić, ale
diagnoza na dłuzj jest jedna - uciekać.

[possessive]

Nie wiem czy ma sens stawianie takiego ultimatum. Do seksu to raczej
nikogo taki komunikat nie zachęci. Może jakaś zahukana żona, mająca
piątkę dzieci i panicznie bojąca się, że utraci bankomat, pod
wpływem zastraszenia zacznie wykonywać z obrzydzeniem jakieś
mechaniczne ruchy frykcyjne ale seks przecież toto nie będzie. Każdy
kto ma minimum niezależności i godności osobistej prędzej złapie
focha i zacznie miotać obelgami niż się podporządkuje. Zmuszanie
kogoś kijem lub straszenie ewentualnie inne manipulacje nie przełożą
się na miłą atmosferę i fajny seks. Przecież czy ktoś złośliwie nam
seks odbiera? Nie, najczęściej temu komuś się nie chce z nami tego
robić.

Z drugiej strony jeśli ktoś chce zdradzić rzeczywiście i informuje o
tym partnera(choć to bardzo uczciwe i eleganckie)to robi z siebie
kompletnego idiotę i daje komuś do ręki informację: zbieraj dowody
do rozwodu z jego winy, albo umożliwia rozpuszczanie plot i inne
formy mszczenia się, oczywiście taki partner poinformowany może
odejść honorowo na wieść o seksie z kimś innym ale to rzadkie i
niespotykane, prędzej będzie się odreagowywał taki i robił z siebie
ofiarę a ty do końca życia przepraszaj :). Przypadek jeszcze
rzadszy: związek otwarty. To się zdarza, ale też kończy się
rozmaicie.

Nie nie, dla mnie albo się panie kochany rozstajemy na serio, albo
próbujemy po dobroci:))

[justyna.ada]

avide napisał:

> Wszak skoro nie chcesz się bzykać możesz chociaż zrobić
partnerowi "dobrze" roz
> ładowując napięcie seksualne

No tak, zgoda, ale jeśli partner zauważa że druga strona wprawdzie
to czyni, ale nie ma w sumie chęci ani ognia, a bez zaangażowania
drugiej strony to go zbytnio nie kręci bo to tak jakby kupował
usługę? to problemu nie rozwiązuje...

[efi-efi]

> avide napisał:
>
> > Wszak skoro nie chcesz się bzykać możesz chociaż zrobić
> partnerowi "dobrze" roz
> > ładowując napięcie seksualne

- gdyby to na mnie trafił taki koleś , to miałby tego seksu ile by chciał, tyle,
że bez "uśmiechu". Takie odwalanie pańszczyzny. Ciekawe jak długo by go to
rajcowało.
Chyba, że usłyszałabym "kochanie , idę na miasto podupczyć bo ty robisz lada z
ponurym wyrazem twarzy".

[marek_gazeta]

Nie widzę za bardzo, jak by to miało zadziałać (w sensie: kobieta zacznie być chętna - piszę z punktu widzenia faceta, któremu kobieta reglamentuje).

Seks jest atrakcyjny wtedy, kiedy obie strony go pragną. Seks wymuszony w ten sposób nie da prawdziwej satysfakcji. Kobieta rozszerzy nogi i powie: "Rób swoje"? Jeśli jest ładna, to zrobię, ale po n-tym razie zauważę groteskowość sytuacji.

Powody do reglamentacji seksu widzę następujące:

- niższy popęd
- utrata atrakcyjności faceta (chwilowa lub trwała)
- chęć manipulacji (satysfakcja z seksu jest mimo wszystko niż korzyści, które kobieta może osiągnąć - potrafię to sobie wyobrazić)

W dobrze funkcjonującym związku powinno się dążyć do kompromisu - jeśli różnice temperamentów są do pogodzenia, trzeba szukać "złotego środka" - czasami facet się obsłuży sam, a czasami kobieta się "nagnie" i zrobi mu dobrze, choć akurat jej do seksu nie ciągnie. Jeśli kobieta zupełnie utraciła ochotę na seks, może - chcąc np. zachować małżeństwo - zgodzić się na zaproponowane wyjście.

Atrakcyjność czasami można przywrócić (np. facet po załamaniu życiowym zaczął pić i stoczył się w niechlujstwo, ale nie musi to być stan wieczny), a czasem nie. Groźby niewiele tutaj pomogą.

W przypadku ostatnim mamy do czynienia ze źle funkcjonującym związkiem - w takiej sytuacji rzeczywiście postawienie sprawy na ostrzu noża mogłoby przynieść poprawę, ale nie sądzę, aby kobieta łatwo "oddała pole" - może się okazać, że seks będzie, ale ograniczony (np. tylko jedna pozycja, żadnego orala itp.), albo że kobieta rozpocznie walkę na innych polach. Jednym słowem, nie tędy droga. Facet, stwierdziwszy, że niegdyś chętna kobieta teraz mu odmawia (głowa ją boli itp.) powinien przyjrzeć się samemu sobie - czy się przypadkiem nie został "przesunięty w kierunku pantofla" - i zareagować odpowiednio, np. idąc za klasycznymi radami speców od związków damsko-męskich (DeAngelo itp.).

[aandzia43]

. Fac
> et, stwierdziwszy, że niegdyś chętna kobieta teraz mu odmawia
(głowa ją boli it
> p.) powinien przyjrzeć się samemu sobie - czy się przypadkiem nie
został "przes
> unięty w kierunku pantofla" - i zareagować odpowiednio, np. idąc za
klasycznymi
> radami speców od związków damsko-męskich (DeAngelo itp.).

Tak, powinien przyjrzeć się sobie, czy przypadkiem nei zdziadział,
nie zdurniał, nie zatrzymał się w rozwoju umysłowym. Czasem powinien
się też powąchać. Bo jak się sobie nie przyjrzy (i nei powącha), a
zacznie stosowac rady Anielskiego, to nikt nie zauważy tych jego
śmiesznych fochów.

A tak w ogóle to się zgadzam z resztą:-)

[glamourous]

aandzia43 napisała:

> Czasem powinien się też powąchać. Bo jak się sobie nie przyjrzy (i nei powącha)
(...)


:-))
Piekne, Aandzia !

Z tym ręcznym to nie jest takie proste

[paolo74]

Niektóre kobiety jeśli nie mają ochoty na seks, nie mają ochoty także na prace ręczne bo traktują je jak kontakt seksualny. W ogóle wiele rzeczy, które normalnie robi się podczas seksu, przy braku ochoty sprawia problemy. Ale zawsze można współuczestniczyć, leżeć obok przytulić się, poasystować choćby pozując. I obiecać, że następnym razem będzie normalnie. To pomaga.