zazdrość

[maciupki]

Witam

Jak sobie radzicie z zazdrością, chodzi o to co sami czujecie jak to
przezwyciężacie

[ciszaprzedburza]

A są ku niej powody?

[maciupki]

Jeśli się kocha to raczej zawsze jest się zazdrosnym

[bettina75]

Ja uwazam, ze jezeli sie kogos kocha, to ma sie ogromne zaufanie...:))

[ciszaprzedburza]

maciupki napisał:

> Jeśli się kocha to raczej zawsze jest się zazdrosnym

Ale o co, skoro druga strona nie daje powodów?

[bettina75]

Moze mi nie uwierzysz....ale ja nie znam tego uczucia....naprawde:)

[jakniejatokto]

Z reguły nie jestem zazdrosna

[maciupki]

wydaje mi się że to jednak faceci przeważnie są bardziej zazdrośni,
czy to prawda ?

[maciupki]

o spotkania z ludźmi poznanymi w internecie

[izawawa]

osobiście uważam, że to jednak babki (szczególnie te bardzo młode)
sa zdecydowanie bardziej zazdrosne niz faceci.
A czym się różnią ludzie poznani w necie od ludzi poznanych w
realu..??

[maciupki]

W codziennym życiu mamy mniej czasu i okazji poznać kogoś nowego

[kropkaw]

ja jestem zazdrosnica, niestety.. i wcale nie jestem taka mloda heh / ktos pisal
na forum ze to glownie kobiety sa zazdrosne/ jestem zazdrosna bo moi poprzedni
partnerzy skutecznie oduczyli mnie ufac osobie ktora sie kocha. Wczesniej
wiazalam sie z mezczyznami ktorych znalam bardzo dlugo, mielismy wspolnych
znajomych, o ktorych raczej zazdrosna nie bylam. Obecnie jestem z mezczyzna z
ktorym nie mialam ani jednego wspolnego znajomego... i wlasnie to ze nie znalam
tych osob wzbudzalo we mnie zazdrosc. Od momentu kiedy juz sie wszyscy znamy
jest inaczej.
Uwazam, ze zazdrosc w zwiazku jest potrzebna. Zdrowa zazdrosc. U mnie swiadczy
to o zaangazowaniu. Jak jest mi wszystko jedno co sie dzieje ze moim mezczyzna,
nie odczuwam lekkiego zdenerwowania , jesli jest gdzies w jego okolicy jakas
kobieta, to znaczy ze juz po wszystkim.
Zazdrosc, owszem laczy sie z zaufaniem. Ja mojemu facetowi ufam , ale.... nie
ufam zadnej kobiecie :) !!!

[maciupki]

> Zazdrosc, owszem laczy sie z zaufaniem. Ja mojemu facetowi ufam ,
ale.... nie
> ufam zadnej kobiecie :) !!!


Bardzo ładnie powiedziane, mogę powiedzieć prawie tak samo

[artur321]

Cytat:

> > Zazdrosc, owszem laczy sie z zaufaniem. Ja mojemu facetowi
ufam ,
> ale.... nie
> > ufam zadnej kobiecie :) !!!

Czy to są podwaliny pod ewentualne wybaczenie zdrady? Bo
przeciez "To podstępna kobieta doprowadzila mego ukochanego do
lozka! A on jest przeciez taki dobry..."

art

[kropkaw]

> Czy to są podwaliny pod ewentualne wybaczenie zdrady?

Zdrady nie wybaczam! Pewnie dlatego ze kiedys mnie to spotkalo. Moj facet i
moja .. bardzo dobra kolezanka. Ani jednemu ani drugiemu nie potrafilam
wybaczyc, dlatego kontakt z kolezanka sie urwal, a z bylym facetem.. hmm.. jakis
tam jest . Zbyt wiele mnie z nim laczylo chyba, zeby tak po prostu dac mu w pysk
i wiecej sie nie widziec. W pysk dalam, widujemy sie - bo nie ma szans na to
zeby sie nie widziec - ale zadnych zazylosci i zadra w serduchu do tej pory.
Wybaczyc zdrade moge, ale wiem jedno, ze nigdy nie bede z tym,kto mnie zdradzil.
Z prostej przyczyny - nigdy mu juz nie zaufam. A dla mnie to jest jesdna z
najwazniejszych rzeczy w zwiazku.


> przeciez "To podstępna kobieta doprowadzila mego ukochanego do
> lozka! A on jest przeciez taki dobry..."
>
> art

To tez nie jest tak. Po prostu wyszlam z zalozenia, ze nie da sie utrzymac
zwiazku jesli (chociaz) nie probuje sie zaufac partnerowi.
W zwiazku z czym bardziej staram sie ufac jemu niz calej reszcie.

[izawawa]

Zabrzmiało to mniej więcej tak: "Ja ci kochanie ufam ale nawet nie
próbuj poznawać kogoś nowego bo ten ktoś nowy to ewentualne
zagrożenie dla mnie".
Albo się komuś wierzy albo nie, nie da się wierzyć tylko trochę.
Nasz partner zyciowy jest ci prawda "nasz" ale jest również odrębnyą
jednostką i ma prawo do własnych znajomości. Wasz pogląd prowadzi do
tego, że ze strachu przed draką (nazwijmy rzecz po imieniu) nowe
znajomości są mocno ukrywane a jak sprawa się rypnie to jest wielkie
hallo typu "oszukałeś mnie". Nienawiązywanie nowych znajomości bądź
rezygnowanie ze starych (bo on/ona mi wystarcza), prowadzi do tego,
że jeśli wasz związek kiedyś się rozpadnie a zawsze istnieje taka
ewentualność , to czytamy później: " Jak żyć ..?? On odszedł a ja
dla niego przecież zostawiłam wszystko, nawet nie mam teraz z kim
pogadać"!. Ku rozwadze;)

[izawawa]

Zazdrość to nic innego jak niskie poczucie własnej wartości, obawa,
że druga połówka pozna kogoś lepszego, mądrzejszego,
elokwentniejszego, ładniejszego itp. Najwyższa pora podnieść głowę i
powiedzieć sobie;" Nie ma się co bać i tak jestem najwazniejsza/y" ;)

[kropkaw]

> Zazdrość to nic innego jak niskie poczucie własnej wartości, obawa,
> że druga połówka pozna kogoś lepszego, mądrzejszego,
> elokwentniejszego, ładniejszego itp. Najwyższa pora podnieść głowę i
> powiedzieć sobie;" Nie ma się co bać i tak jestem najwazniejsza/y" ;)

Rozsadek podpowiada mi zeby sie z Toba zgodzic :) ALE.... bylam kiedys w
sytuacji, kiedy to na prawde bylam pewna siebie, pewna swego, pewna tego ze
jestem jedyna kobieta dla mojego mezczyzny i ze nie mam sie o co martwic, bo
przeciez doskonale wiem, ze mnie kocha,jestem dla niego najwazniejsza, po jego
zachowaniu widze, ze nie istnieja dla niego inne kobiety , ze licze sie w
najwyzszym stopniu tylko ja... Ooo..jakies bylo moje zdziwienie kiedy po roku
czasu okazalo sie ze tak nie jest :) Czulam sie pewnie w zwiazku, i dlatego nie
mialam zapedów inwigilacyjnych, nie kontrolowalam, nie czulam ze "on cos tu
kreci". Po prostu, moze z racji tego , ze byl to moj pierwszy powazny zwiazek,
kompletnie mi przez mysl nie przeszlo, ze moge doswiadczyc zdrady, zarowno ze
strony partnera jak i kolezanki. Ale niestety , wszystko sie zmienilo. Skoro juz
raz bylam zdradzona, wcale nie znaczy ze jest to raz ostatni. Zaczely pojawiac
sie pytajniki nad glowa... przeciez bylam
naj...lepsza...piekniejsza...zdolniejsza...cudowniejsza... Co sie stalo?? Chyba
jednak nie jestem... Byc moze, teraz odczuwam zazdrosc nieco inaczej niz
wczesniej, byc moze dlatego ze mam mniejsze poczucie wlasnej wartosci , byc
moze, jest to konsekwencja poprzednich zwiazkow... ale ... to juz chyba we mnie
zostanie...
Wtedy bylam pewna siebie i spotkala mnie przykrosc, teraz jestem moze troche
mniej pewna, ale wlasnie po to, zeby w pore sie zorientowac ze cos jest nie tak
, zawinac ogonek i uratowac siebie przed kolejnym ciosem w serducho.
Reasumujac - chorobliwa zazdrosc jest BE! Ale zdrowa dawka zazdrosci , moim
zdaniem, dodaje pikanterii w zwiazku.

[lilyrush]

kropkaw napisała:
> Reasumujac - chorobliwa zazdrosc jest BE! Ale zdrowa dawka
zazdrosci , moim
> zdaniem, dodaje pikanterii w zwiazku.


Mozesz zdefiniwac zdrową dawkę zazdrosci???

[kropkaw]

> Mozesz zdefiniwac zdrową dawkę zazdrosci?

Psychologiem nie jestem, ale sprobuje :)
Jestem zazdrosna o mojego faceta, ale nie uwazam zeby to byla jakas mania. Tzn.
lubie wiedziec gdzie jest, z kim jest itd. Natomiast nie mam nic przeciwko
wszelkiego rodzaju spotkaniom, nawet z jesli wiem ze idzie z kolezankami.. i jak
mnie tam nie ma , to czuje hmmm... ciezko to okreslic, tak zebys zrozumiala o co
mi chodzi :) Czuje zazdrosc, ALE... nie dzwonie do niego, nie pisze, nie
kontroluje, nie kaze wracac natychmiast, nie ide go szukac, bo mu ufam na tyle
, ze wiem, ze nie zrobi nic glupiego. Ale mimo wszystko czuje lekkie
poddenerwowanie, a wlasciwie to po prostu mysle o nim, dopoki nie wroci :) .
Nigdy mu nie wypominam, ze jak on smial sie spotkac ze znajomymi beze mnie,
nigdy nie kazde udowadniac ze wersja ktora opowiada jest prawdziwa, itp, itd. i
to chyba wlasnie, nazywam zdrowa zazdroscia.
Jesli nie ruszaloby mnie wogole to co on robi, gdzie jest i z kim, nie mialo by
to dla mnie sensu, co nie znaczy ze go inwigiluje. Sam mi to mowi. W druga
strone jest to samo.
Inaczej chyba nie potrafie tego opisac.

[izawawa]

To chyba po prostu niepokój i zaledwie igiełka zazdrości (bardzo
zdrowej);)
Zazdrość to uczucie sporego dyskomfortu, niezadowolenia z
zaistniałej sytuacji, która czasem okazywana jest w formie zupełnie
do tej sytuacji nieadekwatnej (ten przysłowiowy wałek do ciasta).
Pani, która najchętniej trzymałaby w ręku smycz z kolczatką na szyi
pana powinna czym prędzej poddać się psychoterapii.

[maciupki]

Tu się podpiszę objema rękoma

[kropkaw]

> Albo się komuś wierzy albo nie, nie da się wierzyć tylko trochę.
> Nasz partner zyciowy jest ci prawda "nasz" ale jest również odrębnyą
> jednostką i ma prawo do własnych znajomości. Wasz pogląd prowadzi do
> tego, że ze strachu przed draką (nazwijmy rzecz po imieniu) nowe
> znajomości są mocno ukrywane a jak sprawa się rypnie to jest wielkie
> hallo typu "oszukałeś mnie".

Nie chodzi mi o to zeby trzymac faceta w zlotej klatce. Zaufanie to konsekwencja
szczerosci. Jesli jest ze mna szczery , mowi mi z kim wychodzi i jakie ma plany,
a ja nie odkrywam przypadkiem ze to klamstwo, to wszystko jest OK. Nie jestem
zwolenniczka ograniczania sie w zwiazku. Nie mam nic przeciwko jesli moj chlopak
spotyka sie ze starymi znajomymi, jesli nawet sa to kolezanki, albo jesli idzie
na meski wieczor, ktory wiem ze z reguly konczy sie wielka biba w knajpie pelnej
kobiet. Jasne... jestem lekko poddenerwowana nie widzac co robi i jak sie
zachowuje, ale to chyba normalne :) Nie robie mu potem zadnych awantur, nie
czepiam sie, nie skrzecze za uszami, bo sama mam swoje grono przyjaciol z
ktorymi sie spotykam i nie chcialabym, zeby moja facet mial do mnie o to
pretensje, bo ja sama jestem wobec niego fair, i licze na to samo z drugiej strony.

[jakniejatokto]

Kropkaw to nie jest atak na twoja osobe, ale... nie meczy cie to?
To, ze masz obowiazek powiedziec z kim wychodzisz i gdzie? Mam
zazdrosnego partnera i dostaje bialej goraczki jak slysze "gdzie
idziesz i kiedy wrocisz" i jeszcze niesmiertelne, ze to dla mojego
dobra. Mam wtedy ochote trzanac drzwiami i wrocic za dwa dni :)

[milywarszawiak]

w necie mają podkrążone oczy
a w Realu niosą siatki z zakupami
to proste :-)

[aretuza]

Ja sobie całkiem nie radziłam z zazdrością mojego męza, prawie mnie
wpędził tymi wiecznymi podejrzeniami w nerwicę. Teraz, juz po
rozwodzie, nasze stosunki są dużo zdrowsze, i nawet go chyba troche
polubiłam...