Cytując kolegę

[dr.zabba]

"Godzina spotkania, bardzo dobra Pani Doktor. Jeszcze nigdy się tak nie
otworzyłem przed kimś jak przed Nią. Wszystko powiedziałem co mnie dręczy."

Cytat pochodzi z wątku "Czy to są objawy". Rodzyn, mam nadzieję, że nie
pogniewasz się. Słowa dały mi do myślenia, zagrały też na moich uczuciach.
Obudziły rozpaczliwą tęsknotę. Chciałabym mieć w swoim życiu takie
doświadczenie - przychodzę do lekarza/psychologa, siadam, zaczyna się rozmowa
i okazuje się, że to jest klucz do wszystkiego. Otwieram się, jestem w stanie
powiedzieć o sobie wszystko, docieram do najgłębszych zakamarków. Nie
przeżyłam nigdy nic takiego. I obawiam się, że nie przeżyję.

Zaznaczam mocno, że nie neguję przeżycia Rodzyna, nie poddaję go w wątpliwość.
Ja tylko chciałabym przeżyć coś podobnego. Przeżywacie takie chwile w
kontaktach z waszymi terapeutami?

[36.a]

Chyba tak. Mogę się mylić - większe znaczenie ma Twoja chęć otwarcia się niż predyspozycje do słuchania lekarza. Pamiętam swoją pierwszą wizytę u psychiatry gdy mówiłam i płakałam, a ona na końcu, że jeszcze usłyszę jak śpiewa ptak.

Czasem słyszę

[megan.k]

Tak, tylko taka terapia ma sens, chociaż moja dotyczyła tylko jednej
sfery - zawodowej. Innych tematów nie chciałam podejmować. Ale w
sferze zawodowej osiągnęłam bardzo dużo, dzięki temu, że byłam
szczera i otwarta.

[kamyczek_0]

Tak czułam się po pierwszej wizycie u mojej psych.

[drugikoniecswiata]

Tak. Tak wyglądała moja pierwsza wizyta u lekarki, która uratowała mi życie. Na
terapii tak bywa - nie zawsze, jak to w każdym związku To są ważne chwile.
Ale do tego celu trzeba zbudować relację - raczej nie spada z nieba. Czyli
obwąchać się wzajemnie, poznać, zaufać... Myślę, że warto szukać lekarza, który
byłby takim wsparciem. Takiego nie tylko od leków, z podejściem również
terapeutycznym. Albo mieć lekarza od leków i szukać psychoterapeuty. To daje
bardzo, bardzo duże oparcie. Żabbo. Naprawdę.

[xsenia]

Wybaczcie, że się wcinam w ten pełen nadziei wątek ze swoim
przyziemnym komentarzem, ale czuję się w obowiązku to napisać ku
przestrodze.

Psychologów/terapeutów obejmuje tajemnica zawodowa umocowana tylko w
kodeksie etycznym, a nie w prawie karnym (!) Tak jak ma to miejsce w
przypadku adwokatów, lekarzy

Prokurator może wezwać terapeutę na świadka i ten będzie musiał
ujawnić informacje o swoim kliencie.
We własnym interesie uważajcie co mówicie na swój temat, w
szczególności jeśli weszliście kiedykolwiek w konflikt z prawem.

[megan.k]

A czy nie jest tak, że w przypadku spraw karnych prokuratura może
zwolnić każdego z zachowania tajemnicy dla dobra prowadzonego
śledztwa. Wiem na pewno, że można zwolnić kogoś z zachowania
tajemnicy bankowej, ochrony danych osobowych. Nie wiem, jak jest w
innych zawodach.

[drugikoniecswiata]

tak samo jest chyba z lekarzem i księdzem, choć tego ostatniego nie jestem
pewna. ale jest jeszcze coś takiego jak klauzula sumienia.

[xsenia]

jestem 100% pewna, że terapeuta/psycholog/pedagog czy inny nie-
lekarz jest zobowiązany do zachowania tajemnicy tylko na mocy
kodeksu etycznego. co oznacza, że jedyną sankcją za jej
niedotryzmanie może być wykluczenie ze środowiska, anulowanie
licencji, sąd koleżeński, ale nie prawdziwy sąd.

lekarz i adwokat za złamanie tajemnicy zawodowej odpowiadają przed
wymiarem sprawiedliwości i podjegają sankcjom karnym.

w zasadzie taki psycholog może opowiadać co chce i komu chce o
klientach, tylko nie chciałam tak dosadnie tego ująć w poprzednim
poście. nawiasem mówiąc nawet gdyby zabrano mu licencję może sobie
dalej prowadzić działalność bez niej, prawo tego nie zabrania.

tak więc uważajcie; czasem wystarczy że powiesz takiemu psycholowi,
że miałaś aborcję i jesteś ugotowana.

nie mam pewności, czy w przypadku psychiatrów informacje pozyskane w
czasie sesji psychoterapii też obejmuje tajemnica zawodowa lekarza,
czy tylko te z wywiadu medycznego, ale tak czy owak lekarz to zawsze
mniejsze ryzyko niż terapeuta innej proweniencji.

osobiście uważam, że do wyrzucenia z siebie wszystkiego służy
pamiętnik, który należy potem spalić.

[megan.k]

Ale nie każdy ma przecież przeszłość kryminalną?

[xsenia]

Przypuśćmy....

Teściowa zatruwa ci życie, wyobrażasz sobie jak dźgasz ją nożem i
dzielisz się tym z terapeutą. Teściowa ginie dźgnięta nożem, jesteś
ostatnią osobą która widziała ją żywą. Policja przesłuchuje twojego
terapeutę...

Wiem, wiem czytam zbyt dużo kryminałów, jednak życie pisze jeszcze
bardziej karkołomne scenariusze

[drugikoniecswiata]

terapia opiera się jednak na zaufaniu, którego nei buduje się w czasie jednej
sesji. zanim się otwieram, wyczuwam człowieka i mogę z nim rozmawiać o granicach
- w tym tych związanych z dochowaniem tajemnicy. nigdy nie przyszło mi do głowy
zapytać o to moją terapeutkę, bo po prostu WIEDZIAŁAM, że ich dotrzymuje.

no, tak jak wie się, że najlepsza przyjaciółka nie jest kochanką męża.
oczywiście, można się na takim zaufaniu przejechać, ale osobiście bardziej wolę
ryzyko niż dobrowolne wyrzeczenie się wszystkich przyjaźni.

jeśli chodzi o terapeutów, to brak ustawy o zawodzie terapeuty w PL skutkuje
tym, że wolno wszystko i wszystkim. wierzę jednak, że są ludzie, którzy tę pracę
wykonują z powołania. dla takich chyba kwestia tajemnicy jest oczywista - zawsze
można to wyjaśnić na pierwszej sesji, przy negocjowaniu kontraktu.

[majagor]

Mnie terapeutka na pierwszym lub drugim spotkaniu poinformowała, iż obowiązuje
ją tajemnica zawodowa, którą może obalić tylko sąd/prokuratura.
Będąc w terapii grupowej także mnie obowiązywała tajemnica wobec uczestników tej
grupy. Mogliśmy w domu opowiedzieć jaki był temat przewodni spotkania grupowego,
ale nie wolno mi było mówić, że np. Kasia to usunęła ciążę i ma teraz doła, a
Jasiek to zdradza żonę itp.
Było to bardzo mocno i często podkreślane.

Gdy do mojej psycholog został zaproszony mój facet - razem z nią wcześniej
ustaliłam co może mu powiedzieć, a czego nie wolno jej mówić. I jestem pewna, że
tego się trzymała.

W tym roku po zwolnieniu chorobowym i przechodzeniu do nowej firmy zastanawiałam
się, czy muszę nowego pracodawcę informować o tym, iż chorowałam. Mój psychiatra
wydając mi zaświadczenie o pełnej zdolności do pracy [potrzebne po powrocie z
dłuższego chorobowego] stwierdził, że absolutnie mam sobie tę wiadomość zachować
dla siebie. Nie mam obowiązku informowania o tym pracodawcy, a pracodawca nie ma
prawa zaglądania mi w jakiekolwiek kartoteki u lekarza, czy u psychologa.

Nigdy nie miałam obaw co do tego, że powiem mojej terapeutce za dużo. Że powiem
coś, co może mi zaszkodzić. Bo po pierwsze nikogo nie zabiłam, nikomu nic nie
ukradłam, prawa nie złamałam, a po drugie UFAŁAM jej.

[xsenia]

> Mnie terapeutka na pierwszym lub drugim spotkaniu poinformowała, iż
obowiązuje
> ją tajemnica zawodowa, którą może obalić tylko sąd/prokuratura.

kłamała

tnij.org/eu0a