Problem z ojcem.

[poetkam]

Zastanawiam się, czy przypadkiem na świecie wszyscy nie jesteśmy wariatami

Może pokrótce omówię sytuację:
Mój mąż ma zdiagnozowane zaburzenia schizoafektywne, ja mam mamę chorą na
ChAD.
Teraz ten dręczący mnie problem: Ojciec męża kilka lat temu przebywał w
szpitalu psychiatrycznym (nie znam diagnozy), ma ciężką miażdżycę, jest bez
nogi, ma 76 lat. Już od dawna miał urojenia i omamy wzrokowe i słuchowe, a od
niedawna obserwuję kleptomanię...Wynosi nam z pokoju prawie wszystko co
uważa, że mu się przyda-pieniądze, ubrania nasze, bieliznę, pierścionki.
Chomikuje to wszystko pod swoim łóżkiem, a kiedy sprawa wychodzi na jaw,
uważa że to my podrzuciliśmy. Dziś robił kilkugodzinny wykład mężowi jaki to
jest biedny i pokrzywdzony (fakt-starszy syn alkoholik wyrzucił nas z
domu),chce ochrony, sądów, etc.
Mąż dzwonił do mnie do pracy rozstrzęsiony, wystraszony, chce jechać do
szpitala na jakiś zastrzyk, bo cytuję: zaraz zwariuje.
Jestem zaniepokojona tym faktem, na razie nie wiem co robić.
Jak pomóc mężowi, aby odzyskał równowagę psychiczną? To jest w tej chwili dla
mnie najważniejsze. Sama też jestem roztrzęsiona, ale myślę, że ze sobą dam
sobie radę.

[miriam11]

Poetko, tak na szybko i krótko - niestety u Twojego teścia to typowe zmiany
starcze (miażdżyca lub Alzheimer),bardzo wielu staruszków ma takie objawy. Nic
się z tym nie zrobi. Co mogę doradzić - porozmawiaj z mężem, wytłumacz mu, że to
właśnie starość, że jego tato po prostu nie wie, co robi, jeśli mąż Ci nie
uwierzy, to niech jakiś psycholog lub geriatra to potwierdzi. No i doraźnie
podaj mężowi jakiegoś procha na uspokojenie, bo wiem z doświadczenia (babcia) że
pierwsze zetknięcie z takim zachowaniem, może być szokiem, kiedy bliska osoba,
dotąd "normalna", nagle zaczyna jakieś takie cuda wyczyniać. U nas w domu też
długo trwało, zanim wreszcie uwierzyliśmy, że babcia wyzywająca mnie od k.ur.ew,
a moją mamę od czarownic, oraz plująca do zupy i machająca przy stole majtkami,
po prostu nie jest świadoma swoich czynów.

[poetkam]

Dzięki, Miriam.
Coś muszę zrobić w każdym razie, bo Dawid przez całą sytuację czuje się
fatalnie.

[knieznanska]

A ja przed chwilą zamieściłam taką oto treść na medforum. Z objawów u teścia
takie właśnie występują u mojej babci, ale sytuacja jest dość poważna i chodzi
tu głównie o stan moich rodziców, którzy są na skraju załamania psychicznego.
Przeczytajcie proszę:

Witam,

Zwracam się z ogromną prośbą o pomoc bądź poradę. Otóż babcia, osoba w
zaangażowanym wieku od wielu lat choruje na miażdżycę, jednak choroba od
jakiegoś czasu przybrała bardzo agresywne objawy, które niestety odczuwają moi
rodzice i nie wiedzą ani jak pomóc babci ani sobie. Babcią trzeba się zajmować
24 godz. na dobę - ostatnio nie śpi, cały czas angażuje rodziców w często
wyimaginowane działania, pakuje się i wszystko zabiera do siebie do pokoju,
nikogo już nie poznaje, i jest agresywna. Jest to kobieta bardzo korpulentna i
ciężko nawet jest nią przenieść na łóżko, jeśli np. położy się spać na podłodze.
Długo by pisać, bo jest tego o wiele więcej. 2 tygodnie temu przyjechał lekarz z
pogotowia i przepisał babci leki, ale są one w działaniu słabe, a żeby przepisać
mocniejsze jest potrzebna obserwacja. I tu zaczynają się schody, bo skierować na
obserwację musi psychiatra, a żaden nie chce się pofatygować na wizytę domową,
poza tym podobno bardzo niechętnie kierują na taką obserwację. Rodzice mieszkają
we Włocławku, ja nie mogę im na bieżąco pomagać, bo z rodziną mieszkam w
Poznaniu. Może ktoś zna jakieś rozwiązanie tej sytuacji. Proszę jeszcze raz o
pomoc!!!