Zachowanie terapeutki

[poetkam]

Dziś mąż nie pojechał na oddział dzienny- nie dał rady wstać z łóżka,
marudził. A ja głupia zadzwoniłam z usprawiedliwieniem jego nieobecności do
terapeutki. Usłyszałam, że słabo go mobilizuję do chodzenia na oddział i
wstawania z łóżka. Muszę mocniej go mobilizować.
Szczęka mi opadła.
To ja dosłownie staję na głowie, żeby mąż miał dosłownie wszystko, a taka
kobieta jedna, psychoterapeutka z Bożej łaski, która nawet nie wie, jak to
jest zrzucać kogoś z łóżka, jednym zdaniem nakopała mi tak, że płaczę teraz
na klawiaturę. A ja przecież sama jestem w rozsypce...

[esowx1]

Słuchaj, normalnie wszystko mi się gotuje
Byłam w takiej samej sytuacji, znaczy się nie ja tylko moja rodzina. Psychiatra
tak napadł na moją rodzinę, że co poniektórzy jej członkowie do dziś leczą się z
załamania nerwowego po tym, jak doktor nauk medycznych ich potraktował.
I co tam terapeutka.
Nie znam recepty jak postępować w takich sytuacjach, co myśleć, jak się zachować.
No comment.
Po prostu bezsilność.
Racja NIE jest po ich stronie.

[czareg]

Lekarze uważają przeważnie, że cel uświęca środki. Zapominają przy tym, że posiadają fragmentaryczną wiedzę o pacjencie, a już całkiem marginalną o jego rodzinie.
Racja NIE jest po ich stronie!

[aurelia_aurita]

podstawowa wada polskich psychoterapeutów: wydaje im się, że są wszechwiedzący.
oni nie popełniają błędów - to pacjenci/klienci za mało się starają (albo ich
bliscy).
boooże, jak ja bym wygarnęła takiej pindzie...

[lolinka2]

boooże, jak ja bym wygarnęła takiej pindzie...
a ja bym się dołączyła....
i jeszcze poinformowała ordynatora...

[morja13]

Nic się nie przejmuj, to jakaś kopnięta idiotka!
Niestety oni niektórzy empatii ani rozumu nie mają za grosz.

[kassa10]

Trzeba było pani powiedzieć, żeby przyjechała i zademonstrowała odpowiednie
mobilizowanie, chętnie bym sobie popatrzyła na jej umiejetności w tym zakresie.
Nie przejmuj się!

wez sie nie przejmuj

[bluelagoon]

terapeuci g. wiedza

chodzilam na odzial w depresji ledwo tam sie pojawialam takze wiem jak to
trudno wstac z lozka

a terapeuci tak sie zahcowywali ze czulam sie gorzej a nia lepiejm jakies gadki
miedzy soba smiechy a pajcenci rogoryczeni

ale podsluchalam na oddziale zamknieltym kiedysm ze lekarka mowila do pacjetna
z depresja ze to lecznicze sie mobilizowac po porstu sie zmuszac do malych
wysilkow

[miriam11]

bluelagoon napisała:

> ale podsluchalam na oddziale zamknieltym kiedysm ze lekarka mowila do pacjetna
> z depresja ze to lecznicze sie mobilizowac po porstu sie zmuszac do malych
> wysilkow

Ja nie wiem kurna co oni mają za świra z tą mobilizacją. jak błagałam mojego
świrologa o L4 bo taką miałam depę to też mi tłumaczył że mam się "mobilizować".
I L4 nie dał. No to się kuźwa zmobilizowałam tak, że m. in. samochód rozbiłam,
bo zapomniałam, jak się hamuje.
Mobilizacja, szlag by ich wszystkich trafił.
A swoją drogą fakt, Poetko, szkoda że nie zaproponowałaś przemądrzałej pindzie,
żeby zademonstrowała te jej świetne metody mobilizowania pacjentów, jak tu ktoś
napisał wcześniej.
Wiesz co, pamiętaj, że są: ludzie, klamki i stada pędzących imadeł. Najwyraźniej
to babsko jest pędzącym imadłem. Olać należy.

[niewierzacy_w_to]

Oj, no zapewne ta 'pinda' chciała dobrze ale źle wyszło...
Łatwo mówić 'nie przejmuj się' ale trudniej zrobić, no nic, życie toczy się
dalej - nie daj się, przed wami (Tobą i mężem) jeszcze dużo dobrych,
uśmiechniętych dni - wytrwaj (cie)!
Głowa do góry!

[wk771]

Byłem jakiej 25 dni na oddziale zamknietym czyli 24 godziny na dobe (w 2003 roku
w IPiN na Sobieskiego).
Kilka ierwszych dni pytalem obsluge jak sie tu postepuje, co tu sie robi, w
trzecim tygodniu czulem, ze jak bede tu jeszcze drugie tyle czyli drugie trzy
tygodnie, to zaczne mówic sam do siebie, srać w majtki jak jedna z pacjentek,
krzyczec do ściany.
I w czwartym tygodniu wreszcie mnie wypisali.
Teraz wiem, co sie wyprawia na oddzialach zamknietych 24godzinnych.

[lolinka2]

eeeetam, nie taki szpital straszny
piszę to z perspektywy 13 tygodni na oddziale zamkniętym, które wspominam miło
nawet.
Niemniej faktem jest, że nie było tam standardowo no i nie ograniczono mi
wolności nadmiernie (przepustka w każdy weekend plus co jakiś czas dłuższy
samodzielny spacer po mieście).
Momentami (np w dni takie jak dziś) powtórzyłabym chętnie ten pobyt, bo jakaś
niedorzeczna jestem...
-i-
Tkaninka zzabawkami
TkaninaSiedzi
Chore myśli