CHAD a alkoholizm

[megg2003]

Chciałabym sie dowiedzieć czy na forum są osoby uzależnione od alkoholu i jednocześnie cierpiące na CHAD?? Czy wogóle jest możliwe współwystępowanie obydwu chorób?? Czy alkoholizm może wywołać CHAD?? Lub odwrotnie?? Jak leczy się tego typu "przypadki"? Bardzo dziękuję za wypowiedzi.

[beatrix-kiddo]

nie tylko jest możliwe, ale stosunkowo częste, do tego stopnia, że nawet w
niektórych opracowaniach nt chad się problem alkoholizmu pojawia. Po prostu
zdarza się, że chadowiec ma w okresach depresji skłonność do "ratowania się"
alkoholem i często prowadzi to do uzależnienia.
Leczenie jest b. trudne ale możliwe, tylko trzeba trafić na psychiatrę, który
jest specjalistą jednocześnie w zakresie uzależnień jak i chad. Zwykły terapeuta
od alkoholu lub zwykłe aa mogą się nie sprawdzić z powodu niezrozumienia istoty
choroby jaką jest chad.

[lula_ripley]

Tak.
Tak.
Tak.
Nie wiem.

[megg2003]

A mogłabym wiedzieć coś więcej?? jeśli TAK proszę o rozwinięcie wypowiedzi.

[anetta1773]

Są takie przypadki - są to tzw.chorzy podwójnej diagnozy.W Warszawie należy się
zgłosić na ul.Goplańską obok Instytutu Psychiatrii i Neurologii.

[megg2003]

Dziekuję, jednak potrzebuję namiarów na Polskę północną (okolice Gdańska).

[aidka]

alkohol jest depresjogenny bardzo
czyli - ulga na trochę, a potem depresyjny zjazd
często nawet specjaliści nie umieją odróżnić czy najpierw była
depresja i zapijano ją alkoholem
czy też
pierwszy był alkohol, a potem nastąpił dół

by odróżnić depresję od stanu poalkoholowego
psychiatra pyta często czy pacjent czuje raczej smutek czy lęk i
niepokój

nie choruję na CHAD
ale od lat na depresję
i sama miałam takie chwile
gdy trudno było mi wychodzić z domu
nie dawałam rady zapisać się do psychiatry i czekać 2 tygodnie na
wizytę, a potem kolejne tygodnie na to aż leki zaczną działać
/o ile będą dobrze dobrane/
więc czasem wywlekałam się z domu do sklepu po drugiej stronie ulicy
i kupowałam piwo - tak było prościej
tylko u mnie ten alkohol działa naprawdę na moment
a potem jest jeszcze gorzej, niż było przed jego wypiciem
tak czy inaczej - alkohol bardzo często krzyżuje się z depresją
zapewne w CHAD także

[megg2003]

Przyznam szczerze, że napisałam ten post, ponieważ u mnie w rodzinie jest osoba
uzależniona od alkoholu od wielu lat. Jest po 2 próbach samobójczych (raczej o
charakterze demonstracyjnym). Jakies 2 lata temu lekarze zdiagnozowali u niego
CHAD. Żona bagatelizuje problem alkoholizmu (silne współuzależnienie) i za
wszelką cenę próbuje mi wpoić, że on cierpi na CHAD, nie jest alkoholikiem.
Owszem, czasem pije, ale ona nie może go zostawić z jego chorobą samego: "bez
nas [mnie i syna] on by sobie nie poradził". A mąż nie pracuje, chleje dalej i
bierze leki psychotropowe. Albo i nie bierze...

[emilline]

jak już pewnie sama na to wpadłaś ona też mu niewiele pomoże (teraz
pewnie bardziej szkodzi) jeśli sama sobie nie uświadomi, że mąż jest
alkoholikiem. a z tego co tu piszesz to z pewnością jest! także
1) najpierw rodzina musi sie o tym przekonać.
2) on też --> tu będą największe problemy. zawsze jest tak samo,
chory podejmuje leczenie dopiero wtedy kiedy sięgnie dna. żeby chory
(nawet pijany/na kacu) stwierdził, że to już dno to musi dojść do
niezłej patologii...
wiem bo u mnie w rodzinie była/jest podobna sytuacja. kiedy juz do
mojej mamy dotarło, że jej mąż (mój ojczym) jest alkoholikiem
zaczeła popełniać te wszystkie, podstawowe błędy typu: rozmowa z
pijanym, dostosowywanie sie do jego nastrojów, "próbowanie życ w
normalny sposób", np wychodzenie z mężem na imprezy do znajomych
(kazda konczyla sie tak samo...), obwinianie siebie, branie na
siebie odpowiedzialnosci za jego sprawy, itp itd = NONSENSE! nalezy
od razu szukac fachowej pomocy!
de facto niszczyla tym siebie a jemu tylko pomagala rozwijac
chorobe. takze powiem w skrocie, potrzebowalismy 6 lat NIEZLEGO
HARDCORU zeby w koncu delikwent podjął leczenie. (6lat od momentu
kiedy rodzina glosno zaczela nazywac to alkoholizmem bo wczesniej
oczywiscie chlanie sceny i awantury tez trwaly latami).
teraz nie pije ale i tak jest baaardzo ciezko. leczyc musza sie z
tego wszyscy.
coz, malo optymistycznie ale taka jest prawda. trzeba jak
najszybciej uswiadomic sobie problem i zglosic sie do specjalistow.

[emilline]

zapomnialam dodac ze łaczenie lekow psychotropowych z alkoholem tez
troche trwalo. to co rzeczywiscie pomoglo to pomoc jego przyjaciela,
ktory sam jest alkoholikiem i juz podjal leczenie. wiec radze isc w
tym kierunku.

[megg2003]

No właśnie, najgorzej będzie z tym uświadomieniem. Żona tego alkoholika jest tak silnie współuzależniona, że nawet wizyta na jej terapii nie pomogła. Zrezygnowała, bo terapeuci kazali odstawić jemu leki psychotropowe, a wziąć się za leczenie alkoholizmu. Jak to?? Odstawić leki?? Przecież lekarze wiedzą lepiej niż te panie z przychodni uzależnień!! I skończyła się jej terapia, jego tym bardziej. Ja już tez dałam spokój, bo to nie ma sensu. Bezradność jest ciężka w tej sytuacji, bo mają 17-letniego syna, który też się stacza. To ona chyba musi sięgnąć dna, mąż alkoholik musi ją pobić po pijaku albo zgwałcić, albo już to zrobił...

[emilline]

no tak bezradnosc, skad ja to znam...
ale wiesz, tak na pocieszenie Ci powiem ze u mnie tez bylo KILKA
prob zwracania sie o pomoc do specjalistow. "delikwent" nawet 2 razy
uciekal z oddzialu zamknietego. wydaje mi sie ze chodzi przede
wszystkim o to zeby trafic na sensownych ludzi, ktorzy sami przez to
przeszli i podchodza do pacjenta indywidualnie. a o takich baardzo
trudno. roi sie od kretynow, ktorzy jeszzce bardziej potrafia
zdolowac. gdyby chodzilo o warszawe pomoglabym Ci ale skoro polnoc
to sama jokos musisz szukac odpowiedniej poradni, najlepiej czegos
sprawdzonego.
z tym odstawieniem lekow i leczeniem alkoholizmu to swieta
prawda!!!!!! najpierw detox pod kroplowka, potem min miesiac w
osrodku (w ośr w bełchatowie leczenie przynioslo skutek) a pozniej
weekendowe spotkania z grupa i stala wspolpraca z lekarzem. wtedy
dopiero niech sie gosc zabiera za CHAD. ten moj ojczym to tez oproz
alkoholizmu ma jakas depresje permanentna, moze to nawet CHAD ale
nie wiem bo ja z nim na te tematy nigdy nie rozmawiam. ale zapewniam
ze od zawsze ma ogromne problemy ze soba. jednak alkoholizm jest
najbardziej inwazyjny z tego wszystkiego i to dla wszystkich
czlonkow rodziny. dobrze ze maja Ciebie bo widze ze sie
zaangazowalas ale nie wymagajmy rzeczy niemozliwych... na to
potrzeba czasu, w ktorym dochodzi do powolnej agonii az w koncu
wszyscy beda tym tak zmeczeni i tak wyjałowieni z uczuc ze spojrza
na sprawe trzezwo. chodzi mi tu szczegolnie o ta żone bo chyba mocno
jest wkrecona w to ze samo mu przejdzie albo nie wiem jeszcze co...
moja mama rowniez potrzebowala "mocnych wrazen" zeby sie przekonac
ze jej prosby i tlumaczenia na nic sie nie zdadza. i juz mi tu nawet
nie chodzi o gwalty i pobicia. tylko o taka specyficzna atmosfere
24h i dzikie zachowania. nie bede na ten temat sie rozwodzic bo by
transfer nie wytrzymal ;]
nalezy uzbroic sie wcierpliwosc i stanowic wsparcie dla tych osob w
kazdej sytuacji. don't give up! ja tez nie wierzylam ze to sie
kiedys skonczy!!!
pozdrawiam

[megg2003]

Dziękuję za tak obszerną wypowiedź
Pozdrawiam

[emilline]

spoko, lubie sie tak czasem wyzyc literacko