Szybkie zmiany faz

[35.a]

Jak sobie radzicie?
Co bierzecie?

[lolinka2]

biorę zależnie od fazy, przy skrajnym dole połówkę aurorixu, przy skrajnym
napędzie w niewielkich ilościach neurotop albo rispolept (zależy jak mocno buja).

i cieszę się, że nie buja mnie rzadziej - przynajmniej jest jakaś różnorodność
taka sytuacja ma w zasadzie sporo plusów - nie wywala mnie z życia na parę
miesięcy - co najwyżej na parę dni, a to idzie łatwo zorganizować. (Hipo)manie
też nie wieczne - na szczęście.

[35.a]

Rispolept jest dla szczupaczków (mało ważących), więc nie dla mnie.

Ale ja mam ochotę palnąć sobie w głowę, gdy ta winda błyskawicznie
z dużej wysokości w dół. Już rozumiem tych 15% samobójców. Nie do
zniesienia są aż tak szybkie zmiany, szczególnie w dół.

[lolinka2]

ja teraz znoszę to już trochę łagodniej, ale na początku bywało tak, że w
idiotycznym momencie zaczynałam wyć, nastrój spadał w towarzystwie podłego
fizycznego bólu, łzy leciały same jak opętane a ja cała rozpadałam się w mig,
zamieniając w jakąś nieokreśloną rozmemłaną breję... na godzinę lub dwie. Bez sensu.

Teraz się uodporniłam. Z objawów zostało "samopłakanie". Bardzo pomaga, jeśli
mogę się wtedy zamknąć w ciemnym pomieszczeniu. Wycisza, uspokaja, dość szybko
przechodzi taki stan.

No i jeszcze jedno - w miarę możliwości unikaj huku, tłumu, masy sztucznych
świateł w jednym miejscu, głośnej muzyki itp. To (n.podst. obserwacji) łagodzi
objawy zmiany faz - przynajmniej u mnie.

[35.a]

Kompletnie nie nadaję się do życia w Wawie, burzę się, że samochody
to mają długo światło zielone, a ja pieszy mnie, więc czasem lezę
na czerwonym, nienawidzę huku i tego, że wszyscy, siłą rzeczy ja
też, gdzieś się spieszą. Już kiedyś pisałam - na wsi jestem spokojna
i zdrowa. I to zasypianie w zupełnej ciemności i ciszy. Jak w trumnie.
Uwielbiam.
Dzięki za wskazówkę.
Ja w depresji nie czuję nic, nie mogę oddychać, czuję, jakbym powoli
umierała. Płakać prawie nie płaczę.
Jutro znów nie pójdę do pracy.

[poetkam]

A., jak dziś? Zaliczyłaś pracę? A jutro co planujesz? Wybierz się na tę swą
wymarzoną wieś choć na dni parę- odsapniesz od Sarkofagów

[35.a]

poetkam napisała:

> A., jak dziś?

bylejak

> Zaliczyłaś pracę?

nie

> A jutro co planujesz?

a) nic
b) powłóczę się po Warszawie w poszukiwaniu płynu do usuwania
skórek firmy Alessandro zawsze to jakaś motywacja, prawda?
sprzedaje Sephora.
c) wydam mnóstwo kasy w sklepie Zdrowa Żywność w pasażu przy
Galerii Centrum (może ktoś ma ochotę się tam spotkać o jakiejś
nieprzyzwoitej godzinie?
d) pójdę do kina
e) poszukam czarnego zimowego trencza, w ziemi jest zimno


> Wybierz się na tę swą
> wymarzoną wieś choć na dni parę - odsapniesz od Sarkofagów

Czyli oni ode mnie?

Nie bardzo...
Tam musiałabym trzymać twarz.

[matrioszka42]

A ja kocham warszawkę, tylko w jej ruchu idynamice czuję się lepiej.

Od zawsze miałam długie fazy, zwłaszcza maniakalną. teraz wpadłam w rapid cycling, podobno za sprawą ingerencji lekami w mój "mózg". Kwetiapino, witamy Efekt placebo zadziałał błyskawicznie. I błyskawicznie zniknął, może za sprawą zwykłych stresów. Wczoraj mój przegląd onkologiczny, dziś zabieg weliminowania woreczka żółciowego u Męża!
O trzymanie kciuków upraszam!

[poetkam]

> O trzymanie kciuków upraszam!

Trzymane, trzymane... Wszystkiego dobrego dla Ciebie i Twojego męża!

[lolinka2]

będę w okolicy z bachorkami około 18stej. Reflektuję.

[35.a]

Kiedy indziej, OK?
Dziś jeszcze leżę pod kocem. Jednak.
Potarmoś po grzywkach Bachorki.

Matrioszko, kciuki.

[hipo84]

Stres.
Miejski stres.
Mam podobnie, dlatego ucieklem z wawy chociaz mialem tam dobra prace.

[hipo84]

Bez kitu wspolczuje.
Ja chyba az tak mocnych w dol nie mialem.
Ja sobie z depresjami poradzilem odstawiajac papierosy, biegajac,
spacerujac po kilka godzin, pijac ziolka na uspokojenie, jezdzac
rowerem, cwiczac na silowni.
Ogolnie sport jest wazny przy depresji tylko taki gdzie sie nie
mysli a powtarza caly czas ten sam ruch w tym samym tempie - rower
bieganie
Pozdro

Lolinko,

[35.a]

ja do Ciebie.
Pisałaś kiedyś, że masz ultra-rapid cycling.
O ile sobie przypominam, masz zmiany nawet w ciągu dnia.
Obawiam się, że ja też, chociaż nie wiem, czy takie zmiany
faz nie są po prostu stanem mieszanym (?) Ale chyba nie...
W depresji nie jestem teraz drażliwa, napęd p.p.m.

Obecnie mam kilka dni hipo, a później ciach silna depresja.
O rapid cycling przeczytałam, że to kilka zmian faz w ciągu
roku. Tak samo mówiła o moim ChAD lekarka. A jeśli zmiany są
szybsze?
I czy masz może jakieś piśmiennictwo na ten temat?
(pewnie, że preferuję po polsku :twisted

to zmień

[kruszonka1]

wizytówkę jeśliś na górce.

[35.a]

A w zęby chcesz?

[matrioszka42]

A Ty chceesz? Są tacy co słyszą... może Ty tego nie chcesz zauważyć, bo łatwiej cierpieć za wszystkie grzechy świata...

[35.a]

*

ale wiesz?

[35.a]

to nie takie proste. Twoja głowa oddzielona od innych głów,
niby ludzie są, ale Tobie wydaje się, że nie ma. jeśli zrobiło
się Tobie (komuś) przykro, to przepraszam.

Wzruszyła mnie dziś Malutka, odbieram ją z tenisa, najpierw
popatrzywszy z przyjemnością przez kwadrans jak lata po korcie
(no niestety, nie mogę powiedzieć "cioci krew" dała mi rączkę,
idziemy, wygłupiamy się, i nagle pyta: A, dlaczego wczoraj byłaś
smutna i leżałaś? (jednak ją to obeszło...) - Bo tak czasem mam.
(o depresji mogę jej opowiedzieć, jak będzie miała z 15 lat)

Pozdrowienia dla wszystkich właśnie/jeszcze w depresji (Czargu,
niewinnie puszczam oko)

[hipo84]

Ja tak mam... Ze chce cierpiec za innych...
Jak matka teresa z Kalkuty chyba... Cierpie jak widze cierpienie u
innych. Jak widze operacje, gdzie czlowiekowi serce operuja, to mnie
zaczyna bolec serce, jak slysze cos o zylach, to czuje zyly. Jak
slysze o homoseksualistach...
Masakra. To sa chyba tez urojenia. Wiem, ze jest cos takiego, ze jak
sei cierpi jak cierpia inni i dlatego sie im pomaga, to to nie jest
szlachetnosc tylko choroba.
Pozdro

Lo-lin-ko!

[35.a]

Pospiesz się, proszę (z tym piśmiennictwem, w googlach jest jajco)
Bo jestem znów nie stara trzeszcząca lokomotywa, tylko co najmniej
sncf. Sto pomysłów na życie. Znów w głowie kolorowo. Moje poprzednie
hypo trwały po kilka miesięcy, ja się zwyczajnie boję, że za kilka
dni znowu będzie żal mi się rozstać z książkami. Dziś nota bene
rozmawiałam z facetem, który "wie", że się zabije, tylko tych
tomiszczy mu szkoda. I skonstatowałam cudnej urody słowo, że niemal
wszyscy moi mniej lub bardziej ulubieni pisarze palnęli sobie w łeb. Przykre.
Jutro dzwonię do lekarza, co tam.

[lolinka2]

już szperam

well done

[35.a]

dobra robota. jestem pod wrażeniem. i`m impressed
tylko będziesz mieć mnie na sumieniu, bo mignęły jakieś
tytuły i zaraz będę je chciała mieć. na razie się może
powstrzymam.

w każdym razie: bardzo dziękuję

[lolinka2]

jakbyś tytuły nabyła to się podziel do skopiowania, i jesteśmy kwita

Baobabie ;-)

[35.a]

Daj nam znać, jak Mąż.

To już wiem, dlaczego wczoraj napisałaś mi Dupa.
Nie skojarzyłam faktów. Człowiek jednak strasznie skoncentrowany
na sobie. Posypuję włosy popiołem, będą takie czarno-srebrzyste.

Dobra, to mów.