MIEJSCOWOŚCI GMINY

[celestynow]

DĄBRÓWKA: Nazwa miejscowości, która od 1952 roku należy do gminy Celestynów,
pochodzi od słowa debra (wąwóz, jar – w języku słowiańskim). Leży ona w
rozległej, lecz płytkiej kotlinie u zbiegu dróg Karczew – Kołbiel i Glina –
Celestynów. W XIX wieku wieś należała do parafii Karczew położonej w gminie
Otwock, nosiła wtedy nazwę Dąbrówki Starowiejskiej. W 1827 roku zamieszkiwało
ją 102 mieszkańców. W 2002 roku liczba ta wynosiła już 799 mieszkańców.

DYZIN: Do gminy Celestynów należy od 1952 roku. W 2002 r. wieś zamieszkiwało
245 osób.

GLINA: Nazwa wsi związana jest z pokładami gliny eksploatowanej przez
okolicznych mieszkańców. W 1880 roku wieś zamieszkiwało 9 mieszkańców, w 2002
r. liczba ta wynosiła 947 osób.
Podobnie jak inne wsie Glina od 1952 roku przynależy do gminy Celestynów.
Pierwotnie była częścią gminy Otwock.
Przez krótki okres czasu mieszkała tu pisarka Maria Dąbrowska.

JATNE: Wieś zamieszkana w 1866 roku przez 11 mieszkańców, pierwotnie
wchodziła w skład parafii Glinianka w gminie Kołbiel. W skład gminy
Celestynów weszła od roku 1952. W roku 2002 zamieszkiwało tu 290 mieszkańców.

LASEK: W 1884 roku zamieszkana była przez 3 mieszkańców i nosiła wtedy nazwę
Lasek Otwocki. Należała wówczas do parafii Karczew wchodzącej w skład gminy
Otwock. Od 1952 roku podobnie jak inne prezentowane miejscowości weszła w
skład gminy Celestynów. Na terenie wsi położony był majątek „Skarbonka”
należący do profesora Edmunda Jankowskiego.

OSTROWIK: Nazwa wsi pochodzi od słowa ostrów oznaczającego porośniętą wyspę
na jeziorze, rzece lub bagnach. Wchodzącą w skład parafii Glinianka wieś i
folwark zamieszkiwało w 1827 roku 22 mieszkańców. Wchodząca w skład gminy
Celestynów od 1952 roku wieś Ostrowik zamieszkiwało w 2002 roku 201
mieszkańców.

OSTRÓW: Wieś włościańska zamieszkana w 1827 roku przez 60 mieszkańców
rozrosła się tak znacznie, że w 2002 roku liczba mieszkańców wynosiła 414
osób. Tak jak Ostrowik, miejscowość należała do parafii Glinianka powiatu
Otwockiego. W skład gminy Celestynów weszła w roku 1952.

PODBIEL: Jest to najniżej położona wieś gminy Celestynów położona wzdłuż
wiekowego traktu z Kołbieli do Osiecka. Istniała już w XVIII stuleciu.
Nazwa wywodzi się od słowa biel oznaczającego wygląd bagna na wiosnę. W
pobliżu wsi położony jest obszar Bagna Całowanie będący najcenniejszą
przyrodniczo częścią gminy Celestynów. Na tym terenie dokonano odkrycia
archeologicznego dokumentującego najstarsze na Mazowszu ślady osadnictwa
(pochodzące z końca epoki lodowcowej).
W dziewiętnastym i dwudziestym stuleciu nastąpił rozwój osadnictwa na terenie
wsi Podbiel (w 1827 roku zamieszkiwało ją 78 mieszkańców, najnowsze badania
z roku 2002 dokumentują 428 mieszkańców). Tak jak większość wsi Podbiel
należy do gminy Celestynów od roku 1952 .

POGORZEL: Jest to jedna z najstarszych wsi gminy Celestynów, notowana już w
1639 roku. Była wówczas własnością biskupstwa poznańskiego. Nazwa jest
prawdopodobnie dokumentem powstania wsi, oznaczającą miejsce osadnicze
powstałe na terenie wypalonego lasu.
W XIX stuleciu (dane z 1827 r.) zamieszkiwana była przez 78 mieszkańców i
stanowiła wtedy centrum wytwórcze, gdzie funkcjonowała smolarnia, cegielnia i
kopalnia torfu. W roku 2002 mieszkało w Pogorzeli 598 mieszkańców. Wchodzi w
skład gminy Celestynów od 1952 roku.

PONURZYCA: Najwyżej położona miejscowość w gminie. Składa się z kilku
odrębnych kolonii rozrzuconych w zagłębieniach terenu oddzielonych pasmami
lasów. Specyficzne położenie jest źródłem nazwy wsi wywodzącej się od słowa
nurzać się. W 1827 roku liczyła 78 mieszkańców, w 2002 roku zamieszkiwało we
wsi 275 mieszkańców. Należy do gminy Celestynów od roku 1952. Została
włączona w 1973 roku do gminy Osieck, jednak powróciła ostatnio do
Celestynowa.

REGUT: Miejscowość założona w XVI wieku jest obok Zabieżek najstarszą wsią
gminy. Jak wskazuje nazwa wywodząca się z łacińskiego słowa regalis wieś
należała do dóbr królewskich. W XIX wieku wieś zamieszkiwało 186 mieszkańców
(dane z 1827 r.). W 2002 roku liczba mieszkańców osiągnęła liczbę 560 osób.

STARA WIEŚ: Jedna z najmłodszych wsi w gminie położona jest w Lasach
Celestynowskich. Rozwinęła się wokół przystanku kolei Nadwiślańskich.
Należy do gminy od 1955 roku. Nazwa wskazuje na przynależność do klucza
Zamoyskich ze Starej Wsi (będącej obecnie częścią Kołbieli). W 2002 roku
mieszkało wieś 497 osób.

TABOR: Powstał w XVIII wieku na terenach karczowanych przez jeńców
tureckich, czego pamiątką jest nazwa wsi pochodząca od słowa tabar,
oznaczającego topór. W XIX stuleciu istniały dwie wsie o tej nazwie
podzielone sztucznie przez granicę powiatów otwockiego i garwolińskiego. W
czasie powstania styczniowego w okolicznych lasach działała partyzantka
powstańcza. W roku 2002 wieś zamieszkiwało 58 mieszkańców. Wchodzi w skład
gminy od 1952 roku.

ZABIEŻKI: Jest to najstarsza obok Reguta miejscowość pochodząca z XVI wieku.
Do gminy Celestynów należy od roku 1973. Stacja kolei Nadwiślańskiej
założona została w Regutach w 1877 roku. W czasie II Wojny Światowej
przeprowadzono tu kilka akcji zbrojnych. W 1827 roku zamieszkiwało wieś 104
osoby, zaś obecnie (2002 r.) liczy 775 mieszkańców.