Matury na żywo

[siwy2411]

dawać mi tu przykładowe odpowiedzi!!! ale generalnie łatwo było, pisałem o Edelmanie i 90% informacji była w tekście, więc powinno być okej

[Gość: lukasz]

Wiecie że istnieje jeszcze ten poj... klucz odpowiedzi więc może być całkiem inaczej niż na logikę jak to już bywało nie raz...

[Gość: ddf]

Egzamin dla idiotow... Trzeba byc debilem zeby go nie zdac.

[Gość: ankaaaa]

a ja świętoszka wzięłam i było łatwo... tylko zobaczymy co sądzi klucz :P

[Gość: wczesny]

ja w pierwszym miałem A potem
2. B
3. B
4. C
5. A
6. A
A dalej nie pamiętam

[Gość: Gość]

łatwo nie łatwo przekonacie sie ze na 100% napewno nienapisaliscie a zeby nie zdac matury nie trzeba byc debilem tylko ma sie inne myslenie niz jakis ktos kto wymyslał klucz :)

[Gość: asdffdsa]

No właśnie nie można powiedzieć czy był łatwy/trudny jeżeli nie znamy klucza, bo nie wiadomo o co autorowi matury chodziło i czy napisaliśmy tak jak on cciał, czy podjęliśmy inny temat.

[Gość: bolek]

a czy testy nie miały mieszanych odpowiedzi? może zamiast literek podasz coś więcej?

[Gość: fdhn]

wydaje mi sie ze nie bylo mieszanych odpowiedzi bo jak porobwnywalem ze znajomymi to ich testy byly tak samo ulozone. w sensie ze literki i odpowiedzi;)

[Gość: Gość;alex]

Sam jesteś debil... nigdy nie wiadomo czy trafiliśmy w klucz odp... ja jest jesteś debil... nigdy nie wiadomo czy trafiliśmy w klucz odp... ja jestem załamana i mam obawy.. tematy mi w ogole nie podpasowały...em załamana i mam obawy.. tematy mi w ogole nie podpasowały...

[Gość: nauczycielka]

Nie demonizujcie tego klucza. Jeśli pracowaliście z zamieszczonym tekstem to nie
sposób nie zdać. Niestety często zdarza się, że maturzyści piszą wszystko, co
wiedzą o lekturze, nie skupiają się na temacie.

[Gość: hb]

było tylko jedno pytanie testowe ;-)

[Gość: szatek]

Było tylko jedno zadanie testowe. Pozostałe pisemnie ale wszystko na podstawie tekstu.

[Gość: el^^]

Najlepszy jest ten frajer o nicku "wczesny".
Pytanie wielokrotnego wyboru było tylko jedno.

[Gość: a]

yyy.mleko?!

[Gość: kosky333]

kurrwosci swiata !! może 2 bydzie !!

[Gość: Duerth]

Że w ironiczny sposób wyśmiał wasze przewrażliwienie na punkcie spekulowania poprawności odpowiedzi przed wydaniem oficjalnego klucza to z miejsca frajer...

[Gość: fanfan]

znalazłem ten tekst o internecie w necie..
Internet - śmietnik czy sezam kultury?

Odpowiedź na tak postawione pytanie zależy głównie od osobistych doświadczeń i przekonań. Postaram się pokazać, że Internet może być co najmniej sezamem, że jest zupełnie nowym jakościowo medium, nie mającym analogii wśród znanych dotychczas technik komunikowania się. Wielki potencjał Internetu może uruchomić każdy, pod warunkiem, że wie, jak to uczynić. Kto zainwestuje nieco wysiłku, znajdzie klucz do wrót sezamu. Kto oczekuje, że Sieć będzie automatem do czynienia cudów, utonie w śmietniku zbędnych informacji.

Wymownym przykładem śmietnikowej interpretacji Internetu jest artykuł Mózg w malinach. Ukazał się on w 2000r. w tygodniku "Polityka", czasopiśmie, w którym mam wielką przyjemność pracować. Autor tekstu przekonuje czytelników, że Internet realizuje anarchistyczny model wydawniczy, w którym każdy może łatwo i tanio publikować co chce i kiedy chce. W efekcie powstają olbrzymie ilości tandetnych treści, z każdego kąta wylewa się pornografia, a w tym śmietniku nie sposób znaleźć żadnej użytecznej informacji, choćby odpowiedzi na pytanie, ile waży elektron.

Pierwsze spostrzeżenie jest nawet trafne - zgadzam się, że Internet jest medium potencjalnie anarchistycznym. Jednak cała reszta wywodu jest wielkim nieporozumieniem. W Sieci mamy dziesiątki milionów witryn, z których zdecydowana większość nie przedstawia żadnej wartości. Nie oznacza to, że jesteśmy skazani na obcowanie wyłącznie z takim chłamem. Jeśli wiemy, jak się w internetowym gąszczu poruszać, szybko trafimy na treści wartościowe a niedostępne w innych mediach. Przy okazji wychodzi nietrafność metafory śmietnikowej, sugerującej, że po to, by dotrzeć do celu, internauta musi przekopywać się przez stosy brudu. Sprawny internauta trafia do celu szybko, brud zostawiając sfrustrowanym "beginerom", takim jak autor wspomnianego tekstu.

Hipertekstowość, interaktywność, komunikacyjność

Przed wykazaniem słuszności powyższego twierdzenia warto uporządkować terminologię. O wyjątkowości Internetu decydują trzy cechy tego medium, wskazane wyraźnie przez Dericka de Kerckhove'a w Inteligencji otwartej. Otóż Internet (czy w ogóle sieci teleinformatyczne) charakteryzuje się hipertekstowością, interaktywnością i komunikacyjnością. Hipertekstowość oznacza, że treści dostępne w różnych rozsianych po całym świecie bazach danych połączone są systemem aktywnych odnośników. W efekcie powstaje ogromna, globalna biblioteka. Interaktywność to nic innego, jak możliwość bezpośredniego wpływania na treść. W Internecie nie jesteśmy, tak jak w przypadku telewizji, skazani wyłącznie na obrazki serwowane przez nadawców. W sieci możemy je nie tylko wybierać, ale również tworzyć własne. Komunikacyjność to możliwość porozumiewania się z innymi użytkownikami sieci. Najistotniejsze jest to, że w Internecie opisane trzy atrybuty występują jednocześnie. Gdyby Internet był tylko komunikacyjny, nie różniłby się od telegrafu. Gdyby był tylko hipertekstowy, przypominałby obszerną bibliotekę. Gdy jednak połączymy wszystkie cechy, otrzymamy medium wielowymiarowe, o wyraźnie wyróżniającej się składowej pionowej i poziomej.

Pionowy wektor Internetu oznacza jego zdolności do gromadzenia treści, jego funkcję akumulacyjną. Wektor poziomy wiąże się z aspektem komunikacyjnym. Podczas aktów komunikacji powstaje nowa treść, która odkłada się kolejnymi słojami, powiększając zasoby globalnej sieci. Składowa pozioma i pionowa oddziałują między sobą, czyniąc z Internetu medium dynamiczne, żywe, nawet nieokiełznane, a przez to dla wielu tajemnicze, więc groźne.

Fałszywe stereotypy

Zdemaskujmy kilka nieprawdziwych stereotypów. Na przykład, że w Internecie nie sposób odróżnić treści wartościowych od chłamu. To prawda, że równie łatwo dotrzeć do witryny szarlatanów, którzy rozsiewają nieprawdziwe informacje, jak i do witryny Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych, gdzie jakość informacji gwarantuje powaga instytucji. Tak więc choć każdy może w Internecie publikować, to nie każdą informację powinniśmy czytać. Przy wyborze książek kierujemy się znajomością autora, rekomendacjami recenzentów, instytucjonalnymi afiliacjami. Podobnie powinniśmy zachowywać się w Internecie.

Możemy mieć pewność, że witryna Watykanu jest dobrym miejscem, by znaleźć źródłowe materiały dotyczące nauki społecznej Kościoła, a witryna FBI, by poznać listę najgroźniejszych przestępców. Tylko zupełny nowicjusz lub analfabeta będzie szukał podobnych wiadomości w miejscach firmowanych przez nieznane osoby lub instytucje. Umiejętność krytycznej analizy źródeł obowiązuje tak samo w świecie realnym, jak w cyberprzestrzeni.

Ta sama zasada jest dobrą odpowiedzią na inną obawę: że treść w Internecie jest nietrwała, bo nie wiąże jej żaden "materialny" czynnik. Znowu błąd w założeniach: gwarancją trwałości informacji internetowej są, tak jak w przypadku jakości, instytucje. Przysłowiowy Kowalski może założyć dziś witrynę, która po miesiącu przestanie istnieć. Biblioteka Kongresu będzie istnieć jeszcze bardzo długo, a tym samym i jej zasoby internetowe.

McDonald's czy bar mleczny?

Jeszcze inna obawa wynika ze statystycznej konstatacji, że zdecydowana większość zasobów Sieci jest angielskojęzyczna, przez co Internet staje się narzędziem wynarodowienia, macdolnaldyzacji itp. Trudno o błędniejsze przekonanie. To fakt, że większość witryn operuje językiem angielskim. Ale i tak zostają jeszcze miliony innych miejsc, gdzie królują języki narodowe. Dla wielu mniej ekspansywnych a ciekawych kultur Internet stał się wręcz szansą na globalną prezentację. Kto umie szukać, znajdzie perełki.

Oto przykład. Andy Warhol, ikona kultury pop, kojarzy się wszystkim ze Stanami Zjednoczonymi. Tam się urodził i tworzył. Jeśli wpiszemy w okienku wyszukiwarki hasło Warhol, otrzymamy dziesiątki angielskojęzycznych stron poświęconych temu artyście. Gdy jednak ograniczymy wyszukiwanie do języka słowackiego, to nagle odkryjemy zupełnie inną rzeczywistość związaną z Warholem, a właściwie Andrijem Warholą. Okaże się, że w Medzilaborcach stoi wielkie muzeum poświęcone rusińskiej rodzinie Warholów, która pochodziła z pobliskiej wsi Mikova. Dowiemy się wielu innych ciekawych szczegółów, które mogą pomóc w lepszym zrozumieniu fenomenu Andy'ego (np. relacje między jego sztuką a malarstwem ikonowym).

Internet bardziej niż McDonalda przypomina mi mityczną Bukowinę, obszar w którym żyło z sobą wiele kultur a dzieci w szkole mówiły pięcioma językami: po polsku, ukraińsku, rumuńsku, niemiecku, żydowsku. To bogactwo otwiera się przed każdym, kto zainwestuje, by poznać gramatykę Internetu i języki innych kultur. Dociekliwy interesujący się problematyką środkowoeuropejską może dziś za pomocą Internetu przeprowadzić codziennie prasówkę, podczas której przeczyta najważniejsze artykuły z głównych tytułów prasy rosyjskiej, ukraińskiej, słowackiej, węgierskiej, rumuńskiej. Leniwy zadowoli się angielskojęzycznym McDonaldem.

Potyczki w przestrzeni symbolicznej

Jest więc Internet raczej tyglem, w którym kultury się spotykają, tu, dzięki właściwościom komunikacyjnym tego medium, następuje ich konfrontacja. Jest to jednak "starcie" w przestrzeni symbolicznej, nie musi mieć (choć jak najbardziej może) charakteru wyniszczającego. Dialogu może być wzbogacający dla wszystkich uczestników. Przekonanie to wzmacniam analizami pochodzącymi z dwóch odległych od siebie źródeł. Lwowski filozof i publicysta Stepan Wowkanycz stworzył koncepcję mobilności duchowo-informacyjnej jako cechy najistotniejszej dla określenia żywotności kultury. Na mobilność tę składają się dwa czynniki: poziomy i pionowy. Pionowy, to cała tradycja kulturowa. Poziomy, to współczesny dialog, polegający na konfrontacji aktualnie produkowanych idei, dzieł, prac naukowych z analogami z innych obszarów kulturowych. Wynikiem starcia może być zarówno efekt dominacji, jak i wzajemnego wzbogacenia. Gdy kultura jest żywotna i silna, w konfrontacji nie straci. Kultura zamknięta, ułomna, anachron

[Gość: Gość]

co mieliście w tym testowym ?:)

[Gość: uczeń]

Czy napisanie, że Kleant był synem Orgona to błąd kardynalny?

[Gość: asd]

csw.art.pl/konwersatorium/bendyk.html

[Gość: Gość]

ja C zaznaczyłem

[Gość: Gość]

Ale tekst trochę się różni od tego z matury

[Gość: gośc]

co macie w testowym?

[Gość: Ja1]

O CO CHODZI?! NIE PISAŁO ŻEBY ODWOŁAĆ SIĘ DO CAŁOŚCI...

[Gość: tęczowa_krowa]

W testowym mam o tym amerykanizmie, a Wy? ;> czyli to było B