tragedia...tragedia...

[szpilkaaa]

czytając Wasze posty chodzi mi jedna myśl po głowie:TRAGEDIA..
wypytujecie o wyniki, ile osób chętnych, jakieś formalności.
sama w tym roku zdawałam maturę.o wszystko pytam się tych z UŁ bo oni wiedzą
najlepiej..
uważam,że nie warto się podniecać, przeżywać kilkaset razy swojej przegranej.
nie dostaliście się .to trudno.
może myslicie ,że mi łatwo to pisać bo po prostu sobie olałam maturę.
nie ,Kochani..ja mam troche inną sytuację.
jeżeli ktos chciałby wiedzieć to proszę na adres e-mailowy bo jakoś nie za
bardzo chcę mieć audytorium dla swoich własnych problemów.
na początku 3 klasy lo myślalam o strasznie obleganych kierunkach
typu:prawo,socjologia,stosunki międzynarodowe.
ale po maturze wiedziałam,że historia mi słabo poszła.więc stosunki i prawo
odpadły.
w końcu zdecydowalam się na filologię bułgarską i etnologię.pierwszy kierunek
to kierunek niszowy.na UŁna jedno miejsce przypada 2,66 osoby.
mogę się nie dostać.ale nabrałam dystansu.to czy ja pójdę na studia w tym
roku czy w następnym naprawde mi nie zrobi różnicy..
to bardziej różnica dla rodziców, którzy mają wobec Was jakieś oczekiwania..
mam przyjaciółkę, która w październiku miała zacząć studia w Anglii, ale
stwierdzila:BASTA...muszę odpocząć..popracuje pozwiedzam..
i wiecie co??najbardziej nie bała się tego, że zabraknie jej pieniędzy
czy ,że nie będzie miała dachu nad głową..najbardziej bała się reakcji
rodziców..

wiem,że jeżeli nie dostane się na filologię bułgarską(choć powinnam)to zdążę
zrobić sobie Advance'a z angielskiego.zdążę podszkolić francuski.i może
załapę sie na praktyki w gazecie..

proszę Was..to,że matura Wam poszła słabo albo ,że się nie dostaliście nie
oznacza,że jesteście ZERAMI..może to oznaczać brak szczęścia, za mało
pracy...

ale słabo zdana matura lub dobrze zdana matura i niedostanie się na studia
nie oznacza KOŃCA ŚWIATA..

pamiętajcie o tym..,
szpilkaaa

[Gość: olinka]

Nie? Jeśli teraz nie dostanę się na studia, to rodzice już mi zapowiedzieli że
mam iść do pełnoetatowej pracy i szukać sobie mieszkania... na pewno mnie
będzie stać, po LO =/
Więc dla mnie to BĘDZIE koniec świata.

[Gość: beti]

Moi rodzice w zeszłym roku powiedzieli mi,że jak się nie dostanę na dzienne
studia,to będę musiała iśc do pracy i sama zarobić na studia zaoczne,bo mi nie
dadzą kasy.Nie dostałam się na studia i wcale nie było tak źle:)Powiedziałam
im,że będę poprawiać maturę.Siedziałam cały rok w domu,nie musiałam
pracować:P,wystarczyło tylko się uczyć.Rodzice zawsze na początku tak
gadają,ale potem miękną:D
pozdro

[Gość: olinka]

Moi należą do takich, ktorych trudno zmiękczyć - już i tak przez całe LO
wypominali mi ile ich kosztuję i dlatego nie poszłam do zawodówki, żeby zdobyć
porządny zawód.

[anjaa87]

to u mnie jest tak ze mama nie zgadza sie zebym "nic nie robila"w ciagu tego
roku(KAZDY ROK SIE LICZY !!!), i ze jak sie nie dostane za dzienne to mi da kase
na zaoczne;/
wiem ze z wlasnej winy mam taka sytuacje bo do matury srednio sie
przygotowywalam i dopiero teraz to ztozumialam -madry polak po szkodzie ;/
3majcie sie all

[Gość: ?]

a co jest w tej chwili, w tym wieku wazniejsze od dostania sie na studia.
dziewczyno, rozumiem ze chcesz sie pocieszyc ale nie wmuszaj tego w innych.

[szpilkaaa]

ja się wcale nie chce pocieszyć.
bo ku Twojej wiedzy:jestem z siebie niezadowolona.bo mogło mi pójść lepiej.ale
z drugiej strony wiem,że i chodzilam na kursy i sama się uczylam.po prostu
pewne rzeczy sie staly.te pewne rzeczy to 3 słownie trzy pobyty w szpitalu
ciągnące się przez pół roku..
wiekszość osób chorych na to co ja po prostu rezygnuje z walki o szkołę, maturę.
ja nie zrezygnowałam.
ale uważam,że jeżeli nie dostanę się na wymarzone studia to ani się nie potnę
ani nie popełnię samobójstwa.
a czytając posty niektórych osób to mam wrażenie,że MATURA I STUDIA to cały
świat..
a tak nie jest..


a co do studentów medycyny to mnie trochę wkurzali ludzie którzy wybierali się
na studia medyczne.
bo może i są wśród nich tacy którzy idą z powołania, ale częściej bo tak
tradycja rodzinna każe ..albo względy finansowe..

wybaczcie, ale ja gdybym miala pracować 40 lat w zawodzie, którego bym szczerze
nienawidziła to bym szybciej pochlastała się i wylądowała w szpitalu
psychiatrycznym.
ja tak nie mogę.nie potrafię.
jeżeli coś robię to z PASJĄ..
i tego Wam życze,









szpilkaaa

[Gość: kaśka]

słowa uznania, Szpilkaaa, świetne podejście do życia!!!

życzę powodzenia!

[Gość: ja]

Niestety masz rację.
Ale ty idziesz na UŁ... Ludzie idacy na uniwersytety nie robią takiego
zamieszania jak Ci z AMów (i oni chcą być lekarzami)...
a juz najmniej zamieszania robia politechnikowcy.
Widać, że Ci na AM już przywykli do dziobania na pamięc i pomyśleć nawet nie
potrafią...
Ja też wszystko co potrzebowałam dowiedziałam się z uczelni. Jeśli nie ze
strony z e-maili (wykłałam do nich chyba z 10 na każdy odpowiedzieli bardzo
szybko i rzeczowo)

[blue_fire]

Masz 100% racji, tylko, że w przypadku mężczyzn sprawa jest bardziej
skomplikowana, bo jeżeli sie nie dostaniemy na studia, to Wojsko Polskie się o
nas upomni. Mimo wszystko ja również postanowiłem, że jeżeli się nie dostanę na
studia wyjadę do Legii Cudzoziemskiej. Tak bardzo mi się spodobał ten pomysł,
że jeżeli się dostanę na studia będę miał duży dylemat. Bo życie z dnia na
dzień jest bardzo monotonne i nudne, a w Legii na Dżibuti, czy w innej
jednostce każdy kolejny dzień to przygoda. Z drugiej strony jestem
wiedzoholokiem, lubię się uczyć i poszerzać własne horyzonty. Zawsze można się
uczyć samemu, w taki sposób się pocieszam. Jedną rzecz w sobie zgładziłem,
mianowicie, postanowiłem, że nigdy się nie stanę taki jak moi znajomi. Którzy
po maturze dostali jakiegoś wstrząsu i stali się karierowiczami, zaplanowali
sobie następne 15 lat życia. Jedynym ich celem stały się pieniądze i
dobry "stołek". Okropieństwo!

Powodzenia życzę wszystkim tym którzy staną się studentami i tym, którzy będą
musieli stawić czoła, temu, że się nie dostali :D

[Gość: majka]

Wierzcie, że są dużo gorsze rzeczy, niż brak "dobrej" matury. Widocznie tak ma
być.Rodzice się pogodzą z tym faktem, chcą was "ukarać" za zawód, który
przeżyli, za Wasze lenistwo, ale w końcu to rodzice- w końcu wybaczą i pomogą,
a jeśli nie , to po co oni są? To trudny moment dla całej rodziny i trzeba
szukać rozwiązania, może inna szkoła na rok? Nie martwcie się, grunt to
zdrowie. W końcu ludzie zdają "do oporu". Może za rok wymyślą coś roządnego z
tą maturą?

[oxy_gen_86]

O ranyyy ale macie strasznych rodzicow - "albo idziesz na dzienne albo do
roboty bo my cie utrzymywac nie bedziemy..."


JA juz sie nie dziwie dlaczego niektorzy sa tak zdesperowani...

[Gość: majka]

Poza tym "zasr....m" obowiązkiem rodziców jest pomagać dzieciom dożywotnio. W
końcu nikt na świat się nie prosił,istnieje prawny obowiązek utrzymania dzieci
do momentu uzyskania wykształcenia zadowalającego dziecko i nikt łaski nie
robi. Wiem,że nikt z was nie poda do sądu rodziciela, ale jest na to prawny
przepis.w końcu mogli dać geny geniusza? a może słabo się starali? (TO ICH
WINA!!!!Nieprawdaż?)Z drugiej strony to żal mi Was, bo niestety najwięcj z was
obawia się reakcji rodziców, a nie traktuje swojej porażki tak śmiertelnie
poważnie.Moja córka też się tego najbardziej bała, ale w końcu wiem, że dla
niej to też przezycie i wierzę, że znajdzie się jakieś dobre wyjście z sytuacji

[magda-ax]

Gość portalu: majka napisał(a):

> Poza tym "zasr....m" obowiązkiem rodziców jest pomagać dzieciom dożywotnio. W
> końcu nikt na świat się nie prosił,istnieje prawny obowiązek utrzymania
dzieci
> do momentu uzyskania wykształcenia zadowalającego dziecko i nikt łaski nie
> robi. Wiem,że nikt z was nie poda do sądu rodziciela, ale jest na to prawny
> przepis.w końcu mogli dać geny geniusza? a może słabo się starali? (TO ICH
> WINA!!!!Nieprawdaż?)Z drugiej strony to żal mi Was, bo niestety najwięcj z
was
> obawia się reakcji rodziców, a nie traktuje swojej porażki tak śmiertelnie
> poważnie.Moja córka też się tego najbardziej bała, ale w końcu wiem, że dla
> niej to też przezycie i wierzę, że znajdzie się jakieś dobre wyjście z
sytuacji

Głupoty piszesz. Studia nie są obowiazkowe. A co w przypadku gdy rodziców nie
stać finansowo na utrzymanie studenta. Rodzice mają , owszem obowiazki wobec
dziecka , ale nie dożywotnio. Sugerujesz, że moi rodzice również powinni
wyciągać rękę po pieniadze do babci? Obrzydliwe. A słyszałaś o alimentach dla
rodziców? Jeżeli nie to szkoda.

Pozdrawiam. Sama utrzymująca się studentka.:)

[Gość: kaśka]

masz rację, szpilkaaa, dla mnie to, że nie dostanę się na studia też nie byłoby
końcem świata...(choć moze patrząc filozoficzne, to byłoby końcem jednego,a
początkiem drugiego;))...w prawdzie raczej mi to nie grozi, bo matura poszła mi
całkiem dobrze,jednak podczas oczekiwania na wyniki musiałam przemyśleć
wszystkie ewentualności...i doszłam do wniosku, że przez taki
rok "zmarnowanego"czasu można zrobic naprawdę wiele dobrych i ciekawych
rzeczy..a praca także nie jest dla mnie przerażającą perspektywą..

na pociechę dla tych,którym się noga powinęła/powinie przypadek mojej
przyjaciółki:
Iwona zdawała na psychologie na UJ, niestety(a raczej stety)nie udało jej się
to...zamiast na jakimś innym kierunku studiów wylądowała w studium medycznym,
ku przerażeniu rodziców..w tym roku otrzymala dyplom terapeuty zajęciowego:)
w czasie praktyk na róznych oddziałach przekonala się, ze tak naprawdę to chce
być pielęgniarką..i mam nadzieję, że od października rozpocznie ten kierunek
studiów:)...nie muszę dodawać, że jest bardzo zadowolona ze swojego życia i z
tego, że stało się jak się stało:)

cóż, dlaczego najmniej krzyczą polotechnicy??pewnie dlatego, zę są największymi
realistami i podchodzą do życia raczej praktycznie...

a dlaczego najbardziej przyszli medycy??być moze dlatego, zę większość z nich
czuje w sobie misję do bycia lekarzem...i stąd egzaltacja...(sama tak miałam,
jeszcze ze 2 miesiące temu...)..nie złośćcie się na nich za bardzo..ten typ tak
ma;)

pozdrawiam wszystkich, bez wyjątku!!!!!!!!!!!!!

[Gość: agata]

a dlaczego najbardziej przyszli medycy??być moze dlatego, zę większość z nich
> czuje w sobie misję do bycia lekarzem.

Z gory przepraszam ma ton... ale jaka misja?? co TY mowisz?? Wiekszosc osob
wybiera studia medyczne bo zdaje im sie, ze to tak fajnie brzmi - studiuje
medycyne, bede (jestem) lekarzem, ze beda tacy elitrani, wazni (tak, tak bo
inne studia sa smieszne, zalosnee i nic nie warte) itp. ...
Kolejna grupe stanowia Ci, ktorzy spelniaja marzenia rodzicow, zwlaszcza mamusi
(sami marzyli zeby zostac lekarzami, nie udalo sie - to juz od "malego" chowali
dzieciak na przyszlego medyka)

Co do powolania - nie ma czegos takiego ja powolanie!! powolanie to moze miec
przyszly jsiadz, kleryk a nie lekarz!! Zawod lekarza jest takiem samym zawodem
jak kazdy inny!
Zaraz posypia sie "komentarze" w moja strone sle mnie to nie rusza!! Mowcie
sobie co chcecie i tkwijcie w soeim "zamazanym" swiecie, dajej sobie "snijcie",
wmawiajcie sobie, ze bedzieci tacyyy wyjatkowi i bedziecie wzbudzac podziw w
otoczeniu (no bo medycyne studoiuje)

Oczywiscie jest jeszcze grupa tych normalnych, ktorzy nie uwazaja sie za
bogow... i wlasnie Ci zachodza najdalej!


NA koniec jeszcze jedno pytanie: dlaczego kandydaci na AM"y sa tak bardzo
zdesperowani, sfrustrowani, tacy zawistni i wpatrzeni w siebie jak w obrazek?

I prosze mi nie pisac, ze obracam sie w jakims tam srodowisku, ze mam takich
znajomych itp. ....znajdzie sobie inne usprawiedliwienie.


Pozdrawiam:)

[Gość: xyz]

Myślę, że masz dużo racji. Większość chce iść na medycynę, bo to
takie "prestiżowe". Ale powiem ci też tak. Ja już drugi rok startuje na
medycyne. W zeszlym roku sie nie dostalam. W tym tez bedzie ciezko. Tylko, ze
ja od podstawowki mysle o chirurgi. I wcale nie dlatego, ze to jest jakies
takie "wielkie". Mam dziadka lekarza i on mnie tym zafascynowal. Nie raz
zdarzalo mi sie pomagac innym, i ludziom i zwierzetom (taka pierwsza pomoc
medyczna). Mialam tez to szczescie znalezc sie na sali operacyjnego jako
obserwator czego nie zapomne do konca zycia. Ja po prostu chce pomagac ludziom
w chorobie, chcialabym moc ich leczyc, przedluzac im zycie. Poza tym fascynuje
mnie anatomia, to jak czlowiek jest zbudowany, jakie procesy zachodza w ciele
czlowieka, dlaczego tak jest, jakie sa tego nastepstwa itp. Mysle, ze wiele
osob podchodzi do tego tak jak ja. jest tylko maly problem: matura. Jak osoba
chcaca studiowac medycyne moze zdawac mature, ktora jest brana podczas
rekrutacji na studia, na ktorej wiekszosc zadan jest z botaniki? Dlatego jestem
za starymi egzaminami.

[Gość: kaśka]

przemyślałam pwene sprawy...masz rację, Agato...to, że bycie lekarzem dla
kilkorga "czubków" z mojego otoczenia jest marzeniem ich krótkiego życia nie
znaczy, że wszyscy tak mają...Ty spojrzałaś na to szerzej,za co dzięki:)

mimo wszystko uważam, zę można mieć powołanie do bycia lekarzem, tak samo jak
do bycia nauczycielem, inżynierem czy informatykiem...choć to inny rodzaj
powołania niż do kapłaństwa, czy zakonu...

a odpowiedź na Twoje pytanie jest w Twoim poście - niezdrowa motywacja, albo
jeszcze gorzej delegacja od rodziców...to może rodzić frustrację e.t.c...

no cóż...gdyby nie to, że nie jestem zawistna i wpatrzona w siebie jak w
obrazek to poczułabym się dotknięta taką generalizacją;)...i za boga się także
nie uważam, czyli według Twoich słów mam jakieś szanse:)

pozdrawiam również!!!

[Gość: Ola]

Czesc
Jest jeszce jedna sprawa- w życiu jest tak, że jeżeli masz problem zdrowotny, to
wtedy nie liczy się nicc innego, jak tylko zdrowie. Jesli jesteś zdrowy/a to po
prostu zyjesz tym, czym powinno się "żyć" w danym wieku- czyli studia, matura..
Jak dla mnie dostanie się na studia było czymś baaaardzo ważnym- bałam się
mysleć, co by było gdyby stało się inaczej. Nie chodziło o rodziców, po prostu o
mnie i przyszłość. Rok przerwy to baaardzo, bardzo dużo- po sobie widzę, że w
wakacje człowiek starszliwie się rozleniwia, a co dopiero rok czasu....

I dziekowac Bogu trzeba, że możemy się zajmowac takimi problemami jak dostanie
się na studia'.

[szpilkaaa]

zazdroszcze,że możecie zajmować się takimi problemami
:(
ja niestety musialam stoczyć całą batalię o to ,żebym w ogóle podeszla do
matury.bo tak właściwie tylko moi rodzice i ja wierzyli,że jest jakikolwiek
sens.
że będąc osobą chorą na schizofrenie paranoidalną można w miarę normalnie żyć.
nawet nie wiecie jak mnie to wkurza,że nie mogę się martwić problemami
typu''czy sie dostane na studia czy nie''.
a muszę sie martwić tym,że nie mogę wyjść do ludzi bo się ich boję.
muszę się martwić tym czy dam sobie radę z samą samą.


czego Wam wszystkim życzę.(żebyście dali sobie sami radę ze sobą)

[faith_no_more]

Szpilka głowa do góry! :)

[Gość: telo]

najpierw mwoisz "po co ludzie sie przejmujecie studiami , to nie koniec
swiata" a potem stwierdasz ze zazdroscisz im takich problemow ..ja tu widze
jakis paradoks

[Gość: meneva]

tu nie ma żadnego paradoksu... przeczytaj jeszcze raz i sie zastanów zanim coś
palniesz

[Gość: Weronika]

Mam rodziców lekarzy. Odnieśli sukces, mój tata ma terminy 3 miesiące do przodu. Do naszego domu bez przerwy dzwonią pacjenci. Z moimi rodzicami widzę się przez godzinę w ciągu dnia. Kiedyś mój tata wyjechał na 5 dni na kongres a ja nawet tego nie zauważyłam... bo nigdy go nie ma. Wraca z pracy o 12 w nocy, codziennie. Pierwszego pacjenta ma o 7:40. Będąc dzieckiem moich rodziców nieraz nienawidziłam tych wszystkich jęczących, wrednych pacjentów którzy odbieraja mi rodziców. Byłam wściekła kiedy znowu nie mogli przyjśc na zebranie w szkole, nie wiedzieli nawet w której jestem klasie w LO i kto jest moim wychowawcą. Jednak ja też ide na medycyne i też wybieram taka a nie inną drogę życia. Wiecie dlaczego? Bo widzę jakim wielkim szacunkiem ludzie darzą moich rodziców. Widzę ogromną wdzięczność wyleczonych pacjentów i satysfakcje moich rodziców. Jestem z nich dumna... chciałabym żeby moje dziecko też było kiedyś ze mnie dumne.

[matyjka86]

no tak ..ale to wszystko kosztem rodziny ja miałam podobną sytuacjw w domu
chociaz moi rodzice nie maja szacownych stanowisk ale haruja od świtu do nocy
bardziej ich nie ma niz sa ja osobiscie wolałabym miec jak najwiecej czasu dla
swojego dziecka ..ale niestety to wszystko idzie jakims kosztem mały szkrab nie
doceni moich wysiłkow wkładanych w prace ale czas poswiecony tylko dla
niego .Ja to tak widze i mam mnostwo dylematów i mnóstwo przykładów w
rodzinie ..niestety trzeba wybierac. nie chce byc kurą domową marze o budujacej
ciekawej pracy ..ale jak wspominam swoje dziecinstwo to za nic w swiecie nie
chcialabym by moje dzieci przechodziły przez to co ja ..