Moje życie zmierza do nikąd

[savilala]

Dziś byłam w szpitalu Bratowa urodziła zdrowego ślicznego chłopczyka. To już jej drugie dziecko. Jest starsza ode mnie o rok... Czemu tak zaczynam? Bo to przykład jednej z bardzo wielu osób z mojego otoczenia, w życiu których cos się dzieje. Osób, które mają jakiś cel a nawet jesli go nie mają to po prostu żyją. Znajomi (baaardzo nieliczni raptem 6-8 osób wiecej nie mam)zaczynają brać sluby, zakładac rodziny, układać razem zycie. Właśnie pokończylismy studia i każdy szuka swego miejsca na ziemi. Jakoś znajdują te prace, jakos im leci to życie.
Ja...świeżo upieczona absolwentka dobrej uczelni warszawskiej. Wróciłam do rodzinnego domu, gdyż tu chce żyć. Średnie miasto na wschodzie, w którym liczą się znajomości i układziki a pracy jak na lekarstwo. Jednak to moje miasto rodzinne i tu chce układac swoje życie. Wolę to niż brudną i zabieganą Wawe. A może uciekam ? Nie wiem...Nie mam przyjaciół tzn. są gdzieś jacyś, ale nikogo bliskiego. I jak juz wyżej wspomnialam to się jakos urywa, kończy bo te śluby i wszystko. Każdy ma swoje życie.
Moj chłopak...skonczył studia szuka pracy z baaaardzo marnym skutkiem. Teraz jest na stażu ale nie ma szans na pozostanie tam, wiec to sytuacja doraźna. Jesteśmy razem ponad 7 lat. Nasi znajomi będacy duuuuużo krócej od nas w związkach jakoś mogli się zdecydować, że chcą spędzić życie razem. Mój jakos przez te ponad 7 lat nie dorósł do tej decyzji i nadal nie wie. Jest mi troche przykro w tej całej sytuacji, z drugiej strony wiem jak ograniczają nas środki finansowe i znikome perspektywy, ale czy to przekreśla szanse na podjęcie decyzji?. Czasem nie wiem czemu z nim jestem. Jest dla mnie dobry, ale czy o to mi w życiu chodzi? Żeby miec na kogo liczyc w każdej chwili? Żeby życ w związku stabilnym, ale ....nudnym?
Nie wiem, wiem jednak, że kiedyś się uśmiechalam, miałam wielu znajomych a dziś jestem sama. Nie ma już nikogo. Nie wiem jak mam to przerwać, jak wstać i szukać swego miejsca na ziemi. Jest mi źle :(

[wanilinowa]

kryzys końca studiów: przewidywalne życie od sesji do sesji się skończyło,
paczka znajomych się sypie bo nikt nie ma tyle czasu co kiedyś, przerażająca
30-tka straszy zza rogu, a tu przyszłość jeszcze nie ułożona

no cóż, trzeba brać się za życie na poważnie, nikomu nie jest łatwo się
przestawić, to tylko z zewnątrz tak gładko wygląda. tylko nie daj się wtłoczyć w
coś na siłę ze złych pobudek (przykład: parcie na ślub bo kuzynka ma już drugie
dziecko), popłyń chwilę z prądem. lepiej teraz stracić trochę czasu na szukanie
swojego miejsca niż później prostować swoją drogę

[savilala]

Nie, to naprawdę nie chodzi o studia. Było ciężko, dużo zdrowia mi to zjadło wszystko, wiec w zasadzie ciesze się, że to juz za mną. Choć miło też wspominać będę bo to był fajny, dobry czas. Myślę, że to "nic nierobienie" tak mnie niszczy. Po prostu nie mogę ruszyć z miejsca. Siedze tylko w domu i dupa mi rośnie. Strasznie przytyłam i pogrążam się z każdym dniem. Chcialabym wyjsc a nie mam z kim :((( Naprawde nie mam z kim...

[varia1]

noooo tak
to w takim razie sprawa zaczyna mieć drugie dno
problemem jest to że zaczynasz nie akceptować siebie bo przytyłaś
no więc ruszże tyłek, jakikolwiek by on nie był i pójdź pochodzić, pobiegać, popływać itp
zapuszczając się nie zwiększasz swoich szans na znalezienie fajnej pracy, zawsze wygra z tobą jakas laska, choćbyś miała sześć dyplomów

[savilala]

varia1 to tez nie to uwież, To że tyje jest wynikiem mojego obecnego stanu nie zaś jego przyczyną

[savilala]

uwierz* sorry

[varia1]

kochana, to że tyjesz, jest wynikiem tego że za dużo jesz i za mało się ruszasz, a potem nie możesz patrzeć na siebie w lustro


to mówiłam ja, która nie raz zrzucała wagę:) w końcu stwierdziłam że nikt nie jest idealny, uśmiechnęłam się do siebie i jestem szczesliwa w rozmarze xxl

no ale ja pracy nie szukam, mam aż nadto i sama sobie szefuję :)

[savilala]

varia1 napisała:

> kochana, to że tyjesz, jest wynikiem tego że za dużo jesz i za mało się ruszasz
> , a potem nie możesz patrzeć na siebie w lustro
>
>
> to mówiłam ja, która nie raz zrzucała wagę:) w końcu stwierdziłam że nikt nie j
> est idealny, uśmiechnęłam się do siebie i jestem szczesliwa w rozmarze xxl
>

Ja nosze 38 i wyje :(( p.s ale mam tylko 163 cm wiec...
> no ale ja pracy nie szukam, mam aż nadto i sama sobie szefuję :)

a czym się zajmujesz?

[varia1]

mam niedużą firmę, organizuję szkolenia i różnego rodzaju eventy
pasjami kocham marketing i chyba się jeszcze rozwinę w tym kierunku
mam dwoje dzieci, zajmuję się nimi
a w wolnych chwilach, które czasem mi się jeszcze zdarzają, dla własnej fantazji w mojej wiosce nauczam dzieci i młodzież języków obcych :) tak niezarobkowo, tylko po to żeby im pokazać, że jak są ze wsi to nie znaczy że nie mają szans w Europie
Warszawę parę lat temu porzuciłam bez żalu choć to moje rodzinne miasto
a poza tym... jestem szczęśliwie rozwiedziona i zaręczona na nowo:)

[savilala]

varia1 napisała:

> mam niedużą firmę, organizuję szkolenia i różnego rodzaju eventy
> pasjami kocham marketing i chyba się jeszcze rozwinę w tym kierunku
> mam dwoje dzieci, zajmuję się nimi
> a w wolnych chwilach, które czasem mi się jeszcze zdarzają, dla własnej fantazj
> i w mojej wiosce nauczam dzieci i młodzież języków obcych :) tak niezarobkowo,
> tylko po to żeby im pokazać, że jak są ze wsi to nie znaczy że nie mają szans w
> Europie
> Warszawę parę lat temu porzuciłam bez żalu choć to moje rodzinne miasto
> a poza tym... jestem szczęśliwie rozwiedziona i zaręczona na nowo:)


Podziwiam Cię i nie boję się użyć tego słowa...ZAZDROSZCZĘ! Chcialabym byc taka jak Ty naprawdę. Chce robić coś co będzie mi sprawiało satysfakcję i frajdę A Tobie ewidentnie widać że praca sprawia radość. Musisz byc szczęsliwym człowiekiem. Wiem , że po drodze tez było Ci cięzko, bo rozwód itd, ale umialaś isc naprzód. Ja chyba jestem za słaba, nie mam charakteru :(((((((((

[varia1]

nie napisałam tego dla podziwu czy zazdrości:)

chciałam ci pokazać że droga do tego wszystkiego wiedzie poprzez akceptację siebie samej:)
ja żyłam kilkanaście lat w toksycznym związku z socjopatą, który naprawdę ze wszystkich sił próbował mnie pozbawić poczucia własnej wartości i żywił się emocjonalnie moimi łzami

pewnego dnia zrobił tak idiotyczną rzecz, że sam się wyeliminował z mojego życia, bez prawa powrotu

i wtedy odkryłam że żyję, że mam coś do powiedzenia we własnym życiu

że potrafię zrobić, załatwić wiele rzeczy sama rozwód stał się tylko krokiem do mojej wolności

tak jak ktoś tu napisał - to ty nadajesz życiu kierunek i tempo

ja to zrozumiałam dopiero po tym jak zaakceptowałam siebie, ze swoimi wadami, ale też z pewną ilością zalet
i dlatego wysyłam cie na spacer, jogging czy basen
dlaczego nie chcesz właśnie spróbować stazu przez pośredniak? to wcale nie jest przesądzone że ci podziękują, zawalcz o swoje miejsce, a jeśli nie, powiedz sobie: trudno, ale przynajmniej nauczyłam się tu różnych rzeczy
własna firma to jest tem etap w życiu, kiedy musisz naprawdę być silna aby wziąć byka za rogi

wierzę że ci się uda!

[grzeczna_dziewczynka15]

A mi wyglada na to, ze wpadlas w depresje. Idz do psychologa! Mowie powaznie.

Wiesz, piszesz o swoim zyciu, jakbys nie byla dopiero po studiach, ale jakbys
miala o wiele wiecej lat i zycie za soba. Piszesz w czasie przeszlym, ze kiedys
mialas przyjaciol, kiedys mialam fajny okres (studia) itd. Do tego niechec do
robienia czegokolwiek i wahania wagi, a takze poczucie braku sensu. Depresja jak
nic.

Sprobuj pochodzic na terapie, moze da Ci to do myslenia;)

[2szarozielone]

No własnie o to chodzi. Nic nie robisz. Nie masz celu. Całe życie żyłaś od ferii
do wakacji, od wakacji do ferii, od jednej szkoły do drugiej, od matury do
egzaminów, od sesji do sesji. Zdałaś mgr i nagle się okazało, że nie wiesz, jaki
jest kolejny level do zdobycia.

Znajdź pracę jakąkolwiek, postaraj się znaleźć, zbudować jakieś znajomości,
postaw sobie cele, choćby zapisz się na jakiś kurs albo na aerobik. Coż co Ci
zorganizuje czas i myśli. I tak przestawianie się trochę potrwa... Ale będzie
dobrze ;)

[wanilinowa]

savilala napisała:

> Nie, to naprawdę nie chodzi o studia. Było ciężko, dużo zdrowia mi to zjadło ws
> zystko, wiec w zasadzie ciesze się, że to juz za mną. Choć miło też wspominać b
> ędę bo to był fajny, dobry czas.

zbyt dosłownie rozumiesz "kryzys końca studiów". chodzi właśnie o to wspomniane
powyżej zdobywanie jasno wyznaczonego levelu - tego Ci nagle zabrakło. zresztą
sama o tym piszesz:

> Myślę, że to "nic nierobienie" tak mnie niszcz
> y. Po prostu nie mogę ruszyć z miejsca. Siedze tylko w domu i dupa mi rośnie. S
> trasznie przytyłam i pogrążam się z każdym dniem. Chcialabym wyjsc a nie mam z
> kim :((( Naprawde nie mam z kim...

a nie możesz sama wyjść? przecież spotkasz kogoś w tym wielkim strasznym
świecie. dlaczego rozumujesz na odwrót?

[savilala]

> a nie możesz sama wyjść? przecież spotkasz kogoś w tym wielkim strasznym
> świecie. dlaczego rozumujesz na odwrót?
>
Nie wyobrażam sobie samotnego wyjscia :o No bo jak to? wyjde powiedzmy do pubu, siąde sama w fotelu i co ???? bede bede sie patrzeć na innych, którzy przyszli razem? To głupie!

[wanilinowa]

savilala napisała:

>
> > a nie możesz sama wyjść? przecież spotkasz kogoś w tym wielkim strasznym
> > świecie. dlaczego rozumujesz na odwrót?
> >
> Nie wyobrażam sobie samotnego wyjscia :o No bo jak to? wyjde powiedzmy do pubu,
> siąde sama w fotelu i co ???? bede bede sie patrzeć na innych, którzy przyszli
> razem? To głupie!

nie miałam na myśli pubu tylko jakieś zajęcia: kurs albo jakiś sport (mówiłaś że
nie znasz języka i tyjesz). zresztą to tylko przykład, do niczego nie namawiam
(pewnie i tak masz kontrargumenty;), sama musisz znaleźć sposób żeby ruszyć ze
swoim życiem, nikt Ci tu nie da recepty

[savilala]

>
> nie miałam na myśli pubu tylko jakieś zajęcia: kurs albo jakiś sport (mówiłaś ż
> e
> nie znasz języka i tyjesz). zresztą to tylko przykład, do niczego nie namawiam
> (pewnie i tak masz kontrargumenty;), sama musisz znaleźć sposób żeby ruszyć ze
> swoim życiem, nikt Ci tu nie da recepty
>
>
Ale to wszystko kosztuje i to nie mało a ja nie mam teraz pieniędzy....nie pracuje jestem na utrzymaniu rodziców Szns na dorobienie tez nie widze a jesli juz to grosiki są... :( Błędne koło , ale dzieki za wskazówki i ze odezwałaś się w wątku

[paco_lopez]

czyli ty jednak nadajesz się tylko do garów i dzieci. daj sobie
strzelić maluszka i wszystko samo będzie się toczyć od jednej
pieluchy do drugiej. nie wysilaj się. widac że wstac od komputera w
listopadzie i pójść biegac do parku to dla ciebie za drogo albo za
głupio. ten twój chłopak tez przecież widzi ze ci tyłek rośnie.

[skarpetka_szara]

Dokladnie paco.

Do autorki powiem tyle: nie weszlas jeszcze w dorosle zycie, i nie
tak latwo wejsc. Jestes jeszcze na poziomie mlodego czlowieka ktory
nie umie samodzielnie myslec bo wszystko mialo podane pod nos (a
mowie o celach zyciowych).

No coz, tak jak larwa przeistacza sie w motyla przez metamorfoze i
ty musisz taka metamorfoze przejsc. Tylko od ciebie zalerzy czy
przeistoczysz sie w piekny okaz czy jakas tam cme.

Dzieci na tym etapie nie radze. Radze jednak zastanowic sie co
sprawia Tobie przyjemnosc. A to, ze jest nudno w Twoim zwiazku to
po czesci na pewno odpowiadasz TY. A ze znajdujesz wymowki aby nie
robic nic nowego - bedzie Tobie trudno cokolwiek zmienic. czyli -
problemem jestes ty i tylko ty mozesz byc tego problemu
rozwiazaniem.

[grzeczna_dziewczynka15]

To moze jednak pojedz do tej brudnej, zaganianej Wawy? Tam chociaz jest praca.
Chyba trzeba byc w zyciu albo mobilnym i elastycznym. I nie mowie tu wylacznie o
przemieszczaniu sie w celach zarobkowych, ale mobilnym mentalnie. Skoro laczysz
swoja przyszlosc ze swoim miastem, gdzie ciezko z praca, moze zaloz jakas
dzialanosc na ktora mozesz dostac duze dotacje, albo zajmij sie aktywnoscia
charytatywna, skoro podziwialas inna forumowiczke, ktora tak robi. Mozesz robic
cos samodzielnie, albo zalozyc stowarzyszenie!

[pretensjaa]

A może na dobry początek babska znajomość internetowa?

Ja akurat na brak czasu nie narzekam, ale kiedyś przeżywałam w życiu podobny
stan, więc wydaje mi się, że Cię rozumiem. Odezwij się na maila gazetowego. :)

[takajatysia]

z punktu widzenia absolwentki prawie świeżo upieczonej: tu jednak chodzi o
studia i o to co po nich. Na studiach swiat jest piękny, egazminy tylko co pół
roku, wakacje długaśne, stypendia sensowne. Znajomych mnóstwo, zabawa na
okrągło. Brak tego wszystkiego daje w kość nawet jeśli człowiek wie co chce
dalej z życiem zrobić...

[bombalska]

Waniliowa slusznie napisala - kryzys konca studiow.
Pamietam, ze tak samo beznadziejnie sie czulam, kiedy skonczylam ogolniak i nie
wiedzialam, czy dostalam sie na studia. Potem po studiach bylo podobnie jak u
Ciebie. Niby kierunek ok, ale z praca nijak, facet sie nie spisywal (kolega ze
studiow), 0 kasy, 0 punktow zahaczenia. Tu sporo zalezy od szczescia. Do roznych
prac ludzie trafili. Jedni lepiej inni gorzej, nie chcieli sie chwalic. Inni
rodzili dzieci, zenili sie albo robili doktoraty, albo wyjezdzali do Stanow jako
operki. Roznie rozniscie.

Teraz dobra szkola dla Ciebie bylaby jakas duza firma, koncern. Tam sa
nastawieni na przyjmowanie "swiezych glow" zaraz po studiach. Nauczylabys sie
pracowac w odpowiednich standardach. Byc moze bedziesz musiala zmienic miejsce
zamieszkania. Facet - dobrze, zebyscie podazali razem, inaczej moze Wam sie
zwiazek rozleciec. A po studiach ciezko stworzyc normalna relacje z kims nowym :)

[savilala]

Tak, fajnie by było , tylko na rynku pracy mam wieeeeelkie ograniczenie. Tzn. nie znam j. angielskiego. Rozumiem go ale nie umiem juz się wysłowić czy poprawnie gramatycznie napisać treści. Tych języków ktore znam nikt nie potrzebuje a jesli juz to z angielskim w parze.

[varia1]

no, to już masz cel - idź na kurs angielskiego

[green_basik]

Świetna rada dla bezrobotnej - kurs angielskiego.
Dobry kosztuje 1500 pln.

[varia1]

wiesz co, jak ktoś chce się uczyć, to nie ma dla niego przeszkód
można pracować jako opiekunka do dziecka, roznosiciel ulotek, albo w jakikolwiek inny sposób

każdy sposób jest dobry żeby usprawiedliwić swoją bierność?

poza tym właśnie zarejestrowanie się jako bezrobotna pozwoliłoby jej przynajmniej częśc kosztów pokryć z różnego rodzaju funduszy z UP

że tak powiem, jak komuś się nie chce, to zawsze znajdzie sobie milion wymówek

[takajatysia]

a kurat UP to sobie można w dupę wsadzić. Na nich nie ma co liczyć. Ale nic nie
stoi na przeszkodzie, żeby wyciągnąć zakurzone podręczniki do angola. Albo weź
sobie korepetycje i np w zamian dawaj korki z czego innego. Kurczę, prawie
zawsze coś można...

[wanilinowa]

savilala napisała:

> Tak, fajnie by było , tylko na rynku pracy mam wieeeeelkie ograniczenie. Tzn. n
> ie znam j. angielskiego. Rozumiem go ale nie umiem juz się wysłowić czy poprawn
> ie gramatycznie napisać treści. Tych języków ktore znam nikt nie potrzebuje a j
> esli juz to z angielskim w parze.

Ty chyba lubisz się zniechęcać

[grzeczna_dziewczynka15]

Sprobuj sie oglosic, zeby sie uczyc jezyka za jezyk. Nie wiem, jakimi jezykami
sie poslugujesz, ale na pewno beda chetni na wymiane za angielski.

Poza tym, inne jezyki tez sa w cenie.

[marguyu]

Twoje zycie samo nigdzie nie zmierza, to ty jemu nadajesz kierunek i
tempo wiec nie skarz sie, ze jest niemrawe, bo ty taka jestes.
Siedzisz w domu, tyjesz i narzekasz. Jeszcze troche i tak
to 'polubisz', ze dokonca zycia nie przestaniesz.
O swoim facecie piszesz z ladunkiem uczuciowym z jakim mowi sie o
wylenialej kanapie. Nie odpowiada tobie wasze wspolne zycie? No to
zostaw go. Zerwij i idz swoja droga. Ale do tego trzeba charakteru i
checi.

[savilala]

Czytam to i płaczę...słowo daje! Macie racje, wszystkie macie racje. Ale najgorsze (najlepsze?) jest to, że ja to wszystko wiem . Wiem ze to tylko moja wina, ale wlasnie o to chodzi ze nie umiem tego odwrócić. To poczucie beznadzieji ciągle mi towarzyszy. No tu nie ma gdzie...robic Cokolwiek !
Jeszcze jakis czas temu mialam w planach otorzyć własną firme. Ale ktoś mnie ubiegł z pomysłem i dziś...nie wiem juz nic . Nie wiem co chce robic w zyciu. Nie chce isc do pośredniaka bo tam zaraz wyślą mnie na jakis staż na którym po 4 m-cach po prostu mi podziekują, bo wszystko jest juz obsadzone etatami.

[kag73]

Hej, zycie nie jest latwe. Trzeba zastanowic sie nad priorytetami i
byc troche bardziej elastycznym. Skoro w Twoim miescie nie ma
mozliwosci pracy, trzeba przeniesc sie tam gdzie sie prace znajdzie.
Wysylaj podania, jedz na rozmowy jak sie okaze, ze Cie chca to sie
przeprowdzisz. Ludzie wyjezdzaja za ocean a Ty nie mozesz 200
kilometrow dalej. Takie czasy, zorganizujesz sobie zycie w nowym
miescie, poznasz nowych ludzi, chocby w pracy, bedzie lepiej.
Jednak troche trzeba sie postarac.
Angielskiego mozna sie i w domu przed komputerem uczyc, plyty czy
DVD z programami do nauki.

Facet. Tu nie bardzo rozumiem, 7 lat, nie mowi o slubie, przykro Ci.
Jednoczesnie mowisz, ze tkwisz w nudnym zwiazku. Problem w tym, ze
slub go nie odmieni, nie stanie sie nagle interesujaco tylko
dlatego, ze ma sie papierek. usiadz, zastanow sie czy jestes z tym
facetem szczesliwa, czy chcesz z nim byc cz<y w ogole go kochasz a
potem podejmuj decyzje.
Napislas, ze masz 6 czy 8 znajomych, starczy, z nimi tez sie mozna
spotykac.
Poza tym mloda jestes, ciesz sie zyciem. Twoje zycie dopiero sie
zaczyna. A przyszlosc w Twoich rekach. Daj se kopniaka, potem juz
pojdzie z gorki. Ciesz sie tym co masz, inni walcza z rakiem albo
siedza na wozku.

[savilala]

Dzieki za te słowa, tak wiem ze użalam sie nad sobą a inni gdzies tam mają duuzo gorzej.

Co do faceta....tu sytuacja wygląda tak , że on mowi ze nie chce tak żyć, że chcialby mi tak wiele dać, ale nie ma póki co takich możliwości, że to wszystko kwestia pieniędzy. Też nie ma kasy jeszcze.
Zastanawiam się tylko jak by było gdyby juz jakieś pieniądze miał. Czy faktycznie ta kwestia by się zmienila ? Patrze jakie ma wzorce w domu i jestem przerazona. Jego rodzice nigdzie nigdy nie wychodzili nie wyjeżdżali na żadne wakacje. To prosci skromni ludzie. Tylko praca dom kościoł praca dom koscioł w niedziele. Nic innego. Jest to dla mnie przerażające i boje się ze on nienauczony wyjazdów sam nie bedzie kiedys potrafil życ inaczej. On takiego życia nie zna po prostu :( Poza tym juz jakąs tam kaee na studiach zarobił ale nic z tego nie wynikło Nigdzie mnie nie zabrał. Już nie mowie o tym ze mialby za wszystko zaplacic bo w wakacje mialam oszczedności, i normalnym dla mnie jest fakt ze place za siebie. (Zresztą prawie zawsze płace za siebie a i często za niego). Chodzi o sam fakt chęci zorganizowania czegokolwiek. a tu nic :(

[minasz]

on nie potrafi tak zyc ale ty tez nie ptrafisz (naogladałas sie filmow i szukasz
ksiecia ktory pokaze ci swiat hehe)'
co ciekawe w poszukiwaniu wrazen opuszczasz duze miasto i jedziesz na prowincje
-pewnie nawet auta nie masz hehe

tak naprawde to szanse na to zer bedziesz miała ciekawe zycie sa minimalne(nawet
jak bedziesz miała kase) dlatego ze nie jestes nauczona pewnego stylu zycia zeby
to zmienic trzeba lat i odpowiednich warumkow (a tu bedzie praca albo dzidzia hehe)

Minasz

[savilala]

minasz napisał:

> on nie potrafi tak zyc ale ty tez nie ptrafisz (naogladałas sie filmow i szukas
> z
> ksiecia ktory pokaze ci swiat hehe)'

Otóż 3 lata temu spotkałam takiego księcia i się w nim zakochałam On tez coś do mnie czuł. Było cudownie, pokazał mi jak można cieszyć się zyciem, jak czerpać z niego garściami. Ale co z tego jak pojawił się w nie tym momencie życia. ja wtedy byłam już 4 lata w związku z moim obecnym facetem i bałam się zaryzykować. Miałam do wyboru 4 lata z facetem i krótki czas z prawie nieznajomym mi męzczyzną.
Wybrałam nie sercem a rozumiem....

> co ciekawe w poszukiwaniu wrazen opuszczasz duze miasto i jedziesz na prowincje
> -pewnie nawet auta nie masz hehe

Tak nie mam auta, a co widziałęs kiedyś studenta dziennego, który zarobiłsobie na samochód?
Owszem pracowałam na studiach ale to były grosze Nie kupiłabym za to samochodu.
>
> tak naprawde to szanse na to zer bedziesz miała ciekawe zycie sa minimalne(nawe
> t
> jak bedziesz miała kase) dlatego ze nie jestes nauczona pewnego stylu zycia zeb
> y
> to zmienic trzeba lat i odpowiednich warumkow (a tu bedzie praca albo dzidzia h
> ehe)


może jakieś wskazówki ? jak to jednak zmienic ? Popowiedz

[princess_yoyo]

ale to wlasnie o tym chyba pisal minasz, boisz sie ryzyka wiec jak
chcesz zeby twoje zycie nagle nabralo tempa? samo sie zrobi? problem
lezy w tobie niestety.

[minasz]

jezeli nie masz auta to jestes osobą strasznie zalezna od miejsca jeszcze w
duzym miescie mozna sobie z tym poradzic bo jest rozbudowana komunikacja ale na
prowincji to koszmar

jak zmienic całe swoje zycie????????

wyobraz sobie ze robotnik zadaje mi pytanie jak zostac genialnym fizykiem??????????
mam 2 opcje do wyboru
1) powiem mu ze ciezka praca moze do wszystkiego dojsc
2) nie ma takiej opcji człowiek kształtuje sie od dziecka nigdy nie nadrobi tego
nawet jakby miał jakies predyspozycje

najprostszym sposobem sa oczywiscie podróze ale nie takie raz na rok do egiptu
ale ciagłe np jak kapuscinski (zobaczyc innosc aby zobaczyc swoja zasciankowosc)
mysle ze taki rok podrózy po swiecie mogłby zmienic twoje zycie -ale to przeciez
nie wykonalne - bo ani nie masz kasy ani nie jestes do tego odpowiednio przygotowana

[tytoniowy_dym]

polecam jakis staż zagraniczny. jakie znasz języki obce? A jesli ta wersja ci
nie odpowiada to jedz jako operka na wyspy albo do stanow to najlepsza metoda na
nauke jezyka angielskiego. moja kolezanka tez biadolila, ze nie zna dobrze
angielskiego, az w koncu zebrala tyłek w troki i już prawie rok siedzi w
Edynburgu:) Chcieć to móc. TYm bardziej polecam taką opcję skoro twój związek
przeżywa kryzys. Odpoczniesz od chłopa i spokojnie zastanowisz się czy chcesz z
nim być.
ps nie chcę cie martwic ale bez angielskiego teraz to jak bez reki. im szybciej
sie nauczysz tym lepiej dla ciebie...

[szara1982]

jedź na wolontariat europejski....
www.mlodziez.org.pl/index.php/ida/10/

[sumire]

po pierwsze, nic z tego nie jest życiowym dramatem.
po drugie, masz wpływ na każdą z rzeczy, na które się skarżysz.

[pan_i_wladca_mx]

czesc, sluchaj widze ze masz gotowa odpowiedz na kazda rade w tym watku:)

chcialabym pomoc ci zmienic nastawienie do tych stazy i krotkoterminowych prac.
nie zrazaj sie, ze jak pojdziesz do posredniaka to dostaniesz 4-miesieczny staz
a potem ci podziekuja!! to AZ 4 miesiace pracy! bedziesz musiala codziennie
wstac, umalowac sie, ubrac porzadnie, wyjsc, przebywac z ludzmi, brac
odpowiedzialnosc chocby to byla robota w urzedzie czy cos, serio to pomaga! po 4
miesiacach juz powinnas sie poczuc lepiej. w ten sposob zalatwisz 3 problemy:
wychodzenie z domu, doswiadczenie zawodowe (nie wazne ze krotkie, wazne ze jest,
zreszta czuje ze ty oczekujesz pracy na za*jebistym stanowisku, od razu na czas
nieokreslony i z pensja 3x podstawa? tak nie ma) i poznanie nowych ludzi.

gdy ja nie mialam co ze soba zrobic (ogloszenia o staze w instytucji, ktora mnie
interesowala zostaly chyba odrobinke ustawione) to polazlam do pracy w ksiegarni
za 5 zlotych za godzine (Warszawa), czyli bieda generalna. ale ludzi, z ktorymi
tam pracowalam widuje do dzis. generalnie porobilam mnostwo takich wlasnie 3, 4
-miesiecznych stazy i praktyk choc wiedzialam ze mnie nie zatrudnia ale telefon
zapychal sie kontaktami a cv roslo a do konca studiow zostal mi rok.

pomysl nad tym, siedzenie przed kompem i jedzenie nie rozwiaze problemu, tylko
twoja wlasna inicjatywa moze zadzialac

Ty głupia niewiasto! Cel goni cel!

[dzem.dobry]

Nie słuchałaś instruktora KO, więc naucz się tego na pamięć"
.. Jeżeli ktoś u nas w tej chwili, na bieżąco, w konkretnych bardzo
okolicznościach, jak teraz żyjemy prawda wszyscy w końcu tutaj gdzieś, i ktoś
nagle śpiewa, że jest mu nie dobrze, że nie ma konkretnego celu, w czasach kiedy
dookoła od celów jest aż... aż... aż gęsto aż... aż się mnożą te cele w ogóle aż
jeden za drugim następuje, gdzie kolektyw obok kolektywu, gdzie ludzie są na
prawdę wszędzie razem, gdzie ciągle... gdzie ciągle czują się jakoś związani ze
sobą i nagle ktoś śpiewa, że jest samotny i, że nie ma się gdzie przystosować i,
że nie ma nikogo, że... że... że w ogóle nie wie co ze sobą zrobić, że tęskni za
czymś bliżej nieokreślonym, skoro wiadomo, że mamy bardzo konkretne cele i
konkretne dążenia i wiemy za czym mamy... jeżeli mamy tęsknoty to wiemy jakie to
są tęsknoty i bardzo są konkretne, jeżeli ten ktoś w ten sposób śpiewa, panowie,
no to przecież panowie... to przecież... to on nie śpiewa tego serio po prostu.
Na tym polega problem

[gazetowy.mail]

Martwi Cię nieposiadanie dzieci, rodziny, pracy, celu, sensu ... ale
chociaż chłopaka masz. Byle jakiego bez jaj, nie potrafiącego po 7
latach związku się określić ale jest.
Chyba nie tędy droga.
Żeby facet się okreśłił , zaręczył czy wziąść mały skromny ślub nie
trzeba mieć dużo kasy. Tylko pewnie co znajomi i ciotki powiedzą jak
ich nie zaprosisz.

[abrakadabra-0]

Nie rozumiem po co tkwisz w tej dziurze bez perspektyw, skoro jest
tak źle? Nie masz pracy, nie masz znajomych, ale wolisz to
niż "brudną Wawę"? No to siedź tak dalej i płacz nad swoim losem.
Może ockniesz się za parę lat, gdy już będziesz ważyła 100 kg, że
zmarnowałaś sobie życie. Ale za to mieszkałaś w rodzinnym mieście.

Typowy zaścianek

[brzydula_betty]

Z chłopakiem pewnie nie jestes szczęśliwa ale bedziesz w tym tkwila bo lepiej
tak niz sama. Do ludzi nie chcesz wyjsc, siedzisz w jakiejs miescinie bez
perspektyw i narzekasz. Ty po prostu chcesz wyjsc za mąż i urodzic dzieci i
tyle. Nie dopowiadaj sobie do tego jakiejs ideologii. Poszukaj po prostu faceta
który jest na to gotowy.

[tarantinka]

takie kryzysy jakie masz są wbrew pozorom bardzo potrzebne, dzieki
takim dołom patrzysz na nowo na swoje życie, jest szansa na zmianę.
Zyczę odwagi w ich podjęciu, a z doświadczenia powiem jedynie, że
liczenie ze facet zorganizuje ci zycie to bład, nie licz też ze
urodzenie dziecka coś zmieni. Za faceta, dziecko itp weż się dopiero
jak zapanujesz nad swoim życiem. Wg mnie zrobiłas błąd wracajac do
rodzinnego miasta, podejrzewam że ten dół który masz jest tak na
prawdę z tym związany. Niby spokój ale tak na prawdę nudy i brak
perspektyw.

[stinefraexeter]

Przeczytałam wszystkie twoje wypowiedzi w tym wątku i powiem
szczerze, że mam mieszane uczucia wobec ciebie. Z jednej strony
irytujesz mnie swoim lenistwem i pasywnością (o tym za chwilę), z
drugiej strony widzę, że chcesz coś z tym zrobić, że jeszcze się nie
poddałaś i to jest dobry znak.

Tak, jesteś leniwa i całkowicie bierna. Oczekujesz, że świat sam za
ciebie podejmie decyzje dotyczące twojego życia. Zakończyłaś studia
i myk wróciłaś do rodziców, byle tylko nie musieć wziąć spraw w
swoje ręce. No to teraz żalisz się, że nie ma dla ciebie pracy.
Przez wszystkie lata nauki nie przyszło ci nawet do głowy nauczyć
się angielskiego. Lektoraty na uczelni nie wystarczyły? No to się
człowiek uczy gdzie indziej, choćby samemu, jak cię nie stać było na
kurs.
Facet cię kiwa przez siedem lat. A ty na co czekasz?

Ogólnie sprawiasz wrażenie osoby, która sama nic nie zrobi, nie
przejmie inicjatywy. Niech inni ci zorganizują życie. Ty będziesz
tylko siedzieć na krześle i płakać nad tym, że możliwości twojego
mikroświatka są tak niewielkie. Wybacz, ale ty wciąż zachowujesz się
jak mentalne dziecko, któremu ktoś inny mówi co ma robić: szkoła,
rodzice, partner.

No ale boli cię to, więc jest jeszcze dla ciebie nadzieja. Rusz się
wreszcie i zacznij robić coś dla siebie. Możliwości świata już się
wyczerpały.

[emma_ja]

zloz papiery do jakies duzej firmy(shelle, capgemini i inne tego typu) przyjmuja
pseudoksiegowych, nie nie trzeba umiec,potrzebna jest tylko znajomosc
jezyka-bywa, ze rzadkiego jezyka obcego.kazdy to moze robic.przyjmuja
najchetniej ludzi wlasnie zaraz po studiach. praca jak kazda inna.
ale zmienisz srodowisko, poznasz mase ludzi, nabierzesz pewnosci siebie.poznasz
jakiegos bardziej zdecydowanego chlopaka.i moze pomysl na zycie sie pojawi.

a male miasteczko gdzie nie ma zadnych mozliwosci -tylko cie wpedza w
depresje.nikt cie tam nie znajdzie i nic cie tam nie spotka.no i przestan sie
objadac natychmiast! ;)

[bajka009]

Hej. Jestem w takiej samej sytaycji jak Ty. Doslownie jakbym czytala siebie!!!
tez nie wiem co mam ze soba zrobic, tez zniechecam sie w taki sposob jak Ty, na
wszystko odpowiadam sobie ze sie nie uda, ze to ze tamto.Gnębimy same siebie.
TRAGEDIA!

[lejdi.oprych]

moje też, chcę mieć dziecko a nie mam z kim.......wszyskie moje
koleżanki juz sa mężatkami i jestem jeszcze bezrobotna po studiach..

A'propo dzieci i mojego życia jeszcze

[savilala]

Wiele/wielu z Was insynuowało, że moj stan wynika z braku posiadania męża i potomstwa. Otóż uwierzcie mi Nie chce na ten moment ani jednego ani drugiego. Owszem, bardzo chcialabym zamieszkać z facetem, ale nie chce podejmowac w swoim życiu aż tak powaznych kroków jak ślub czy dzieci. Nie jestem na to jeszcze gotowa. Wczoraj w tym szpitalu dotarło do mnie że to jest krok nieodwracalny, jak juz masz to dziecko to będziesz je mieć zawsze zawsze i Ty jesteś za nie odpowiedzialna. Pewien etap sie kończy zaczynają się wyrzeczenia. A gdzie mi do tego , kiedy ja sie wogole nie wybawiłam . Całą młodość przesiedzialam w domu. Kiedyś byłam gruba. Zaczeło się od ok 6-7 klasy szkoły podstawowej aż do 3 klasy liceum. Byłam pasztetem co tu dużo mowić. Mniejsza o to ze bralam takie a nie inne leki. W 4 klasie LO cos się zmieniło. Poznalam mojego chłopaka i ...sama z siebie przemienilam się w łabędzia. Na studniówce nikt mnie nie poznał. Wyglądałam jak inna osoba. Nawet nauczycielki przy całej klasie mowiły potem, że wyglądałam ślicznie. To był dobry czas. Potem matura zdana na dwie szóstki. No i studia. Czas leciał a ja sie zmienialam. Były momenty dobre były gorsze. A teraz jest jak jest - NIJAK
= Wiem , że najpierw musze sama sobie pomoc, uporzadkowac to wszystko, a dopiero potem myślec o tak poważnych kwestiach jak założenie rodziny.
Wczoraj zaczełam ćwiczyć, a teraz wcinam owoce i mysle że może jakos to będzie...

a ja mam pytanie co do wieku autorki

[milemi27]

savillo jesli mozesz napisz ile masz lat?
Bo jesli mniej noż 25 to nie ma sensu tak biadolić..życie przed tobą..uwierz...

[abrakadabra-0]

Wyjedź z tej dziury!!! Wiesz co, ja na Twoim miejscu wyjechałabym za
granicę, np. gdzieś na wyspy, na rok albo dwa. Przez ten czas
mogłabyś nauczyć się angielskiego na takim pozimie, jakiego nie
dałyby ci lata różnych kursów. Poza tym mogłabyś ruszyć wreszcie
dupsko, coś ze sobą zrobić, coś zobaczyć. No, ale do tego trzeba
odwagi i chęci.

[simply_z]

co wy tymi wyspami? ,nie ma juz innych kierunkow emigracji?
ale popieram wyjedz gdzies ,moze jakis staz ,jakis program
np.leonardo da vinci dla absolwentow.
Najgorzej to osiasc na laurach i zamknac sie w malej dziurze.życie
jest fajne ,czas to odkryc i dosc tej biernosci,

trol

[kotwbuciorach]

Autorka przejawia tak kretynskie podejscie do siebie, ze az traci trollem
wzglednie depresja.

Nie pojdzie na darmowy staz, bo potem i tak pracy nie dostanie - a przeciez nie
dostanie pracy jak nie bedzie miala doswiadczenia pracy w firmie; nie pojdzie na
kurs angielskiego bo jej nie stac - na kurs mozna dorobic, pozyczyc od rodzicow
- ale ona nie, pobiegac nie pojdzie - bo glupie, itd itd. CO jej sie nie powie
to "Nie".

Nie wiem co studiowala, ale wyglada na to , ze ktos za raczke bez przerwy
prowadzil, nic nie musiala myslec , o co walczyc. Trudno uwierzyc, zemstudiujac
daleko od rodzicow i rodzinnego miasta naprawde nie nauczyla sie dbac o siebie i
swoje interesy, jakiejsc przedsiebiorczosci.... Taka mimozowata,bezwolna
bezradosc az wkurza! Ale moze to autorce chodzi - zeby pobudzic agresje u
czytajacych.

A jezeli list jest autentyczny - to przewiduje,ze skonczy sie studiami
podyplomowymi. Bo to najprostsza decyzja w tych okolicznosciach.

[lejdi.oprych]

ja też mam podobnie:(( od 3 mcy szukam roboty i nic...