strach o przyszłość

[am_i_lucky]

Postaram się krótko: jakiś czas temu poznałam kogoś, jest nam razem bardzo dobrze i nie mam żadnych podstaw żeby twierdzić, że się to zmieni. Planujemy razem przyszłość (plany dalekosiężne;)), dogadujemy się świetnie, mam do niego zaufanie - jak dla mnie książę z bajki (choć uwierzcie, że wady ma ;))

Problem jest taki, że ciągle sie boję...że coś się spieprzy, że wszystko się skończy...
Kocham tego człowieka z całego serca i chciałabym być z nim szczęśliwa (tak jak jestem teraz) do końca życia.
Nie wiem skąd we mnie ten strach, bo - podkreślam - nie mam ku temu żadnych podstaw. Ale po prostu mam wrażenie, że to ten jedyny, i z jego strony czuję podobnie, a jednak nie mam spokoju, nie mam pewności...

Skąd się to bierze i czy mogę z tym jakoś zawalczyć?
Będę wdzięczna za wszelkie rady.
Pozdrawiam,

[krytyk-systemu-edukacji]

> Postaram się krótko: jakiś czas temu poznałam kogoś, jest nam razem bardzo dobrze
> i nie mam żadnych podstaw żeby twierdzić, że się to zmieni

Lol. Znakomita większość związków się rozpada (jeśli nawet nie formalnie, to w każdym razie faktycznie), a ta „nie ma żadnych podstaw”. Wyśmiać to mało. :D

A że kiedyś umrzesz twierdzisz czy też „nie ma żadnych podstaw”, skoro jak na razie oddycha Ci się świetnie? Ha! ha! :D

[six_a]

jak się skończy, to się skończy.
ale raczej się skończy.
tylko po co do tego czasu zawracać sobie tym głowę?

[wersja_robocza]

six_a napisała:

> jak się skończy, to się skończy.
> ale raczej się skończy.
> tylko po co do tego czasu zawracać sobie tym głowę?

Bo życie z wiszącym mieczem nad karkiem jest mało komfortowe?:P

[six_a]

no trochę tak jak zastanawianie się codziennie, czy dziś mi donica nie spadnie na głowę i nie umrę. to dopiero jest niekomfortowe.

[wersja_robocza]

Dlatego najlepiej tę donicę zlokalizować i umocować albo stłuc. Wtedy nie spadnie. :>

[six_a]

ew. chodzić bliżej ulicy tylko tu znowu trzeba uważać na samochody, autobusy, rowery oraz wściekłych pieszych, którym się idzie pod prąd. w ogóle życie jest bardzo niekomfortowe.
;)

[wersja_robocza]

No ale mówimy o tej jednej donicy, a nie histerii życiowej. :>

[six_a]

nie chcę Cię martwić, ale jest wiele czyhających donic
mnóstwo;)

[wersja_robocza]

To już paranoja albo inne urojenia, nie sądzisz?:>

[six_a]

no sądzę, podobnie jak patrzenie się na świeżego faceta i zastanawianie się, kiedy wszystko trzaśnie i co zabrać w razie rozstania.

[wersja_robocza]

No strachajło. I nie wie dlaczego, więc szuka przyczyny. ;)

[wersja_robocza]

Przyczyny mogą być różne. Np. doświadczenia z dzieciństwa, gdzie brakowało poczucia bezpieczeństwa i akceptacji (wiem, wiem, wszyscy mieliśmy wspaniałych rodziców i beztroskie dzieciństwo), nieudane związki, które pięknie się zapowiadały, a potem jakby szlag je trafiał, strach przed bliskością i zaangażowaniem,...

[mila2712]

może idź do kościoła, daj na mszę ....

[gree.nka]

nie martwisz się tym co będzie jutro?

[mila2712]

kochana ja mam zmartwienie na 10 kolejnych lat.... i takie "małe" na całe moje życie - które śpi w pokoju obok

[gree.nka]

mila2712 napisała:

> kochana ja mam zmartwienie na 10 kolejnych lat.... i takie "małe" na całe moje
> życie - które śpi w pokoju obok
ech, idę spać :)

[mila2712]

doobbbbbbbrrrrraaaaaaaannnnooooooocccccc :p

[gree.nka]

mila2712 napisała:

> doobbbbbbbrrrrraaaaaaaannnnooooooocccccc :p

dobranoc :)

[jeriomina]

Życie jest za krótkie za strachy, a zastanawianie się nad tym, że coś się spieprzy może działać jak autosugestia i samospełniająca się przepowiednia :)
Po prostu żyj...

[to.niemozliwe]

Bierze sie z Twojej wyobrazni i myslenia, ze bez tego faceta nie da sie sensownie zyc. A wiec z jakiegos rodzaju podleglosci, uzaleznienia i niesamodzielnosci.
Ze strachami trzeba sie oswajac i dac im nalezne miejsce w glowie.
Oswajanie polega na wyobrazaniu, ze tak jest i musze sobie z tym poradzic. W ogole, to proponuje cwiczyc zaradnosc, bo bedziesz "mordowac" samodzielnosc waszych dzieci ze strachu o nie.

[am_i_lucky]

to nie jest kwestia samodzielnosci, bo jestem samodzielna.
jest nam po prostu bardzo dobrze ze soba i chciałabym zeby tak zostalo.
a jak sie popatrzy na okolo to wszystko predzej czy pozniej sie sypie. chyba to jest zrodlo mojego niepokoju.

To znak czasu

[zbyfauch]

Człowiek jest zewsząd bombardowany katastroficznymi wiadomościami (bezrobocie, kryzys finansowy, gospodarczy, powódź, huragan...) z wizjami kompletnej apokalipsy włącznie.
Nic dziwnego, że rosną na tej pożywce najróżniejsze lęki egzystencjalne.

[to.niemozliwe]

No właśnie nie. To, o czym piszesz, to sprawy codzienne. To, że umiesz się sama ogarnąć wokół siebie, czy coś sobie załatwić, to jeszcze nie jest samodzielność, a zaledwie podstawowe kompetencje społeczne.
Jeśli potrafisz działaś sama i skutecznie, także wobec całkowitego przewartościowania tego, co miałaś do tej pory, to jest dopiero miara samodzielności.

[jeriomina]

No jakby człowiek myślał tylko o tym, że się sypie, to najlepiej sobie strzelić w łeb i nic nie robić.
Sama wiem jak to jest, bo jestem w świeżym związku i takie obawy też mam i ja i mój facet, jednak nie można się dać temu pochłonąć. Zamiast myśleć o tym, że coś nam się w przeszłości posypało i że się sypie naokoło, trzeba wyciągnąć lekcję - DLACZEGO się posypało. Jeśli dwie osoby dbają o relację, będzie dobrze. Wydaje mi się, że najczęstszym błędem popełnianym przez ludzi jest traktowanie bycia z kimś jako czegoś oczywistego i zaklepanego, co juz będzie samo dalej trwać. A nic samo nie trwa. Więzi trzeba budować i wzmacniać, co na początku jest proste i dzieje się samo, a po jakimś czasie wymaga wysiłku. Ważne, by ten wysiłek płynął z dwóch stron :)

[a_nonima]

Żyj pełnią życia, bądź szczęśliwa i nie martw się na zapas.
Jak to zrobić? Nie wiem.
Wiem natomiast, że musisz uważać żeby nie popełnić błędu pol na próbie zagłaskania ukochanego na śmierć. Zachowaj autonomiczność i nie uzależniaj swojego szczęścia wyłącznie
od jego bytu, czy niebytu obok Ciebie.
Niezależne kobiety są atrakcyjne dla facetów, a dodatkowo jak zachowasz niezależność pod każdym wzgl nie będzie sytuacji, że kiedy w związku będzie kryzys Ty zaliczysz załamanie nerwowe.
Kochaj i bądź sobą.