Czy koniecznie muszę chcieć???

[Gość: inna inka]

Piszę bo juz sama nie wiem co o tym mysleć.
Byłam dziś na rodzinnym obiadku, po którym gawędziłam sobie z dawno nie
widzianą ciotką, pytania o studia, pracę, plany itp. No i w końcu padło to
sakramentalne pytanie: a kiedy dzieci?? Odpowiedziałam cos wymijającego.

I teraz się zastanawiam: czy warto mieć dziecko JEDYNIE a tego powodu, że nie
jest się pewnym, czy kiedyś nie będzie się żałowało, ze się ich nie ma?

Obecnie nie chcę dzieci (mam 27 lat), nigdy ich nie chciałam. Nie wzruszają
mnie cudze, nie mam z dziećmi kontaktu, odrzuca mnie temat ciąży, porodu i
niemowlaków. Jestem z moim facetem i to mi wystarcza, on też nie ma
"ciśnienia" na potomstwo. Chcę prowadzić ciekawe życie, zarabiać na siebie,
nie czuję potrzeby poświęcenia. Jednak zaczynam czuć presję, tym bardziej że
jestem jedynaczką i jedyną wnuczką obydwu par dziadków. Ale czy mam mieć
dziecko dla kogoś?!

Teraz jestem pewna, że nie chcę być matką. Jedyna moja wątpliwość - czy kiedyś
nie zmienię się na tyle, żeby żałować tej decyzji? I czy ta wątpliwość może
być powodem by zdecydować się na dziecko właściwie wbrew sobie?
Są tu jakieś bezdzietne z wyboru panie w średnim wieku - lub takie, które
przerabiały podobny dylemat? Czy ktoś może podzielić się ze mną własnymi
doświadczeniami?

wiem że temat już był. ale może jednak coś mi poradzicie...

[Gość: wiruska]

Najwarzniejsze jest to ze wiesz ze nie chcesz mieć dzieci. I dobrze. Niech
każdy żyję tak jak chce. Lepiej nie mieć dziecka niż póżniej go mordować i
pakować do beczki.

Trzymaj sie i nie poddawaj się presji. U mnie mama tez mówi że chce być juz
babcią ale ja jestem jeszcze nie gotowa, ale wogóle chce mieć dzieci ale nie
teraz.
Jesli nie chcesz to Twoja sprawa i Twoje życie i nikomu nic do tego.

[Gość: inna inka]

Lepiej nie mieć dziecka niż póżniej go mordować i
> pakować do beczki.
nie, no taki drastik nie wchodzi w grę;)
(chyba że jest tu jakies forum dla psychopatek;))

[maretina]

nic na sile. kieruj sie swoim sumieniem.
czy kiedys bedziesz zalowac, ze teraz nie chcialas? nie wiem i chyba nikt Ci
tego nie powie.
mam kolezanki, ktore nie zamierzaly miec dzieci, temat zupek i kupek je
odrzucal, potem wpadly i teraz sa super mamami i nie wyobrazaja sobie tego, ze
mogloby byc inaczej. znam tylko jedna, ktora nigd nie chciala, nie ma i nie
zaluje.

[druga_strona]

Mam podobne zdanie.


PS.
Masz fajna sygnaturkę :-)

[Gość: rusałka]

Gość portalu: inna inka napisał(a):
Teraz jestem pewna, że nie chcę być matką. Jedyna moja wątpliwość - czy kiedyś
nie zmienię się na tyle, żeby żałować tej decyzji? I czy ta wątpliwość może
być powodem by zdecydować się na dziecko właściwie wbrew sobie?

nie sądzę, żeby to był dobry powód. ale trudno mi tu coś doradzać, na razie sama
też nie chcę dzieci i raczej mi się to nie zmieni, ale mam prawie tyle lat co
ty, więc nie jestem jeszcze w średnim wieku:)
jeśli czujesz, że nie chcesz, to nie miej. to musi być TWOJA decyzja!

pzdr

[kameleonia]

Jezeli nie czujesz tematu,nie daj się zmusić przez rodzinę. Będziesz tego
żałowała. i o każde niepowodzenie obwiniała dziecko.

[Gość: a]

ahahaha

[Gość: kobieta]

Znam osoby, ktore tak myślały mając dwadzieściakilka lat. W wieku trzydziestu-i
trochę odkryły, jak puste jest ich życie bez dzieci, ale wtedy miały już spore
problemy z zajściem w ciążę. Mimo leczenia w wielu wypadkach nic już z tego nie
wyszło. I teraz mają wiele żalu do losu.A powinny chyba do siebie - to był ich
wybór.

Po co dzieci

[Gość: Agnieszka]

Zeby maz narzekał ze nie skorzystalam z szansy awansu w korporacji
MIchała

[Gość: borsukowa]

z tego co napisałaś, to Twoja rodzina od pokoleń nie bardzo garnie się do
rozmnażania (jedyna wnuczka dziadków, to się chyba nie zdarza:)), się nie
przejmuje, nie rozmanażać musi się ktoś, by rozmnażać mógł się inny ktoś;)

Medycyna czyni Cuda

[Gość: Agnieszka]

a propos de bottes?;)n/t

[Gość: borsukowa]

[maretina]

to moze wejdz na forum nieplodnosc i o tych "cudach" poopowiadaj tym, ktorzy 5
rok z rzedu sie lecza i probuja i nic nie wychodzi. medycyna to nie wszystko.

[Gość: jane]

mam 40 lat. i załuję,że nie mam.

[Gość: inna inka]

a dlaczego nie masz? nie chciałaś czy nie mogłaś? robiłaś w tym czasie (tzn.
"niemania" dzieci) coś ciekawego, czego nie mogłabyś zrobić, gdyby były?
mogłabyś napisać coś więcej?
pozdro

Nie. Ale warto.... bo:

[Gość: realista]

Dzieci warto mieć bo masz kogoś kto bezwarunkowo Cię kocha. Za to że jesteś. I to jest prawdziwa wieczna miłość :-))))).
Dzieci dają inny punkt widzenia na otaczający świat. Zobaczysz wiele rzeczy na które zaledwie patrzysz.
Dzieci to nie poswięcenie. To ciekawa przygoda....
Ludzie zmieniają punkt widzenia na posiadanie dzieci gdy okazuje się że nie są nieśmiertelni i w pełni samodzielni.Gdy umiera, ginie ktoś z otoczenia.. ktoś zbyt młody aby umierać.Wtedy kobietom się odmienia punkt widzenia.
Dzieci dają radość, uśmiech, dużo słońca i kolorów...

Myślę że ktoś Cię nastraszył ciążą, porodem i niemowlakami.Popatrz na to tak: jak skomplikowanie złamiesz nogę to przez długi czas jesteś przywiązana... robisz pod siebie, nie możesz się ruszać, strasznie boli. Jak się przez to przejdzie to okazuje się nie było tak strasznie.A po dzieciach pozostają same miłe wspomnienia... a niemiłe wspomina się ze śmiechem lub zadumą.

brawo realista;)

[maretina]

podoba mi sie Twoj post!:)

[Gość: ja]

jeszcze rok temu wcale nie byłam przekonan, że chcę.. a rok temu miałam
skończone 30 lat. za dwa dni kończę 31 lat. od kwietnia staramy się mieć
dziecko. i nie wychodzi.

z jedenj strony mogę mieć zal do siebie ale z drugiej strony..
nie czułam się na siłach - ani ja ani partner. teraz wiemy oboje, że chcemy
mieć dziecko. jesteśmy psychicznie i finansowo na to gotowi. boje się tylko, że
teraz przyjdzie nam długo czekać na ten cud.

to nie jest tak, że w pewnym wieku należy mieć dziecko - to powinno być
świadome. przmeyslane, odpowiedzialne. jasne że gdybym "wpadła" gdzieś po
drodze to nie usunęłabym (chociaż.. w wieku 18 lat pewnie bym poszła do
lekarza)......

teraz wiem czego chcę.
i wiem, że będę to mieć.

do "ja"

[maretina]

walcz:) warto.

do maretiny

[Gość: ja]

dziękuję.
wiem, ze warto.
teraz to wiem - jeszcze rok temu nie wiedziałam...

oboje wlaczymy:) nie ukrywam, przyjemna to walka..
Pozdrawiam, Ja

[maretina]

Gość portalu: ja napisał(a):
> oboje wlaczymy:) nie ukrywam, przyjemna to walka..
> Pozdrawiam, Ja
>

chociaz tyle:)))))
jesli tylko moge cos doradzic, to z doswiadczenia wiem, ze nie warto tracic
czasau na "zwyklego" ginekologa. najlepiej od razu isc do kogos, kto leczy
nieplodnosc. nie boj sie nazwy, zapewne wszytsko z wami jest ok. chodzi o to,
ze tacy lekarze maja najwieksze doswiadczenie i WIEDZE. dobry lekarz to polowa
sukcesu. ja po poronieniu do takiego trafilam i nie zaluje;)

[Gość: ja]

nie boję się nazwy "bezpłodność" - wiem, że po 30 roku zycia może być gorzej z
zajściem w ciążę. wiem jednak, że to jest możliwe. dwie moje koleżanki zaszły
po skoczeniu 34 lat - dzieci zdrowe, piękne i normalne. a rodzice odmłodnieli.

jak będzie suksce - ogłoszę światu - zapewne na forum też..:)))

[maretina]

Gość portalu: ja napisał(a):

> nie boję się nazwy "bezpłodność" - wiem, że po 30 roku zycia może być gorzej
z
> zajściem w ciążę.
bezplodnosc to jeszcze cos innego niz nieplodnosc;) nieplodnosc jest
odwracalna, bezplodnosc, to juz raczej staly stan;)
wiem jednak, że to jest możliwe. dwie moje koleżanki zaszły
> po skoczeniu 34 lat - dzieci zdrowe, piękne i normalne. a rodzice
odmłodnieli.
>
> jak będzie suksce - ogłoszę światu - zapewne na forum też..:)))

moja szefowa po ciezkich bojach zaciazyla w wieku 36 l;at, urodzila wspanialego
adasia:) mlodziutka jestes jeszcze!:)

Wcale nie musisz, swiat bez ciebie nie zginie

[Gość: Lena]

Jesli nie masz stalego partnera, ktory chce miec z toba dzieci to o czym mowa?
Mysle ze w twoim wieku to niejedna kolezanka juz wyszla za maz, wiec troche
dziwi mnie ze zadaja ci pytania kiedy dzieci, a nie kiedy za maz wychodzisz?
Mysle ze jest to raczej pytanie w kierunku kiedy znajdziesz odpowiedzialnego
faceta z ktorym bedziesz mogla miec dzieci.? A dzieci to wielki przywilej,
ogromna radosc, ale tez wielka odpowiedzialnosc , wiec raczej nie decyduj sie
na macierzynstwo, bo moglabys nie byc dobra matka. Szkoda dziecka.

[Gość: Kinga K.]

Rozumiem Cię doskonale. Też nigdy nie chciałam dzieci, i nadal nie chcę.
Uwielbiam dzieciaczki, piszczę nad niemowlakami, a mam z nimi ostatnio kontakt,
bo pojawiły się w rodzinie dwie sztuki :-) Ale absolutnie nie przekłada się to
na moją chęć, by samej zostać matką.
Każdy ma inne cele, inną życiową misję, nie każda kobieta musi mieć dziecko. Ja
mogłabym mieć, nie mam jakichś oporów czy niechęci - i gdyby się tak zdarzyło,
na pewno byłabym z tym szczęśliwa. Ale nie chcę i jeśli mam wybór, wolę nie. Bo
interesują mnie inne rzeczy i zupełnie inaczej widzę moje życie.
Owszem, możesz żałować, ale będziesz żałować też innych rzeczy: bo nie można
mieć wszystkiego. Wybiera się jedną ścieżkę i zawsze szkoda tysiąca innych,
potencjalnych możliwości. Ale nie znaczy to, że nie jest się szczęśliwym z tym,
co się ma.

[Gość: inna inka]

Gość portalu: Kinga K. napisał(a):
Owszem, możesz żałować, ale będziesz żałować też innych rzeczy: bo nie można
mieć wszystkiego. Wybiera się jedną ścieżkę i zawsze szkoda tysiąca innych,
potencjalnych możliwości. Ale nie znaczy to, że nie jest się szczęśliwym z tym,
co się ma.

W sumie chyba masz rację. Bardzo trafnie to ujęłaś.
Dzięki:)

[Gość: przed trzydziestką]

ciesze sie ze sa dziewczyny czujace tak jak ja (hmm a moze nie powinnam sie z
tego cieszyc?) mam 28 lat i jestem mezatka i tez nie chce/nie potrzebuje
dziecka. Przez jakis czas myslalam o sobie "wynaturzona" "inna" "egoistka"
poniewaz w ogole nie czuje potrzeby macierzynstwa. Ciotki/matki/babki pocieszaj
mnie ze "jak bedzie dziecko, to poczujesz" a jak nie ? a jesli nie bede go
kochac, a jesli instynkt nie przyjdzie, a jesli.... no wlasnie... a zegar niby
tyka....

[Gość: nadinka]

mam 29 lat, nie mam dzieci i nigdy nie chcialam miec. gdy bylam nastolatka
wszyscy mowili mi: dorosniesz, zmadrzejesz....
10 lat temu w moim najblizszym otoczeniu pojawil sie niemowlak i zostalam
skazana na przebywanie z nim w jednym domu. dzisiaj z cala swiadomoscia tego jak
wyglada wychowanie dziecka i bycie z nim na codzien moge powiedziec, ze nie chce
dzieci.
i na razie nie mam zamiaru ulegac presji, ze zagar bije, czas ucieka itp.
to jest moje zycie, zyje dla siebie i tak naprawde to w nosie mam opinie innych
i ich dobre rady. byc moze przyjdzie taki czas, ze bede zalowac, ze nie mam.
ale czy nie lepiej zalowac, ze sie nie ma, niz przez cale zycie wyrzucac sobie i
dziecku, ze sie urodzilo.
to nieprawda, ze kazda kobieta ma instynkt. znam osoby, ktore urodzily,
wychowuja ale nie maja feelingu. dziec bardziej zwiazane sa z ojcem czy
dziadkami (w innym przypadku), a matka jest po jest.
moim zdaniem nic na sile - chcesz masz. to za powazna decyzja, zeby ja
podejmowac pod presja innych

[padre_di_merda]

J nie jestem kobieta i nie jestem matką ,ale za to jestem ojcem i wierz mi że
poczucie obowiązku wychowywania dziecka ogólnego zajmowania się ta
mikroskopilną istotką jest najpiękniejszą żeczą jaka mi się w życiu
wykluła,wydaje mi się że żadna suma w twoim bankomacie czy też kariera zawodowa
nie zastąpi ci miłości dziecka do ciebie i ludzie którzy w ogóle zastanawiają
nad tym czy wydać potomstwo na swiat są dla mnie beznadziejni.mam 24 lata a
moja córka ma 6 lat i moge powiedzieć że jestem najszczęsliwszy na świecie

[Gość: Kinga K.]

Dlaczego tak oceniasz ludzi, którzy mają inne zdanie i potrzeby niż Ty?
Ja nie mówię, ze ludzie, którzy chcą mieć dzieci to idioci. Bo wiem, że nie.
Zdaję sobie sprawę z tego, jak piękną rzeczą jest posiadanie dziecka, jak może
być to satysfakcjonujące, ale ja mam po prostu inne powołanie (że tak to
nazwę). I nie ma to nic wspólnego ani z karierą, ani z pieniędzmi. Po prostu
każdy jest stworzony do czegoś innego. Ty akurat spełniasz się jako ojciec i to
musi być wspaniałe. Ale nie każdemu da to spełnienie. I tyle.

[alter-ego]

Wiesz, racjonalizacją wpadki nie ma się co chwalić publicznie. W wieku 18 lat
człowiek jest za młody, za głupi, zbyt niedoświadczony, żeby podejmować decyzje
o tym, czy chce mieć dzieci czy nie.

A w życiu jest jeszcze wiele innych rzeczy poza pracą i zarabianiem kasy. Także
poza rodziną. Rozumiem, że na takie nie masz już siły ani czasu?

[maretina]

alter-ego napisała:

> Wiesz, racjonalizacją wpadki nie ma się co chwalić publicznie. W wieku 18 lat
> człowiek jest za młody, za głupi, zbyt niedoświadczony, żeby podejmować
decyzje
>
> o tym, czy chce mieć dzieci czy nie.
jak widzisz okazal sie dojzaly. mozna miec 30 lat na karku i byc dzieckiem a
mozna biec nascie i byc calkiem calkiem. tak Ci zal serce sciska, ze tak
wczesnie mial dziecko?
pouczasz chlopaka, zeby latwo nie osadzal ludzi, sama poszlas na wieksze skroty
oceniajac jego.

> A w życiu jest jeszcze wiele innych rzeczy poza pracą i zarabianiem kasy.
Także
>
> poza rodziną. kazdy moze zyc tak jak chce.

[alter-ego]

maretina napisała:

> jak widzisz okazal sie dojzaly.

Nie wiemy, czy okazał się doj_rz_ały. Wiemy o tym tylko to, co pisze. Zresztą,
nick sugeruje wyraźnie, że to i tak podpucha.

> mozna miec 30 lat na karku i byc dzieckiem a
> mozna biec nascie i byc calkiem calkiem. tak Ci zal serce sciska, ze tak
> wczesnie mial dziecko?

To, że ktoś jest całkiem-całkiem i ma naście lat, to jeszcze nie znaczy, że
powinien się pakować w tak odpowiedzialne zadanie jak wychowanie nowego
człowieka. Ja też byłam w wieku 18 lat sensowną i odpowiedzialną osobą, ale
fundowanie sobie dziecka w tym wieku byłoby kompletnie niepoważne - choćby z
tego względu, że dojrzałych społecznie, w sensie samowystarczalnych finansowo,
osiemnastolatków, jest raczej niewiele.

> pouczasz chlopaka, zeby latwo nie osadzal ludzi, sama poszlas na wieksze
> skroty oceniajac jego.

Ja? A w którym miejscu?

> Także
> >
> > poza rodziną. kazdy moze zyc tak jak chce.

Możesz nauczyć się cytować po ludzku, bo tu już kompletnie nie wiadomo, co moje
a co Twoje?

[maretina]

alter-ego napisała:

> maretina napisała:
>
> > jak widzisz okazal sie dojzaly.
>
> Nie wiemy, czy okazał się doj_rz_ały. Wiemy o tym tylko to, co pisze.
Zresztą,
> nick sugeruje wyraźnie, że to i tak podpucha.
podpucha bo nie pisze tak elegancko jak Ty? a moze watek jest podpucha a ten
post prawdziwy?:)
swietnie, chlopaka odzegnalas od czci i wiary a autorce watku i wszystkim innym
dalas karte jako-takiego zaufania.
jesli wierzysz w to co piszesz, ze kazdy ma prawo zyc wedlug swoich zasad i
swoich pragnien to nie odmawiaj tego samego temu facetowi. moze niefortunnie
sie wyrazil.... po prostu byl szczery i jest mniej skoncentrowany na sobie a
bardziej na rodzinie. to chyba nic zlego? nie mozemy zyc roznie zeby sie nie
narazac na kpine?

> To, że ktoś jest całkiem-całkiem i ma naście lat, to jeszcze nie znaczy, że
> powinien się pakować w tak odpowiedzialne zadanie jak wychowanie nowego
> człowieka. Ja też byłam w wieku 18 lat sensowną i odpowiedzialną osobą, ale
> fundowanie sobie dziecka w tym wieku byłoby kompletnie niepoważne - choćby z
> tego względu, że dojrzałych społecznie, w sensie samowystarczalnych
finansowo,
> osiemnastolatków, jest raczej niewiele.
>
> > pouczasz chlopaka, zeby latwo nie osadzal ludzi, sama poszlas na wieksze
> > skroty oceniajac jego.
>
> Ja? A w którym miejscu?
>
> > Także
> > >
> > > poza rodziną. kazdy moze zyc tak jak chce.
>
> Możesz nauczyć się cytować po ludzku, bo tu już kompletnie nie wiadomo, co
moje
>
> a co Twoje?

[alter-ego]

> podpucha bo nie pisze tak elegancko jak Ty?

Napisałam otwartym tekstem: ze względu na nick. Nick oznacza "ojciec gówna",
pardon my French. Nie wydaje Ci się podejrzany w tym kontekście?

BTW: staranne i czytelne pisanie jest objawem szacunku dla rozmówcy, a
niechlujne pisanie na forum publicznym jest jak przychodzenie na przyjęcie w
butacj oblepionych gnojem.

> a moze watek jest podpucha a ten
> post prawdziwy?:)

To bez znaczenia - naprawdę nie obchodzi mnie, że autorka pierwotnego postu
rzeczywiście ma dylematy, czy chciała tylko namieszać.

> a co Twoje?

Skoro nie wiesz, co napisała ja, a co Ty, to może nie cytuj, co? Bo się sieczka
robi. A pewne rzeczy wypada robić dobrze albo wcale.

[maretina]

alter-ego napisała:

>A pewne rzeczy wypada robić dobrze albo wcale.
zatem dlaczego tu piszesz?:)))
ja dopuszczam bladzenie, bo jestem czlowiekiem;). jestes niekonsekwentny.

[alter-ego]

Bo mam przekonanie, że robię to dobrze. Wyrażam klarownie myśli i piszę
chlujnie.

[maretina]

alter-ego napisała:

> Bo mam przekonanie, że robię to dobrze. Wyrażam klarownie myśli i piszę
> chlujnie.
masz przerost formy nad tescia, to jest dobrze? slowa piekne, okragle...
idealne, ale tresc obrazliwa. zatem to jest dobrze?
chyba lepiej przyznawac sie do bladzenia;) to jest chociaz prawdziwe:)

[alter-ego]

A kogóż to zdarzyło mi się obrazić i czym? Mam prawo uważać, że ludzie, którzy
nie są samowystarczalni, a fundują sobie dziecko, są nieodpowiedzialni? Mam. A
że ktoś podpada pod moją definicję braku odpowiedzialności, to już nie moja
culpa.

[lena_zienkiewicz]

wiesz, nie mogę się z tobą zgodzić.Miałam 18 lat jak zostałam matką.Z pełną
świadomością i odpowiedzialnościa bardzo tego chciałam.Bardzo.Wiedziałam, że
będzie ciężko fonansowo, z nauką, ale tak bardzo chciałam, że jak dowiedziałam
się, że jestem w ciąży to szalałam z radości.Córkę urodziłam w wakacje między
trzecią a czwartą klasą liceum.Było nam ciężko, ale liczyliśmy się z tym od
momentu "prób" zajścia w ciążę.Ja się uczyłam, mój "partner" uczył się i
pracował.
Minęło kilka lat i z perspektywy czasu widzę, że była to najlepsza decyzja jaką
mogliśmy podjąć w naszym życiu.Teraz nasza córka jest "wspaniałym" dzieckiem,
rozwija się świetnie, jest najwspanialszym dzieckiem pod słońcem :)) Nasza
sytuacja finansowa poprawiła się, nie jest jeszcze najlepsza, ale dla nas życie
nie kręci się wokół "wysokich dochodów".Najważniejsze jest to, że jesteśmy
wspaniałą rodziną.Wszystko inne blednie......

Ciężko byłoby mi teraz zdecydować się na dziecko.Pracuję, studiuję i nie wiem
czy byłabym w stanie dopuszczać się "bezsennych" nocy.Boję się, że mogłabym
urodzić chore dziecko :(
Posiadanie dziecka to rzeczywiście spora odpowiedzialność, której nie kreuje
wiek czy sytuacja finansowa.Taka decyzja musi "urodzić" się w środku.

Pozdrawiam

[alter-ego]

Ech, każdy dojrzeje w trybie przyspieszonym, jak musi. Potem mamy typowy model polskiej rodziny: mieszkanie u jednych teściów, forsa na życie od drugich, tatuś zarabia jakieś grosze, mamusia rozpaczliwie próbuje skończyć studia. Na wszystko w życiu powinna przyjść właściwa chwila - uczenie się, kształcenie, poznawanie świata, zdobywanie pozycji zawodowej, dziecko.

Jak komuś się z tą kolejnością popieprzyło, to trudno, trzeba sobie jakoś radzić, tylko może nie wmawiaj ludziom, że to takie świetne, bo uwierz mi, że o wiele fajniej się zakłada rodzinę za własne pieniądze i we własnym gniazdku, a nie na łasce teściów albo opieki społecznej. I wcale nie trzeba tego robić po trzydziestce.

[lena_zienkiewicz]

Jejku, nieciekawe chyba miałaś dzieciństwo, co?Od początku zamieszkaliśmy razem
i tak jest do dzisiaj.Kasę nie braliśmy ani od rodziców mojego faceta ani od
moich, napisałam przecież wcześniej, że pracował, prawda?Ja też dorabiałam
tłumaczeniami.Gdybym miała cofnąć się o te kilka lat to zrobiłabym to
samo.Miałam czas na opiekę nad dzieckiem.A teraz?Teraz mam <wciąż> jedno
dziecko, na drugie chyba bym się nie zdecydowała, właśnie z powodu braku
czasu.Wiesz, moi rodzice są ze mnie dumni.I ja z siebie również.

[padre_di_merda]

Gó.. wiesz na temat mojego życia,więc nie masz prawa pisać że była to
wpadka.Dla twojej wiadomości:NIE BYŁA TO WPADKA !!!!.Chciałbym dodać iż moje
życie nie polega tylko na pracy niańczeniu dziecka i byciu przykładnym
mężem,mam też wiele innych zinteresowań,jakby chociaż naprowadzanie na dobrą
drogę takich skazańców życiowych jak ty hehehehhe :)))))).

[alter-ego]

>Dla twojej wiadomości:NIE BYŁA TO WPADKA !!!!

To tym gorzej - uważam to za kompletnie nieodpowiedzialne. Coraz częściej uważam, że na dzieci powinno się dawać zezwolenia.

[padre_di_merda]

Dokładnie też tak uważam wtedy mniej by było takich IMBECYLI jak ty.Bez obrazy
ale takie wystawiasz o sobie świadectwo ty wyimaginowany elemencie
społeczeństwa w którym brak jest miejsca na dzieci.

[Gość: vesna]

nie no, nie mogę. Dlaczego kompletnie nieodpowiedzialne? znam ludzi, którzy w
liceum jeszcze wyprowadzili się i sami zarabiali na siebie - komuś udało się
podłapać niezłą pracę w gazecie, ktoś zajmował się muzyką i dobrze na tym
wychodził, był też chłopak, którego rodziców nie było zwyczajnie stać, żeby go
utrzymywać - a że naprawdę piekielnie był zdolny i ambitny - wyszedł na swoje,
dostając ministerialne stypendium, pisząc artykuły do gazet i dając
korepetycje. Potem zresztą, na studiach, też dostawał stypę i do tego pracował.
18 lat to się nie musi równać "wiszeniu" na portfelu rodziców. Mozna też w tym
wieku kochać i chcieć mieć dzieci, mozna im stworzyć dobry dom. to nie jest co
prawda regułą, ale regułą nie jest też to, że 18-latek mający dzieci wykazuje
się skrajną nieodpowiedzialnością!!!
Ja bym się zresztą "nieodpowiedzialnie" czuła, gdybym zwlekała z macierzyństwem
np. do 35 lat - bo to juz jest niebezpieczne dla dziecka. A prawdę mówiąc już
wolę zaryzykować, że nie będzie mnie stać na dodatkowy angielski i basen dla
dziecka, niż że z mojej wypasionej pensji będę musiała opłacać leczenie dla
ukochanego malucha :(

[padre_di_merda]

Dzięki i pozdrawiam
Padre di Merda

Vesna kazdy ma tylko jedna szanse na urodzenie sie

[Gość: Lena]

Bronisz slusznie odpowiedzialnego 18 latka, kochajacego ojca , a jednoczesnie
jestes tak potwornie nietolerancyjna jesli chodzi o pozne rodzicielstwo. Nigdy
nie widzialas mlodych rodzicow opiekujacych sie dzieckiem niepelnosprawnym? No
i co wowczas?Pensje "niewypasione" a trzeba leczyc. Czasy sie zmieniaja.
Kobiety rodza dzis pozniej, nawet po 40 i wbrew tym wszystkim "statystykom"
rodza zdrowe dzieci.Zwlekanie z macierzynstwem po 35 roku zycia jest
niebezpieczne dla dziecka, wedlug ciebie ????? Dla jakiego dziecka? Kazdy rodzi
sie tylko raz. To samo dziecko urodzone po 35 roku zycia matki nie moze sie
urodzic wczesniej, a rodzac sie wogole ma szanse zyc, wiec coz niebezpiecznego
tutaj widzisz dla niego???? Chyba raczej mialas na mysli matke.

[padre_di_merda]

Z tego co się orientuję to pózne macierzyństwo jest gorsze zarówno dla matki
jak i dla dziecka .

Padre di merda

[Gość: Lena]

Mylisz sie.

[padre_di_merda]

"Niestety, im kobieta starsza, tym większe prawdopodobieństwo, że cierpi na
nadciśnienie, otyłość lub choroby układu krążenia. Wraz z wiekiem matki wzrasta
też ryzyko wystąpienia u dziecka niektórych wad chromosomalnych, jak np. zespół
Downa."

[Gość: Lena]

Tak mowi teoria. A czy mlodzi ludzie sa zawsze zdrowi? Czy rodza im sie zawsze
zdrowe dzieci? Pamietaj , ze teoria to tylko teoria.

[Gość: Lena]

Ps. i jeszcze jedno teoria rowniez mowi, ze bardzo mlode matki(nastolatki) to
nie jest najlepszy material na matki, lecz kobiety miedzy 20-25 rokiem zycia.

[padre_di_merda]

Zgadzam się.

[padre_di_merda]

Nie mam nic przeciwko późnemu macierzyństwu.Uważam że również młodym ludzią
trafiają się chore dzieci i moi znajomi są tego przykładem, lecz nie zmienia to
faktu "że im starsza kobieta tym większ ryzyko".

[Gość: Lena]

Teretycznie tak. Ale jak juz pisalam wczesniej wieksze ryzyko zarowno dla
matki jak i dla dziecka istnieje rowniez u bardzo mlodych matek , przed 20. Co
nie znaczy ze musi tak sie zdarzyc. Nieprawdaz? Jesli ktos ma szanse na
dziecko niepelnosprawne jak 1:1000 i bedzie jednym z tych 999 , a drugi ma
szanse 1: 5000 i bedzie tym jednym to mala pociecha dla niego.

[maretina]

Gość portalu: Lena napisał(a):

> Tak mowi teoria.
to teoria wypracowana na podstawie klinicznych przypadkow, a wiec z zywych
pacjentek.
>A czy mlodzi ludzie sa zawsze zdrowi? Czy rodza im sie zawsze
> zdrowe dzieci?
oczywiscie, ze nie. maja jdnak wieksze szanse na to.
niedawno byl tu dosc kontrowersyjny watek o tym czy kobieta majaca dwoje dzieci
i kilka poronien za soba "ma prawo" dalej starac sie o potomstwo.... zdziwisz
sie, 90% ludzi wieszalo na niej psy.... ze chora psychicznie, ze egoistka, ze
niedobra matka itd....

[maretina]

Gość portalu: Lena napisał(a):

> Mylisz sie.

raczej nie. niestety. takie sa realia. dla kobiety najlepiej urodzic do 30stki.
czy mozna pozniej? pewnie, ale ryzyko wieksze.

[alter-ego]

Gość portalu: vesna napisał(a):

> znam ludzi, którzy w
> liceum jeszcze wyprowadzili się i sami zarabiali na siebie

Oczywiście - kryterium jest samowystarczalność. Ale przyznasz, że całkowicie
samowystarczalni osiemnastolatkowie są raczej w mniejszości, a obarczanie
swoich rodziców utrzymaniem własnego dziecka jest pospolitym smarkaczostwem.

[maretina]

alter-ego napisała:

> >Dla twojej wiadomości:NIE BYŁA TO WPADKA !!!!
>
> To tym gorzej - uważam to za kompletnie nieodpowiedzialne. Coraz częściej
uważa
> m, że na dzieci powinno się dawać zezwolenia.
no prosze, tym co nie chca miec dzieci mowisz ok. tym co je maja plujesz w
twarz. zalosne , jestes pelna hipokryzji.... udajesz tolerancyjna chociaz taka
wcale nie jestes. doczepilas sie do faceta jak wesz.

[alter-ego]

Każda decyzja jest dobra - bo to Twoja decyzja. Ty nic nie musisz. Fundowanie
sobie dziecka tylko dlatego, że otoczenie naciska, to nonsens. I nie wierz tym,
co mówią, że jak urodzisz, to pokochasz i wszystko będzie dobrze. Może tak, a
może nie. Pamiętaj, że to eksperyment na ludziach - dziecka nie da się oddać
znajomym jak kotka. A żałować czegoś będziesz zawsze.

Alter ego tobie rowniez mozna nie wierzyc...

[Gość: Lena]

A jaka masz gwarancje, ze jak juz spelnisz te wszystkie punkty w zyciorysie o
ktorych pisales i zdecydujesz sie na dziecko to bedziesz dobrym ojcem i je
pokochasz??? Moze tak a moze nie. Nie mozesz go rowniez wowczas oddac jak kotka
badz pieska. Dlaczego piszesz: i nie wierz tym co mowia... Dlaczego tobie ma
ktos wierzyc? Przeciez ojcem chyba nawet nie jestes , wiec o czym mowisz????

[alter-ego]

Nikt nigdy nie ma żadnych gwarancji, ale jak ewidentnie nie czuje tematu, to
nie powinien robić nic na siłę. Co innego ktoś, kto chce mieć dziecko i tylko
ma wątpliwości i się boi, a co innego ktoś, kto jest przekonany, że nie chce -
tylko zastanawia się nad dzieckiem, żeby potem, nie żałować, żeby udowodnić
sobie i innym, że nie jest dziwolągiem. Więc jest to kwestia przekonania - i
dla tego głębokiego przekonania, że się chce, warto poczekać.

[Gość: Joasia]

A jak otoszenie by nalegalo zebys poszla do klasztoru to tez bys to zrobila?

Mam 46 lat - nie mam/nigdy nie chcialam miec dzieci - niczego nie zaluje.

[Gość: Lena]

Gratuluje. Jestes czlowiekiem szczesliwym wiec.

[Gość: Mirka]

Nie musisz. Ja mam 33 lata; od 8 lat męża i nie chcę mieć dzieci. I mój mąz też
nie chce.
BTW nie jestesmy zadnymi niewolnikami pracy, pieniedzy itp itd. Brak nam
instynktu po prostu.
I w zyciu nie zdecydowałabym się na dziecko "na wszelki wypadek" -za dużer
ryzyko, że jendak macierzyństwo i tacierzyństwo nas 'nie weźmie'. I co wtedy?
Pozdrawiam

[Gość: Lena]

Absolutnie. Nikt nie musi byc rodzicem. Dziecko to ogromny przywilej i radosc
ale tez i wiele wyrzeczen. Nie kazdy jest na to gotowy.

Jejku, dziękuję bardzo wszystkim, ale....

[Gość: inna inka]

nie ułatwiacie mi tu decyzji;)
Jednak chciałam nieśmiało zaznaczyc, że dyskusja o tym czy późne macierzyństwo
jest dobre czy nie, choć zasadna, jest tu jednak lekko nie na temat - bo ja nie
o tym. Pytam o co innego - przeczytajcie proszę mój pierwszy post.

Tak poza tym, cóż, tyle tu opinii sprzecznych, nic nie staje się jasne... może
tylko to że nic nie można wbrew sobie, i tego się trzymać zamierzam - a więc
prędko mnie w stanie błogosławionym(?) nie "zobaczycie"....

aaa, jeszcze jedno, ktoś tu pisze że co ja myślę o dziecku, jeśli potencjalnego
tatusia brak - przeczytaj pliz uważnie. Jestem w stałym związku od 2 lat, a
ślubu nie planuję bo nie jest mi do szczęścia potrzebny.

pozdrawiam

Wolnosc mysli, wolnosc slowa, forum dla wszystkich

[Gość: Lena]

Wbrew pozorom moja droga temat poznego macierzynstwa jest jak najbardziej na
temat i jak najbardziej moze to byc przydatne dla takich osob wlasnie jak ty
(niezdecydowanych). Po prostu mysle, ze masz wiecej czasu niz myslisz na
podjecie decyzji. A druga rzecz to fakt ,ze forum to niczyja wlasnosc i kazdy
moze pisac i wymieniac mysli miedzy soba bez twojej zgody.

[Gość: sfinx]

> Tak poza tym, cóż, tyle tu opinii sprzecznych, nic nie staje się jasne... może
> tylko to że nic nie można wbrew sobie, i tego się trzymać zamierzam - a więc
> prędko mnie w stanie błogosławionym(?) nie "zobaczycie"....

to forum. tyle opinni ile ludzi. nie myślałaś chyba dostać prostą receptę ?
słuchaj. nie rozumiem ludzi nie chcących (tak bardzo) mieć dzieci ale skoro tak
masz to nie miej ich. to nie jest obowiązek .
ja się postarzejesz i zaczniesz za dziećmi tęsknić a tu nagle okaże się, że są
z tym problemy to wtedy zrozumiesz co jest ważne w życiu. zrozumiesz, że dobra
metrialne nie dają ni cholery szczęścia jeśli nie masz ich dla kogoś, w
konkretnym celu.
czasami tak chyba trzeba skoro czujesz taką awersję.
Nie odbieraj tego jako mentorstwa. Napisałem tak jak w/g mnie postrzeżesz to za
lat kilka ale.... przecież nie mogę być tego pewny.

Pozdrawiam,
Sfinx

To proste

[Gość: Agnieszka]

Piszę bo juz sama nie wiem co o tym mysleć.
> Byłam dziś na rodzinnym obiadku, po którym gawędziłam sobie z dawno nie
> widzianą ciotką, pytania o studia, pracę, plany itp. No i w końcu padło to
> sakramentalne pytanie: a kiedy dzieci?? Odpowiedziałam cos wymijającego.
Dobrze zrobiłas.
Co ludzie z czasów PRL wiedzą o globalizacji.
O walce o byt.

>
> I teraz się zastanawiam: czy warto mieć dziecko JEDYNIE a tego powodu, że nie
> jest się pewnym, czy kiedyś nie będzie się żałowało, ze się ich nie ma?

Nie WARTO.


>
> Obecnie nie chcę dzieci (mam 27 lat), nigdy ich nie chciałam. Nie wzruszają
> mnie cudze, nie mam z dziećmi kontaktu, odrzuca mnie temat ciąży, porodu i
> niemowlaków.
Tak kolezanka Piortka z MTP dopiero w wieku 32 zdecydowała sie na dziecko.




Jestem z moim facetem i to mi wystarcza, on też nie ma
> "ciśnienia" na potomstwo. Chcę prowadzić ciekawe życie, zarabiać na siebie,
> nie czuję potrzeby poświęcenia. Jednak zaczynam czuć presję, tym bardziej że
> jestem jedynaczką i jedyną wnuczką obydwu par dziadków. Ale czy mam mieć
> dziecko dla kogoś?!

To ich problem.
Co beda mnie straszyc na drugim świecie:)))




>
> Teraz jestem pewna, że nie chcę być matką. Jedyna moja wątpliwość - czy kiedyś
> nie zmienię się na tyle, żeby żałować tej decyzji? I czy ta wątpliwość może
> być powodem by zdecydować się na dziecko właściwie wbrew sobie?
> Są tu jakieś bezdzietne z wyboru panie w średnim wieku - lub takie, które
> przerabiały podobny dylemat? Czy ktoś może podzielić się ze mną własnymi
> doświadczeniami?
>
> wiem że temat już był. ale może jednak coś mi poradzicie...

Poradziłam juz powyżej!

[kicia72]

Cześć Inna Inko!
Co do dylematu mieć dzieci czy ich nie mieć, to musisz rozstrzygnąć to sama i
nikt ci nie pomoże.Teraz możesz nie chcieć miec dzieci, ale za rok za parę lat-
kto wie?Myślę że najważniejsze jest to, żeby była to tylko Twoja decyzja i
niczyja inna.Argumenty w stylu;"latka lecą ,najwyższy czas" albo "rodzice
tęsknią za wnuczkiem" nie są dla mnie żadnymi argumentami-nie urodzę przecież
dlatego, bo mam już dwadzieścia parę albo trzydzieści parę lat, albo rodzice
nie mogą już doczekać się wnuczka...
Dzieci powinny pojawiać sie na ziemi chciane i kochane-i to przede wszystkim
przez ojca i matkę.
U mnie sytuacja jest taka ,że jestem mężatką już sporo czasu ale dzieci nie
mam, chociaz bardzo je lubię i mam z nimi bardzo dobry kontakt.
Nie będę tutaj się rozwodzić nad powodami mojej bezdzietności, w każdym razie
temat ten jest poruszany przy okazji każdej uroczystości rodzinnej, jak to u
nas w kraju-ludzie lubia wściubiać nos w nie swoje sprawy.
Nasłuchałam się bardzo wielu przykrych rzeczy na swój temat i chociaż myślę, że
gdyby ludzie wiedzieli jaka jest tego przyczyna, to na pewno inaczej by mówili,
no ale mniejsza o to.
W każdym razie to, że nie mam dzieci, jest moją decyzją i uważam, że nikt nie
powinien się do tego wtrącać ani rodzice ani teściowie, bo to naprawde nie ich
sprawa.Z decyzji tej nie miałam nigdy, ani nie mam zamiaru nikomu się
tłumaczyć, bo to moje życie i nikomu nic do tego.
Jakąkolwiek decyzję podejmiesz musi ona być Twoja i tylko Twoja i nie musisz
się nikomu z niej tłumaczyć.
Piszę o tym dlatego bo zadziwia mnie doprawdy tradycja wyciągania na forum
publiczne życia innych ludzi a juz młodych małżonków w szczególności-ach ta
nasza słodka polska mentalność!
Pozdrawiam!