Paskudna wiadomość....

[kropka-kreska]

Eh, fatalnie się poczułam właśnie... A było tak: mój tata mieszka w Stanach, a
tata mojego chłopaka (5 lat razem) był przelotem w jego mieście. No i się
spotkali. Tata dzwonił po tym, jakiś taki skwaszony był... w końcu mi
powiedział o co chodzi. Ojciec mojego R. na spotkaniu zachowywał sie podobnie
bardzo agresywnie, źle sie o mnie wyrażał: co ona ma za prace! mój syn jest
wspaniałym ułożonym człowiekiem! A raz ona (niby ja) go wyrzuciła z domu na 3
dni i on musiał w MOIM mieszkaniu mieszkać!

No kanał jak dla mnie. Wiedziałam oczywiście że im nie pasuje, ale że aż tak.
Aha - jeszcze hitowe pytanie tego gościa do mojego ojca: Czy ona już była
mężatką?? Mój tata szok. Jaką mężatką do cholery, co ten gość wymyśla????

Ku... źwa, co ja mam teraz robić? Wygarnąć facetowi w pysk że wiem i że sobie
nie życze? Dzisiaj jeszcze byłam u nich na obiedzie, buzi buzi, tacy milutcy
niby, chociaż dobrze widze, że zawsze patrzą na mnie złym okiem (nie wiem w
sumie czemu, ale nie wnikam). Co za bezwstydny palant z tego gościa... Ale co
ja mam zrobić? Najchetniej zerwałałbym z rodzicami mojego chłopaka wszelkie
konktakty teraz.... Błagam, napiszcie coś, pocieszcie...

[...]

[kropka-kreska]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

NAPRAWDE NIKT NIE NAPISZE MI ANI SŁOWA???

[kropka-kreska]

tak strasznie źle się czuje...

[pimpek_sadelko]

a co na Twoj chlopak?
moze on z nim pogada?

[kropka-kreska]

właśnie przyszedł, i choć nie chciałam tego mówić, wyciągnął to ze mnie.
zadzwonił do swojego ojca i powiedział mu cytuje "zapomnij że masz syna".

Powinno mnie to może cieszyć, ale jakoś nie cieszy ...............

[grecz]

twoj chlopak jest godny pozazdroszczenia...a ty sie zapewne nie cieszysz bo
jednak nie chcesz aby twoj kochany mial zle stosunki z rodzicami zwlaszcza z
twojego powodu...ech...zebys ty chociaz wiedziala czemu cie oni tak nie
lubia...ech..niektorzy ludzie sa dziwni, lagodnie mowiac...a ty glowa do
gory..na pewno bedzie lepiej :)

[vadee]

widać, że chłopak Cię kocha, więc ciesz się z tego, a nie martw nienormalnym ojcem :)

[marchewka281]

Nie przejmuj sie -mam podobna sytuacje. Mieszkam zagranica i nie zawszejest mi
lekko.Matka mojego chlopaka powiedziala ponoc do niego -'Ty to sie zawsze
wiazesz ze slabymi kobietami'.
Doslownie na drugi dzien dowiedzialam sie jaka to jestem silan,ze mialam odwage
zostwic wszystko w Polsce i zamieszkac zagranica. Mialam ochote rozesmiac sie
jej w twarz...

[kochanica-francuza]

Co im się w tobie nie podoba???????

[oszolomtarnofski]

idziecie do nich na obiad?

[tango6]

buuuuuu......rzeczywiscie niefajnie....bu!ale wiesz?tak naprawde jestes z
nim,ze swym facetem,a nie z jego rodzicami.i super ze on cie rozumie,i choc
jest w sytuacji"miedzy mlotem a kowadlem",trwa przy tobie.a oni?hmmm...czesto
rodzice sa po prostu zazdrosni.moze boja sie ze im syn z gniazdka wyfrunal na
zawsze i tlumacza sobie ze to "wszystko przez ta jego dziewczyne"?moze
nadopiekunczy sa czy cus....cholera ich wie,i cholera niech ich wezmie jak sa
tacy dwulicowi.nic sie nie martw!!!!!!!-)))))pozdrawiam!

[kropka-kreska]

Jesteście kochani, naprawdę, dziękuje Wam za te wpisy. I zgadzam się, że mam
naprawdę świetnego faceta u boku, nie chodzi oczywiście o to co powiedział,
tylko że tak bezwzględnie stanał po mojej stronie. Nie prosiłam go o to, nawet
odradzałam, ale był tak zdenerwowany - mam wrażenie, że przejął się tym bardziej
ode mnie, jest mu przykro i nie może uwierzyć że jego własny tata, którego miał
za przyjeciela, zrobił cos takiego. Mnie tez jest trudno w to uwierzyć.

Dlaczego oni mnie nie akceptują? Wiele razy sie zastanawiałam nad tym. Może
dlatego że nie jest pokorna, mam własne zdanie, a może po prostu dlatego że
"odebrałam" im ukochanego jedynaka? Jest własnie tak jak napisał/a tango6 - ale
przecież po pięciu latach ludzie przyzwyczajają się do nawet gorszych rzeczy!
Może chodzi o to że jestem starsza od niego o rok? Ale na miłość boską, to
pytanie czy byłam już mężatką... Osłabiło mnie to. Może to dlatego że nie
bierzemy ślubu (planujemy na przyszły rok, ale na razie wiemy o tym tylko my)?
Może chodzi tez o to, że pracę rzeczywiście mam mało prestiżową chwilowo -
skupiam się na swojej wlasnej twórczości, pracuję po to żeby przezyć, a
przyszłość wiążę właśnie ze sztuką, o czym oni nie mają pojęcia.

Najdziwniejsze jest to, że oni prosto w oczy nic nigdy nie powiedzieli - ani
mnie, ani swojemu synowi. Zawsze odnosiłam wrażenie że chetnie strzykają jadem w
moją stronę, szczególnie jak R. nie widzi, ale drobne złośliwości ani mnie
ziębią ani grzeją, zawsze wiedziałam że jestem z chłopakiem, a nie z jego
rodzicami. Nie czuje się ofiarą sytuacji, tylko żal mi tego względnego ładu
rodzinnego, który już nie wróci, albo wróci ale w innej postaci, żal mi mojego
taty. Kto chciałby usłyszeć takie rzeczy o swom dziecku, z którym nie ma na co
dzień kontaktu, od którego jest tak daleko?? "Teściu" na razie wsadził głowę w
piasek, nie odzywa się; mój chłopak jest załamany jego postawą. Ja zaczęłam
pisać nowy scenariusz... zgadnijcie o czym będzie... :/

Pozdrawiam Was bardzo serdecznie, oby Was ominęły rodzinne intrygi...

[grecz]

a tobie zycze powodzenia :)

[lena575]

Jeśli mogłabym poradzić ci coś z mojego własnego doświadczenia to poradziłabym
nie chować głowy w piasek i nie udawać,że lubisz kogoś kogo nie lubisz. Jest
typ ludzi podłych, lubiących "zamieszać" i mieszający tym kto sobie (a raczej
mu) pozwoli. To nie ma nic wspólnego z tym co ty robisz lub nie robisz -
twój "teść" znalazł sobie kogoś na kim może sobie pohulać. Okaż mu,że go nie
lubisz, okazuj mu to stale (przywitaj się z daleka, odzywaj nie patrząc na
niego lub jakby go nie było albo nie przychodź do nich). Będziesz znosiła
drobne, większe i całkiem spore złośliwości a udawała,że się nic nie dzieje -
szczególnie gdy twój chłopak nie widzi nie będziesz mu chciała robić przykrości
bo to przecież jego rodzice. Za 20 lat gdy będziesz już szczerze nienawidziłą
teścia ale on będzie potrzebował twojej pomocy powie ci,że byłaś dla niego jak
córka i on zawsze dobrze ci życzył. Ty niewyobrażając sobie jak on by się
zachowywał gdyby ci źle życzył będziesz miała mu ochotę tym jadem oddać ale ...
po tylu latach będzie tego za dużo by mówić i do tego staremu człowiekowi.
A lata lecą. Lepsza moim zdaniem otwarta wojna. Zdrowsza dla własnej psychiki.

[anahella]

Radze utrzymywac z tesciem minimalny kontakt i traktowac go z chlodna
uprzejmoscia. Nie schodz do jego niskiego poziomu.
Swoja droga to straszny tchorz, skoro ma cos do Ciebie i artykuluje to osobom
trzecim.
Rozumiem, ze ta rozmowa probowal ustawiac ojca przeciwko Tobie - a to juz jest
karygodne.

[mellissa]

synek, oczko w glowie rodzicow, ktorych horyzont swiata konczy sie na czubku
wlasnego nosa.

[kropka-kreska]

Niestety jest właśnie tak - mój chłopak urodził się jako późno dziecko a jego
rodzice są teraz dobrze po 60-tce (my ok. 30-tki). Pierwsze dwa lata związku -
koszmar, telefony codziennie od 6.30 rano typu "Kochany syneczku, dzwonię żeby
ci przypomnieć że masz dzisiaj iść do pracy, a możesz wpadniesz na obiadek?" -
choć mieszkalismy juz razem. Przetrwałam, wiedziałam że nie jest to dla nich
łatwe. Ale pięć lat to wystarczająco dużo czasu żeby się przywyczaić.
Szczególnie że nie daję im powodu żeby na mnie najeżdżali - jestem względnie
miła, zawsze uprzejma, a że na większość spraw patrze inaczej niż oni? Czy to
jest powód żeby kogoś niszczyć???

Myślałam że dadza sobie spokój z brużdżeniem, szczególnie że odnosiłam wrażenie
że to jednak jego mama jest bardziej przeciwko mnie niż tata. Przykre to bardzo,
może nie dla mnie, bo mnie to - po pierwszym szoku i niedowierzaniu - trochę
zwisa, ale dla mojego chłopaka no i dla mojego taty.

Obserwując ojca mojego faceta widzę, że mimo lat ciagle jest rozpuszczonym
jedynakiem i egoistą. Wszystko musi być tak, jak on sobie tego życzy, jego żona
jest mu całkowicie podporządkowana (usiłowałam ją parę razy delikatnie buntować
;), ale ona tłumaczy mi zawsze że "była harcerką" - nie chce wnikać o co chodzi,
pewnie o skłonność do poświęceń). Pare razy ojciec R. usiłował wytłumaczyć mi,
że przemoc mężczyzn wobec kobiet jest normalna, że nie ma w tym nic dziwnego
(sam stosuje przemoc werbalną - np. wrzeszczy jeśli coś jest nie po jego mysli).
Kiedy jeszcze na poczatku naszego związku pomagałam przy robieniu obiadu w ich
domu, potrafił wejść do kuchni i z uśmiechem mówić "słuzba, obiad na stół bo pan
jest głodny". Opieprzyłam go i niby się uspokoił, jak widać nie do końca...

Mam wrażenie że nie może się pogodzić z tym, że R. jest całkowicie normalny, że
nie oddaje się tylko i wyłącznie pracy zawodowej tylko uczestniczy w pracach
domowych w takim samym stopniu jak ja. Widzę też - i mój chłopak również to
dostrzega - że oni całkowicie oddalili się od normalnego życia - z nikim się nie
spotykają, nie znoszą swoich rodzin, a do mnie jak widac zapałali prawdziwą
nienawiścią. O wszystkich wyrażaja się z pogardą i wyższością, bez względu na to
czy to sąsiad czy kuzynka. Przykre to i chore, szczególnie że to ludzie po
studiach, wydawałoby się - i sami tak o sobie bardzo lubia mówić - inteligenci.

Przemysłałam to i postąpię tak, jak radziła Anahella. Kontakty ograniczone do
minimum, żadnych pozorów przyjaźni, której przeciez nie ma. Szkoda że tak się
stało, ale cóż? Muszę się z tym pogodzić...

[margie]

Nie, no chlopak zachowal sie super. A ja na twoim mnimejscu przy najblizej
okazji powiedzialabym glosno i przy wszytskich ze wiesz o szczegolach rozmowy
tescia z twoim ojcem i ze jesli ma jakies pytania dotyczace twojej osoby, to
sluzysz informacja. I na koniec zapytalabym sie, czemu cie nie lubia, jaki jest
tego powod? Pewnie nie dostaniesz zadnej odpowiedzi, ale przynajmniej sytuacja
bedzie jasna, ja lubie stawiac sprawe otwarcie a nie takie owijanie w bawelne.
Chlopakowi powiedz, ze jesli chce, niech odwiedza rodzicow, ale bez ciebie, bo
to nie ma sensu ( im ta informacje tez spzredaj). Ciekawa jestem, jak to sie
skonczy. Swoja droga, rodzice zawsze maja jakies wyobrazenie o parze dla
swojego dziecka, zwykle spzreczne i dziecka wyobrazeniem, ale z drugiej strony,
sama piszesz, ze o wielu twoich i waszych planach nie wiedza, moze i sie nie
przylozyli, zeby cie poznac, ale ty tez im tego nie ulatwilas....

[kropka-kreska]

Widzisz margie, to nie tak że ja nie chciałam im mówić o sobie. Chciałam, ale
oni nie słuchali. To jest dość zabawne, przynajmniej ja traktuję to z humorem:
ona skończyła historię w latach 60. (najbardziej zakłamany wydział PRL), on
filologię polskę bez obrony pracy mgr. Ja - kulturoznawca (bez zbytniej przesady
powiem, że to jeden z najlepszych wydziałów UJ). I kto wg nich jest lepiej
wykształcony, kto ma prawo do jedynie słusznych wypowiedzi na temat sztuki,
filmu, teatru, kultury, polityki itd. itp.??? Oczywiście że oni! Ja nawet nie
wdaję się w dyskusję ani żadne tłumaczenia, bo za każdym razem kiedy chcę coś
powiedzieć słyszę dwa argumenty: oni są LEPIEJ wykształceni i mądrzejsi, a poza
tym są STARSI i wiedzą chyba lepiej ode mnie, 30-letniej gó..ary!!! Wybacz,
powiedzenie im w takich warunkach że przygotowuje się do szkoły łódzkiej
oznaczałoby wysłuchanie setek argumentów w stylu: to chyba nie jest dobry
pomysł, po co ci to, dojazdy będą za drogie, lepiej znaleźć stałą pracę i jakoś
przetrwać (byle do śmierci hehe), kto to będzie finansować bo przecież nie ICH
syn, no i przede wszystkim: kto bedzie się R. opiekował jak ja pójdę na studia???

Widzisz, ja słuchając ich wywodów odnoszę wrażenie, że oni w większy niż inni
sposób ludzie żałują swego życia, podjętych wyborów. Że mają poczucie klęski i
chcieliby przed klęską uchronić swego syna. Ale jedyna strategia życiowa jaką
oni dopuszczają to asekuracja - najlepiej nie podejmowac żadnych wyzwań,
siedzieć grzecznie, być potulnym, nie dyskutować. Najczęstsze ich okreslenie
dotyczace ich syna, to że "jest dobrze ułożony". Ułożenie tymczasem kojarzy mi
się z tresurą psów albo koni - czy nie? Posłuszny, do nogi, aport, chodź
grzecznie, nie podskakuj. Dlatego nie chcę powiedzieć im o swoich planach, bo
nie chcę wysłuchiwać tego rodzaju mądrości. O planowanym ślubie natomiast
chcieliśmy powiedzieć w uroczysty sposób, w przyjemnej atmosferze.

Być może ich oczekiwania co do dziewczyny syna były inne. Być może mieli
nadzieję że dziecku tak wybitnych rodziców trafi się córka hrabiego (nie
przesadzam) albo przynajmniej prawnika i lekarki. Ale nie jest tak i ja nie będę
się z tego powodu kajać ani przepraszać. Nigdy nie dałam im do zrozumienia, że
uważam ich troskę o syna za cokolwiek momemntami pozorną, że przez tyle lat
życia i wysokich zarobków nie zainteresowali się gdzie ich dziecko będzie
mieszkać (mieszkamy w mieszkaniu które kupili moi rodzice), że przy okazji
dużego remontu łazienki jaki zrobiliśmy nie dostaliśmy od nich nawet
symbolicznego mydełka. Kiedy R. mówi: spadła nam suszarka i rozbiły się
wszystkie talerze oni szybko zmieniają temat. Myślą że chcę ich na coś
naciagnąc? W życiu! Ale może zamiast wyimaginowanej troski o domniemaną "lepszą
partię" warto byłoby zainteresować sie, czy ich ukochany R. będzie miał z czego
jeść zupę?

[margie]

Masz racje. Nie dczytalam postow do konca i napislaam. Z twoich pozniejszych
odpwoiedzi wynika dokladmie to, co mi odpisalas. szkoda czasu i atlasu, jak to
mowil moj Ojciec. Mysle, ze ty i tak osiagniesz to, na czym ci w zyciu zalezy (
i brawa za to:)) a nimi nie ma sie co pzrejmowac.. znam taki typ ludzi, moj
stryj jest taki, moze bez tej agresji, tez wiek zrobil swoje ( ma 75 lat) ale
mentorski ton mnie doprowadza do szalu. I nia ma co probowac dyskutowac, on i
tak wie lepiej. Zredukuj kontakty do zera, rob swoje i nie ogladaj sie na nich,
im juz pewnie nic nie pomoze....

[konwalka]

heh, kreska ....
moi teściowie in spe mają powód do nienawiści - jestem rozwódką w trakcie, mam
dziecko, nie zarabiam kroci, jestem starsza o 4 lata od ich jedynaka. Zgroza.
Olej ich, kobieto, zanim wykończą cie na amen.

[lena575]

Mogłabym opowiedzieć wesję po 20 latach. A nawet te pośrednie i półpośrednie
wersje.
Facet jest fajny, bez obowiązków, stara się o związek i stanie w obronie swojej
dziewczyzny. Moze nawet jest w stanie zaaprobować jej unikania jego rodziny (i
do tego należy go już przyzwyczajać!!!), kilka lat po ślubie, z dzieckiem -
będzie gorzej. Facet będzie miał serdecznie dość utarczek między jego rodziną i
jego żoną i balansowania między wami a kontaktów z własnymi rodzicami przezcież
nie zerwie. Tym gorzej jeśli do tego kontaktu zostaną im tylko oni. Nawet nie
będzie zauważał złośliwości swojej matki czy ojca, będzie sądził,że żona jako
młodsza powinna iśc na jakieś ustępstwa. Facet wychowany w domu tak,ze
obsługuje wszystkich kobieta jak służąca bardzo szybko zrzuci domowe obowiązki
i podziału ich trzeba bronić właściwie stale.
Ludzi podstępnie złośliwych człowiek powinien unikać i omijać na kilkometr, nie
łudzę się - oni się nie zmienią bo to ich charakter. Będziesz mieć
ich "inspekcje:" ze złośliwościami we własnym domu gdy tylko zobaczą,że w
jakikolwiek sposób jesteś od ich syna zależna. Jako prawowita żona będziesz
wysłuchiwać ich pouczeń. nawet w formie wspaniałych dobrych i "życzliwych"
rad. A właściwei szczególnie życzliwych". Po 10 latach twój facet będzie się
dziwił co tych chcesz od jego rodziców kiedy oni tacy symaptyczni i dobrzy dla
ciebie. Przykre. Znam to z kilku przypadków .

[mmagi]

musisz pogadac z Twoim chłopakiem co on na to,zobaczysz jakie ma podejscie do
całej sprawy i wtedy podejmiesz sama lub razem jakas decyzję:-)

[kropka-kreska]

Margie - jest dokładnie tak jak piszesz, robię swoje a na roztrząsanie
konfliktów nie mam specjalnie czasu ani ochoty. W dalszych kontaltach z teściami
przyjmuje pozycję chłodnej ironii, bez specjalnej grzeczności jak to było
dotychczas.

Konwalka - mam nadzieję że ominą Cię nieprzyjemności ze strony tej rodziny. Mój
brat był przez długi okres czasu z dziewczyną która miała dziecko - uwierz,
kochaliśmy je całym sercem, do dziś mamy z nim kontakt, a dziewczyna była
naprawdę lubiana przez moich rodziców i nas. Więc - wszystko może się udać :)

Lena 575 - na razie nic nie wskazuje na taki scenariusz, a jeśli kiedykolwiek
się tak stanie - cóż, przywiązanie dla ludzi i przedmiotów nie jest wieczne. Ja
nie daję sobie wchodzić na głowę - i to chyba jest największy problem dla moich
przyszłych teściów. Ale asertywnym jest łatwiej ;)

Pozdrawiam