Nie chce sie zenic

[olli_oczka]

Witam wszystkie dziewczyny i kobiety,
Na poczatku tego postu pragne zyczyc wszystkim Wam Szczesliwego Nowego Roku,
aby Wasze zycie zawodowe i prywatne ukladalo sie Wam jak najlepiej.
Dobra teraz do sedna sprawy...
Ostatnio spotkala mnie malo mila niespodzianka ze strony mojego ukachonego.
Jestesmy ze soba juz 5 lat, oczywiscie nasze bycie ze soba zawieralo wiele
wzlotow i upadkow, ale ogolnie zawsze bylismy szczesliwi. Jakis rok temu
zaczelam rozmawiac o slubie, o zwiazaniu sie na stale, poukladaniu tego zycia
sobie razem. On malo kiedy rozmawial ze mna na ten temat. 2 miesiace temu
zaczelam juz myslec o szczegolach, gdzie, kiedy, kogo zaprosic, a on dopiero
wtedy mi powiedzial ze jest pewnie czy jest gotowy, czy jest gotowy na taka
odpowiedzialnosc. Dodam do tego ze impreze zareczynowa planowalismy na
grudzien z cala rodzina.
Wielu znajomych z mojego otoczenia mowi mi ze wydaje im sie on troche
egoistyczny. Nie wiem co mam o tym myslec, czy to jest tak ze mnie nie kocha,
moze nie jest pewnien swojej milosci a moze poprostu nie uwzglednia mnie w
swoich troche egoistycznych planach na zycie?
jestem ogolnie zalamana, teraz mysle o zerwaniu, bo nie wiem czy jest sens
bycie z kims kto po 5 latach bycia z kims zastanawia sie czy sie zwiazac z ta
osoba na stale.
Poradzcie mi cos,
Goraco pozdrawiam i z gory wielkie dzieki za odpowiedzi,
Ola

[neetka1]

Witam i dołączam się do postu.
Także jestem z moim połówkiem ponad 5 lat i temat zaręczyn i ślubu poruszyłam
pierwsza jakieś 2 lata temu.Do tej pory zostałam zbywana tekstem "Nie jestem
gotowy".Ważne jest to, że mieszkamy razem od 3 lat(fakt,że nie na równych
prawach bo mieszka u mnie i nie czuje sie pełnoprawnym lokatorem - bo nie mamy
ślubu). Powoli zaczynam wątpić czy bedzie kiedykolwiek gotowy. Narazie planuje
abyśmy zamieszkali osobno bo nigdy nie chciałam żyć w konkubinacie.Jestem
podłamana tą sytuacją bo w końcu ile można czekać(ja mam 26 a on 30 lat) no a
teraz pojawiły się wątpliwości czy jesteśmy dla siebie skoro o się waha.
Pozdrawiam

[olli_oczka]

wlasnie to takie nudne, nie jestem gotowy, nie czuje sie odpowiedzilany a raz
nawet uslyszalam haslo ze jak chcesz to moge ci sie oswiadczyc, hihihi, to juz
chyba za duzo, nie wiem o czym to swiadczy o odpowiedzialnosci czy po prostu
jest im z nami dobrze i nie chca tego zmieniac a moze nas do tego naprawde nie
kochaja....

[starawyjadaczka]

olli_oczka napisała:

> wlasnie to takie nudne, nie jestem gotowy, nie czuje sie odpowiedzilany a raz
> nawet uslyszalam haslo ze jak chcesz to moge ci sie oswiadczyc, hihihi,

To chyba lepiej, ze szczerze mowi Ci, co czuje. Wolałabys zeby sie z Toba
ozenił, a pozniej małzenstwo sie nie ukladało? dopiero bylaby tragedia. a tak
daje Ci wyrazny sygnal, ze z nim zwiazku malzenskiego nie stworzysz. wiec
zastanow sie nad sensem tkwienia w tym ukladzie.

[iberia29]

niestety panowie sa bardziej niezdecydowani niz kobiety....

[neetka1]

...u nas temat zaręczyn jest tak samo tabu jak ślubu - dla niego to to samo:/
A to, że jest mu dobrze jak jest słyszałam wiele razy i ze nie chce niczego
zmieniać. Za to mi jest źle i ja zamierzam coś z tym zrobić. Obawiam się tylko,
ze ta wzajemna szarpanina może naprawde zniszczyć nasze uczucie i zaufanie
które wydaje mi się już zostało nadszarpnięte:( Niestety nie mam pomysłu ja
rozwiązać ten problem

[olli_oczka]

Mi takze jest zle i takze nie mam pomyslu jak to rozwiazac...., jedno jest
pewne jedna ze stron musi ulec drugiej, zaakceptowac to ale bez zadnego
przymusu, bo inaczej mysle ze to moze sie skonczyc rozstaniem i takiez to mysli
wlasnie chodza po mojej glowie....

moja historia

[mauveflower]

Mój facet także tweirdzi, że zaręczyny to to samo co ślub! A ja się z tym nie
zgadzam. Spotykamy sie 2 lata, mieszkamy ze soba od 2 miesięcy (u mnie, ale
sami, bez rodziców). Ja mam 27, a on 28 lat. Rok temu poruszyłam temat
ewentualnego ślubu. W zasadzie to wyszło z jego inicjatywy, potem jeszcze
kilkakrotnie wspominał cos o zaręczynach i że chciałby, żebym była jego żoną.
Przy czym żadnych konkretów. Ciagle mówił o jakiejś nieokreslonej przyszłości.
Bolało mnie to i było mi bardzo przykro, że on nie jest na tyle pewny swojej
miłości do mnie, żeby wreszcie zalegalizować nasz związek. Moje próby rozmowy
na ten temat zawsze kończyły się oskarżeniami, że go zmuszam, a jak on się
czuje zmuszany to tym bardziej tego slubu nie chce. Przy czym zaznaczam, że ja
naciskałam na zaręczyny, a nie ślub. Taka deklaracja uczuć w postaci zaręczyn
wystarczyłaby mi na razie ;-)))
Tak więc mój ukochany tak usilnie przekonywał mnie, że jest jeszcze niedojrzały
i niegotowy na małżeńswto, że w końcu mu uwierzyłam! Mieszkamy sobie razem,
pracujemy, ja zaczęłam robic wypady towarzyskie bez niego (chociaz rzadko),
przestałam mu nadskakiwać i świata poza nim nie widzieć. I tak mi dobrze. A jak
nasz wspólny znajomy kiedyś swtierdził, że w sumie to jesteśmy jeszcze młodzi,
nie mamy wobec siebie żadnych zobowiązań i całe zycie przed nami, włącznie z
mozliwością wymiany partnerów to mój facet wpadł w szał. Juz nie lubi tego
kolegi, bo boi się, że mi wmówi, żebym go porzuciła i znalazał sobie faceta,
który nie boi się odpowiedzialności. A W dodatku ja tez juz nie chcę ślubu i
nie rozmawiam na ten temat. O to mój facet tez się wścieka, że to nie jest
dobrze, jesli oboje nie będziemy chcieli małżeństwa :-) Na co ja mu odpowiadam,
że ogólnie chcę za niego wyjść, ale nie teraz, bo chcę żebysmy jeszcze przez
jakais czas się potestowali. I wiecie jaki jest efekt? Bidulek wszem i wobec
zaczął opowiadac, że w tym roku się zaręczamy i czas najwyższy się ustatkować.
Ze mną oczywiście niczego nie ustalał. A ja mu na to, że nie wiadomo czy
się "zaręczamy w tym roku". Najpierw musi sie zapytać, a dopiero potem ja się
zastanowię i udzielę odpowiedzi. hihi Teraz wcale juz mi na tym slubie tak nie
zalezy :-)

[no1teresa]

wszystko ma swoj naturalny czas i zwiazek musi sie rozwijac, nie zas tkwic w
miejscu bez konca; teraz uwazam, ze przechodzone zwiazki malo maja szans i
zgadzam sie z zaslyszana opinia, ze jezeli po roku-dwoch znajomosci oboje nie sa
zdecydowani na malzenstwo- na bycie razem ze wszelkimi konsekwencjami, to lepiej
nie tracic czasu i sie zegnac (nie mowie o nastolatkach, tylko ludziach
samodzielnych)
moja pierwsza, szalencza milosc zaczela sie w LO, "chodzilismy" ze soba prawie
10 lat, on zrobilby dla mnie wszystko, ozenilby sie, zamieszkal, mial
dzieci,wystarczylo powiedziec, ale ja na nic nie naciskalam, czekalam, az sam
dojrzeje i inicjatywa wyjdzie od niego, z jego potrzeby serca, chcialam miec
prawdziwego, doroslego partnera zyciowego, a nie kochanego chlopca, ktorego
mialabym prowadzic za reke i podejmowac wazne decyzje sama
i tak to trwalo, on ciagle jezdzil na zgrupowania sportowe (byl w "nadziejach
olimpijskich") i prawdopodobnie moglby tak jezdzic, chodzic, kochac i spotykac
sie nastepne 20 lat, ale ja bylam w koncu zmeczona pychicznie i pozwolilam sobie
na nowa znajomosc i wtedy moj luby nagle wiedzial co robic, natychmiast
przybiegl z pierscionkiem zareczynowym..... przybiegl jakies 5 lat za pozno
nie przyjelam tych oswiadczyn i wiem, ze dobrze zrobilam

[mauveflower]

Ja też miałam wczesniej chłopaka, z którym byłam 7 lat. I też nie mógł się
zdecydowac, czekał chyba aż ja mu się oświadczę. Dopiero jak poznałam mojego
obecnego faceta i zaczynało się coś między nami dziać to tamten kapnął się, że
należało wczesniej podjąć "tą odważną decyjzę". Teraz twierdzi, że to był jego
największy błąd w życiu i bardzo żałuje, że zwlekał z oświadczynami...
Ale dla mnie dobrze, że się tak stało :-)

[login.kochanie]

Kupcie sobie wszystkie książkę pt." Nie zależy mu na Tobie" i przeczytajcie od
deski do deski.

[no1teresa]

ja tego nie rozumiem, ze wy nie rozumiecie
faceci dali wam wyrazna odpowiedz, w ich umyslach, a wiec i sercach nie ma WAS,
nie ma myslenia kategoriami MY, sa tylko oni
dalabym natychmiast wolnosc, zazadalabym, zeby sie wyniosl i dojrzewal osobno
toz to jakas kpina, chyba ze umawialiscie sie na konkubinat wczesniej

[adzik22]

a u mnie sytuacja wrecz odwrotna. moj facet wciaz mowi i zareczynach rodzinie
dzieciach a ja nie jestem zwolenniczka jego planow. ja sobie siebie nie
wyobrazam w malzenstwie. dobrze jest tak jak jest , nie chce slubu i to jest
moze nie temat tabu ale temat ktory potrafi mnie wyprowadzic z rownowagi zaraz
po rozpoczeciu wogle jakiejkolwiek rozmowy na ten temat

[no1teresa]

no nie wiem, dlaczego rozmowa o przyszlosci ma Ciebie wyprowadzac z rownowagi
on ma prawo wiedziec, jakie jest Twoje stanowisko, a Ty masz prawo i powinnas
wiedziec, jakie jest jego, to jest za powazna sprawa na jakies gierki,
przemilczenia, zwodzenie, uniki
sytuacja musi byc jasna dla obu stron i kazda ze stron ma prawo wyboru, co z ta
prawda zrobic: czekac, przekonywac, a moze realizowac swoje pragnienia z kim innym

[adzik22]

no1teresa napisała:

> no nie wiem, dlaczego rozmowa o przyszlosci ma Ciebie wyprowadzac z rownowagi
> on ma prawo wiedziec, jakie jest Twoje stanowisko, a Ty masz prawo i powinnas
> wiedziec, jakie jest jego, to jest za powazna sprawa na jakies gierki,
> przemilczenia, zwodzenie, uniki
> sytuacja musi byc jasna dla obu stron i kazda ze stron ma prawo wyboru, co z
ta
> prawda zrobic: czekac, przekonywac, a moze realizowac swoje pragnienia z kim
in
> nym

moj chlopak doskonale zna moje poglady. nie jest tak ze ja sie na te rozmowy
nie godze i ich unikam. ale on bardzo chce zrealizowac te swoje slodkie
rodzinne plany do ktorych mi nie spieszno. przyjal chyba kierunek w stylu "
przekonam cie" i za kazdym razem gdy znow zaczyna odwodzic mnie od moich mysli
i planow to ja sie wsciekam. wiec nei do konca mnie zrozumialas. ja nie gram,
nigdy tego nie robilam :)

[no1teresa]

dobrze zrozumialam, pod tym wzgledem macie rozbiezne plany i oczekiwania, jest
to zrodlem napiec, "wsciekan" i pewnie poczucia z jego strony, ze nie liczysz
sie z jego pragnieniami i bedzie to nabrzmiewac, az pęknie

[neetka1]

Rozstanie też niestety chodzi mi po głowie, czuję że od 2 lat stoję w miejscu i
nie mam wpływu na własne życie. Czuję się jakbym to ja niszczyła nasz związek -
bo robię "z igły widły".Wydaje mi się także że jego postawa zaczyna zrazać mnie
takze to tego ewentualnego ślubu - bo bede sie bała ze to dla świętego spokoju :
( a tego też bym nie chciała

[login.kochanie]

Nie wpędzaj się w poczucie winy i jeśli zależy Ci na tym , żeby mieć rodzinę to
nie trać czasu na tego faceta

[olli_oczka]

I chyba w tych powyzszych postach jest cala prawda i cos mi sie wydaje ze ja ja
tak naprawde znam, ale problem jest taki ze bardzo trudno jest powiedziec wynos
sie draniu z mojego zycia, kochajac kogos
w koncu slusznie sie mowi milosc jest slepa...... no i chyba takze oglupia....

[no1teresa]

olla, nikt nie mowi, ze Twoj luby to dran, chociaz najwyrazniej korzysta z
sytuacji, bo nikt mi nie powie, ze po kilku latach znajomosci on jeszcze nie wie
natomiast b.liczne sa sytuacje, gdy taki "niedojrzaly" jeszcze do malzenstwa
facet, zakochuje sie i nagle jest gotowy i w ciagu miesiaca staje na slubnym
kobiercu z inna
to oczywiscie boli, ale wez pod uwage taki scenariusz
ja, nawet zakochana bez pamieci, nie chcialabym faceta, ktory nie odwzajemnia
moich uczuc, bo i tak z tego nic nie bedzie, a tylko sie nacierpie

[olli_oczka]

no i ja wlasnie widze jedno rozwiazanie.... kopnac drania, pocierpiec
troszeczke, zapewne jakies pare tygodni i sprobowac ulozyc sobie zycie od
poczatku z kims innym
najwazniejsze byc odwaznym do tego pierwszego i najwazniejszegokroku jakim jest
zerwanie....

[neetka1]

Ciężko jest interpretować takie zachowanie w momencie gdy facet zapewnia o tym
że kocha i że jest pewien że jesteś jedną jedyna tylko nie jest gotowy na taką
odpowiedzialność jak małżeństwo - ja tego nierozumiem ale słyszę to przy każdej
poważnej rozmowie

[no1teresa]

juz nie bede sie odzywac, bo nie moge sluchac spokojnie takich bredni, jak te,
ktore przytaczasz i lykasz; znienawidzilabym takiego palanta w jednej chwili za
to, ze mnie nie szanuje i uwaza za idiotke

[olli_oczka]

a ja tam bardzo dziekuje za wszystkie odpowiedzi, jedna jest prawda jakby
naprawde kochal to by sie nie zastanawial ani sekudny tylko padl na kolana i w
jedenj chwili by sie oswiadczyl....
te wszytskie odpowiedzi sa bardzo wazne bo pochodza od osob postronnych,
patrzacych na cala sytuacje bardzo trzezwo
jeszcze raz wielkie dzieki
Pozdrawiam

[no1teresa]

wszystkiego dobrego, ollu, niech Ci sie wiedzie i zycze z calego serca, abys
byla szczesliwa

[olli_oczka]

Bardzo dziekuje i mam tylko nadzieje ze nie bede dlugo cierpiala i ulozo sobie
zycie z kims kto mnie bedzie naprawde kochal.

[neetka1]

Ja też dziękuje za uwagi - też się z nimi zgadzam ale to jednak ciężka decyzja.
Mam nadzieję, że już w krótce bedę miała odpowiednio dużo siły by powiedzieć
dość. Trzymajcie kciuki...

[bitch.with.a.brain]

a dlaczego zalezy ci na slubie?Moze oboje macie do tego inne podejscie i stad
problem a nei z braku uczuc

[penelopa.pitstop]

Z zalozenia slub to zobowiazanie sie do pozostania na cale zycie z kobieta,
ktorej sie te obietnice sklada. W rzeczywistosci to nie wyglada tak lasnie, ale
jednak jest to pewne zobowiazanie.
Moze panowie uwazaja, ze dobrze jest w tym zwiazku, ale to nie ta jedyna i tak
tkwia w tym latami. Widzialam juz dwa takie kilkuletnie zwiazki, ktore wydawaly
sie calkiem udane, a jednak panowie nagle postanowili je zakonczyc. W obu
przypadkach bylo podobne uzasadnienie "pomyslalem sobie, ze jakby ona tak nagle
zaszla w ciaze i mialbym sie z nia ozenic, to nie jest to kobieta z ktora chce
spedzic reszte zycia". Dla pan zerwanie bylo niezrozumiale i bolesne.
Takze jesli facet mowi, ze nie jest jeszcze gotowy to byc moze nigdy nie bedzie
gotowy na slub z Wami. No chyba, ze mowimy tu o ludziach w wieku powiedzmy do
23-25 roku zycia wtedy moge zrozumiec, ze nie chca zakladac jeszcze rodziny.

[bitch.with.a.brain]

Są jeszcze sytuacje gdy ktoś tak jak ja odrzuca instytucję ślubu.No ale dyskusja
zbedna,bo autorka wątku problem rozwiązala

[skp110]

Pewnie (ale nie map pewności) dostaje wszystko jak od żony, to co się dziwisz
że jego egoizm jest większy od miłości (amoże to nie jest miłość) do ciebie.

Chyba jego egoizm został w solidny sposób podbudowany twoim postępowaniem,
pomogłaś mu aby się rozwijał. Niby cię kocha ale ma opory publicznie złożyć
taką deklarację , i to jest miłość......, bez przesady

[neetka1]

Moj problem już się rozwiązał:( Zerwaliśmy. Usłyszałam, że jestem niepoważna bo
co to są 2 lata czekania na oświadczyny (razem byliśmy ponad 5) w stosunku do
całego zycia. Podobno także na ten rok planował żeby coś ruszyło w naszym
zwiazku no ale jak nie wytrzymałam to teraz nie bedzie już nic.

[no1teresa]

to wcale nie musi byc koniec, ale czas na odsuniecie i przemyslenia jest mu
naprawde potrzebny; jakos to przezyjesz; ja wierze w opieke Boska i juz nie raz
sie przekonalam, ze rozne "nieszczescia", czy niepowodzenia, z perspektywy czasu
okazywaly sie byc wlasnie dobrodziejstwem
nie daj sobie nic wmowic, to on jest niepowazny, z doswiadczenia wiem, ze jezeli
para nie rozmawia o przyszlosci, nie snuje wspolnych planow i do niczego razem
nie dąży, nie buduje, tylo od dluzszego czasu drpcze w miejscu, to szkoda czasu
trzymaj sie, bedzie dobrze,
wszystkim nam zycze szczescia w Nowym Roku

[olli_oczka]

Bardzo mi przykro ale tez jestem z Ciebie dumna!!! i nie wierz w to co mowi ze
planowal cos na ten rok, wierz mi on Ciebie nie kocha, it o wlasnie ten
powod!!! i zycze Tobie wszytskiego najlepszego z calego serca, musimy wierzyc
ze jeszcze w zyciu znajdziemy ta jedna jedyna milosc, kazdemu z nas takaz jest
przeznaczona,
a moj to mi sie przyznal ze jakis rok temu myslal o slubie ale w ostatnim
czasie jego uczucia do mnie zmalaly, wiec to tylko wylacznie BRAK MILOSCI!!!!
Pozdrawiam i czasem daj znac jak Ci sie uklada

[mauveflower]

Hmm do konca się z Tobą nie zgodzę. Ja wiem, że mój chłopak mnie kocha. Okazuje
mi to na każdym kroku, jest czuły, troskliwy. Wcześniej taki nie był.
Powiedziałabym, że tak dobrze jak teraz to nigdy między nami jeszcze nie było.
Chociaz oczywiście czegoś jeszcze brakuje skoro nie jesteśmy małżeństwem. Ale
pracujemy nad sobą ;-)

[oldbay]

Że jego uczucia do ciebie zmalały?
O jessu jacy niektórzy faceci potrafia być czasem beznadziejni.
Dziewczyno, on tego pożałuje jeszcze.
-
oldbay

dziewczyny dlaczego chcecie wychodzic za mąż?

[sykol]

bo to jest podstawowe pytanie,moje przyjaciólka bardzo chciała wyjsc za mąż
wyszła, i cos czuje ze juz marzy o wolnosci
mam wrazenie ze to wy głównie mowicie o slubie a wasi faceci sie tylko temu
przysłuchuja
u mnie tez tak było,moj pan nie mowił o slubie,raz w zyciu sie go spytałam czy
nie mysli o załozeniu rodziny po 3 latach znjomosci)stwierdził ze sie nie
nadaje,ok nawet nie byłam zdziwiona,pewnego dnia z przyczyn roznych rozeszlismy
sie,ja zaczęłam sie spotykac z innym facetem i wtedy moj ów pan nagle nic tylko
mi sie oswiadczał przez telefon i mowił ze zycia beze mnie sobie nie wyobraza
za jakis czas do neigo wróciłam i nawet nie wiem kiedy za mąż wyszła,bo sam
wszystko zaplanował z moja mamą

[puerta]

My jestesmy razem od 10,5 roku, mieszkamy ze soba od 4,5 roku, slub wzielismy
1,5 roku temu. Inicjatywa wyszla z mojej strony, slub byl skromny z kolacja
tylko dla rodziny. Dzisiaj jestem w 8 miesiacu ciazy, maz nie moze sie doczekac
synka i mysle, ze jestesmy sobie bardzo bliscy.
Do slubu dojrzewalismy oboje bardzo dlugo. Razem przeszlismy duza czesc
studiow, jego ciezka prace, moj spozniony dyplom i prace, powazny wypadek,
drobne problemy rodzinne, wzloty i upadki. Kiedys mi powiedzial, ze slub to
chyba bysmy wzieli jak bedziemy oboje doroslymi, niezaleznymi ludzmi, ale ze co
do zasady to chce w przyszlosci sie ze mna ozenic i miec dzieci. I mi to
odpowiadalo, bo nie chcialam spod parasola rodzicow wejsc pod parasol meza,
ktory sie wczesniej uniezaleznil.
I to wszystko zadzialalo, choc moze zdarzylo sie pare razy, ze mialam
watpliwosci (i on pewnie tez:)
Jezeli dwoje ludzi sie kocha, to warto porozmawiac o tym jakie kazda z nich ma
plany, wyobrazenia, a jakie zachamowania. A jezeli kobieta po 2 latach zwiazku
stawia sprawe na ostrzu noza i mowi: albo slub albo do widzenia, to ja sobie
mysle, ze to ona nie do konca jest pewna czy kocha... a jak jedno potrzebuje
dojrzec to moze warto mu dac troche czasu, oczywiscie przypominajac o wlasnych
potrzebach.
Mi nie zalezalo tak bardzo na slubie w jakims konkretnym momencie, natomiast
chcialam wziac slub przed zajsciem w ciaze z pierwszym dzieckiem. Bo uwazam ze
na dziecko mozna sie zdecydowac jak naprawde 2 osoby sie kochaja i maja
pewnosc, ze chca razem isc przez cale zycie. Bo jak tej pewnosci nie ma, to
chyba rzeczywiscie lepiej sie rozstac.

[lilarose]

Zgadzam się z tobą! Jestem z moim chłopakiem prawie dwa lata i chociaz wiele
par na tym etapie (lub wczesniej) stawia sprawę na ostrzu noża: ślub albo
rozstanie, to w moim związku do ślubu byłaby jeszcze długa droga. Przede
wszystkim mamy oboje dosc niestabilną sytuację zawodową. Ponadto nie chciałabym
podobnie jak ty, przechodzić spod parasola rodziców pod parasol męża.
Chciałabym sama do czegoś dojść, wyrobić sobie dobra pozycję zawodową, skończyć
drugi kierunek studiów, wyprowadzić się z domu, ogólnie dojrzeć. On jest w
trakcie studiów doktoranckich i paru innych kierunków. Poza tym oboje nie
dorośliśmy jeszcze do małżeństwa czy mieszkania ze sobą. Ale się kochamy i
wiem, że to kiedys tam nastąpi. Tylko że jeszcze nie teraz. Z drugiej strony
znam pary, które rozstały sie po 8-10 latach bycia razem, wspólnego mieszkania,
budowania domu itp. Po prostu nawet nie zauwazyli, kiedy przestali sie kochac i
byli ze sobą z przyzwyczajenia, z rozpędu, z obawy przed samotnością. Trzeba
uważać, żeby nie lekceważyć sygnałów, nie bagatelizować problemów, pielegnować
miłość.

[lady284]

spróbuj się od niego odsunąć, powiedz, że skoro nie jest pewny to ty nie chcesz
tracić czasu, facet to facet, w wieku 40 lat znajdzie dziewczynę...może
otrzeźwieje, jak nie - to znaczy, że to nie ciebie wyobraża sobie przy boku w
przyszłości..

[natka110]

A my razem od maja 2004, mieszkamy razem od czerwca 2004 - poszlo piorunem,
zaczelismy zyc jak malzenstwo praktycznie od razu. POmysl slubu sie pojawil,
jak ja nie mialam pozwolenia na pobyt w pewnym momencie, ale ze nie chcielismy
tal tego zalatwiac, to sie postaralam o prace. Dzis czasami sie pojawia motyw
slubu, ale ja wcale nie nalegam. Z jednej strony mialabym latwiejsze dla
Wlochow nazwisko, i torche wiecej praw ( np opieka medyczna za granica) ale z
drugiej strony jak tu przeniose stale zameldowanie, to np nie bede mogla kupic
w Polsce samochodu, a chce to zrobic ze wzgledu na 10 razy nizsze
ubezpieczenie.
Jedyna rzecz, jakiej mi szkoda w niebraniu slubu to wystawowosc calej imprezy,
fajna kiecka, cala oprawa, kosciol, ale to tez bez wewnetrzych przekonan ze
przysiega itp, bo jako niewierzaca i tak mowilabym inny tekst przed ksiedzem,
bez rzysiegania na Boga, itp itd.Ze slubem czy bez, nic mi to nie zmienia,
konto wspolne, mieszkanie do kupienia na nas oboje, samochod jego ale jezdze
ja, wiec zyjemy i tak jak malzenstwo. A ze we Wloszech zycie w konkubinacie
jest populare, to i nikt sie na te sluby nie upiera. Gorzej sie rozstac- zeby
sie rozwiesc, trzeba najpierw byc 3 lata w udokumentowanej separacji, ptoem sie
zacyzna sprawa rozwodowa...

[no1teresa]

wszystko dobrze, jak jest...dobrze

[kotekkk]

a jak sobie radzicie z tymi ciągłymi pytaniami znajomych,
rodziny, WSPÓŁRACOWNIKÓW (nawet!) dotyczącymi daty ewentualnego ślubu/
zareczyn?

[adzik22]

hi hi powiem ze te pytania sa najgorsze. moj facet odpowiada zawsze ze on chce
tylko ja nie. jego mama ma pieniadze na wesele, dom dziadka ma byc dla nas,
niby wszystko gotowe tylko nrzeczonej brak

[facecik22]

a ja wlasnie sie zdecydowalem na zareczyny. nie jest gotowy? hmmm... moze i nie
jest? ja sam nie wiem czy jestem, ale po glebszym zastanowieniu doszedlem do
wniosku ze jednka mimo wszystko chce. ale on moze byc inny. 5 lat to jednak
troche naprawde duzo...

[mxp4]

to sie nie zen!

[mathias_sammer]

Hehehehehehe.

M.S.

[kaktusik0]

>On malo kiedy rozmawial ze mna na ten temat. 2 miesiace temu
>zaczelam juz myslec o szczegolach, gdzie, kiedy, kogo zaprosic, a on dopiero
>wtedy mi powiedzial ze jest pewnie czy jest gotowy, czy jest gotowy na taka
>odpowiedzialnosc. Dodam do tego ze impreze zareczynowa _planowalismy_ na
>grudzien z cala rodzina.

Wygląda na to że powinnaś napisać "planowałam", a nie "planowaliśmy". W sumie to
chyba lepiej jeśli czuje ciężar odpowiedzialności. Łatwo jest zaplanować,
rozkręcić całą machinę z której ciężko się potem wycofać i na koniec żałować,
niż dobrze się do tego przygotować "psychicznie".
Pozostaje jeszcze kwestia finansów. Często to mężczyźni myślą więcej na temat
"jak to wszystko potem utrzymać" i boją się tego.

Nie możesz z nim szczerze porozmawiać? Nie namawiać, tylko porozmawiać? Żeby się
dowiedzieć czemu "nie jest gotowy"? Jak nic nie powie tzn, że nie jest
przekonany że to z Tobą chce spędzić życie, albo chce je spędzić tylko boi się
że nic z tego nie wyjdzie (na zasadzie, że Ci co się rozwodzą też kiedyś brali
ślub z wielkiej miłości).

[olli_oczka]

jezeli chodzi o problem finansow to takiego problemu nie mamy, mieszkamy za
granica, jestemy wyksztalceni i o to raczej nie musimy sie martwic.
A ogolnie to powiedzial ze brakuje mu odwagi i chyba tez troche milosci...