prośba-najpiękniejsze wiersze

[czekoladkaaa]

hejka! mam wieeeeelka prosbe- mogłybyscie napisac tutaj wiersze ktore
najbardziej lubicie(smutne, romantyczne itd)? albo chociaz stronke gdzie bede
mogla znalezc ten wiersz,jak wam sie nie chce go przepisywac:0 Z gory
dziekuje.

[widokzmarsa]

swoje czy cudze?)

[cala_w_kwiatkach]

romantyczny:" na gorze roze, na dole fiołki a my sie kochamy jak dwa aniołki"
smutny:" na górze róze, na dole mech, a zebys zdechł"

;)

[czekoladkaaa]

jesli chcecz swoje to bardzo dobrze, ale moga byc cudze;)

[f_emmefatale]

Pamięć nareszcie
Szymborska Wisława


Pamięć nareszcie ma, czegos sukałą.

Znalazła mi się matka, ujrzał mi się ojciec.

Wyśniłam dla nich stół, dwa krzesła. Siedli.

Byli mi znowu swoi i znowu mi żyli.

Dwoma lampami twarzy o szarej godzinie

błyśli njak Rembrandtowi.



Teraz dopiero mogę opowiedzieć,

w ilu snach się tułali, w ilu zbiegowiskach

spod kół ich wyciągałam,

w ilu agoniach przez ile lecieli mi rąk.

Odcięci - odrastali krzywo.

Niedorzeczność zmuszała ich do maskarady.

Cóż stąd, że to nie mogło ich poza mną boleć,

jeśli bolało ich we mnie.

Śniona gawiedź słyszałą, jak wołąłam mamo

do czegooś, co skakało piszcząc na gałęzi/

I był śmiech, że mam ojca z kokardą na głowie.

Budziłam się ze wstydem.



No i narezcie.

Pewnej zwykłej nocy,

z pospolitego piątku na sobotę,

tacy mi nagle przyszli, jakich chciałam.

Śnili się, ale jakby ze snów wyzwoleni,

posłuszni tylko sobie i niczemu już.

W głębi obrazu zgasły wszystkie możliwości,

przypadkom brakło koniecznego kształtu.

Tylko oni jaśnieli piękni, bo podobni.

Zdawali mi się długo, długo i szczęśliwie.



Zbudziłam się. Otwarłam oczy.

Dotknęłam świata jak rzeźbionej ramy

[cala_w_kwiatkach]

"Jak jednorozec z bajki piekniejszy nad słowa,
wybiegłas na skraj lasu, Ty miłosci nowa
i patrzysz ku mnie

o! tylko nie odchodz płochliwa, niegłodna
w głab cienistego boru,
podbiegnij i krzyknawszy
wbij mi w serce do dna
teczowy swoj jednorog"

:)

[angelust]

Na tapczanie siedzi leń,
Nic nie robi cały dzień
"O, wypraszam to sobie!
Jak to? Ja nic nie rozbię?
A kto siedzi na tapczanie?
A kto zjadł pierwsze śniadanie?
A kto dzisiaj pluł i łapał?
A kto się w głowę podrapał?
A kto dziś zgubił kalosze?
O - o! Proszę!"

[gazela1112]

moze i lepiej, ze masz inna
moze i lepiej, ze mnie nie kochasz
Bo łatwiej mi z tym, że nie mogę Cię zdobyć,
niż z tym, ze mogłabym Cię stracić:(

Julian Tuwim -

[maialina1]

Ja mam ulubiony wiersz z dziecinstwa, ale moral jest bardzo aktualny w zyciu
doroslych, niestety nie âmietam calego, ale zaraz poszukam w neie. oto kawalek
ktory pamietam:

"Placze pani Slowikowa w gniazdku na akacji,
bo pan Slowik przed dziewiata mial byc na kolacji.
Tak sie godzin wyznaczonych zawsze pilnie trzyma,
a tu juz po jedenastej i Slowika nie ma.
Wszystko stygnie; zupka z muszek na wieczornej rosie,
szesc komarow nadziewanych w konwaliowym sosie,
Motyl z rozna,
(...) - tu mam dziure w pamieci
(...)
Moze mu sie cos zdarzylo? Moze go napadli?
Szare piorka oskubali, srebrny glosik skradli?
To przez zazdrosc!
(... - kolejna wyrwa)
Nagle zjawia sie pan Slowik, pogwizduje, skacze.
Gdzies ty bywal? Gdzies ty fruwal? Przeciez ja tu placze!
A pan Slowik slodko cwierka "wybacz moje zloto,
ale wieczor byl tak piekny ze szedlem piechota"

:)

[czekoladkaaa]

rzeczyiscie, wiersz oddaje prawdziwy wyglad zycia ^(

[frutinka]

Między nami dalekie morza grające w muszlach
Wypisane na korze wiersze i gusła
Miedzy nami ciepłe blisko nocy
rozciągnięte na odległość dłoni
Pragnę w tobie broczyć oddechem, szeptem
Skonał płomień

Między nami zawstydzenie piekące pod powiekami
I pozwól mi wrócić na ziemię
A tkliwość dłoni twoich
Niech chłodzi na czole mym znamię Kaina
Świtu sie boję

Między nami korytarz mysli łączący
sny kolorowe
Spójrz oto wita nas słońce
Wejdźmy w dzień nowy
/K.K. Baczyński/

znalazlam calosc, wklejam

[maialina1]

"Spóźniony słowik"

Julian Tuwim





Płacze pani słowikowa w gniazdku na akacji,
Bo pan słowik przed dziewiątą miał być na kolacji.
Tak się godzin wyznaczonych pilnie zawsze trzyma,
A tu już po jedenastej - i słowika nie ma!

Wszystko stygnie: zupka z muszek na wieczornej rosie,
Sześć komarów nadziewanych w konwaliowym sosie,
Motyl z rożna, przyprawiony gęstym cieniem z lasku,
A na deser - tort z wietrzyka w księżycowym blasku.

Może mu się co zdarzyło?Może go napadli?
Szare piórka oskubali, srebrny głosik skradli?
To przez zazdrość!To skowronek z bandą skowroniątek!
Piórka - głupstwo, bo odrosną, ale głos - majątek!

Nagle zjawia się pan słowik, poświstuje, skacze...
"Gdzieś ty latał? Gdzieś ty fruwał? Przecież ja tu płaczę!"
A pan słowik słodko ćwierka: "Wybacz moje złoto,
Ale wieczór taki piękny, że szedłem piechotą!"

Nie widziałem cię już od miesiąca.

[lidka_77]

I nic. jestem może bledsza,
trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca,
lecz widać można żyć bez powietrza...
M. Pawlikowska-Jasnorzewska

[aalissson]

"Usta Twoje się snują,usta Twe się wodzą,jak dwa ptaki różowe po mnie lekko chodzą;Jak dwa światła natchnione oczu dotykają,usta Twe mnie zabrały,usta Twe mnie mają.

Jak wyznania wstydliwe,jak szepty szalone powtarzam w ustach Twoje usta niezliczone,od uśmiechu w kąciku do smaku języka-usta Twe całują i świat cały znika".

[dziewice]

"..."
szumia klaki kolo sraki
"..."

Autor: Albin Poeta

crashev.ebox.pl/fun/kurt_i_albin/poeci.avi
--
CEO

.........................

[asiulka81]

Rafal Wojaczek

* * *


dla Ciebie piszę miłość
ja bez nazwiska
zwierzę bezsenne

piszę przerażony
sam wobec Ciebie
kórej na imię Być
ja mięso modlitwy
której Ty jesteś ptakiem

z warg spływa
kropla alkoholu
w niej wszystkie słońca i gwiazdy
jedyne słońce tej pory

z warg spływa
kropla krwi
i gdzie Twój język
który by koił ból
wynikły z przegryzionego
słowa kocham




wiersz nie nalezy do moich ulubionych ale jest mi bliski emocjonalnie.

[myszka2250]

-Ja ciebie kocham! Ach te słowa
Tak dziwnie w moim sercu brzmią.
Miałażby wrócić wiosna nowa?
I zbudzić kwiaty co w nim śpią?
Miałbym w miłości cud uwierzyć,
Jak Łazarz z grobu mego wstać?
Młodzieńczy, dawny kształt odświeżyć,
Z rąk twoich nowe życie brać?

Ja ciebie kocham? Czyż być może?
Czyż mnie nie zwodzi złudzeń moc?
Ach nie! bo jasną widzę zorzę
I pierzchającą widzę noc!
I wszystko we mnie inne, świeże,
Zwątpienia w sercu stopniał lód,
I znowu pragnę - kocham - wierzę -
Wierzę w miłości wieczny cud!

Ja ciebie kocham! Świat się zmienia,
Zakwita szczęściem od tych słów,
I tak jak w pierwszych dniach stworzenia
Przybiera ślubną szatę znów!
A dusza skrzydła znów dostaje,
Już jej nie ściga ziemski żal -
I w elizejskie leci gaje -
I tonie pośród światła fal!



Dziwny sen miałem z wieczora,
Trwał jakby przez wieczność całą -
Tyś była falą jeziora,
Ja byłem nadbrzeżną skałą.

Nie żałowałem tej zmiany,
Żem skałą, a nie człowiekiem;
Marzyłem, żem jest kochany...
A wiek przemijał za wiekiem -

Nie żałowałem, że głuchy
Głaz nic powiedzieć nie może...
Mówiły ze sobą duchy,
Jam niebo widział w jeziorze.

Tyś zawsze padała drżąca
Na moje piersi z granitu,
Złączona wśród lat tysiąca
Węzłami wspólnego bytu.

Kruszyłaś kamienne łono,
A jam się cieszył z zniszczenia,
Bo przeczuwałem spełnioną
Dolę zimnego kamienia.

Wiedziałem, że gdy do końca
Zamiary przywiedziesz zdradne -
Żegnając gwiazdy i słońca,
W objęcia twoje upadnę.

[kula_w_leb]

Cake
i wanted one life
you wanted another
we couldn't have our cake
so we ate eachother.

Roger McGough

erotyk

[she8]

Bohdan Urbankowski

--------------------------------------------------------------------------------

I
Przeprowadź ją przez pokój
niby ścieżką wśród lasu
na stole
zapal różę
dobrą jak nocna lampka

Potem
rozbieraj ją delikatnie
z obronnych gorsetów
z zaciśnięcia rąk
drżenia ramion ...
Otul szeptem.

A jeśli kiedyś
wybiegnie nagle z pokoju
biegnij za nią
nie pozwól
ukryj jej twarz
w swych wielkich rękach
mów słowa
dużo słów
te wszystkie
których ja zapomniałem
których się wstydziłem

Proszę cię
ty
którego nienawidzę
który przyjdziesz po mnie
by z jej drobnych piersi
zdrapać ślady mych rąk
rozchylić jej kolana
proszę cię
bądź dla niej dobry

II

Nie wiesz
że będziesz kochał mnie
że powie ci słowa
wypróbowane ze mną
że w jej włosach
poczujesz mój oddech
na jej brzuchu
napotkasz nocą
moje ręce

I jeśli czasem
wciągając cię w siebie
aż do zachłyśnięcia
pomyli nasz imiona -
nie myśl o mnie z nienawiścią

to ja
uczyłem ją jak dziecko
nie wstydzić się krzyku imion nagich ciał
to ja
czasem jeszcze mówię do ciebie
wtedy
myślałem
że mówię tylko do niej


III
Twój cień w jej oczach
to mój cień

jej głos pełen niepokoju
to mój głos

gdy ona cofa się z lękiem
ja powracam
pamiętaj

na każde twoje słowo
zbyt ostre

na każdy gest
nie dość szczery
ja powracam
pamiętaj

I jeśli kiedyś sama
zapłacze nocą
nie wchodź do jej pokoju
już ja
będę przy niej

Szymborska

[polla4]

TROCHĘ O DUSZY

Duszę się miewa.
Nikt nie ma jej bez przerwy
i na zawsze.

Dzień za dniem,
rok za rokiem
może bez niej minąć.

Czasem tylko w zachwytach
i lękach dzieciństwa
zagnieżdża się na dłużej.
Czasem tylko w zdziwieniu,
że jesteśmy starzy.

Rzadko nam asystuje
podczas zajęć żmudnych,
jak przesuwanie mebli,
dźwiganie walizek
czy przemierzanie drogi w ciasnych butach.

Przy wypełnianiu ankiet
i siekaniu mięsa
z reguły ma wychodne.

Na tysiąc naszych rozmów
uczestniczy w jednej,
a i to niekoniecznie,
bo woli milczenie.

Kiedy ciało zaczyna nas boleć i boleć,
cichcem schodzi z dyżuru.

Jest wybredna:
niechętnie widzi nas w tłumie,
mierzi ja nasza walka o byle przewagę
I terkot interesów.

Radość i smutek
to nie są dla niej dwa różne uczucia.
Tylko w ich połączeniu
jest przy nas obecna.

Możemy na nią liczyć,
kiedy niczego nie jesteśmy pewni,
a wszystkiego ciekawi.

Z przedmiotów materialnych
lubi zegary z wahadłem
i lustra, które pracują gorliwie,
nawet gdy nikt nie patrzy.

Nie mówi skąd przybywa
i kiedy znowu nam zniknie,
ale wyraźnie czeka na takie pytania.

Wygląda na to,
że tak jak ona nam,
również i my
jesteśmy jej na coś potrzebni.

[antenka.vip]

Jeśli któregos dnia...


Jeśli kiedyś poczujesz,że chce Ci się płakać
Zadzwoń do mnie
Nie obiecuję,że Cię rozbawię,ale mogę płakać razem z Tobą....

Jeśli któregoś dnia zapragniesz uciec
Nie bój się do mnie zadzwonić
Nie obiecuję,że Cie zatrzymam,ale pobiec z Tobą....

Jeśli któregoś dnia nie będziesz chciał nikogo słuchać
Zadzwon do mnie
Obiecuję być wtedy z Tobą i obiecuję być cicho....

Ale jeśli któregos dnia zadzwonisz i nikt nie odbierze
Przybiegnij do mnie bardzo szybko
Mogę Cię wtedy potrzebować...



Twój przyjaciel

Marta Fox:)

[polla4]

MOŻE TAK TRZEBA

Może tak trzeba i tylko tak
teraz dzisiaj w tej chwili
Bez tego co było co będzie
wśród śniegu deszczu magnolii
których kwiaty rozkwitają na
krótko i prędzej niz liście

Może tak trzeba i własnie tak
byc władcą dwóch dni i jednej nocy
Odwrócic się odejść
nie mieć żalu nie myśleć zbyt wiele
nie oczekiwać stać się magnolią
lub drzewem w ostateczności
kamieniem i zacząć od nowa lub
trwać tylko
trwać

[czekoladkaaa]

te cztery ostatnie- właśnie takie jak lubie:0. dzieki, jeszcze jakies?

Marcin Świetlicki

[polla4]

KORESPONDENCJA POŚMIERTNA

Otóż: w jakiś tam sposób nie byłem ci wierny;
istniał świat. A to rozprasza. Ja budziłem się
i żyłem, dotykałem, jadłem, rozmawiałem,
piłem wino i grałem w ludzkie gry, jeździłem
koleją i pozowałem do zdjęć, rozproszyłem się,
wybacz.

Otóż: w jakiś tam sposób nie byłam ci wierna,
byłam zajęta w innych miejscach, w innych
ludziach, prócz ciebie miałam pory roku,
zwierzęta, drzewa, wojny, dzieci, wielką przestrzeń
do ogarnięcia. Dopiero teraz zostanę przy tobie,
wybacz.

I teraz będzie wszystko? Nie będzie niczego.
Kapelusze i dachy, korony drzew, wieże,
drogi i tory kolejowe, rzeki - stąd widziane
rozpłyną ci się zaraz. Pozwoliłam sobie
zrobić dopisek na twojej kartce pocztowej,
wybacz.

[mala9943]

Powiedz "Dzien dobry"

Jesli nadchodzi wieczór i nudzisz sie,
Jesli zamgli sie czy deszcz spadnie,
Jesli opadna martwe liscie,
Jesli bedzie ci zle,
Jesli nie bedziesz za dziesiata granica,
Daleko od mego domu, mych drzwi,
Wejdz za próg, przyjdz mi powiedziec "dzien dobry"..
Jesli zyjesz niekiedy zdala od slonca,
W moim sercu dzieja sie cuda
I smiechu jest ile dusza zapragnie,
Dla tego, komu go nie dostaje.
Przyjazn lepsza jest niz wszystkie banki,
Drozsza niz sztabka zlota...
Nie zapomnij mi powiedziec "dzien dobry".
Zadzwon czasem do mnie,
Wystarczy uslyszec glos...
Zawsze ktos jest dla kogos.
Nie wszyscy sa egoistami,
Zawsze jest ktos dla tego komu smutno,
Tak wielu ludzi spotykasz na swych drogach...
Przyjdz, jesli chcesz,
Przyjdz mi powiedziec "dzien dobry"

[mala9943]

NAJBANALNIEJSZY WIERSZ

Na parapecie wsparta siedzi w niebieskiej sukni
nazywa sie na pewno na pewno Marta
lub moze jeszcze smutniej
siedzi w otwartym oknie
i czyta stare wiersze przebrzmiale bezpowrotnie
jak pocalunki pierwsze litery drukowane
przed jej oczami skacza
w jej sercu nie zakochanym jesienny dzien sie zaczal
na parapecie wsparta...
spoglada obojetnie w ulice spowszedniala
tam gdzie dziewczyny skrzetnie
sprzedaja swe cialo
spoglada i zazdrosci i w dloniach oczy chowa
ze nawet takiej milosci los jej nie podarowal
nie podarowal
na parapecie wsparta siedzi w niebieskiej sukni
nazywa sie na pewno na pewno Marta
lub moze jeszcze
smutniej


Jan Brzechwa

[mala9943]

Cóz tobie imie moje powie...

Cóz Tobie imie moje powie ?
Umrze jak smutny poszum fali,
Co plusnie w brzeg i zmilknie w dali,
Jak noca glucha dzwiek w dabrowie,

Skreslone w Twoim imonniku,
Zostawi martwy slad , podobny
Do hieroglifów plyt nagrobnych
W niezrozumialym jezyku.

Cóz po nim ? Pamiec jego zgluszy
Wir wzruszen nowych i burzliwych
I juz nie wskrzesi w Twojej duszy
Uczc niewinnych , wspomnien tkliwych.

Lecz gdy Ci bedzie smutno - wspomnij ,
Wymów je szeptem jak niczyje
I powiedz : ktos pamieta o mnie
Jest w swiecie serce , w którym zyje.

Aleksander Puszkin

[mala9943]

Wlodzimierz Szymanowicz

ZAPROSCIE MNIE DO STOLU

Zaproscie mnie do stolu
zróbcie mi miejsce miedzy wami.
Wspominajcie sobie trudne lata,
powiedzcie otwarcie co serdecznie boli,
moze znajdzie sie miedzy wami wojazer
opowie zadziwiajaco o barwnych egzotycznych krajach.
Ilez to razy bedziemy wstawac
wznoszac uroczyste toasty,
po ilekroc zadrzy stól od smiesznych powiedzonek.
Zaspiewamy wspólnie stare bliskie piesni
a potem usadowieni wygodnie w skórzanych fotelach
zasluchamy sie w fortepianowe pasaze.
Tu za drzwiami podle i samotnie
zaproscie mnie do stolu.

[cweka]

www.ewa.bicom.pl/chwile.htm

[ultraviolet6]

kochanie
ja ci zatańczę
pośród słów i pośród motyli
ja pozbieram z osowiałych drzew błyski
i asfalt posrebrzony księżycem
i deszczem
w ręce
jak dziecinną zabawkę do ust
ja ci nie powiem
bo twoje uszy nie są aby słuchać
moich niewolnych słów
lecz na uwięzi
twego uśmiechu
przypełznę
uniesieniem dzikim
i cicho położę się u twoich nóg
schyl się
tyle złota tak blisko

/Poświatowska/

[kaja5013]

Na krańcu świata stoi człowiek
Wykrzywiona twarz,chuda postura,smutek na ustach
Człowiek młody ,a jednocześnie tak bardzo stary
Świezy ciałem,czerstwy duszą
Z pochyloną głową rozpamietuje przeszłość
Chwile szczęścia-było ich tak mało,ale przecież były...
Radość z uczucia,ktore zadrwiło z niego
Pamięta wszystko tak dokładnie
Te dni targane demonem nienawiści
Światło,ktore wypełniało jego życie
Tak,pochodnią jego żywota była Ona
Ale i Ona doprowadziła go do zagłady
Na skraju świata stoi człowiek,ktorego zniszczyła... MIŁOŚĆ(moj wierszyk)