Odpowiedź autorki

[Gość: dilena]

baba jest stara i pisze de facto o swoim małżeństwie
nie wiem po jaką cholerę kreowana jest na speca i proszona przez
Gazetę o publikacje - najpierw pisze, że homoseksualizm trzeba
leczyć, a teraz o współczesnych kobietach
współczesnych, ale głównie o swoich rówieśniczkach, czyli
niemłodych już kobietach
niech sobie pisze do Naszego Dziennika
po lekturze jej artykułu i tej odpowiedzi dochodzę do wniosku,
że największym wrogiem kobiety jest inna kobieta - np. Milska-
Wrzosińska

można się teraz łatwo domyślać, jak wygląda małżeństwo i życie
domowe jej córki i Pana Polityka

[Gość: rakjest]

-oj młode to, to i głupie-pasuje jak ulał do opinii o dilenie

[stoprocentkobiety]

a ja tam uważam, że autorka ma rację.
w sposób humorystyczny i specjalnie przerysowany naszkicowała, jak to obecnie
wygląda; tylko że babska nacja jest wyjątkowo czuła na swoim punkcie, i
natychmiast poczuła się urażona. nie umiecie, naindyczone kobiety, odnaleźć
swoich zachowań w opisie? ten tekst jest doskonałym krzywym zwierciadełkiem, w
którym każda baba powinna się przejrzeć.
i jeszcze zaczepny ton pani Dunin, jakże dla niej charakterystyczny. jeśli p.
Kublik podejmuje polemikę, to czołowa feministka kraju jest zraniona i opluta,
co nie rpzeszkadza jej w sposób napastliwy objeżdżać innych.
naprawdę nie ma w artykule ani słowa prawdy? ani trochę?
bezkrytyczne jesteście aż miło.
czytając ten zabawny artykuł uśmiechałam sie do siebie, a cała reszta - wielkie
URRAAAAAAAAA, na pohybel! sprytnie. ja nie poczułam się urażona.
uderz w stół, a szuflada się oberwie...

100%kobiety

[Gość: w]

Gość portalu: dilena napisał(a):

> niech sobie pisze do Naszego Dziennika

Tam nie przyjmują nie-chrześcijan idiotko

[Gość: Samotny]

Ja akurat nie jestem taki pewny, czy ta sprawa nie dotyczy pani Dunin. Może sama ma problem z tymi "fajnymi facetami"? To tłumaczyłoby, dlaczego zabrała głos i skąd tyle agresji.

Jeśli chodzi o małżeństwo, to jest to temat szeroki i głęboki, uwikładny w mnóstwo kulturowych kontekstów. Jednak, jak wszystko w życiu, służy doskonaleniu się w konfrontacji z drugim człowiekiem. Nieporozumienie polega na oczekiwaniu "szczęścia", "spełnienia" itd. Spełnić się można również samotnie, małżeństwo to raczej droga pod górkę. Mam 33 lata, jestem takim właśnie "fajnym" i dość przystojnym facetem i w życiu tylko raz poważnie myślałem o małżeństwie - kiedy miałem 17 lat i zakochałem się po raz pierwszy. Im byłem starszy, tym bardziej dziękowałem losowi, że do tego nie dopuścił. Teraz nie mam już żadnych wątpliwości, że nie jest to instytucja dla mnie. Oczywiście, czuję na sobie spojrzenia kobiet, ich oczekiwania, "gotowość do gotowości" i wewnętrzny zamęt spowodowany brakiem modelu, w którym można by funkcjonować. Ale chyba mój wzrok odpowiada, że nie mam najmniejszej ochoty się w to mieszać. Gdy mowa o małżeństwie, od razu przypominam sobie "Błogosławnieństwo ziemi" norweskiego pisarza Knuta Hamsuna. To był jakiś konkretny model, obecnie małżeństwo zupełnie nie ma sensu. Jest jak przyciasny garnitur i tym bardziej kontrastuje z obecnymi czasami poszerzonej wolności i swobody ludzkich poszukiwań.