słowo - # " Singiel " # -

[jace_k00]

czy nie wydaje się wam że słowo singiel jest śmieszne kiedy ktoś mówi o sobie
jestem singlem. bo cztm jest bycie siglem? to bycie samemu, bycie starą panna,
starym kawalerem, tylko że to brzmi dołująco, a słowo singiel jest teraz w
modzie, więc fajnie jest być singlem. wszyscy marzą o wielkiej miłości ale
nikt się do tego nie przyznaje. o ile 10 lat temu mielismy starych kawalerów i
stare panny to o tyle dzisiaj mamy 30 letnich siglów, 40 letnich siglów, 50
letnich siglów, 60 letnich siglów.
trochę to śmieszne, nie mówiąc już że okłemujemy samych siebie, bo my cale nie
jesteśmy singlami, my po prostu jesteśmy samotnymi starymi kawalaerami,
pannami, którzy marzą o swoim księciu, księzniczce.

pozdro

[kalinazkalinowa]

nie zgodzę się jesteśmy dziećmi swoich czasów
stara panna, kawaler to osoby które chciały zawrzeć związek małżeński ale im
się nie udało
a singiel to osoba samotna z wyboru

[searena]

Ja też nie lubię słowa singiel ale określenia stara panna i stary kawaler też
się zdewaluowały. Wolę "niesparowany" :)
Nie ma osób samotnych z wyboru, są tylko "sami z wyboru" to jednak różnica.
Osoby rzekomo same z wyboru też nigdy tak naprawdę same nie są, mają romanse,
przelotne związki i układy. Jeśli ktoś jest samotny jest chory, nieszczęśliwy i
jest mu źle. Tego się nie wybiera.

[jace_k00]

zgadzam się, z jednym ale

> Osoby rzekomo same z wyboru też nigdy tak naprawdę same nie są, mają romanse,
> przelotne związki i układy.

właśnie ze sa same i samotne. morze nie w sesie fizyczności ale w sęsie
uczuciowym i duchowym. romans, przelotny związek czy jakikolwiek układ nie jest
w stanie zastąpić miłości. to tylko takie półśrodki, zaspokojenie fizycznych
pragnień, ale romans nie da ci poczucia tego że jesteś z 'bratnią duszą', nie
poczujesz że kochasz i jesteś kochana, czyli w gruncie rzeczy taka osoba jest
samotna, choc wydaje się seks tą pustke zagłusza, przynajmniej na jakiś czas

[mahadeva]

jestem blizej psychicznie z moim przyjacielem, niz jego dziewczyna i przyszla
zona, takie sa realia
tak samo bylam blizej psychicznie z innym przyjacielem, chociaz wyjechal z
kraju, w czasie kiedy mialam narzeczonego

[mahadeva]

ja to wybieram, wole byc sama niz z kims, kto mi nie odpowiada

[jace_k00]

nie ma czegoś takiego jak samotność z wyboru.
jedni są samotni bo pochłonęła ich praca, inni bo wiecznie się bawią i romansują
jeszcze inni bo nie znaleźli prawdziwej miłości a nie chcą się wiązać z kimś
tylko dla samego bycia z inną osobą itd...

różne powody nami kierują ale prawda jest taka, że każdy marzy o miłości, a
skoro kazdy o tym marzy to nie może być mowy o wyborze, to raczej konieczność.

ja mam 31 lat i jestem sam. dobrze mi z tym, mam przyjaciół, dużo pieniedzy i
jeszcze więcej wolnego czasu, mam swoje zainteresowania, mogę robić co chcę,
romansować z kim chce i wracać do domu o której chcę, niewątpliwie ma to swoje
plusy. kiedy myslę że chciałbym pojechac w alpy z przyjaciółi to się umawiamy i
jedziemy, kiedy mysle że chciałbym nowy motocykl to go kupuje. I co? to jest
szczescie? raczej przyzwyczajenie do luksusu jakim jest niezalezność, wolność i
dziecinne podejście do zycia.
Ale tak naprawdę to ja wcale szcześliwy nie jestem, ja cały czas marze o tej
drugiej połówce która mam nadzieję gdzieś tam na mnie czeka, o prawdziwej
miłości takiej na całe życie. z pozoru jednak wydaję się być jak najbardziej
szczęśliwym faceem, mam to czego chcę, włącznie z kobietami, tylko, że w tym
wszystkim brakuje miłości i to jest smutne

ilu tych prawdziwych "singli" może powiedzieć że nie marzą o wielkiej miłości,
że nie chcą spotkac faceta/kobiety na całe zycie? Nikt, bo często choć sami
przed soba się do tego nie przyznajemy to własnie tej wielkiej miłości
pragniemy, a skoro tak to nie jesteśmy singlami samotnymi z wyboru, tylko ludzmi
nieszcześliwymi którzy cały czas szukają i sami sobie wmawiają ze ta źle pojęta
wolnośc to spełnienie ich najskrytszych marzeń...

nazywamy siebie singlami bo to ładniej brzmi ale w gruncie rzeczy wcale nie
róznimy się od starych kawalerów/panien bo to jedno i to samo.

[asiulka81]

jace_k00 napisał:


> nazywamy siebie singlami bo to ładniej brzmi ale w gruncie rzeczy wcale nie
> róznimy się od starych kawalerów/panien bo to jedno i to samo.


podzielam Twoja opinie.

[kalinazkalinowa]

a ja nadal jestem innego zdania może w Waszym przypadku tak jest, ale jest
sporo osób po przejściach które są samotne z wyboru
znam takie osoby i jest im dobrze samym
nie widzę w tym nic dziwnego

[jace_k00]

jasne że jest im dobrze, mnie też jest dobrze, mozna właściwie powiedzieć że mam
wszystko czego chcę, prócz miłosci rzecz jasna, a tego niestety nie może
zastąpic ani nowy samochód, ani wypad na narty czy nad morze. nic tego nie zastapi.

> sporo osób po przejściach które są samotne z wyboru
> znam takie osoby i jest im dobrze samym

co nie oznacza że nie pragną miłości, bo kazdy człowiek tego pragnie

[asiulka81]

mojej mamy kolezanka ( kobieta w wieku 50+ ) tez jest sama z wyboru (wedlug jej
zdania) jest farmaceutka, zarabia akurat na swoje potrzeby, czesto wyjezdza na
wczasy, angazuje sie w dzialalnosc spoleczna. w mlodosci miala wielu kochankow,
z reszta nadal jest niczego sobie i moglaby spokojnie poderwac jakiegos
starszego pana. tyle ze w oczach spolecznosci osoba ta uwazana jest za stara
panne, ktorej w zyciu sie nie ulozylo. wielokrotnie slyszlam opinie starszych
sasiadek, nasmiewajacych sie z niej...

[searena]

I całą prawdę napisał jace :) Pytanie tylko co stoi na przeszkodzie abyś znalazł
tą miłość?? To chyba tylko od ciebie zależy skoro masz tak duży wybór i nie masz
problemów z poznawaniem kobiet. Słowem sam jesteś sprawcą swojej samotności. I
to jest dziwne.

[jace_k00]

wiesz, miłość ma to do siebie że nie można jej ani kupić ani ukraść. nawet
znaleźć jej nie można, to ona nas znajduje wiec cały czas mam nadzieję że może
kiedyś i mnie trafi strzała amara :/

[kalinazkalinowa]

a może nawet amora :)

kup pokrzepieniu serc napiszę że jestem o tym przekonana w 100%
ponieważ jesteś inteligentną osobą a poza tym masz ochotę kogoś znaleźć

[jace_k00]

może nawet i amora :)

obawiam się że inteligencja nie ma tutaj znaczenia, ochota zresztą również.
ochote to ja mam od niepamiętnych czasów, zawsze o tym marzyłem a nadal jestem
sam. nie wiem co ma wpływ na to ze sie zakochujemy i kochamy, ale mnie
najwidoczniej tego czegoś brakuje, póki co pozostaje się cieszyc przyziemnymi
sprawami i zyć nadzieją ze może nagle z nienacka w najmniej spodziewanym momecia
stanie się...

[ania.downar]

A zwyklo sie z kobiet zartowac, ze szuka ksiecia z bajki... :-)))

[asiulka81]

ania.downar napisała:

> A zwyklo sie z kobiet zartowac, ze szuka ksiecia z bajki... :-)))


myslisz ze on szuka krolewny? :)

[ania.downar]

Tak mysle. Przeciez fajnych kobiet jest masa. Wystarczy tylko dac sobie, zeby
sie jakiejs blizej przyjrzec.

Cos tak mi sie wydaje, ze zmora naszych czasow jest powierchownosc kontaktow....

[ania.downar]

"Dac sobie szanse" :-) nie wyspalam sie... :-)

[jace_k00]

> Tak mysle. Przeciez fajnych kobiet jest masa. Wystarczy tylko dac sobie, zeby
> sie jakiejs blizej przyjrzec.
>
> Cos tak mi sie wydaje, ze zmora naszych czasow jest powierchownosc kontaktow...
> .

ja wcale nie mówię że nie ma fajnych kobiet, wręcz przeciwnie jest ich bardzo
dużo, ale to ze pójdzie się z jakąś do łóżka, choćby nawet była piękna i
inteligętna nie oznacza ze się tą osobę pokochało. Mozna się spotykac
regularnie, (nie tylko w łóżku), ale jeżeli nic się nie czujesz to koniec i nic
na to nie poradzisz

zresztą jesteś kobietą to sama chyba lepiej rozumiesz jak to jest z ta miłością

[asiulka81]

ania.downar napisała:

> Tak mysle. Przeciez fajnych kobiet jest masa. Wystarczy tylko dac sobie, zeby
> sie jakiejs blizej przyjrzec.
>
> Cos tak mi sie wydaje, ze zmora naszych czasow jest powierchownosc
kontaktow....


powierzchownosc i zwracanie uwagi tylko wyglad zewnetrzny. ludzie nie daja
sobie szansy spojrzec w glab siebie...

[ania.downar]

No... i czasu sobie tez nie daja. Za duzy wybor chyba... co zreszta jest
pozorne.

No i dochodzi tez idealizowanie pojecia milosci. Ze musi byc niczym bombma
atomowa - bzdura.

:-)

[asiulka81]

ania.downar napisała:


> No i dochodzi tez idealizowanie pojecia milosci. Ze musi byc niczym bombma
> atomowa - bzdura.
>
> :-)


hmmm to moze ja bylam zakochana tylko o tym nie wiem? hmmm :)

a tak na serio, za stara jestem zeby wierzyc w milosc jak bomba atomowa, ale
jakies dreszcze by sie przydaly :) sama przyjazn i sympatia niestety nie
wystarcza.

[ania.downar]

:-)jasne, ze "jakies dreszcze" musza byc.

[jace_k00]

ja nie szukam księzniczki tylko miłości, ale jezeli przy okazji była by to
księzniczka nie miałbym nic przeciwko :)

[searena]

No ja myslę, że abyśmy zauważyli tą miłość i strzałę amora musimy trochę tego
chcieć. Jeśli spędzamy czas na zabawach, rozrywkach, życiu z dnia na dzień i w
biegu to tą miłość, co czasami przejdzie obok nas nie rzucając się w oczy,
bardzo łatwo przegapić.

[asiulka81]

searena napisała:

> No ja myslę, że abyśmy zauważyli tą miłość i strzałę amora musimy trochę tego
> chcieć. Jeśli spędzamy czas na zabawach, rozrywkach, życiu z dnia na dzień i w
> biegu to tą miłość, co czasami przejdzie obok nas nie rzucając się w oczy,
> bardzo łatwo przegapić.


siedzac w domu przed kompem tez latwo przegapic. nie popadajmy w paranoje.

w zyciu konieczna jest RÓWNOWAGA!

[jace_k00]

może i musimy chcieć. ostatnimi czasy zapisałem się nawet na kurs tanca, chociaz
tego nie znoszę. miałem nadzieję ze poznam tam kogoś, i nie myliłem się :) ale
miłość to to nie jest, niestety

[searena]

Słuchaj, a może ty się boisz?? Bywa tak że obawy i leki zagłuszają tą chęć
zakochania całkiem skutecznie. I człowiek z jednej strony chce a z drugiej nie
chce :) Poza tym miłość jest różna, czasami spada jak grom z jasnego nieba a
czasami przychodzi powoli i małymi krokami i nagle okazuje się że jesteśmy
zakochani w komś kogo znamy od jakiegoś zcasu i nie wiedzieć kiedy się to stało.

[jace_k00]

nie, no chyba się nie boję, przynajmniej nie teraz. wprawdzie mam 31 lat ale na
emeryturę jeszcze się nie wybieram :)

[netus81]

a ja sie boje, boje się zobowiązań i związków...i źle mi z tym!

[mahadeva]

a jaka musi byc kobieta, zebys sie zakochal?

[nutopia]

jace brawo za szczerosć

[mahadeva]

wolnosc to jest moje najskrytsze marzenie, tymczasem jest ten glupi przymus
spoleczny, zeby sie z kims zwiazac, za kazdym razem, gdy to robie, czuje, ze
zadaje sobie i tej osobie gwalt, fuj

[kalinazkalinowa]

wiesz co, mam pewnego kolegę który też ma 30 lat i nie jest z nikim związany na
stałe
on jest idealistą, sam chyba siebie uważa za idealistę, jego kobieta też
powinna być idealna
a takich osób nie ma
najzwyczajniej w świecie
a z miłością to jest tak, że pojawia się w najmniej spodziewanym momencie tak
było w moim przypadku
zacznij słuchać i dostrzegać to co jest blisko ciebie

[moonbp]

E,tam. Określenie "staty kawler/panna" nie jest takie złe - o wiele gorzej
być "starym MĘŻEM/ŻONĄ" - to dopiero bezpandzieja!(Fajny sposób na ripostę tak
powiedzieć jak ktoś się za bardzo czepia).

A mzarzneia, marzeniami, ale w realiach rzadko bywa tak jak w "Katei
Leopolid" , czy w "Masz wiadomość". Tak zaraz po szczęśliwym zejściu się dwóch
osób, kurtyna zapada, i pozostawia widza w bajkowym nastroju. A co po 10, 15,
20 ,30, 40 latach? Dalej tacy młodzi, piękni, seksowni, idealni, romantyczni?
Gruby Leoplod w śmierdzących gaciach ogląda Mundial, a garbata, pomarszczona
Kate skorbie tłuszcz z garów. Taki ciąg dlaszy mają "marzenia" w przeciętnym
związku. Wy ciągle mówicie o tym, co stanowi początkową fazę związku, a co
szybko się ulatnia zazwyczaj. Nie mówię oczywiście, że zawsze jest źle, i nie
mówię, że związki są złe, ale zwykła obserwacjia otoczenia ukazuje w pełni, że
niestety częstokroć tak to wygląda. Chciałem tylko zwrócić uwagę, na to, by tak
skrajnie nie idealizować związków, i nie dezawuować "singlowania". Myślę,
że "stary kawaler" nie ma tak źle, w porównaniu ze "starym mężem". "Kate i
Leopold" 30 lat póżniej - oto na co należy zwrócić uwagę, i o co należy
zapytać, bo to, że na początku jest fajnie, to jeszcze mało.

[jace_k00]

jasne że nie ma co idealizowac, ale nie można tez wszystkiego widzieć w czarnych
barwach, jak ludzie się kochają i dbają o swój związek to będą szczęsliwi, a to
jest najważniejsze.

[wolna.boska.kobieta]

to ze masz 31 lat i na horyzoncie brak ksiezniczki, w ktorej mozna sie
zakochac. Ale los plata nam takie figle, ze kto wie czy czasem jutro jak
wyjdziesz z domu to nie trafi Cie strala amora i zakochasz sie w spotkanej na
ulicy osobie. Takie rzeczy sie zdarzaja... Milosc to fantastyczna sprawa i
warto na nia poczekac, a nie wiazac sie z kims z kim jest np Tobie dobrze.

A slowo singiel jest lepsze od konkubent/ka ;))))

[jace_k00]

> Ale los plata nam takie figle, ze kto wie czy czasem jutro jak
> wyjdziesz z domu to nie trafi Cie strala amora i zakochasz sie w spotkanej na
> ulicy osobie. Takie rzeczy sie zdarzaja...

wiesz, zasadniczo to ja w cuda wierzę, no ale bez przesady :)

[wolna.boska.kobieta]

jace_k00 napisał:
> wiesz, zasadniczo to ja w cuda wierzę, no ale bez przesady :)


Ale ja wcale nie przesadzam, wsrod moich znajomych mam wiele takich "cudownych"
znajomosci ;)

[jace_k00]

no tak, zbyt wygórowane oczekiwania nie są dobre, ale uważam, ze lepiej poczekac
niz brac pierwszą lepsza.

[mahadeva]

skoro do lozka sie nadaja, sa inteligentne, to dlaczego by nie wyindukowac w
sobie milosci?

[pinup]

nie zgodze sie ze singiel i stara panna/kawaler to to samo. dla mnie znaczenie
ma skad te okreslenia pochodza i co ze soba niosa.
zauwaz ze 'singlami' okreslaja sie ludzie ktorzy sa sami. tacy, ktorzy teraz
nikogo nie maja. i to nie oznacza, ze poddali sie, stracili nadzieje, wybrali
samotnosc. wiekszosc z nas ma nadzieje, ze to stan przejsciowy i woli brak pary
niz zle dobrana polowe.
'stay kawaler/panna' to okreslenie ludzi z zewnatrz, tych ktorzy patrza na nas
z boku. tych, ktorzy przekreslaja nasza przyszlosc i nasze zycie uczuciowe.
paradoksalnie sami nie sa szczesliwi, ale sa w ZWIAZKU. i to w ich oczach
sukces.
nigdy nie nazwe sie stara panna, bo nigdy nie skresle swoich nadziei na
szczescie u boku krolewicza. jestem singlem, bo szukam tego, co bedzie dla mnie
najlepsze. stara panna? smiechu warte:)

[jace_k00]

> zauwaz ze 'singlami' okreslaja sie ludzie ktorzy sa sami. tacy, ktorzy teraz
> nikogo nie maja. i to nie oznacza, ze poddali sie, stracili nadzieje, wybrali
> samotnosc. wiekszosc z nas ma nadzieje, ze to stan przejsciowy i woli brak pary
> niz zle dobrana polowe.
> 'stay kawaler/panna' to okreslenie ludzi z zewnatrz, tych ktorzy patrza na nas
> z boku. tych, ktorzy przekreslaja nasza przyszlosc i nasze zycie uczuciowe.
> paradoksalnie sami nie sa szczesliwi, ale sa w ZWIAZKU.

Źle to rozumiesz. Stary kawaler/panna to ludzie którzy NIE są w związku, dlatego
sa kawalerami i pannami. Czyli dokładnie tak samo jak single, bo moim zdaniem to
jedno i to samo. Każdy ma nadzieję że samotność jest stanem przejściowym i w
głębi duszy w to wierzy, nie mozna więc rozgraniczać: single - ludzie którzy
mają nadzieję, stare panna/kawalerowie - ludzie bez nadziei i bez przyszłości.

>stara panna? smiechu warte:)

nie wiem czy śmiechu warte. jak masz 20 lat to nikt Cię nie nazwie stara panną,
ale jak masz np. tak jak ja już około trzydziestki..., to sama wiesz jak jest.
Znam ludzi którzy maja po 30-35 lat i lansują się na młodzieniaszków, szastają
forsa, pokazują się w "towarzystwie", robią dobrą mine do złej gry, udają super
szczesliwych jakby Pana Boga za nogi złapali i sami siebie Singlami nazywają. Bo
ich zdaniem Singiel to taki który cieszy się z zycia (albo przynajmniej na
takiego radosnego się lansuje) Tylko teraz pytanie, czy stary kawaler/panna nie
moze udawac szcześliwego? Jasne że może, często to robi, aby pokazac rodzinie,
znajomym, przyjaciołom, ze jest mu super dobrze.
Jak tak szczerze porozmwiać z tymi ludzi w cztery oczy to przyznają że wcalne
nie sa tacy szczęsliwi, że brakuje im miłości, stabilizacji itd...

Sama więc widzisz ze róznicy nie ma, bo samotności się nie wybiera, on po prostu
jest ale każdy ma cichą nadzieję że kiedyś spotka swoją druga połowę. Ludzie
którzy sami siebie nazywają singlami są w głębi duszy samotni, ale nie chca być
postrzegani przez społeczeństwo jako gorsi, więc tworzy się nowa moda, która
udaje ze samotnośc jest cool i wielu się na to łapie. Bo po co się starać, po co
walczyć i szukac, przedziez zycie singla jest takie radosne, takie wolne, ze
człowiek już się sam zaczyna gubić i nie wie co w życiu jest naprawdę wazne.

[pinup]

ja to widze zupelnie inaczej. mam 31lat i jestem sama i nie uwzam sie za stara
panne. inni tez tak mnie nie okreslaja bo to zupelnie do mnie nie pasuje. nie
udaje ze jest mi super, ale patrze wkolo i widze swoich rowiesnikow w trakcie
rozwodow, ktorzy uwazaja ze zmarnowali zycie. ja uwazam ze moje zycie kwitnie i
to co najlepsze jeszcze przede mna. dlaczego ktos kto nie ma traumy zwiazanej z
samotnoscia od razu udaje? to ze nie mam faceta nie przeslania mi calego swiata
i nie sprawia, ze nie potrafie czerpac przyjemnosci z zycia. co ma byc to
bedzie. mowie otwarcie, ze wolalabym byc z kims niz sama i szczerze mowiac mam
w d... czy reszta postrzega mnie jako kogos gorszego.
poza tym szczerze mowic mysle, ze wiecej ludzi w zwiazkach udaje szczesliwych
niz tych, ktorzy sa sami. patrze na moich znajomych, ktorzy po 4-5 latach
malzenstwa zaczynaja ucinac sobie romanse na boku, bo sa nieszczesliwi. i mowia
mi o tym zazdroszczac, ze nie mam zobowiazan.
nie zdarzylo mi sie, zeby ktos mnie nazwal stara panna. moze dlatego, ze
obracam sie wsrod ludzi, ktorzy maja na tyle rozumu i doswiadczenia zeby
wiedziec, ze lepiej dlugo szukac niz wybrac szybko i zle.
osobiscie nie znam ludzi, ktorzy ciesza sie z samotnosci, ale podkreslam, ze to
nie przeszkadza im widziec dobrych stron tego stanu, o ktorych sam zreszta
pisales. dla mnie to nie udawanie, tylko madrosc i akceptacja tego, co sie
dzieje. a nic nie dzieje sie bez powodu i czerpie z bycia singlem to, co
najlepsze, bo kto wie jak dlugo bedzie mi to jeszcze dane:)

[jace_k00]

no nie zartuj, chyba nie myslisz, że ktoś powie do Ciebie 'stara panno'. to jest
obraźliwie, taki tekst zwłaszcza do kobiety to zupełna tragedia
nikt ci tego nie powie nawet jak będziesz miała 51 lat, ale nie chodzi o to co
kto powie, bo prawdę mówiąc nie wiele mnie interesuje co inni mówią na mój temat
i myslę że wiekszości też to nie rusza.

> ja to widze zupelnie inaczej. mam 31lat i jestem sama i nie uwzam sie za stara
> panne.

jesteś sama, ale nie chcesz być,to tak jak ja :) I mozemy sobie mówic ze jest
nam fajnie, ale przeciez wiesz ze to nie prawda. Bycie samemu ma pewne plusy nie
ma co ukrywac, ale nie jest to stan który chciałoby się na dłuższą metę
utrzymywac a już na pewno nie przez 31 lat :)
przynajmniej w jednym się zgadzamy, ja równiez uważam że lepiej być samemu niż
wiązać się z nieodpowiednią osoba, bo później dwoje ludzi będzie nieszczęśliwych.
nie jest jednak regułą to co napisałaś że ludzie się rozwodzą po 4-5 latach.
jeżeli dobrze się dobrali i naprawdę się kochają to bedą ze sobą, ale jezeli
ktoś się zwiazał tylko dlatego aby nie być samemu to rzeczywiście ma problem.

[mahadeva]

hmmm chyba jestes jednak mitomanem, czy uwazasz, ze slub zapewnia szczescie w
zyciu, nie widzisz, co sie dzieje w zwiazkach? moim zdaniem, gdybys byl na 100%
pewny, ze w zwiazku bedzie lepiej, to juz dawno bys sie z kims zwiazal

[cala_w_kwiatkach]

wszyscy marzą o wielkiej miłości ale
> nikt się do tego nie przyznaje

mnostwo ludzi sie do tego przyznaje

[jace_k00]

ale nie single, bo jak takiego zapytasz to ten tylko o wolności zacznie bredzić

[cala_w_kwiatkach]

o wolnosci bradza i zachwycaja sie jej urokami swiadome single z wyboru, i oni
moga byc rzeczywiscie w swej samotnosci szczesliwi, ale jesli ktos jest singlem
bo znalezc nie moze albo stal sie singlem 'wbrew wlasnym pragnieniom' to ten
stan go meczy i szuka i szuka i pragnie milosci

[xvqqvx]

Sama idea "singlizmu" (w formie lansowanej przez mass-media) jest śmieszna, bo
np. nie każda niesparowana kobieta to skrzyżowanie imprezowej laski z
pracoholiczką. :-)
Jednakże pojęcie "stary kawaler"/"Stara panna" jest także w wielu przypadkach
nieprawdziwe, bo zakłada się, że jest to osoba, której głównym celem jest
znalezienie się w _jakimkolwiek_ związku i dziwi wielu (także i na tym forum),
że np. kawaler po 30 szuka księżniczki zamiast np. wziąć starszą od siebie
rozwódkę z 2 dzieci, która jest akurat dostępna. :-)
Samotność nie jest czymś przyjemnym, ale stokroć gorsza jest samotność we
dwójkę.
Jest takie piękne przysłowie "Primum vivere, deinde philosophari." (Wpierw
żyć, potem rozmyślać.), które sprawdza się w odniesieniu do sporego odsetka
niesparowanych.
Mianowicie, jeśli ktoś radzi sobie w miarę w życiu codziennym, to ma czas na
myślenie o tym, jaka powinna być owa księżniczka (lub książę, jeśli to ona
:-)) i nie zwiąże się z pierwszą z brzegu, bo pomocy do "vivere" mu nie
trzeba i w razie czego będzie miał sporo czasu na "philosophari", że pomimo,
że jest żonaty, jest dalej samotny.

[sweetassugar]

singiel, stara panna/kawaler, wolny strzelec, osoba samotna jak zwał tak zwał a
okresleń znajdzie sie tyle ile osób na świecie
to nie ma przecież żadnego znaczenia jak nas ktoś określa a jedynie to jak się
sami postrzegamy, choć inni z chęcia nas uświadamiają w tym, że stan w którym
się znajdujemy nie jest "normalny"
presja społeczna jest naprawdę czymś okropnym
każdy pragnie poczuc choć odrobine odwzajemnionej miłości a przytyki innich,
kąśliwe uwagi, bezustanne pytanie "masz już kogoś?", "kiedy staniesz na slubnym
kobiercu?" itp wzmagaja nasze poczucie osamotnienia, oderwania od przyjętego
wzorca czyli " bycia z kimś"
zaczynamy się zastanawiać czemu innym sie udaje a nie nam?
czy mamy za bardzo wygórowane wymagania?
czy inni widzą coś co umyka naszej uwadze? postępują w inni sposób, który daje
rezultaty?czy maja po prostu większe szczęście?

a może to szczęście gdzieś czeka ale nie dane nam będzie je spotkać? a może
czeka ale nie znajdzie nas tak szybko, jak my byśmy tego chcieli? a może
wyobrażamy je sobie inaczej niż jest w rzeczywistości i nie zauważamy że już
jest koło nas?

[ar11]

> presja społeczna jest naprawdę czymś okropnym
> każdy pragnie poczuc choć odrobine odwzajemnionej miłości a przytyki innich,
> kąśliwe uwagi, bezustanne pytanie "masz już kogoś?", "kiedy staniesz na
slubnym kobiercu?" itp wzmagaja nasze poczucie osamotnienia, oderwania od
przyjętego wzorca czyli " bycia z kimś"<

Masz absolutną rację z tą presją społeczną. Wielokrotnie myślałam, że gdyby nie
fakt, że większość ludzi dookoła kłuje w oczy swoimi szczęśliwymi
lub "szczęśliwymi" związkami, to bycie samemu/samej/singlem nie byłoby tak
dołujące. Można żyć mając dobrą pracę, przyjaciół, spędzając ciekawie czas i
naprawdę być zadowolonym z życia. Ale... tylko do czasu aż ktoś ci znowu
wejdzie w oczy ze swoim szczęściem bycia sparowanym i da ci dobitnie odczuć, że
jestes gorsza/gorszy bo ty tego nie masz.

[kolar.gol]

Myślę, że bardzo trudno się wyzwolić z tradycyjnych schematów myślenia. Że
można żyć w pojedynkę, że będąc w związku/małżeństwie można nie mieć dzieci z
wyboru, itp.
Chyba, aby być prawdziwym SINGLEM z wyboru, trzeba mieć bardzo poukładane w
głowie i trzeba umieć żyć samemu. Najlepiej super praca albo/i pasja życiowa.

Ja w 100% popieram to, że lepiej być samemu niż w złym związku. Obserwuję
zwiazki wokół mnie, i widzę ludzi, którzy się biorą w pary (przed ołtarzem :-),
ale nie wiedzą czy dadzą rade żyć razem całe życie. Może się kochają, ale
jestem co do tego sceptyczna, bo miłość-taka prawdziwa się chyba jednak rzadko
w przyrodzie zdarza :/

To jest bardziej wpasowywanie się w schemat życia społecznego (że TRZEBA
ZAŁOŻYĆ RODZINĘ)

A co do mody na bycie SINGLEM, to lansują to, zresztą bardzo powierzchownie
pisemka w stylu Twój Styl. Powierzchownie, bo brak tam głębszej refleksji nad
tym, jak to się żyje samemu. Nie wszyscy przecież mają gromadkę tzw.
przyjaciół, z którymi można pojechać na wakacje, oraz kasę, żeby się pokazać i
zaszaleć :-) (to bez ironii -> jace_k00-u ).

Też od najmłodszych lat w szkole mówi się o tej miłości, i potem każdy na nią
czeka.... A jeśli ten amor cię nie trafi, to co????

Jest to chyba temat rozwojowy w naszej cudnej polskiej (obecnej)
rzeczywistości. Sporo się zmieniło obiektywnie w Polsce, ale ciągle mało w
naszych głowach. Dobrze o tym pisze Houellebecq w "Cząstkach elementarnych" -
choć to wizja skrajnie pesymistyczna i naszemu zaściankowi do realiów
francuskich jeszcze daleko (może na szczęście...?)

[czekajac.na.milosc]

Nigdy nie używam słowa singiel/singielka w odniesieniu do swojej osoby. Nie
lubię go. Nie czuję się singielką. Jestem sama, co nie znaczy, że s a m o t n
a. Bywa, że pojawia się samotność. Czasami nie potrafię nad nią zapanować.
Czasami tęsknota za Kimś bliskim jest przeogromna. Ktoś życzliwy powiedział mi
kiedyś, że musze sama najpierw być ze sobą szcześliwa. Pokochać siebie w pełni,
akceptować. Tylko wtedy będę prawdziwie przyciągac do siebie innych mężczyzn,
bo Oni zobaczą moje szczęście. Liczy się nastawienie do siebie, otoczenia,
przyszlości. Staram się akceptować swoją sytuację życiową. Bywam samotna ale
nie rozpaczam z tego powodu. Mam pasje życia, które pomagają przezwyciężyć
samotność. Czekam na Miłość, bo wiem, że tylko ona wyzwoli mnie z samotności na
zawsze... A jeśli milość nie nadejdzie? Cóż... być może takie jest moje
przeznaczenie, nie wiem tego. Na siłę z nikim się nie zwiążę, po to by z kimś
być. Jak dla mnie to szczyt głupoty. W małżeństwa z rozsądku wchodzą
wyrachowane kobiety. Ja szukam miłości. Niby niewiele, a jednak trudno się
odszukać... Świat się na pewno nie skończy się jeśli nie zaznam Milości... Może
gdzieś On jest obok, może mijamy się już od lat... może czyta ten wątek... Może
jest zupelnie tak jak w wierszu Szymborskiej ‘Milosc od pierwszego wejrzenia’
Cudnowne w życiu jest to, że przeznaczenia nie sposób uniknąć. Nigdy nie
będę 'starą panną'. Zawsze będę o sobie mówiła, że jestem po prostu s a m a .
Jakkolwiek banalnie to brzmi nie spotkałam jeszcze człowieka, który wart byłby
tego, by oddać mu Siebie i swoją Duszę...

***

jest cała ziemia samotności
i tylko jedna grudka Twojego uśmiechu

jest całe morze samotności
twoja tkliwość nad nim jak zagubiony ptak

jest całe niebo samotności
i tylko jeden w nim anioł
o skrzydłach nieważkich jak twoje słowa

[mahadeva]

sa przerozne rodzaje relacji miedzyludzkich, niektore niesamowicie cenne i
budujace i takie staram sie pielegnowac, mimo 'singlostwa' i nie zamianilabym
ich na malzenstwa moich kolezanek

[beautiful_joanna]

jest roznica miedzy 'stara panna' a 'singlem'
'stara panna' ma wydzwiek negatywny, a 'singiel' - neutralny (jak dla mnie
przynajmniej).
I jest jeszcze roznica miedzy 'single' a 'happy single'. Singiel szuka milosci,
chce z kims byc, a 'happy singlowi' jest dobrze z tym jak zyje.
Ja przez jakis czas bylam 'happy singlem' i naprawde bylo fajnie. Ale wszystko
co dobre kiedys sie konczy ;) Teraz jestem szczesliwa nie-singielka, sparowana
;) jak to ktos nazwal :)
Czlowiek to po prostu zwierze stadne, gromadne :)
Tylko zeby sobie madrze te 'gromade' wybrac ;)

[leina]

Kiedyś były stare panny i starzy kawalerowie, którzy marzyli o miłości i
bliskości, a dziś są singielki i single, którzy marzą o tym samym! Czasy się
zmieniają i zmieniają się określenia, ale popyt na miłość NIE! Dzisiaj bycie
samotnym jest bardziej powszechne, a i warunki społeczno-ekonomiczne dają nam
(nam singlom) ku temu większe możliwości! Ale to nie zmienia faktu, że uczucia
pozostały te same i zdecydowana większość z nas ma potrzebę bycia z kimś. Ale
nie wiem dlaczego uważasz, że single okłamują samych siebie. Według mnie
większość otwarcie przyznaje się do samotności i chęci dzielenia życie na '2'.
Podsumowując: chyba lepiej pobyć sobie tym singlem i starannie dojrzeć do
partnerstwa, niż tkwić w martwym związku (tylko) z obawy przed samotnością! A
zatem odnalezienia "drugiej połowy" i ogromu miłości wszystkim singlom (w tym
także sobie :P)życzę!

[moonbp]

Ileż to nieszczęść wiąże się z byciem z kimś...
Wystarczy poczytrać to forum - ilość problemów jest przeogromna, aż dziw
bierze.
A co ze starzeniem się fizycznym i psychicznym? Stany jak z komedii
romantycznych trwają bardoz krótko - w zestaiweniu z długością zycia to
doprawdy nic. Jak sobie wyobrażę, że za 20 lat będę siedizał na kanapie z jakąś
otyłą babką, której od lat już nie zauważam (i ona mnie, bo też jestem
paskudnym ramolem), i wyrywał sobie pilota do telewizora, to naprawdę dziwię
się, że można chcieć nie być samemu. Poza tym problemy rodziny naszej drugiej
połowy stają się naszymi - jak teściowa dostanie chorób neurodegeneracyjnych to
to spadnie na nas, a to niemmiła sprawa. A jak nasz partner dotanie raka? A jak
mu odbije, i będize chciał popełnić samobjstwo, i trzeba będzie go wiecznie
pilnować? A jak umrze, to trzeba będze kupować trumnę, organizować pogrzeb...
Ktoś otym pomyśalał? Nic miłego obudzić się obok zwłok. Tka, tak - bycie z
kimś to masa potworności, o których twórcy komedii romantycznyh nie pamiętają.
Jak to sobie wyobrażę... A nwet jak szczęśliwie ominą nas tragedie, to z czasem
jak zbrzydniemy, i zramolejemy, i tak ta druga osoba będzie nas jedynie
irytować, i nic więcej. Po co się tak upierać, by siedziec z kimś przez 50 lat
pod jendym dachem? Zwykła socjologia pokazuje jak to się nbajczęściej kończy.
Satre małżeństwa ramoli. E,tam, nie wiem co w tym fajnego. Pierwsze 5
hormonalnych minut?? Wiem, że wyolbrzymiam, ale fascynuje mnie, że nikt nie
widzi jak zazwyczaj toczą się związki, jak straszny kłam zadają romantycznym
wyobrażeniom. Każdy tylko "chce mnieć kogoś, kto przytuli", ale to, że ta sama
osoba będzie potem przez 40 lat odpychać to pozostaje przemilczne. Chyba, że
się łudzimy, że "Z nami będzie inaczej". Ludzie to przewrotne stworzenia. Lecą
w ogeń, i nic ich nie powstrzyma. Najlepszym złotym środkiem są związki
nieformalne - przynajmniej jak umrą to nie ma co udawać, że są dalej.
Oczywiście , można moje przykłady poodwracać, i pokazać jak źle jest być
samemu, jsne, że tak. Jak będzie w danym przypadku, nikt nie wie. Ale dopóki
ludzi trapi starość, wiązki wydają mi się mało atrakcyjne. Reasumując, nie
uważam, żeby bycie singlem było złe czy smutne z definicji, o nie! :) A gdyby
ludzie nie ramoreli to ja też nie chaiłbym być singlem. Ale ludzie niszeją, i
wolę niszeć samemu, niż patrzeć jak piękna niegdyś kobieta obraca sie w pył,
fizycznie i psychicznie, wraz z niegdyś tak "filmowo pięknym" związkiem.

[lila_lu]

zadajmy sobie może pytanie- czy nie za dużo wymagamy od tego co nazywamy miłością? Spójrzmy na te osławione "czasy" w jakich żyjemy: nieustanne bodźce, błyskawiczny dostęp do informacji i miejsc na Ziemi, wszystko na wyciągnięcie zachłannego łapska. Narty, surfing na hawajach, lub w zalezności od mniej konsumpcyjnych zapatrywań- rok w hinduskim klasztorze zen? W zasadzie wszystko dostępne jest bez większych konsekwencji. A miłość? To przeciez starszy wynalazek, wynalazek z czasów, kiedy każdy czyn, każda sytuacja i przedmiot miało swój "timeline", obejmujący zarówno przyjemność, jak i obowiązek.
Przeżywanie zakochania, a następnie zmaganie sie ze zmudną codziennością, by później przezyć starość w czyjejś obecności- to w zasadzie wydaje se całkiem sensowne i sprawdza sie od wieków.
A w przypadku świadomych singli, happy- singli, quirkyalones, czy jak wolicie to nazywać tryb zakładania rodziny i dojrzewanie do bycia odpowiedzialnym zostaje zaburzony. Jeżeli szukamy miłości, to miłości pełnej przekłamań i pokolorowanej, miłości, z której niewiele wyrasta, miłości budowanej na hipokryzji i "przymykaniu oczu" na oczywiste problemy, które pojawiaja się po jakimś czasie. Z takich współrzędnych nie wyrasta miłość na całe życie, miłość księcia i księżniczki, którzy grubo po siedemdziesiątce spacerują po parku trzymając sie za pomarszczone ręce.
Z jednej strony zatem nie dziwie się, że mnóstwo zaradnych finansowo ludzi, tych młodych i w średnim wieku decyduj się na życie w rozkoszną pojedynkę. podejrzewam że będzie ich coraz więcej, i będą łaczyc się w grupy czy pary, czy to do niezobowiązującego seksu, czy na wspólne wycieczki. To zawsze jest jakas iluzja wspólnoty, stada, które pełni funkcję, tego co w dawnych czasach nazywano rodziną. Co z tego, że wszystko odbywa sie w kontekście krótkotrwałej przyjemności, co z tego, że najsilniejsze więzy międzyludzkie tworza się w obliczu problemów i wspólnego ich rozwiązywania, a w znacznie mniejszym stopniu w zabawie i rozrywce.
Iii, tam...Nie chce moralizować, ale prawdopodobnie zdążamy do drastycznego zaniżenia przyrostu naturalnego w krajach wysoko rozwiniętych. Trzeci świat mnoży się zas w zastraszającym tempie. Jakies wnioski na przyszłość? Czy chcecie żeby w takim świecie żyły wasze dzieci? Hmmm...jakie dzieci?
( polecam Zygmunta Baumana- "Razem czy osobno", bardzo ciekawie o tym pisze, recept nie podaje, ale te książkę raczej trudno nazwac poradnikiem )

[ania.downar]

Dokladnie, lila_lu. Milosc ma silna konkurencje w obecnych czasach.

do Singli :-)

[monia816]

do Singli :-)

[monia816]

sorry kliknełam enter przez przypadek.
Odnośnie tematu, jescze kilka miesiecy temu byłam singlem w pełnym tego slowa
znaczneiu i korzystałam z życia ile sie da. Teraz jeste w szczesliwym zwiazku
facetem i troche te moje przywyczajenia zczasów songlowskich przeszkadzały na
poczatku. Nigdy sie nikomu nie tlumaczyłam kiedy wroce, gdzie idę. Teraz musze
i chce, bo mieszkam z ta osoba i musze sie z nia liczyc. Bycie single ma duze
plusy, kiedy masz ochote idziesz spac. Jest sie wolnym i niezależnym,
sczególnie dla mnie było to wspaniałe uczucie, bo jestem takim wolnym ptakiem.
Ale pamietam tez samotne noce i wieczory i marzenia na jawie o miłości. I chodz
mi było bardzo dobrze samej w wlielu kwestiach, to bardzo pragnęłam kogos
poznac i umawiałam sie z róznym facetami, przezywałam kolejne rozczarowania.
Wreszcie przestałam o tym myśleć i przestałam szukac. I stało sie, poznałam
kogos bardzo fajnego i jestem bradzo szczesliwa i choc nie mam juz tak czasu na
spotkania ze znajomymi, to naprawde znajomi odchodza pojawiaja sie inni, a ta
ważna osoba jest przy tobie i wiesz, ze jak wrocisz dodomu, to ona tam bedzie
na ciebie czekac. Zycze wszysytkim poszukujacym powodzenia!!!!!

[bez.wyksztalcenia]

znajomi i owszem: przychodza i odchodza. Tak, jak faceci, wiec nie badz za
pewna.
Przyjaciele i rodzina zostaja. Dlatego dla nich mam zawsze czas.

[monia816]

To bedzie juz mąż, czyli prawie jak rodzina. A z przyjaciólmi, uwierz mi,
miałam wspaniałych, ale oni tez czasem odchodza, wystarczy, ze założa rodzine,
zmienia miesjce zamieszkania. Nic nie trwa wiecznie, ktos powiedział na forum,
ze związek trzeba pielegnowac a ja dodam ze nie tylko małżenski, kazdy,
przyjacielski tez..

[moonbp]

Oby Gwizadka Pomślności zawsze była na Twej smyczy Moniu, i niegdy się nie
zerwała.

Tego Ci życzę, ale sceptycyzm podyktowany relaimi spolecznymi pozostaje....
Każda nienawidząca się para mówiła na począktu tak jak Ty mówisz teraz... Iież
to przykładów na tym forum "był taki cudowny, kochjący itd., byłam szczęsliwa
it.", a po pewnym czasie co? Surfoeani na hormonach jest świetne, ale to krótko-
żyjąca fala niestety. No iskąd wiesz, że za 50 lat nie będziesz zmianiał
pieluch dziadkowi, który nawet nie będzie Cię kojarzył? To, że dziś jast ładny
i młody nic nie znaczy...

No, ale mam nadizieję, że tak się nie stanie, zwłaszcza, że odszyfronwano
właśnie pełen genom człowieka, w tym ostatni (czyli pierwszy) odcinek,
odpoiwiadający za choroby neurodegeneracyjny, mamy więc widoki na pozbycie się
ich, nawet w krótkim czasie :)

Zadaj kłam pesymistycznym statystykom!!! :)

[mahadeva]

mysle, ze nie trzeba czekac do starosci, problemy pojawiaja sie bardzo szybko,
ja sie tego wlasnie boje, obcy czlowiek, z innymi pogladami, chce zmienic moje
zycie, wrrr :) ps. ten etap przemyslen mam juz za soba, nie potrafie sie
zwiazac na stale, a co myslisz, ze przelotnych zwiazkach? ja jakos nie moge sie
rowniesz przekonac do facetów, ktorzy mi sie nie podobaja bardzo i z ktorymi
nie mam wiele wspolnego, nawet do samego bzykania potrzebuje kogos
wyjatkowego :)

[monia816]

nikt nie mowi, ze jest prosto byc z kims. To kwestia wyboru czy sie chce byc
samemu czy z kims. Mnie naprawde było samej dobrze, swoje mieszkanie
samochód, dobre zarobki. I naprawde prawie pogodziłam sie z tym ,ze bede juz
sama. Ale brakowało mi kogos przy boku, parzyłam z zazdroscia na rodziny z
dziećmi. Przelotne związki zadawalaja na chwile i są dobre ale na krótko, bo
predzej czy później, ktoś sie zaangażuje i bedzie chciał czegos wiecej. I wtedy
jest problem. Jestem po kilku nieudanych związkach, z mało przyjemnym końcem. I
znam sie troche na męzczyznach i jak poznałam mojego obecnego, zdecydowałam sie
podjac kolejna próbe, mam nadzieje, ze mi sie uda. Najważniejsze to wiedziec
czego sie chce i do tego dążyć. Buźka

[mahadeva]

a teraz juz zakladasz rodzine? ;)

monia816 napisała:

> nikt nie mowi, ze jest prosto byc z kims. To kwestia wyboru czy sie chce byc
> samemu czy z kims. Mnie naprawde było samej dobrze, swoje mieszkanie
> samochód, dobre zarobki. I naprawde prawie pogodziłam sie z tym ,ze bede juz
> sama. Ale brakowało mi kogos przy boku, parzyłam z zazdroscia na rodziny z
> dziećmi. Przelotne związki zadawalaja na chwile i są dobre ale na krótko, bo
> predzej czy później, ktoś sie zaangażuje i bedzie chciał czegos wiecej. I
wtedy
>
> jest problem. Jestem po kilku nieudanych związkach, z mało przyjemnym końcem.
I
>
> znam sie troche na męzczyznach i jak poznałam mojego obecnego, zdecydowałam
sie
>
> podjac kolejna próbe, mam nadzieje, ze mi sie uda. Najważniejsze to wiedziec
> czego sie chce i do tego dążyć. Buźka

[monia816]

tak zamierzamy wspólnie, zaniedługo ślub, póxniej dziecko, mam 32 lata,
instynkt macierzyński sie odezwał u mnie.

[monia816]

nie musisz zmieniac swoich poglądów , to nie o to chodzi w związku. Najlepiej
znajdź kogos kto ma podobne i poglądy, i zainteresowania. I nie musisz wiązac
sie z facetem, ktory ci sie nie podoba. Mi to troche czasu zajęło, zanim
takiego znalazłam i to przez przypadek. Dlatego wolałam kilka lat byc sama,niz
sie z kims meczyc..

[moonbp]

Ja tam mam podejście praktycznie samotnicze, a teoretycznie "hipisowskie" -
mówiąc hipotetycznie, mógłbym mieć dziewczynę, którą widywabym raz na 2
tygodnie, bo oboje mileibyśmy pracę na dwóch różnych krańcach globu, i odrębne
światy, które się spotykają, nie ingerując wzajemnie w swój kształt, a jeżeli
bateryjka się wyczerpie, to nie ma problemu. To wariacka koncepcja wiem, i
trudna do utrzymania, gdyby były dzieci, ale taki to ze mnie wariat.
Generalnie chodzi o spontaniczność - chcemy to jesteśmy razem, nie chcemy to
nie, i tyle, bez wzajamnego przekładania cegieł każdego ze światów. Tak sobie
teoretyzuję :)

[monia816]

ja tez tak kiedys miałam, dlatego rajcowały mnie zwiazki na odległosc. Byłam np
z niemcem zamieszkałym w monachium, ale w pewnym momencie razem zamieszkalismy
i sie rozpadło wszytsko.

[moonbp]

Ach nasz los człowieczy! Tyle dróg, i każda nie-wiadomo-jaka! To ta zaplątana,
zasupłana strona świadomości :)