Znudzenie?

[evylina]

Z facetem jestem od 4 lat. Ze wzgledu na charakter jego pracy widujemy się co
2 misiące przez 1 miesiac. Wczesniej bylo wszytsko Ok. Od jakiegos czasu
zwyczajnie zaczal mi dzialac na nerwy. Nie mam ochoty do zblizen. Udaje ze
tesknilam a przeciez tak nie jest. Mamy juz jakies spolne plany. Czy taki moj
stan minie? Czy jest to kryzys?Czy spowodowane to moze byc 7 letnia roznica
wieku między nami?

[agna1]

A ja myślę, że zwyczajnie przestałaś go kochać;)))

[kaktusik0]

czuję się jakbym czytała o sobie. u mnie nie rozstania się przyczyniły do
takiego stanu, ale kilka sytuacji, kilka problemów których nie umieliśmy
rozwiązać. Niby nic wielkiego, ale żadne z nas nie chciało ustąpić. Rozstaję się
z nim. Poszukam "prawdziwej" miłości.
Ktoś mądry, komu ufam (i ma duuuże doświadczenie w związkach ;)) powiedział mi
kiedyś że jak się wychodzi za kogoś za mąż to nie można mieć żadnych
wątpliwości. Ja nie wyszłam za niego za mąż, ale wątpliwości miałam zawsze.
Teraz dostrzegam ich przyczyny. Znam wspaniałego faceta, może za jakiś czas
spróbujemy razem stworzyć coś wyjątkowego (kto może i chce niech trzyma kciuki
:)). Wiem że nigdy byśmy nie mieli takiej szansy, a nawet gdybyśmy mieli to nic
by z tego nie wyszło, gdybym nie spędziła tych prawie 5 już lat z moim
chłopakiem. Dziwnie się to wszystko układa.
na początku jak zobaczyłam że coś się psuje i nie umiem już tego naprawić było
mi strasznie ciężko. Płakałam, w depresję wpadałam itp. nie wiedziałam jak będę
żyć bez niego. Potem jednak doszłam do wniosku że nie chcę być z kimś "z
rozsądku", dlatego tylko że jest. Nie umiem już go tak kochać jak kiedyś, a nie
chciałam jemu, ani sobie robić jakiś fałszywych nadziei, że będzie dobrze.
Pogodziłam się z tym i OK. Jakoś będę żyć i w końcu (jak spotkam tego naprawdę
właściwego) będzie lepiej. I może dzięki temu uniknę rozwodu...
ehh szkoda gadać

[aserath]

moim zdaniem przyzwyczaiłaś sie do samodzielnośći i zycia w pojedynke. I w głębi
duszy obwiniasz go o to. Nie wypada ci jednak na niego nawrzeszczec ze siedzisz
sama dwa tygodnie, wiec tą złość twój umysł pcha w seks - odrzuca cie od niego.
To taka moja teoria :)

Ale równie dobrze zeczywiście mogłąś przestac go kochac