kochana mamusia...

[snow.white]

Bylam ostatnio w zoo.Pelno dzieci,usmiechniete rodzinki,wszystko suuuper. I
nagle slysze,jak matka krzyczy na swoje placzace dziecko-malutkie,moze trzy
latka mialo-"juz nie wytrzymam, 24 godziny na dobe z DEBILEM!!" wyobrazacie
sobie?????? ja bylam w szoku!!!!! rozumiem,ze mozna byc zmeczonym,ale bez
przesady!! powiedzialam jej,ze skoro jej dziecko jest "debilem" to swiadczy
to tylko o niej... myslicie,ze sie przejela? zastanawiam sie,po co tacy
ludzie maja dzieci???????przeciez nikt nie mowi,ze wszyscy maja zakladac
rodziny!!! nie wiem,czy nie lepiej tej dziewczynce byloby bez wrednej
matki.koszmar.

[Gość: małgosia]

Może debilizm jest w tym przypadku dziedziczny i to jedyna mamina cecha, którą
dziecko posiada - więc mama chwali się wszem i wobec?

[Gość: mandarinka]

Z moich obserwacji wynika, że takie zachowanie wobec dzieci jest domena młodych
wiekiem mam. Daleka jestem od uogólniania, wierzę, że osiemnastolatka może być
lepszą mamą od dojrzałej wiekowo kobiety ale jednak. Jakoś mi sie wydaje, że te
młode mają pretensje do swoich dzieci, za to, że "zmarnowały" im życie
przychodząc na świat w mało odpowiednim momencie. No i później ma miejsce
właśnie takie wyzywanie się. Mam koleżankę, jest mamą świetnego czterolatka.
Kiedy mały zaczyna marudzić, ona zaczyna swoje: "Jestes niedobry, mamusia cię
nie kocha i pójdzie sobie zaraz kupić innego synka". Serce mi sie kraje jak
patrze na tego malucha, który od najmłodszych lat ma wbijane w główkę, że jest
niekochany a dzieci, jak przedmioty, można sobie kupić. I z niego ma wyrosnąć w
przyszłości dobry mąż i ojciec? ech...

[snow.white]

no wlasnie,a chlopczyka nikt nie pyta,czy chce sobie kupic nowa mamusie!!!!!!

[atlantis75]

To straszne, ale... pomyśl o tej znerwicowanej matce,
którą widocznie też częstowano w dzieciństwie tego rodzaju
epitetami. Nasze zachowania w stosunku do dzieci mają
podłoże w naszych dzieciących latach.

Prawda zwsze leży po środku.
Pozdrawiam. Atlantis

no tak...

[snow.white]

...ale wtedy kolko sie zamyka,ta dziewczynka tez tak bedzie na swoje dzieci
krzyczec,to jest okropne wlasnie :(((

[Gość: Sonia]

Ja wlasnie bylam taka mala wyzywana dziewczynka i dlatego teraz bardzo sie boje
zostac matka, nie chce krzywdzic swoich dzieci, a powrzechnie panuje poglad, ze
mniej lub bardziej swiadomie powtarzamy zachowania naszych rodzicow. Czy jest
ty ktos, kto wyzwolil sie z tego blednego kola?

Sonia...

[snow.white]

...wcale nie musi tak byc,ze powtorzysz bledy rodzicow!!Moze wlasnie dlatego,ze
wiesz,jak to jest,nigdy swoich dzieci nie skrzywdzisz i bedziesz fantastyczna
mama!!!!!! :)))))))))

[raszefka]

Służę przykładami z mojej rodziny.
Moja matka jest furiatką, jakich mało. Kocham ją, a teraz mi już nic nie
zrobi :) i możemy fajnie pogadać. Nie chce jednak pamiętać o tym, że w
dzieciństwie nie było tygodnia, żebyśmy z bratem nie dostali pasem (był taki
używany chyba tylko do tego).
A moja ciocia uważała, że mama nie jest nawet w połowie taka jak moja babcia.
Czyli jest lepiej, ale schamt się powtórzył.
Drugi przykład: siostra mojej mamy = ANIOŁ (dosłownie w przenośni, bo niestety
nie żyje); opowiadała, że była bita nawet, kiedy była już dorosła, wyzywana od
dziwek, kiedy chciała iść na wesele którejś z koleżanek itp itd. Nigdy nie
podniosła ręki na własną córkę. Czyli można się wyzwolić :)))
Z niepokojem czekam na ciąg dalszy. Nie mam na razie własnych dzieci, ale mogę
się tylko modlić, żeby się mnie nie bały, kiedy coś im pójdzie nie tak

Pozdrawiam ciepło!

[atlantis75]

snow.white napisała:

> ...ale wtedy kolko sie zamyka,ta dziewczynka tez tak bedzie na swoje dzieci
> krzyczec,to jest okropne wlasnie :(((


Taka agresywna i znerwicowana kobieta powinna mieć jakąś
psychologiczną pomoc. Albo jakąś bliską osobę, która
spokojnie wytłumaczy jej dlaczego nie powinna się tak
zachowywać. Czasami tacy ludzie nie zdają sobie sprawy, że
robią krzywdę najbliższym. Krzyczą, bo czują bezsilność,
ból, samotność. Ona sobie po prostu nie radzi. Myślę, że
pewnie nie myśli o swoim dziecku "debil", tylko w chwilach
wielkiej bezsilności w ten sposób się wyładowuje. To
smutne. Miałam takiego Tatę. Mam go nadal, trochę się
zmienił, bo i ja urosłam. Wybaczyłam mu dopiero, gdy
dowiedziałam się jakie miał dzieciństwo ze swoją matką...
Pozdr.

Nie popadajmy...

[Gość: Anton]

> Taka agresywna i znerwicowana kobieta powinna mieć jakąś
> psychologiczną pomoc.

Bez przesady - ja np. mam nie tylko 24 godziny, ale całe życie z debilami... I
tak do zajebania. Więc jestem skłonny zrozumieć tę biedną kobietę, że znęca się
nad słabszym, bo silniejszych się boi. Takie są zwyczaje chłopstwa z
Kongresówki.

[pajdeczka]

snow.white napisała:

> Bylam ostatnio w zoo.Pelno dzieci,usmiechniete rodzinki,wszystko suuuper. I
> nagle slysze,jak matka krzyczy na swoje placzace dziecko-malutkie,moze trzy
> latka mialo-"juz nie wytrzymam, 24 godziny na dobe z DEBILEM!!" wyobrazacie
> sobie?????? ja bylam w szoku!!!!! rozumiem,ze mozna byc zmeczonym,ale bez
> przesady!! powiedzialam jej,ze skoro jej dziecko jest "debilem" to swiadczy
> to tylko o niej... myslicie,ze sie przejela? zastanawiam sie,po co tacy
> ludzie maja dzieci???????przeciez nikt nie mowi,ze wszyscy maja zakladac
> rodziny!!! nie wiem,czy nie lepiej tej dziewczynce byloby bez wrednej
> matki.koszmar.

No i ja się teraz nie dziwię , że tyle pań z FK waha się czy mieć dziecko!
Ja tego bardzo pragnęłam, nawet nie myślałam ani przez chwilę, że mogłabym go
nie mieć.

[Gość: Mahtab]

Mam 21 lat, od najmlodszych lat slyszalam same wyzwiska, tyle ze od taty.
Wiedzialam , ze jestem glupia, durna, idiotka, a cokolwiek zrobilam bylo zle.
Moja mama tez bez przerwy slyszala wyzwiska, awantury byly kilka razy dziennie,
zwykle bez powodu. Ciezko jest majac taki przykald rodziny, malzenstwa. ojca,
matki, partnera wchodzic w zwiazki z mezczyznami-podswiadomie boje sie, ze
wszyscy tacy sa albo staja sie po slubie. Moje poczucie wlasnej wartosci jest
bardzo chwiejne, moj brat ma podobne problemy. Ja chyba juz wybaczylam mojemu
ojcu, bardzo sie zmienil(bo zaczal sie leczyc), choc idealem nie jest, ale
doceniam kazdy przejaw zainteresowania z jego strony i kazda probe okazania
uczucia. Uwazam, ze takiej matce potrzebna jest pomoc, ktos musi jej
uswiadomic, ze powtarza pewien schemat, przez co wyrzadza krzywde swojemu
dziecku.
Moj tata dalej raczej nie rozumie, ze nas skrzywdzil. A w kazdym razie nie
potrafi przyznac sie do bledu, przeprosic.

Pozdrawiam

[Gość: Do Mathab]

Znam to - mój ojciec też ciągle mnie krytykował, bardzo często krzyczał na mnie
i to zupełnie z błahych powodów, nie mając przy tym niestety racji. Nigdy mnie
nie przytulił - w jego obecności zawsze czułam się źle, niepewnie,
nieswobodnie. Teraz jestem dorosła, mam męża, dziecko, ale ciągle we mnie tkwi
ta niepewność siebie, nieśmiałość, brak wiary we własne możliwości. Jestem
atrakcyjną kobietą, ale nie umiem tego wykorzystać, bo ciągle sobie nie ufam,
mam wrażenie, że wszyscy mnie zaraz skrytykują, czasami nie chce mi się z tym
żyć. Bardzo się staram dać dziecku wiarę w siebie, to jedna z najważniejszych
sił w życiu.

[Gość: Mahtab]

Mam nadziej, ze uda mi sie stworzyc zdrowy zwiazek, a pozniej zalozyc rodzine,
ale na pewno osoby z takim doswiadczeniem, tak traktowane w dziecinstwie maja
utrudniony start:(
Zycze powodzenia i duzo cierpliwosci w wychowywaniu dziecka:)
A przy okazji, jaki jest Twoj maz? Czy widzisz w nim podbienstwa do swojego
ojca? Bo ja sie boje, ze podswiadomie szukam kogos podobnego i znajde sie w
roli, ktorej bardzo chce uniknac.

Pozdrawiam serdecznie

[Gość: Oskar]

Gość portalu: Do Mathab napisał(a):

> Teraz jestem dorosła, mam męża, dziecko, ale ciągle we mnie tkwi
> ta niepewność siebie, nieśmiałość, brak wiary we własne możliwości. Jestem
> atrakcyjną kobietą, ale nie umiem tego wykorzystać, bo ciągle sobie nie
ufam,
> mam wrażenie, że wszyscy mnie zaraz skrytykują, czasami nie chce mi się z
tym żyć.


A odwrocmy sytuacje... Kiedy rodzice (matka) sa zbyt opiekunczy,
rozkladaja "ochronny parasol" nad dzielkiem. Wyreczanie we wszystkim, nawet w
najdrobniejszych i najprostrzych sprawach. Wtedy dzieje sie to samo. Taki
mlody czlowiek wchodzacy w dorosle zycie staje sie bezradny, zagubiony i
niepewny siebie. Nie wierzy we wlasne mozliwosci. W koncu we wszystkim
wyreczali go rodzice.
Tak zle i tak nie dobrze...

[moniorek1]

Nie jestes jeszcze matka ,to co ty mozesz wiedziec o tym jak dzieciak potrafi
wyprowadzic kogos z rownowagi?
Sama nia jeszcze nie jestem bo wiem co to jest.Mam trzech braci i ja bylam
najstarsza,wiec musialam mamie pomagac.Bylam tak samo zmeczona jak ona bo jak
ktorys w nocy wrzeszczal to ja tez nie spalam bo mnie budzil.Robota przy
dzieciach jest momentami wyczerpujaca.Nie kazdy ma szczescie posiadania
grzecznego i spokojnego dziecka.Wiec mozna czasem tego wszystkiego nie
wytrzymac nerwowo,a ty zaraz ja osadzasz.Bedziesz miala swoje to tez ci sie
nie raz wyrwie taki epitet.

[Gość: renia]

snow.white napisała:

> Bylam ostatnio w zoo.Pelno dzieci,usmiechniete rodzinki,wszystko suuuper. I
> nagle slysze,jak matka krzyczy na swoje placzace dziecko-malutkie,moze trzy
> latka mialo-"juz nie wytrzymam, 24 godziny na dobe z DEBILEM!!" wyobrazacie
> sobie?????? ja bylam w szoku!!!!! rozumiem,ze mozna byc zmeczonym,ale bez
> przesady!! powiedzialam jej,ze skoro jej dziecko jest "debilem" to swiadczy
> to tylko o niej... myslicie,ze sie przejela? zastanawiam sie,po co tacy
> ludzie maja dzieci???????przeciez nikt nie mowi,ze wszyscy maja zakladac
> rodziny!!! nie wiem,czy nie lepiej tej dziewczynce byloby bez wrednej
> matki.koszmar.


Z pewnoscia matka zachowala sie nagannie, ale nie przesadzlabym z tym ze
dziecku byloby lepiej bez matki. Impulsywna reakcja nie przekresla jeszcze
matki jako takiej i nie sadze, ze koniecznie z jej dziecka musi wyrosnac
potwor. Prawdopodobnie jest to kobieta, ktora jeszcze nie zdaje sobie sprawy,
ze tka do dziecka mowic nie wolno. W spokojniejszej chwili moze, a nawet
jestem prawie pewna, ze jest dobra mama, byc moze jedyna osoba, ktora to
dziecko bezinteresownie nosi na rekach, przytula i po prostu kocha. Moja
koleznaka ma zwyczaj nazywac swoje dziecko mulem bagiennym gdy sie na nie
wkurzy. Robi to w nerwach, bardzo ostrym tonem, przy innych osobach, zpozoru
strasznie upokarza w ten sposob swoje dziecko, mnie osobiscie niewiarygodnie
to razi za kazdym razem gdy ja slysze w ten sposob zwracajaca sie do skadinad
bardzo "zywej" i uciazliwej momentami coreczki swej. Ale jest to dziewczyna,
ktora w ogien by poszla za tym "mulem bagiennym" i na pewno przycalej swej
ulomnosci jest dobra matka. Tak ze ostrozeni z opiniami. Choc oczywiscie pewna
wiedza i swiadomosc na temat wychowywania traktowania i szanowania dziecka
bylaby wskazana. Dziwne, ze sa kursy dla narzeczonych, a nie ma dla przyszlych
matek i ojcow. Moze gdyby wprowadzic obowiazkowe uczestnictwo w kursie
przygotowawczym do rodzicielstwa podczas ciazy, byloby to jakies rozwiazanie
dla tych, co za wczesnie i niespodziewanie wpadaja i rodza czewto wcale nie
wyczekiwane dzieci?

ale...

[snow.white]

..."mul bagienny" to nie to samo,co "debil" wykrzykniety z taka pasja,dziecko w
histerii... Ale kurs dla przyszlych rodzicow bylby dobrym pomyslem!A do
moniorka-wiem o dzieciach i ich wychowaniu wiecej niz myslisz i rozumiem,ze
mozna byc zmeczonym... ale nawet w najwiekszym zmeczeniu nigdy nie odezwalam
sie tak do dzieci,ktorymi sie zajmowalam!!!I nie dostawalam za to kasy,po
prostu uwielbiam dzieci i uwazam je za najwiekszy skarb.A takie zachowania
rodzicow bardzo mnie draznia.

[julla]

Takie zachowania drażnią, wierzę, ale człowiek czasami musiałby być pozbawiony
układu nerwowego żeby nie wrzasnąć z pasją, gdy dziecko juz naprawdę bardzo
przegina. To naturalna reakcja, źle jest wtedy, gdy przechodzi w nawyk.
Poza tym chyba jestem przeciwniczką oszczędzania dziecku mocniejszych wrażeń i
traktowania go zawsze w białych rękawiczkach. Tak wychowywali swojego synka moi
znajomi. Chłopczyk po urodzeniu był na krawędzi śmierci, i gdy wyzdrowiał
nieustannie nosili go na rękach, oszczędzali wszelkich stresów, nigdy nie
podnieśli na niego głosu itp; i dziecko jest strasznie nadwrażliwe, płacze z
byle powodu, nie potrafi się bronić przed agresją innych dzieci. Jest okropnie
wydelikacony. Wydaje mi się, że dziecko powinno jednak poznawać różne strony
życia, wiedzieć, że bywają sytuacje konfliktowe i nieprzyjemne i też trzeba się
z nimi zmierzyć. Źle jest wtedy, gdy dziecko jest notorycznie zawrzeszczane i
gnębione za swoje naturalne, dziecięce reakcje, ale to chyba inny temat.

[moniorek1]

No ja tez uwielbiam dzieci ale CUDZE.
Wierz mi jest roznica miedzy zajmowaniem sie cudzym dzieckiem a posiadaniem go
24h na dobe.

do Moniorka...

[snow.white]

opiekowalam sie dwojka cudzych malych dzieci,siostrzyczki,24h na dobe.tak
wyszlo,musialam pomoc,zreszta chcialam,wiec wiem co mowie,mozesz byc pewna :) i
nawet jak padalam ze zmeczenia nigdy do nich tak nie powiedzialam...
pozdrawiam serdecznie!! :)))

[mantha]

Gość portalu: renia napisał(a):


>
> Z pewnoscia matka zachowala sie nagannie, ale nie przesadzlabym z tym ze
> dziecku byloby lepiej bez matki. Impulsywna reakcja nie przekresla jeszcze
> matki jako takiej i nie sadze, ze koniecznie z jej dziecka musi wyrosnac
> potwor. Prawdopodobnie jest to kobieta, ktora jeszcze nie zdaje sobie sprawy,
> ze tka do dziecka mowic nie wolno. W spokojniejszej chwili moze, a nawet
> jestem prawie pewna, ze jest dobra mama, byc moze jedyna osoba, ktora to
> dziecko bezinteresownie nosi na rekach, przytula i po prostu kocha. Moja
> koleznaka ma zwyczaj nazywac swoje dziecko mulem bagiennym gdy sie na nie
> wkurzy. Robi to w nerwach, bardzo ostrym tonem, przy innych osobach, zpozoru
> strasznie upokarza w ten sposob swoje dziecko, mnie osobiscie niewiarygodnie
> to razi za kazdym razem gdy ja slysze w ten sposob zwracajaca sie do skadinad
> bardzo "zywej" i uciazliwej momentami coreczki swej. Ale jest to dziewczyna,
> ktora w ogien by poszla za tym "mulem bagiennym" i na pewno przycalej swej
> ulomnosci jest dobra matka. Tak ze ostrozeni z opiniami. Choc oczywiscie
pewna
> wiedza i swiadomosc na temat wychowywania traktowania i szanowania dziecka
> bylaby wskazana. Dziwne, ze sa kursy dla narzeczonych, a nie ma dla
przyszlych
> matek i ojcow. Moze gdyby wprowadzic obowiazkowe uczestnictwo w kursie
> przygotowawczym do rodzicielstwa podczas ciazy, byloby to jakies rozwiazanie
> dla tych, co za wczesnie i niespodziewanie wpadaja i rodza czewto wcale nie
> wyczekiwane dzieci?


Podzielam Twoje zdanie.

Mam mlodsza o 18 lat siostre, i wiem co to znaczy "wkurzajacy bachor" I
widzialam jak moja mama tez juz nie wytrzymywala i potrafila konkretnie
krzyknac na siostre, wiec jestem bardzo daleka od pochopnych osądów matek,
ktore po prostu nie wytrzymuja nerwowo od czasu do czasu.
Nie mam szczegolnego nabozenstwa do malych dzieci, ktore potrafia byc malymi
potworkami, wiec przewaznie biore w obrone matki, ale to akurat moje
subiektywne zdanie.

[Gość: moboj]

kiedy ostatnio robiłam zakupy w hipermarkecie byłam swiadkiem takiej oto
sceny:szła sobie bardzo elegancka mamusia (kostiumik, kapelusz, gustowna
bizuteria i te wszystkie dodatki...- na oko jakaś bizneswoman) z dwojgiem
dzieci. chłopczyka (na oko może 4 - letniego) ktoś potrącił wózkiem (tak mi się
przynajmniej wydało), dzieciak się przewrócił i uderzył glówką o lodówkę.
oczywiscie zaczął płakać. i tu wkroczyła matka do akcji: poderwała to dziecko z
podłogi za koszulkę, zaczęła nim potrząsać, wyzywać od pokrak itp a na koniec
zaczęła go okładać po głowie, po twarzy. w końcu zareagowali ludzie stojący
obok, zaczęli krzyczeć na tę matke, żeby dała dziecku spokój. i co?
usłyszelismy od pani taka wiąchę przekleństw, że uszy oklapły...
zawsze się zastanawiałam nad taka rzeczą: żeby adoptować dziecko trzeba
wypełnic tony papierów, znieść niezliczone wizytacje w domu, rozmowy z
psychologiem itp. dlaczego przyszli biologiczni rodzice takich testów nie
przechodzą? to by było dobre rozwiązanie, choć przy ilości zwykłych wpadek to
chyba niemożliwe...
dla mnie niedopuszczalne jest wyzywanie dzieci, bicie - takie traktowanie mocno
zapada w pamięć dziecka. wiem cos o tym:(:(:(

snow.white

[koaa]

snow.white napisała:

> Bylam ostatnio w zoo.
jak W-wie to mam ha-pytanie kiedyś czytałem że jest tam pewne miejsce gdzie
wylęgaja sie płd amerykańskie motyle?
HaHaHa(za wdechową sorką) :)))))))))

[igaaaa]

To mit że wszyscy powinni mieć dzieci. Drugim mitem jest że wszyscy kochają
swoje dzieci. Zawsze słyszałam 'twój tata cię kocha - po swojemu"
Ludzie robią dzieci (najlepiej parkę)w owczym pędzie - bo już czas, bo
koleżanka ma, bo co ja mam właściwie robić w tym życiu...
kolejny mit - miłość matki do dziecka jest i nie trzeba jej się uczyć, bzdura
sama musiałam nauczyć się kochać własne dziecko, droga była długa i wyboista,
bo otoczenie nie rozumiało... ojciec co innego - dziecko musi zasłużyć na jego
miłość - bzdura, kolejny mit...
baby blues tak opisywany przez psychologów to nic innego jak brak akceptacji
dla nowego członka rodziny i nowej dla nas sytuacji, dla niektórych a jest ich
wielu, nie do zaakceptowania przez całeżycie.
testy dla przyszłych rodziców - jestem za.
zresztą świat jest przeludniony - i tak w niedługim czasie do tego dojdzie;-)