rodzinny problem

[dotkneszeptem]

Szczerze powiedziawszy nie wiem od czego zacząć. Mam straszną siotrę -
nastolatkę, 14 - letnią gó..arę, która chodzi do gimnazjum i uważa chyba, że
wszystkie rozumy pozjadała. Tak, jest w tym wina rodziców, szczególnie taty,
który pozwalał jej na więcej, a nawet, kiedy pojawiły się problemy stosował
zazwyczaj taktykę "nie będę się wtrącał, ona wie co jest dla niej dobre, jest
inteligentna, co ja będę się denerwował" (tak, wiem jak to głupio brzmi) co,
jak się można łatwo domyślić, doprowadziło do następującej sytuacji: kiepskie
oceny, wagary, bezczelne odzywki, złośliwość w krystalicznej postaci.
Pyskuje. Nie chodzi na zajęcia, bo "pani się na nią uwzięła". Na zapytanie
mamy, co w szkole burcze "nic". Wchodzę do jej pokoju i jedyne co słyszę
to "wyjdź stąd". Nie pomagają kary - zabronili jej internetu, telewizji,
zabrali telefon komórkowy. Ona na złość siedzi w pokoju i gapi się w sufit
lub robi inne, niepożyteczne rzeczy. Nie można do niej dotrzeć. Na każde
słowo, sugestię odpowiada "no i co z tego? i co mi zrobisz? no?". Sytuacja z
nią zatruwa całą sytuację w domu. Rodzice warczą na siebie. Jedno zrzuca winę
na drugie. Dochodzą do tego jeszcze normalne sprzeczki. Atmosfera jest tak
gęsta, że można ją kroić tępym nożem.
I najgorsze jest to, że ja nie mogę im przetłumaczyć, że trzeba trzymać ją
jeszcze krócej. Skończyć z drobnymi przyjemnościami dla niej (typu: batonik
do szkoły, nowa bluzka, wycieczka szkolna), a zacząć sprawdzać jej zeszyty,
zabronić wyjść.
A może to zły sposób?
Co robić?

[farelkaa]

po pierwsze to taki wiek, każdy przechodzi okres buntu jedni intensywniej niż
inni. Moim zdaniem podchodzenie do niej jeszcze krócej przyniesie odwrotny
efekt, zrobi się jeszcze bardziej złośliwa (skoro i tak nie ma nic do stracenia
już). Ja bym zostawiła w spokoju na jakiś czas. chociaż rzeczywiście trudny
przypadek.

[prodigys]

Ładne te usteczka u ciebie - Istotnie jak wulkan spragniony eksplozji.
Chętnie zobaczyłbym jak i wzburzają się twoje krztałne wzniesienia.
Nie liczę na spacer po Twoim najskrytszym strumyczku ,
ale może spotkamy się para w pare ?
Możesz napisać na priv;

[le.ia]

Jeśli w gre nie wchodzi zblizona wymiana, to jak chętnie się przyłącze do
przyjaznej "rodzinki"

[hanza-klos]

A co mi zostaje ? Potowarzysze delikatnie pani skoro dyskretnie sama!

[prodigys]

Dobra wystarczy...bo i tak nie dostałem odpowiedzi ;)

[le.ia]

Nie ma co żałować, może jakaś mało inteligentna i nie domysla sie e-mailu.
Troche na już jest co ?

[prodigys]

Nas ?
Przepraszam, ale bez tej pani ja sie nigdzie nie umawiam.

[hanza-klos]

Dobra, nie było sprawy

[prodigys]

Ach te kryptolesbijskie podchody!

[filo.zofia]

No bo nie zakłada się z góry, ze kobieta to nie wie jaka to jest kształtna
przez małe "rz".
Młoda dziewczyna może mieć odrazu kompleksową niechęć .

[prodigys]

Wypraszam sobie takie impertynenckie insynyacje ;)
Sam zostałem subtelnie oszukany nie będę się z tego powodu wysublimowanie krył.

PS: podpowiedz

[filo.zofia]

Zaiste dziękuje, właściwie słusznie zmoralizowane.
Wszak racją jest , że problemy nie koniecznie w rodzinie biorą się z braku
prawdy.

[frutinka]

Może wybierz się z siostrą do kina razem, potem na jakąś kawę czy lody - w
takiej atmosferze lepiej się gada. Wytłumacz jej Twój punkt widzenia, ale nie
traktując ja z góry. Wyraź chęć współuczestniczenia w jej życiu, ze interesuja
Cie jej problemy (nawet jeśli Tobie wydadzą sie one głupie, a pewnie tak
będzie, nie daj po sobie tego poznać; doradź jak równej sobie).To mógłby byc
dobry początek zmian. A! I nie przejmuj się, jeśli ona będzie udawała, ze ma to
w d... i nie słucha. Ja tez taka byłam. Za punkt honoru sobie stawiałam - nie
dam im tej satysfakcji - niech nie myslą, ze ich posłucham. Ale potem siedząc
sama w pokoju, zawsze cos tam sobie przemyslałam, zawsze coś we mnie zostało...
Rozmowy, rozmowy, rozmowy... Do znudzenia!

[piekielnica1]

> A może to zły sposób?
> Co robić?

nie dość, że dziewcyna przeżywa burzę hormonalną, nie umie się jeszcze znaleźć
w nowej dla siebie sytuacji, połapać w zmianach jakie zachodzą w jej ciele to
jeszcze wszyscy na nią naskatują, zabraniają, zabierają zabawki.
Trochę więcej zrozumienia, tolerancji, dużo czułości i życzliwości,
mniej ostrych reakcji na wybuchy gniewu i agresji....
Łagodzenie, a nie zaostrzanie atmosfery.
Okres trudny dla całej rodziny,ale dla dojrzewającego dzieciaka najtrudniejszy.

[maretina]

daj spokoj. nie mozna wagarow i zlych stopni tlumaczyc tym, ze jej cycki rosna
i pryszcze wyskakuja!

[vandikia]

nie przetłumaczysz, nic nie zrobisz. to taki wiek, ma burze hormonow i trzeba
to przeczekac. pewnego dnia obudzi się aniołem, az sie zdziwicie ;)
jedyne co mozesz i powinnas to wg mnie stosowac delikatna inwigilacje siostry.
uwazac, zeby nie zrobila glupstwa.. wagary i zle oceny w szkole - bywa, ze
wzorowy uczen ma ciezki rok, bo ciezej niz rowiesnicy przechodzi okres
dojrzewania. jesli po roku sie nie unormuje to mozesz sprobowac zaciagnac ja
sila do psychologa.

[maretina]

strzela focha, bo widzi, ze to na was dziala.
nawet malutkie dzieci tak maja, dlatego, kiedy moj syn (ma poltora roku)po raz
kolejny probuje sprawdzic co mu wolno, albo kiedy mama wyjdzie z siebie... mam
kamienna twarz i jestem konsekwentna do bolu. musze, inaczej on zacznie
wychowywac mnie i meza.
kidy zaczyna broic, robic cos czego mu nie wolno, to przerywam mu, nawet za
cene scen dantejskich (histeria z rzucaniem sie na podloge). jak sie uspokoi to
tlumacze mu, ze go kocham, ale na pewne sprawy nie pozwole i juz.
Twoi rodzice powinni opracowac wspolny plan ( jak nie potrafia sami to z
psychologiem) i zelaznie sie go trzymac, nawet jesli to bolesne. nie moga tez
roznic sie miedzy soba przy was. wspolne zdanie powinni wypracowywac we dwoje,
bez swiadkow w postaci dzieci. przed wami powinni mowic jednym glosem.

ps

[maretina]

za wszysctko co dobrze zrobi, powie, chwalic, chawalic i jeszcze raz chwalic.
podkreslac to z uporem maniaka. to motywuje do pracy nad soba.

[dotkneszeptem]

Żebyście Wy widzieli jej minę kiedy ja wchodzę do jej pokoju. Z niewiadomego
względu traktuje mnie jak najgorszego wroga - doszło do tego, że w tamtym roku
na wigilię nie chciała się ze mną opłatkiem podzielić. Zresztą, święta to istna
katastrofa z nią - choćby tym opłatkiem łamie się byle jak, a jej życzenia
brzmią 'nawzajem'. I tyle. Nie zliczę razów, kiedy wchodziłam do jej pokoju i
mówiłam - że nie wolno, że to się jej nie opłaci, że warto mieć swoje zdanie,
ale trzeba liczyć się z innymi.
Myślę, że tu najlepszym sposobem rzeczywiście byłaby zmiana zaplanowana
wspólnie przez rodziców, ale co z tego, skoro żadne z nich chyba nie ma
wystarczająco dużo siły - tata bywa cholerykiem, jak się wścieknie to trzaśnie
drzwiami, mama na to nerwów też już nie ma. Zreszztą, kto by miał, gdyby cóka
na każdy zarzut odpowiadała 'to mnie zabij'.
Zwracam im uwagę, choć głupio. Ale siostry sama nie wychowam :(

[mela777]

Po pierwsze jeśli ktoś mysli,że w tym wieku trzeba zacząć wychowywać dzieci to
się myli,po drugie złością i karą nic się nie wskóra.Tylko rozmowa z
miłościa.Podkreślanie tych dobrych cevch w dziecku więcej niż napominanie i
krytyka.Spokojne odnoszenie się do nastolatki,a jeśli kary to z dyplomacją i
spokojem

[dotkneszeptem]

Ubaw po pachy. Mama, chyba w nagrodę, kupiła kochanej córci (nie mnie) nowe
reeboki za 300 zł. Choć ma dwie pary nike. Uciekam z tego domu.